பெண்கள்

இந்த அத்தியாயம் திருமணம், விவாகரத்து மற்றும் வாரிசுரிமையில் பெண்களின் உரிமைகளை மையப்படுத்துகிறது.

முஸ்லிம்கள் நீதியை நிலைநாட்டவும் அனாதைகளை பராமரிக்கவும் அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள்.

அவர்கள் தங்கள் சமூகத்தைப் பாதுகாக்கவும், பலவீனமான ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கவும் மேலும் அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள்.

ஒருவர் இறப்பதற்கு முன் பாவமன்னிப்பு கேட்கும் வரை, அல்லாஹ்வின் கருணையின் கதவு எப்போதும் திறந்திருக்கும்.

அல்லாஹ் மக்களுக்கு காரியங்களை எளிதாக்குகிறான்.

பிரயாணம் செய்யும் போது தொழுகையைச் சுருக்கலாம்.

ஈசா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களைப் பற்றிய தவறான நம்பிக்கைகளுக்காக யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் கண்டிக்கப்படுகிறார்கள்.

ஈசா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) கொல்லப்படவில்லை.

மாறாக, அல்லாஹ் அவரை வானங்களுக்கு உயர்த்தினான்.

நயவஞ்சகர்கள் அவர்களின் தீய செயல்களுக்காகவும் மனப்பான்மைகளுக்காகவும் கண்டிக்கப்படுகிறார்கள்.

முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை இறுதித் தூதராக நம்புமாறு அனைவரும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

இஸ்லாத்திற்கு முன், அநாதைகள் (குறிப்பாகப் பெண்கள்) சுரண்டப்பட்டனர்.

பெண்களுக்கு பொதுவாக ஆண் உறவினர்களால் பரம்பரைச் சொத்தில் அவர்களது பங்கு மறுக்கப்பட்டது, மேலும் அவர்களது மஹர் (திருமணப் பரிசு) மீது அவர்களுக்கு எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை.

இஸ்லாம் பெண்களுக்கு மற்றும் சமூகத்தின் மற்ற பாதிக்கப்படக்கூடிய உறுப்பினர்களுக்கு பரம்பரைச் சொத்துரிமை, மதக் கல்வி, சொத்துரிமை மற்றும் திருமணத்தில் கருத்துச் சொல்லும் உரிமை உட்பட பல

உரிமைகளை வழங்கியது.

இந்த அத்தியாயத்தில் பல வசனங்கள், தந்தையை இழந்த அநாதைச் சிறுவர்கள் மற்றும் சிறுமிகளின் உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படுவதை உறுதிசெய்ய, அவர்களைப் பராமரிப்பதை வலியுறுத்துகின்றன.

அவர்களின் பாதுகாவலர்கள் அவர்களைத் தங்கள் சொந்தக் குழந்தைகளாக நடத்தவும், அவர்களின் செல்வத்தை அதிகரிக்கவும், அவர்கள் முதிர்ச்சியடைந்து பொறுப்புள்ளவர்களாக ஆனதும் அதை அவர்களிடம்

திருப்பிக் கொடுக்கவும் அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள்.

வசனங்கள் 3-4 முஸ்லிம் ஆண்களுக்கு அறிவுறுத்துகின்றன: நீங்கள் அநாதைப் பெண்களை மணந்தால், அவர்களுக்கு அவர்களது மஹரை (திருமணப் பரிசுகளை) கொடுங்கள்.

நீங்கள் அவர்களுக்கு நீதமாக நடக்க முடியாது என்று அஞ்சினால், வேறு பல பெண்கள் இருக்கிறார்கள்.

மஹர் (திருமணப் பரிசு) கலாச்சாரத்திற்கு ஏற்ப மாறுபடும்; அது பணம், தங்கம், ஹஜ் அல்லது உம்ரா பயணங்கள், அல்லது கணவனுக்கு வாங்கக்கூடியதாகவும் மனைவிக்கு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாகவும் உள்ள

எதுவாகவும் இருக்கலாம்.

