Kobiety

Ta sura traktuje o prawach kobiet w małżeństwie, rozwodzie i dziedziczeniu.

Muzułmanie są wzywani, aby stać w obronie sprawiedliwości i troszczyć się o sieroty.

Są również wzywani, aby chronić swoją wspólnotę i bronić bezsilnych mężczyzn, kobiet i dzieci.

Brama miłosierdzia Allaha jest zawsze otwarta, o ile człowiek pokutuje, zanim umrze.

Allah ułatwia ludziom.

Możemy skrócić salat podczas podróży.

Żydzi i chrześcijanie są krytykowani za ich fałszywe przekonania na temat 'Isy.

'Isa nie został zabity. Raczej, Allah wyniósł go do niebios.

Hipokryci są krytykowani za ich niegodziwe praktyki i postawy.

Wszyscy są zaproszeni, aby uwierzyć w Mahometa jako ostatniego posłańca.

Przed islamem sieroty (zwłaszcza dziewczynki) były wykorzystywane. Męscy krewni zazwyczaj odmawiali kobietom ich udziału w spadku i nie miały one kontroli nad swoimi darami ślubnymi. Islam przyznał prawa kobietom i innym wrażliwym członkom społeczności, w tym prawo do dziedziczenia, edukacji religijnej, własności majątkowej oraz głosu w sprawie małżeństwa.

Kilka wersetów w tej surze podkreśla troskę o osieroconych chłopców i dziewczynki, aby zapewnić ochronę ich praw po stracie ojców. Ich opiekunowie są pouczeni, aby traktować ich jak własne dzieci, pomnażać ich majątek i zwrócić im go, gdy osiągną dojrzałość i odpowiedzialność.

Wersety 3-4 pouczają muzułmańskich mężczyzn: jeśli poślubiacie osierocone kobiety, dajcie im ich dary ślubne. Jeśli obawiacie się, że nie będziecie mogli być wobec nich sprawiedliwi, dostępnych jest wiele innych kobiet. Dar ślubny (mahr) różni się w zależności od kultury; może to być pieniądze, złoto, podróże na Hadżdż lub Umrę, lub cokolwiek, na co stać męża i co jest akceptowalne dla żony. Technicznie rzecz biorąc, dar powinien być zapłacony, gdy żona wprowadza się do domu, ale może być zapłacony później, a żona może zrzec się jego części, jeśli obie strony się zgodzą.

Ktoś mógłby zapytać: „Jeśli islam jest sprawiedliwy wobec kobiet, dlaczego niektóre z nich są krzywdzone w krajach muzułmańskich?” Koran wyraźnie stwierdza, że mężczyźni i kobiety są równi przed Allahem i prawem islamskim (16:97 i 33:35). Nadużycia wobec niektórych muzułmanek to surowe praktyki kulturowe w niektórych krajach muzułmańskich, które nie mają nic wspólnego z naukami islamskimi. Obejmuje to zmuszanie kobiety do poślubienia mężczyzny, którego nie lubi, uniemożliwianie jej uzyskania części spadku lub powstrzymywanie jej od zdobywania wiedzy.

Niemniej jednak, istnieje wiele odnoszących sukcesy muzułmanek w różnych dziedzinach, takich jak edukacja, nauka, biznes i tak dalej. Chociaż uczeni debatowali, czy kobieta może zostać przywódcą kraju, kilka kobiet zostało wybranych na głowy państw w krajach z większością muzułmańską, takich jak Pakistan, Bangladesz, Indonezja i Turcja — coś, co nie miało jeszcze miejsca w historii USA do dziś (1776-2023). Wysoki status kobiet w islamie wyjaśnia, dlaczego około 75% wszystkich nowych muzułmanów to kobiety.

Ktoś może zapytać: „Dlaczego Koran nakazuje mężczyznom poślubiać 4 żony?” Koran nie nakazuje każdemu mężczyźnie poślubiać 4 kobiet. Pozwala na to jedynie w razie potrzeby. Faktycznie, Koran jest jedyną świętą księgą, która nakazuje mężczyźnie poślubić tylko jedną żonę (werset 3). Wiele postaci religijnych w Biblii miało więcej niż jedną żonę. Na przykład Salomon miał 700 żon (1 Księga Królewska 11:3), a jego ojciec, Dawid, miał wiele żon (2 Księga Samuela 5:13).

