اسراء

94هیچ چیز مردم را از ایمان آوردن بازنداشته است، هنگامی که هدایت به سوی آنها آمد، جز این سخنشان که: «آیا خداوند بشری را به عنوان رسول فرستاده

است؟»

95بگو: «ای پیامبر، اگر در زمین فرشتگانی بودند که با آرامش گام برمی‌داشتند، قطعاً فرشته‌ای را از آسمان به عنوان رسول برایشان نازل می‌کردیم.

»

96بگو: «خداوند برای گواهی میان من و شما کافی است.

همانا او به بندگانش آگاه و بیناست.

»

97هر که را خدا هدایت کند، اوست هدایت‌یافته.

و هر که را گمراه سازد، هرگز برای او جز او (خدا) سرپرستی نخواهی یافت.

روز قیامت آنها را بر صورت‌هایشان محشور می‌کنیم، در حالی که کر و گنگ و کورند.

جایگاهشان جهنم است.

هرگاه آتش آن فرو نشیند، ما شعله آن را برایشان بیشتر می‌کنیم.

98این کیفر آنهاست به خاطر آنکه آیات ما را انکار کردند و (از روی تمسخر) پرسیدند: «آیا هنگامی که ما استخوان و خاک شدیم، آیا واقعاً دوباره زنده

خواهیم شد؟»

99آیا نمی‌دانند خدایی که آسمان‌ها و زمین را آفرید، قادر است (به آسانی) دوباره آنها را بیافریند؟ و برای آنها زمانی مقرر کرده که هیچ شکی در آن

نیست.

اما ستمکاران جز انکار نمی‌کنند.

100بگو (ای پیامبر): «اگر شما مالک خزاین رحمت پروردگار من بودید، باز هم از ترس تمام شدن آنها را نگه می‌داشتید.

و انسان بسیار بخیل است!

»

101ما قطعاً به موسی نُه آیت بینه دادیم.

(ای پیامبر،) می‌توانی از بنی‌اسرائیل بپرسی.

هنگامی که موسی نزد آنان آمد، فرعون به او گفت: «من گمان می‌کنم که تو ای موسی، مسحور شده‌ای!

»

102موسی پاسخ داد: «تو خوب می‌دانی که این آیات را جز پروردگار آسمان‌ها و زمین نفرستاده است، تا مایه بصیرت باشند.

و من گمان می‌کنم که تو ای فرعون، هلاک شده‌ای!

»

103پس فرعون خواست که قوم موسی را از سرزمین مصر بیرون براند، اما ما او و همه کسانی را که با او بودند، غرق کردیم.

104و پس از فرعون به بنی‌اسرائیل گفتیم: «در این سرزمین ساکن شوید، اما هنگامی که وعده آخرت فرا رسد، ما همه شما را گرد خواهیم آورد.

»

105ما قرآن را به حق نازل کردیم و با حق فرود آمده است.

و تو را ای پیامبر جز بشارت‌دهنده و بیم‌دهنده نفرستادیم.

106و قرآنی است که آن را جزء جزء نازل کردیم تا آن را به آرامی بر مردم بخوانی.

و آن را به تدریج فرو فرستادیم.

107بگو ای پیامبر: «خواه به آن (قرآن) ایمان آورید یا نیاورید.

همانا کسانی که پیش از آن به ایشان دانش داده شده است، چون بر آنان تلاوت شود، به رو درمی‌افتند و سجده می‌کنند.

»

108و می‌گویند: «پاک و منزه است پروردگار ما!

به راستی وعده پروردگارمان محقق شد.

»

109و بر رو درمی‌افتند، در حالی که می‌گریند، و بر خشوع آنها می‌افزاید.

»

110بگو ای پیامبر، «الله را بخوانید یا رحمان را بخوانید؛ هر یک را بخوانید، او را نام‌های نیکو است.

» و نمازت را نه بسیار بلند بخوان و نه بسیار آهسته، بلکه راهی میانه در پیش گیر.

111و بگو: «ستایش از آنِ خداوندی است که فرزندی نگرفته است و شریکی در فرمانروایی ندارد و از روی خواری، سرپرستی برای او نیست.

و او را بسیار بزرگ بدار.

»