தொழில்நுட்ப ரீதியாக, மனைவி கணவன் வீட்டில் குடியேறும் போது மஹர் செலுத்தப்பட வேண்டும், ஆனால் அதை பின்னர் செலுத்தலாம், மேலும் இரு தரப்பினரும் ஒப்புக்கொண்டால் மனைவி அதன் ஒரு பகுதியை

விட்டுக்கொடுக்கலாம்.

யாராவது கேட்கலாம், "இஸ்லாம் பெண்களுக்கு நியாயமானது என்றால், முஸ்லிம் நாடுகளில் அவர்களில் சிலர் ஏன் துன்புறுத்தப்படுகிறார்கள்?

" திருக்குர்ஆன் தெளிவாகக் கூறுகிறது, ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் அல்லாஹ்விடமும் இஸ்லாமிய சட்டத்தின்படியும் சமம் என்று (16:97 மற்றும் 33:35).

சில முஸ்லிம் பெண்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதிகள், இஸ்லாமிய போதனைகளுடன் எந்த தொடர்பும் இல்லாத, சில முஸ்லிம் நாடுகளில் உள்ள கடுமையான கலாச்சார நடைமுறைகள் ஆகும்.

இதில் ஒரு பெண் விரும்பாத ஒரு ஆணை திருமணம் செய்ய வற்புறுத்துவது, அவளுக்கு வாரிசுரிமைப் பங்கு கிடைப்பதைத் தடுப்பது, அல்லது அவள் கல்வி கற்பதைத் தடுப்பது ஆகியவை அடங்கும்.

அப்படியிருந்தும், கல்வி, அறிவியல், வணிகம் போன்ற பல்வேறு துறைகளில் பல வெற்றிகரமான முஸ்லிம் பெண்கள் உள்ளனர்.

ஒரு பெண் ஒரு நாட்டின் தலைவராக ஆக முடியுமா இல்லையா என்று அறிஞர்கள் விவாதித்திருந்தாலும், பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ், இந்தோனேசியா மற்றும் துருக்கி போன்ற முஸ்லிம் பெரும்பான்மை நாடுகளில்

பல பெண்கள் நாட்டின் தலைவர்களாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளனர் – இது அமெரிக்க வரலாற்றில் இன்றுவரை (1776-2023) நிகழாத ஒன்று.

இஸ்லாத்தில் பெண்களின் உயர்ந்த நிலை, புதிதாக இஸ்லாத்தை தழுவுபவர்களில் சுமார் 75% பேர் பெண்கள் என்பதற்கு காரணம் ஆகும்.

யாராவது கேட்கலாம், "குர்ஆன் ஏன் ஆண்களை 4 மனைவிகளை மணக்கச் சொல்கிறது?

" குர்ஆன் ஒவ்வொரு ஆணும் 4 பெண்களை மணக்க வேண்டும் என்று கட்டளையிடவில்லை.

தேவைப்பட்டால் மட்டுமே அது அனுமதிக்கிறது.

உண்மையில், குர்ஆன் மட்டுமே ஒரு மனிதன் ஒரு மனைவியை மட்டுமே மணக்க வேண்டும் என்று கூறும் ஒரே புனித நூல் (வசனம் 3).

பைபிளில் பல மதத் தலைவர்களுக்கு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மனைவிகள் இருந்தனர்.

உதாரணமாக, சாலமோனுக்கு 700 மனைவிகள் இருந்தனர் (1 இராஜாக்கள் 11:3) மற்றும் அவரது தந்தை தாவீதுக்கு பல மனைவிகள் இருந்தனர் (2 சாமுவேல் 5:13).

எனவே, இஸ்லாம் ஒரு மனிதன் வைத்திருக்கக்கூடிய மனைவிகளின் எண்ணிக்கைக்கு ஒரு வரம்பை விதிக்கிறது.