Zatem islam ogranicza liczbę żon, jaką mężczyzna może mieć. Muzułmanin może poślubić jedynie do 4 żon, pod warunkiem, że jest w stanie je utrzymać i traktować je jednakowo. W przeciwnym razie jest to zabronione. To orzeczenie jest praktyczne w społeczeństwach z wieloma samotnymi matkami lub gdzie kobiety znacznie przewyższają liczbą mężczyzn, zwłaszcza po wojnach, gdzie głównie mężczyźni giną w bitwach.

John i Michael to bracia, którzy mają młodszą siostrę o imieniu Lisa. Kiedy ich bogaty ojciec zmarł w wieku 87 lat w 1995 roku, pozostawił testament, w którym zapisał: Dom rodzinny (o wartości 1 000 000 USD) swojej żonie. 50 000 USD swojemu najlepszemu przyjacielowi, staremu buldogowi. Resztę swojego majątku (około 4 950 000 USD) Johnowi. Nic Michaelowi i Lisie.

Teraz dzieci Johna żyją bardzo komfortowo, ciesząc się pieniędzmi i ziemią, które ich tata otrzymał od swojego ojca. Jednakże Michael i Lisa nie mają wiele do zaoferowania swoim dzieciom, ponieważ nie mieli tyle szczęścia co John. Syn Michaela musiał wziąć dużą pożyczkę studencką, aby opłacić swoje wykształcenie. Mimo że ukończył studia dawno temu, nadal zmaga się ze spłatą pożyczki, która podwoiła się przez lata z powodu odsetek. Po prostu nie może zrozumieć, dlaczego jego tata nie mógł otrzymać części majątku swojego dziadka.

Ali i Yasin to bracia, którzy mają młodszą siostrę o imieniu Maryam. Kiedy ich bogaty ojciec zmarł w 1995 roku, jego majątek (o wartości 6 000 000 USD) został podzielony zgodnie z Szariatem (prawem islamskim): Jego żona otrzymała 1/8 = 750 000 USD. Ali i Yasin otrzymali po 2 100 000 USD. Maryam otrzymała 1 050 000 USD.

Wszyscy założyli własne firmy, a ich dzieci chodziły do dobrych szkół. Wszyscy są wdzięczni za możliwość otrzymania części rodzinnego majątku.

Ktoś może zapytać: "Jeśli islam jest sprawiedliwy, to dlaczego mężczyzna otrzymuje dwukrotnie większy udział niż kobieta?" To bardzo dobre pytanie. Rozważ następujące kwestie: Kobieta może być matką, siostrą, córką lub żoną zmarłego. Mężczyzna może być ojcem, bratem, synem lub mężem.

Udział osoby jest ustalany głównie na podstawie jej bliskości ze zmarłym, a także jej wieku. Ogólnie rzecz biorąc, osoby młodsze i bliższe zmarłemu otrzymują więcej niż te, które są dalsze i starsze. Na przykład, jeśli mężczyzna zmarł i pozostawił 60 000 dolarów, pieniądze zostałyby rozdzielone wśród jego bliskich krewnych w następujący sposób: W przypadku kobiet, ich udział może być:

1. Mniejszy niż udział mężczyzny. Na przykład, jeśli jest córką, otrzyma połowę udziału swojego brata, ponieważ on jest zobowiązany do utrzymywania rodziny i zapłacenia daru ślubnego, gdy się żeni, podczas gdy jego siostra zatrzymuje wszystkie swoje pieniądze.

2. Większy niż udział mężczyzny. Na przykład, jeśli mężczyzna pozostawi 24 000 dolarów oraz 2 córki, brata, żonę, matkę i 2 wujków. Żona otrzyma 1/8 = 3 000 dolarów, matka 1/6 = 4 000 dolarów, 2 córki podzielą 16 000 dolarów (po 8 000 dolarów każda), jego brat weźmie resztę (1 000 dolarów), podczas gdy jego wujkowie otrzymają 0 dolarów.

3. Lub równy udział. Na przykład, ojciec i matka otrzymają po 1/6 majątku swojego zmarłego syna, który pozostawił dzieci, zgodnie z wersetem 11 tej sury. Ponadto, jeśli majątek mężczyzny jest dziedziczony wyłącznie przez jego braci i siostry ze strony matki, jego bracia i siostry podzielą jego majątek po równo, zgodnie z wersetem 12.

