اسراء

1پاک و منزه است آن [خدایی] که بنده خود را شبانگاهی از مسجد الحرام به سوی مسجد الاقصی - که اطراف آن را برکت داده‌ایم - سیر داد،

تا از نشانه‌های خود به او نشان دهیم.

همانا او شنوا و بیناست.

2و به موسی کتاب دادیم و آن را هدایتی برای بنی‌اسرائیل قرار دادیم (و فرمودیم): «جز مرا وکیل و کارساز خود نگیرید.

»

3ای فرزندان کسانی که با نوح (در کشتی) سوار کردیم!

همانا او بنده‌ای بسیار سپاسگزار بود.

4و در کتاب به بنی‌اسرائیل هشدار دادیم که «شما حتماً دوبار در زمین فساد خواهید کرد و به سرکشی بزرگی خواهید رسید.

»

5پس هنگامی که نخستینِ آن دو وعده فرا رسد، بندگانی از خود را که دارای نیروی عظیم‌اند بر شما برمی‌انگیزیم تا خانه‌هایتان را زیر و رو کنند.

و این وعده تحقق می‌یابد.

6سپس «پس از توبه شما» دوباره شما را بر دشمنانتان چیره می‌گردانیم و با اموال و فرزندان یاری‌تان می‌دهیم و شمار شما را فزونی می‌بخشیم.

7اگر نیکی کنید، به سود خودتان است و اگر بدی کنید، به زیان خودتان است.

پس هنگامی که وعده دوم فرا رسد، دشمنانتان «مجاز خواهند بود» شما را کاملاً خوار و رسوا کنند و وارد آن عبادتگاه «در بیت‌المقدس» شوند، همان‌گونه که بار

اول وارد شدند، و هر آنچه را که به دستشان افتد، به کلی ویران سازند.

8شاید پروردگارتان بر شما رحم کند «اگر توبه کنید»، اما اگر بازگردید «به گناه»، ما نیز بازمی‌گردیم «به مجازات».

و ما جهنم را «زندانی همیشگی برای کافران» قرار داده‌ایم.

9همانا این قرآن به استوارترین راه هدایت می‌کند و به مؤمنانی که کارهای شایسته انجام می‌دهند، بشارت می‌دهد که پاداشی بزرگ برایشان خواهد بود.

10و کسانی که به آخرت ایمان نمی‌آورند، ما برایشان عذابی دردناک آماده کرده‌ایم.

11انسان با شتاب شر را می‌طلبد، همان‌گونه که خیر را می‌طلبد؛ و انسان همواره عجول است.

12و شب و روز را دو آیه (نشانه) قرار دادیم.

پس آیه شب را محو کردیم، و آیه روز را روشنگر گردانیدیم، تا فضلی از پروردگارتان بجویید و تا شمار سال‌ها و حساب را بدانید.

و هر چیزی را به تفصیل بیان کردیم.

13و سرنوشت هر انسانی را به گردنش آویخته‌ایم، و روز قیامت کتابی برای او بیرون می‌آوریم که آن را گشوده می‌یابد.

14به او گفته می‌شود: «کتابت را بخوان، کافی است که امروز خودت حسابرس خویش باشی.

»

15هر کس هدایت یابد، تنها به سود خود اوست؛ و هر کس گمراه شود، تنها به زیان خود اوست.

و هیچ گناهکاری بار گناه دیگری را بر دوش نمی‌کشد.

و ما هرگز قومی را مجازات نمی‌کنیم، مگر آنکه پیامبری بفرستیم تا آنان را از عواقب اعمالشان برحذر دارد.

16هنگامی که اراده کنیم جامعه‌ای را نابود کنیم، به مترفین آن فرمان می‌دهیم که اطاعت کنند، ولی آنها در آنجا فساد می‌کنند.

پس سزاوار هلاکت می‌شوند و ما آن را به کلی درهم می‌کوبیم.

17بنگر که چه بسیار نسل‌ها را پس از نوح هلاک کردیم!

همین بس که پروردگار تو گناهان بندگانش را کاملاً می‌داند و می‌بیند.

18هر کس که زندگی زودگذر دنیا را بخواهد، ما در آن هر چه را بخواهیم برای هر کس که اراده کنیم، شتاب می‌بخشیم؛ سپس جهنم را برای او

آماده کرده‌ایم که در آن می‌سوزد، در حالی که خوار و مطرود است.

19و هر کس که آخرت را بخواهد و برای آن تلاش شایسته کند و مؤمن باشد، سعی‌شان مشکور خواهد بود.

20ما به هر دو گروه از عطای پروردگارت روزی می‌دهیم.

و عطای پروردگارت هرگز ممنوع نیست.

21بنگر چگونه بعضی را بر بعضی دیگر برتری داده‌ایم.

و البته آخرت درجات و فضیلت‌هایش بسیار بزرگتر است.

22هیچ معبود دیگری را با الله قرار مده، وگرنه سرانجام خوار و رانده شده در جهنم خواهی بود.

23زیرا پروردگارت فرمان داده که جز او را نپرستید.

و به پدر و مادر خود نیکی کنید.

اگر یکی از آن دو یا هر دو در کنار تو به سن پیری رسیدند، هرگز به آنها حتی 'اُف' مگو و بر سر آنها فریاد مزن.

بلکه با آنها با احترام سخن بگو.

24و از روی مهربانی بال فروتنی را برای آنها فرود آور، و بگو: 'پروردگارا!

به آنها رحم کن، همان‌گونه که مرا در خردسالی پروراندند.

'

25پروردگار شما به آنچه در دل‌های شماست داناتر است.

اگر نیکوکار باشید، او نسبت به کسانی که همواره به سوی او بازمی‌گردند، بسیار آمرزنده است.