ஒரு முஸ்லிம் ஆண் 4 மனைவிகள் வரை மட்டுமே மணக்கலாம், அவர்கள் அனைவருக்கும் ஆதரவளிக்கவும், அவர்களை சமமாக நடத்தவும் அவரால் முடிந்தால்.

இல்லையெனில், அது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்த விதி பல ஒற்றைத் தாய்மார்கள் உள்ள சமூகங்களில் அல்லது பெண்கள் ஆண்களை விட அதிகமாக உள்ள சமூகங்களில், குறிப்பாக போர்களுக்குப் பிறகு, பெரும்பாலும் ஆண்கள் போரில் இறக்கும் இடங்களில்

நடைமுறைக்குரியது.

ஜான் மற்றும் மைக்கேல் சகோதரர்கள், அவர்களுக்கு லிசா என்ற ஒரு இளைய சகோதரி இருக்கிறாள்.

அவர்களின் பணக்கார தந்தை 1995 இல், 87 வயதில் இறந்தபோது, அவர் ஒரு உயில் எழுதி வைத்தார், அதில் குடும்ப வீடு (மதிப்பு $1,000,000) அவரது மனைவிக்கு, $50,000 அவரது சிறந்த நண்பரான, ஒரு

வயதான புல்டாக் நாய்க்கு, மற்றும் அவரது மீதமுள்ள சொத்து (சுமார் $4,950,000) ஜானுக்கு வழங்கப்பட்டது.

மைக்கேல் மற்றும் லிசாவுக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

இப்போது, ஜானின் குழந்தைகள், தங்கள் தந்தை தனது தந்தையிடமிருந்து பெற்ற பணம் மற்றும் நிலத்தை அனுபவித்து, மிகவும் வசதியான வாழ்க்கையை வாழ்கிறார்கள்.

ஆனால், மைக்கேல் மற்றும் லிசா தங்கள் குழந்தைகளுக்கு அதிகம் கொடுக்க முடியவில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் ஜானைப் போல அதிர்ஷ்டசாலிகள் அல்ல.

மைக்கேலின் மகன் தனது கல்லூரி கல்விக்காக ஒரு பெரிய மாணவர் கடனை வாங்க வேண்டியிருந்தது.

அவர் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே பட்டம் பெற்றிருந்தாலும், வட்டியின் காரணமாக பல ஆண்டுகளாக இருமடங்காகிய தனது கடனை அடைக்க இன்னும் போராடி வருகிறார்.

தனது தந்தை ஏன் தனது தாத்தாவின் சொத்தில் ஒரு பங்கை பெற முடியவில்லை என்று அவரால் புரிந்துகொள்ளவே முடியவில்லை.

அலி மற்றும் யாசின் சகோதரர்கள், அவர்களுக்கு மர்யம் என்ற ஒரு இளைய சகோதரி இருக்கிறாள்.

அவர்களின் பணக்கார தந்தை 1995 இல் இறந்தபோது, அவரது சொத்து (மதிப்பு $6,000,000) ஷரியத் (இஸ்லாமிய சட்டம்) படி விநியோகிக்கப்பட்டது: அவரது மனைவிக்கு 1/8 பங்கு = $750,000 கிடைத்தது.

அலி மற்றும் யாசின் ஒவ்வொருவருக்கும் $2,100,000 கிடைத்தது.

மர்யமுக்கு $1,050,000 கிடைத்தது.

அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் சொந்த தொழில்களைத் தொடங்கிவிட்டனர், மேலும் அவர்களின் குழந்தைகள் நல்ல பள்ளிகளுக்குச் சென்றனர்.

குடும்பச் செல்வத்தில் ஒரு பங்கை பெற முடிந்ததற்காக அனைவரும் நன்றியுடன் இருக்கிறார்கள்.

யாராவது கேட்கலாம், "இஸ்லாம் நியாயமானது என்றால், ஆண் ஏன் பெண்ணின் பங்கை விட இரு மடங்கு பெறுகிறான்?

" இது ஒரு மிக நல்ல கேள்வி.