Sa'd ibn al-Rabi' był zamożnym towarzyszem z Medyny. Po jego męczeńskiej śmierci w bitwie pod Uhud, jego brat przejął jego majątek, nie zostawiając nic żonie Sa'da i jego dwóm córkom. Kiedy jego żona poskarżyła się Prorokowi, objawiono werset 11. Wtedy nakazał bratu, aby oddał 2/3 majątku córkom Sa'da, 1/8 jego żonie, a resztę mógł zatrzymać dla siebie. (Imam Ahmad)

Wersety 7, 11-13, 32-33 i 176 traktują o udziałach bliskich krewnych, w tym dzieci, rodziców, rodzeństwa rodzonego i przyrodniego, mężów i żon.

Przed rozdysponowaniem tych udziałów należy najpierw uregulować inne obowiązki finansowe, takie jak koszty pogrzebu, długi oraz zapisy testamentowe (dary lub darowizny).

Osoba może sporządzić testament, aby przekazać w darowiźnie lub zapisać do 1/3 swojego majątku na cele charytatywne lub dla osób, które nie mają udziału w spadku.

Załóżmy, że muzułmanin jest żonaty z chrześcijanką. Mimo że nie dziedziczy swojej 1/4 (jeśli nie mają razem dzieci) lub 1/8 (jeśli mają dzieci), może otrzymać do 1/3 jego majątku na mocy testamentu. To samo odnosi się do niemuzułmańskich rodziców.

Ktoś może zapytać: „Jeśli Prorok dbał o prawa człowieka, dlaczego nie zakazał niewolnictwa od pierwszego dnia?” Zanim porozmawiamy o Proroku, poświęćmy chwilę Abrahamowi Lincolnowi, 16. prezydentowi USA. Za jego czasów stany północne i południowe nie zgadzały się co do wyzwolenia niewolników, co doprowadziło do amerykańskiej wojny secesyjnej (1861-1865), w której zginęło ponad 620 000 żołnierzy, a miliony odniosły rany. Sam prezydent Lincoln został zabity w 1865 roku przez człowieka, który popierał stany południowe, opowiadające się za niewolnictwem.

Około 13 wieków wcześniej Prorok oświadczył, że wszyscy ludzie są równi, ponieważ pochodzą od tego samego ojca i matki. Powiedział, że biali nie są lepsi od Czarnych, a Czarni nie są lepsi od białych. Pamiętając, że niewolnictwo istniało od tysięcy lat, Prorok wiedział, że niemożliwe byłoby wyzwolenie niewolników z dnia na dzień (jak później próbował to zrobić Lincoln). Jednakże Prorok wprowadził wiele zasad, aby pomóc rozwiązać ten problem. Na przykład islam otworzył drogę do zakończenia niewolnictwa, czyniąc wyzwolenie niewolników aktem miłosierdzia. Prorok i jego towarzysze wspierali niewolników finansowo, aby mogli wykupić swoją wolność, tak jak to zrobili ze słynnym towarzyszem Salmanem. Przed islamem wolni ludzie byli porywani i sprzedawani jako niewolnicy. Według nauk islamskich żadna wolna osoba nie może zostać zamieniona w niewolnika. Dzieci urodzone niewolnikom automatycznie stawały się niewolnikami. W islamie dzieci urodzone panom niewolników były uważane za wolne, a ich matki uzyskiwały wolność po śmierci swoich panów. Zabronione było rozdzielanie matki od jej dzieci.

Byli niewolnicy otrzymywali ważne role w społeczeństwie muzułmańskim. Na przykład Bilal, pochodzenia afrykańskiego, był pierwszym oficjalnym muezinem (wzywającym do modlitwy) w islamie. Usama ibn Zayd (Czarny mężczyzna, syn wyzwolonego niewolnika) został mianowany przez Proroka dowódcą armii muzułmańskiej w wieku 18 lat. Inny towarzysz, Ibn Abza, został burmistrzem Mekki za czasów Umara. Warto zauważyć, że Mamelucy (żołnierze-niewolnicy) rządzili Egiptem i Syrią przez prawie 3 wieki (1250-1517).

Prorok powiedział: „Karmcie swoich niewolników tym, co sami jecie, ubierajcie ich w to, co sami nosicie, i nie obciążajcie ich pracą, chyba że im w tym pomożecie.” (Imam Al-Bukhari i Imam Muslim)

Chociaż niewolnictwo zostało oficjalnie zakazane na całym świecie, wiele form niewolnictwa wciąż istnieje współcześnie. Obejmuje to niewolników pracy, niewolników seksualnych, niewolników zadłużonych i tym podobne. Wiele dzieci w biednych krajach pracuje jak niewolnicy dla firm, które dostarczają produkty przedsiębiorstwom w niektórych bogatych krajach zachodnich.