26حق خویشاوندان نزدیک را بپرداز، و همچنین به فقیر و در راه مانده.

و اسراف مکن.

27همانا اسراف‌کاران برادران شیاطین هستند.

و شیطان همواره نسبت به پروردگارش ناسپاس است.

28و اگر ناچار شدی از آنان روی بگردانی در حالی که خودت در انتظار رحمتی از پروردگارت هستی که امیدش را داری، پس با آنان سخنی نرم و

دلنشین بگو.

29نه آنقدر کم خرج کن که سرزنش شوی، و نه آنقدر زیاد که فقیر و حسرت‌زده گردی.

30پروردگار تو روزی را برای هر که بخواهد گشاده می‌دارد و برای هر که بخواهد تنگ می‌گیرد.

همانا او نسبت به بندگانش آگاه و بیناست.

31فرزندان خود را از ترس فقر نکشید.

ما به آنان و به شما روزی می‌دهیم.

همانا کشتن آنان گناهی بزرگ است.

32به زنا نزدیک نشوید، که آن کاری بسیار زشت و راهی ناپسند است.

33و جان انسانی را که خداوند [کشتن آن را] حرام کرده است، جز به حق نکشید.

و هر کس مظلوم کشته شود، ما به ولیّ او قدرت داده‌ایم، پس در قصاص زیاده‌روی نکند، زیرا او [از طرف شرع] یاری شده است.

34و به مال یتیم نزدیک نشوید، مگر به بهترین وجه [برای رشد آن]، تا زمانی که به بلوغ برسند.

و به پیمان‌ها وفا کنید، که همانا از آن بازخواست خواهید شد.

35و هنگامی که پیمانه می‌کنید، پیمانه را کامل دهید و با ترازوی راست وزن کنید.

این بهتر و سرانجامش نیکوتر است.

36و از آنچه به آن علم نداری، پیروی مکن.

همانا گوش و چشم و دل، هر یک از آنها مورد بازخواست قرار خواهد گرفت.

37و در زمین با تکبر راه مرو؛ تو نمی‌توانی زمین را بشکافی و نمی‌توانی به بلندی کوه‌ها برسی.

38نقض هر یک از این احکام نزد پروردگارت ناپسند است.

39این بخشی از حکمتی است که پروردگارت به تو ای پیامبر وحی کرده است.

و باز هم، هیچ معبودی را با الله قرار مده، وگرنه سرزنش شده و مطرود به جهنم افکنده خواهی شد.

40آیا پروردگارتان پسران را به شما اختصاص داده و خود از فرشتگان دخترانی برگرفته است؟ شما حقیقتاً سخنی بسیار زشت می‌گویید.

41ما به راستی در این قرآن (آیات را) به گونه‌های مختلف بیان کرده‌ایم تا متذکر شوند، ولی جز بر نفرتشان نمی‌افزاید.

42بگو ای پیامبر، اگر با او خدایان دیگری بودند -همان‌گونه که ادعا می‌کنند- قطعاً آن خدایان راهی برای مبارزه با پروردگار عرش می‌یافتند.

43او منزه و بسیار والاتر است از آنچه ادعا می‌کنند.

44هفت آسمان و زمین و هر که در آنهاست او را تسبیح می‌کنند.

هیچ چیز نیست مگر آنکه تسبیح او را می‌گوید، ولی شما تسبیح آنها را درک نمی‌کنید.

به راستی او بسیار بردبار و آمرزنده است.

45هنگامی که تو ای پیامبر قرآن را تلاوت می‌کنی، ما میان تو و کسانی که به آخرت ایمان ندارند، حجابی پنهان قرار می‌دهیم.

46ما بر دل‌هایشان پرده افکنده‌ایم تا آن را درنیابند و گوش‌هایشان را سنگین کرده‌ایم.

و هنگامی که پروردگارت را در قرآن به تنهایی یاد می‌کنی، پشت می‌کنند و می‌گریزند.

47ما بهتر می‌دانیم که چگونه به تلاوت تو گوش می‌دهند و چه سخنانی را پنهانی می‌گویند؛ هنگامی که ستمکاران می‌گویند: «شما فقط از مردی سحر شده پیروی می‌کنید.

»

48ببین ای پیامبر، چه نام‌هایی بر تو می‌نهند!

آنها چنان گمراه شده‌اند که نمی‌توانند راه راست را بیابند.

49و می‌گویند: «آیا وقتی استخوان و خاکستر شدیم، واقعاً دوباره برانگیخته می‌شویم؟»

50بگو: «آری، حتی اگر سنگ یا آهن شوید،»

51یا هر آنچه که در تصور شما برای آفرینش سخت‌تر است!

» آنگاه از تو می‌پرسند: «چه کسی ما را بازمی‌گرداند؟» بگو: «همان کسی که شما را نخستین بار آفرید.

» آنگاه سرشان را به سوی تو تکان می‌دهند و می‌پرسند: «آن کِی خواهد بود؟» بگو: «شاید نزدیک باشد!

»

52روزی که شما را فرا می‌خواند، با ستایش او پاسخ می‌دهید و می‌پندارید که جز اندکی درنگ نکرده‌اید.

53و به بندگانم بگو سخنی بگویند که نیکوترین است؛ زیرا شیطان میان آنها فتنه و فساد می‌کند.

همانا شیطان برای انسان دشمنی آشکار است.

54پروردگار شما به شما داناتر است.

اگر بخواهد به شما رحم می‌کند یا اگر بخواهد شما را عذاب می‌کند.

و ما تو را (ای پیامبر) نگهبان بر آنان نفرستادیم.

55پروردگار تو به هر که در آسمان‌ها و زمین است، داناتر است.

و ما قطعاً برخی از پیامبران را بر برخی دیگر برتری بخشیدیم و به داوود، زبور را عطا کردیم.