பின்வரும் அம்சங்களைக் கவனியுங்கள்: ஒரு பெண் இறந்தவரின் தாய், சகோதரி, மகள் அல்லது மனைவி ஆக இருக்கலாம்.

ஒரு ஆண் தந்தை, சகோதரன், மகன் அல்லது கணவன் ஆக இருக்கலாம்.

ஒருவரின் பங்கு, இறந்தவருடன் அவர்களுக்குள்ள நெருக்கம் மற்றும் அவர்களின் வயதை அடிப்படையாகக் கொண்டே முக்கியமாகத் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

பொதுவாக, இறந்தவருக்கு இளையவர்களும் நெருக்கமானவர்களும், தூரமானவர்களையும் வயதானவர்களையும் விட அதிகமாகப் பெறுவார்கள்.

உதாரணமாக, ஒரு மனிதன் இறந்து $60,000 விட்டுச் சென்றால், இந்த பணம் அவருடைய நெருங்கிய உறவினர்களிடையே இவ்வாறு விநியோகிக்கப்படும்: பெண்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்களின் பங்கு பின்வருமாறு

இருக்கலாம்:

1.

ஆணின் பங்கை விடக் குறைவு.

உதாரணமாக, அவள் ஒரு மகளாக இருந்தால், அவளுடைய சகோதரனின் பங்கில் பாதி பெறுவாள், ஏனெனில் அவன் குடும்பத்திற்குப் பராமரிப்பு வழங்கவும், திருமணம் செய்யும்போது திருமணப் பரிசு செலுத்தவும்

கடமைப்பட்டவன், அதேசமயம் அவனுடைய சகோதரி அவளுடைய பணத்தை முழுமையாக வைத்துக்கொள்வாள்.

2.

ஆணின் பங்கை விட அதிகம்.

உதாரணமாக, ஒரு மனிதன் $24,000 மற்றும் 2 மகள்கள், ஒரு சகோதரன், ஒரு மனைவி, ஒரு தாய் மற்றும் 2 மாமாக்களை விட்டுச் சென்றால்.

மனைவி 1/8 = $3,000 பெறுவார், தாய் 1/6 = $4,000 பெறுவார், 2 மகள்கள் $16,000 பகிர்ந்து கொள்வார்கள் (ஒருவருக்கு $8,000), அவனுடைய சகோதரன் மீதியை ($1,000) எடுத்துக்கொள்வான், அதேசமயம்

அவனுடைய மாமாக்கள் $0 பெறுவார்கள்.

3.

அல்லது சம பங்கு.

உதாரணமாக, குழந்தைகள் விட்டுச் சென்ற இறந்த மகனின் சொத்தில் தந்தைக்கும் தாய்க்கும் தலா 1/6 பங்கு கிடைக்கும், இந்த சூராவின் 11வது வசனத்தின்படி.

மேலும், ஒரு மனிதனின் செல்வம் அவனுடைய தாயின் வழி சகோதரர்கள் மற்றும் சகோதரிகளால் மட்டுமே மரபுரிமையாகப் பெறப்பட்டால், அவனுடைய சகோதரர்களும் சகோதரிகளும் அவனுடைய சொத்தை சமமாகப் பகிர்ந்து

கொள்வார்கள், 12வது வசனத்தின்படி.

ஸஅத் இப்னு அர்-ரபீஃ மதீனாவைச் சேர்ந்த ஒரு செல்வந்த சஹாபி ஆவார்.

உஹத் போரில் அவர் ஷஹீதாக மரணமடைந்த பிறகு, அவரது சகோதரர் அவரது செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டார், ஸஅத்தின் மனைவி மற்றும் 2 மகள்களுக்கு எதுவும் விடாமல்.

அவரது மனைவி நபி அவர்களிடம் முறையிட்டபோது, (குர்ஆனின்) 11 ஆம் வசனம் அருளப்பட்டது.

