இரவுப் பயணம்

94மக்களுக்கு நேர்வழி வந்தபோது, அவர்கள் நம்புவதிலிருந்து தடுத்தது அவர்களின் இந்த வாதத்தைத் தவிர வேறில்லை: 'அல்லாஹ் ஒரு மனிதனைத் தூதராக அனுப்பினானா?

'

95(நபியே!

) நீர் கூறுவீராக: "பூமியில் சாதாரணமாக நடமாடிக் கொண்டிருந்த வானவர்கள் நிறைந்திருந்தார்களேயானால், நாம் நிச்சயமாக அவர்களுக்காக வானத்திலிருந்து ஒரு வானவரைத் தூதராக இறக்கியிருப்போம்.

"

96நீர் கூறும்: "எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் அல்லாஹ்வே சாட்சியாகப் போதுமானவன்.

நிச்சயமாக அவன் தன் அடியார்களை நன்கு அறிந்தவனாகவும், பார்ப்பவனாகவும் இருக்கிறான்.

"

97அல்லாஹ் யாரை நேர்வழிப்படுத்துகிறானோ, அவர்தான் உண்மையாக நேர்வழி பெற்றவர்.

யாரை அவன் வழிதவற விடுகிறானோ, அவனுக்கு அவனைத் தவிர வேறு எந்தப் பாதுகாவலர்களையும் நீர் காணமாட்டீர்.

மறுமை நாளில், அவர்களை முகங்குப்புற இழுத்து வருவோம் - செவிடர்களாக, ஊமைகளாக, குருடர்களாக.

நரகமே அவர்களின் இருப்பிடமாக இருக்கும்.

அது தணியும்போதெல்லாம், நாம் அதை அவர்களுக்கு மேலும் கொழுந்துவிட்டு எரியச் செய்வோம்.

98இதுவே நமது அத்தாட்சிகளை நிராகரித்ததற்கான, மேலும் "என்ன!

நாம் எலும்புகளாகவும் சாம்பலாகவும் ஆகிவிட்ட பிறகு, மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவோமா?

" என்று 'கேலியாக' கேட்டதற்கான அவர்களின் தண்டனை.

99வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த அல்லாஹ், அவர்களை மீண்டும் படைப்பது எளிது என்பதை அவர்கள் அறியவில்லையா?

அவர்களுக்கு ஒரு காலக்கெடுவை அவன் 'ஏற்கனவே' நிர்ணயித்துள்ளான், அதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ஆனால் அநியாயக்காரர்கள் மறுத்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

100'நபியே', அவர்களிடம் கூறுவீராக: "என் இறைவனின் கருணையின் 'எல்லையற்ற' பொக்கிஷங்களுக்கு நீங்கள் பொறுப்பாளர்களாக இருந்தாலும்கூட, அவை தீர்ந்துவிடும் என்று அஞ்சி, நீங்கள் 'அவற்றை'

நிச்சயமாகத் தடுத்து வைத்திருப்பீர்கள்.

மனிதன் 'பகிர்வதை' வெறுக்கிறான்!

"

101நாம் மூஸாவுக்கு ஒன்பது தெளிவான அத்தாட்சிகளை நிச்சயமாக வழங்கினோம்.

(நபியே!

) நீர் இஸ்ராயீலின் மக்களிடம் கேட்கலாம்.

மூஸா அவர்களிடம் வந்தபோது, ஃபிர்அவ்ன் அவரிடம், "மூஸாவே!

நிச்சயமாக நீர் சூனியம் செய்யப்பட்டவர் என்றே நான் எண்ணுகிறேன்!

" என்று கூறினான்.

102மூஸா பதிலளித்தார்: "வானங்களுக்கும் பூமிக்கும் அதிபதியானவன் தவிர வேறு எவரும் இவற்றை (உங்களுக்கு) கண் திறக்கும் அத்தாட்சிகளாக அனுப்பவில்லை என்பதை நீர் நிச்சயமாக அறிவீர்.

ஃபிர்அவ்னே!

நிச்சயமாக நீர் நாசமடைபவர் என்றே நான் எண்ணுகிறேன்.

"

103ஃபிர்அவ்ன் மூஸாவின் மக்களை எகிப்து நாட்டிலிருந்து அச்சுறுத்தி வெளியேற்ற விரும்பினான்.

ஆனால் நாம் அவனையும் அவனுடன் இருந்த அனைவரையும் மூழ்கடித்தோம்.

104ஃபிர்அவ்னுக்குப் பிறகு இஸ்ராயீலின் மக்களிடம் நாம் கூறினோம்: "நீங்கள் (அந்த) பூமியில் வசியுங்கள்.

மறுமையின் வாக்குறுதி நிறைவேறும்போது, நாம் உங்களை அனைவரையும் ஒன்று சேர்ப்போம்.

"

105நாம் குர்ஆனை உண்மையுடன் அருளினோம், உண்மையுடனே அது இறங்கியது.

நாம் உம்மை 'நபியே' நற்செய்தி கூறுபவராகவும், எச்சரிக்கை செய்பவராகவும் மட்டுமே அனுப்பினோம்.

106இது ஒரு குர்ஆன், நீர் அதை மக்களுக்கு மெதுவாக ஓதிக் காட்டுவதற்காக நாம் அதை பகுதி பகுதியாக அருளினோம்.

மேலும் நாம் அதை சிறிது சிறிதாக அருளினோம்.

107'நபியே' நீர் கூறும்: 'நீங்கள் இக்குர்ஆனை நம்புங்கள் அல்லது நம்பாதீர்கள்.

இதற்கு முன் ஞானம் கொடுக்கப்பட்டவர்கள் - அவர்களுக்கு இது ஓதிக் காட்டப்படும்போது, அவர்கள் தங்கள் முகங்களின் மீது விழுந்து, சிரம் பணிகிறார்கள்.

108மேலும் கூறுகிறார்கள்: 'எங்கள் இறைவனுக்குத் துதி!

நிச்சயமாக எங்கள் இறைவனின் வாக்குறுதி நிறைவேறிவிட்டது.

'

109மேலும் அவர்கள் தங்கள் முகங்களின் மீது அழுதுகொண்டே விழுகிறார்கள், மேலும் அது அவர்களின் பணிவை அதிகப்படுத்துகிறது.

110(நபியே!

) நீர் கூறுவீராக: "நீங்கள் 'அல்லாஹ்' என்று அழையுங்கள், அல்லது 'அர்ரஹ்மான்' என்று அழையுங்கள்.

எப்பெயரால் நீங்கள் அழைத்தாலும், அவனுக்கு அழகிய திருநாமங்கள் பல இருக்கின்றன.

" உம்முடைய தொழுகையில் சப்தத்தை மிக உயர்த்தவும் வேண்டாம்; அதை மிகத் தாழ்த்தவும் வேண்டாம்; இவ்விரண்டிற்கும் மத்தியமான ஒரு வழியைத் தேடுவீராக.

111மேலும் நீர் கூறுவீராக: "எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது.

அவன் எந்தக் குழந்தையையும் பெற்றெடுக்கவில்லை.

அவனுடைய ஆட்சியில் அவனுக்கு எந்தக் கூட்டாளியும் இல்லை.

மேலும், அவன் பலவீனமானவன் அல்ல, அவனுக்கு எந்தப் பாதுகாவலனும் தேவையில்லை.

மேலும், அவனை மிகப் பெரியதாகப் போற்றுவீராக.

"