ஆகவே, அவர் சகோதரருக்கு கட்டளையிட்டார், செல்வத்தில் 2/3 பங்கை ஸஅத்தின் மகள்களுக்கும், 1/8 பங்கை அவரது மனைவிக்கும் கொடுத்துவிட்டு, மீதியை அவர் எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று.

(இமாம் அஹ்மத்)

வசனங்கள் 7, 11-13, 32-33, மற்றும் 176 ஆகியவை குழந்தைகள், பெற்றோர்கள், உடன் பிறந்த மற்றும் ஒன்றுவிட்ட சகோதர சகோதரிகள், கணவர்கள் மற்றும் மனைவிகள் உட்பட நெருங்கிய உறவினர்களின்

பங்குகள் பற்றி பேசுகின்றன.

இந்த பங்குகளை விநியோகிக்கும் முன், ஈமச் சடங்கு செலவுகள், கடன்கள் மற்றும் உயில் (பரிசுகள் அல்லது நன்கொடைகள்) போன்ற மற்ற நிதி கடமைகள் முதலில் கவனிக்கப்பட வேண்டும்.

ஒரு நபர் தனது சொத்தின் 1/3 பங்கு வரை தொண்டு நிறுவனங்களுக்கோ அல்லது மரபுரிமையில் பங்கு இல்லாத தனிநபர்களுக்கோ தானமாக அல்லது பரிசாக வழங்க உயில் எழுதலாம்.

ஒரு முஸ்லிம் ஆண் ஒரு கிறிஸ்தவ பெண்ணை மணந்திருக்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.

அவர்களுக்கு குழந்தைகள் இல்லாவிட்டால் அவள் தனது 1/4 பங்கையோ அல்லது குழந்தைகள் இருந்தால் 1/8 பங்கையோ மரபுரிமையாகப் பெறாவிட்டாலும், உயில் மூலம் அவரது சொத்தில் 1/3 பங்கு வரை பெற

முடியும்.

ஒருவரின் முஸ்லிம் அல்லாத பெற்றோர்களுக்கும் இது பொருந்தும்.

யாராவது கேட்கலாம், "நபிகள் நாயகம் மனித உரிமைகளில் அக்கறை கொண்டிருந்தால், அவர் ஏன் முதல் நாளிலேயே அடிமைத்தனத்தை தடை செய்யவில்லை?

" நபிகள் நாயகத்தைப் பற்றி பேசுவதற்கு முன், அமெரிக்காவின் 16வது ஜனாதிபதியான ஆபிரகாம் லிங்கனைப் பற்றி சற்று பேசுவோம்.

அவரது காலத்தில், வடக்கு மற்றும் தெற்கு மாநிலங்கள் அடிமைகளை விடுவிப்பதில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டிருந்தன, இது அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போருக்கு (1861-1865) வழிவகுத்தது, இதில் 620,000

க்கும் மேற்பட்ட வீரர்கள் இறந்தனர் மற்றும் மில்லியன் கணக்கானோர் காயமடைந்தனர்.

ஜனாதிபதி லிங்கன் 1865 இல், அடிமைத்தனத்தை ஆதரித்த தெற்கு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த ஒருவரால் கொல்லப்பட்டார்.

சுமார் 13 நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர், நபிகள் நாயகம் அனைத்து மக்களும் சமம் என்று அறிவித்தார், ஏனெனில் அவர்கள் ஒரே தந்தை மற்றும் தாயிடமிருந்து வந்தவர்கள்.

வெள்ளையர்கள் கறுப்பர்களை விட சிறந்தவர்கள் அல்ல என்றும், கறுப்பர்கள் வெள்ளையர்களை விட சிறந்தவர்கள் அல்ல என்றும் அவர் கூறினார்.

அடிமைத்தனம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இருந்து வருகிறது என்பதை மனதில் கொண்டு, ஒரே இரவில் அடிமைகளை விடுவிப்பது சாத்தியமில்லை என்பதை நபிகள் நாயகம் அறிந்திருந்தார் (லிங்கன் பின்னர்

முயற்சித்ததைப் போல).

இருப்பினும், இந்த சிக்கலைத் தீர்க்க நபிகள் நாயகம் பல விதிகளை அறிமுகப்படுத்தினார்.

உதாரணமாக, அடிமைகளை விடுவிப்பதை ஒரு தர்மச் செயலாக மாற்றுவதன் மூலம் இஸ்லாம் அடிமைத்தனத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவர வழிவகுத்தது.

நபிகள் நாயகமும் அவரது தோழர்களும் அடிமைகளுக்கு நிதி ரீதியாக ஆதரவளித்தனர், இதனால் அவர்கள் தங்கள் சொந்த சுதந்திரத்தை வாங்க முடிந்தது, சல்மான் என்ற பிரபலமான தோழருக்கு அவர்கள் செய்ததைப்

போல.

இஸ்லாத்திற்கு முன், சுதந்திரமான மக்கள் கடத்தப்பட்டு அடிமைகளாக விற்கப்பட்டனர்.

இஸ்லாமிய போதனைகளின்படி, எந்த சுதந்திரமான நபரும் அடிமையாக மாற்றப்பட முடியாது.

அடிமைகளுக்குப் பிறந்த குழந்தைகள் தானாகவே அடிமைகளாக மாறினர்.

இஸ்லாத்தின் கீழ், அடிமை எஜமானர்களுக்குப் பிறந்த குழந்தைகள் சுதந்திரமானவர்களாகக் கருதப்பட்டனர், மேலும் அவர்களின் தாய்மார்கள் தங்கள் எஜமானர்களின் மரணத்திற்குப் பிறகு தங்கள்

சுதந்திரத்தைப் பெறுவார்கள்.

ஒரு தாயை அவளது குழந்தைகளிடமிருந்து பிரிப்பது தடைசெய்யப்பட்டது.

முன்னாள் அடிமைகளுக்கு முஸ்லிம் சமூகத்தில் முக்கியமான பாத்திரங்கள் வழங்கப்பட்டன.

உதாரணமாக, ஆப்பிரிக்க வம்சாவளியைச் சேர்ந்த பிலால், இஸ்லாத்தில் தொழுகைக்கு அழைப்பு விடுக்கும் முதல் அதிகாரப்பூர்வ அழைப்பாளர் ஆவார்.

உசாமா இப்னு ஜைத் (ஒரு கறுப்பின மனிதர், விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையின் மகன்) 18 வயதில் நபிகள் நாயகத்தால் முஸ்லிம் இராணுவத்தின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார்.

மற்றொரு தோழரான இப்னு அப்ஸா, உமர் காலத்தில் மக்காவின் மேயரானார்.

மம்லூக்குகள் (அடிமை வீரர்கள்) எகிப்து மற்றும் சிரியாவை கிட்டத்தட்ட 3 நூற்றாண்டுகளாக (1250-1517) ஆட்சி செய்தனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் உண்பதிலிருந்து உங்கள் அடிமைகளுக்கு உணவளியுங்கள், நீங்கள் அணிவதிலிருந்து அவர்களுக்கு ஆடையணியுங்கள், மேலும், அவர்களுக்குச் சிரமமான வேலையைச்

சுமத்தாதீர்கள், நீங்கள் அவர்களுக்கு உதவாவிட்டால் தவிர.

' (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்)

அடிமைத்தனம் உலகளவில் அதிகாரப்பூர்வமாக தடை செய்யப்பட்டிருந்தாலும், இன்றும் பல வகையான அடிமைத்தனங்கள் நிலவுகின்றன.

இதில் வேலை அடிமைகள், பாலியல் அடிமைகள், கடன் அடிமைகள் போன்றவை அடங்கும்.

பல ஏழை நாடுகளில் உள்ள குழந்தைகள், சில பணக்கார மேற்கத்திய நாடுகளில் உள்ள வணிகங்களுக்குப் பொருட்களை வழங்கும் நிறுவனங்களுக்காக அடிமைகளைப் போல வேலை செய்கிறார்கள்.