Józef
يُوسُف
یُوسُف
Surah Yûsuf for kids content
Kobiety i piękno Yusufa
30Niektóre kobiety w mieście zaczęły plotkować, mówiąc: „Żona wezyra próbuje uwieść swojego niewolnika.
Miłość do niego zawładnęła jej sercem.
Jest dla nas jasne, że postępuje jawnie źle.
”
31Kiedy usłyszała o ich plotkach, zaprosiła je i przygotowała dla nich ucztę.
Dała każdej z nich nóż, a potem powiedziała do Józefa: „Wyjdź przed nie.
” Kiedy go zobaczyły, były tak oszołomione jego pięknem, że pocięły sobie ręce i zawołały: „O Boże!
To nie może być człowiek; to musi być szlachetny anioł!
”
32Powiedziała: „To jest ten, o którego mnie krytykowałyście!
Ja rzeczywiście próbowałam go uwieść, ale on stanowczo odmówił.
A jeśli nie uczyni tego, co mu rozkażę, z pewnością zostanie wtrącony do więzienia i upokorzony.
”
وَقَالَ نِسۡوَةٞ فِي ٱلۡمَدِينَةِ ٱمۡرَأَتُ ٱلۡعَزِيزِ تُرَٰوِدُ فَتَىٰهَا عَن نَّفۡسِهِۦۖ قَدۡ شَغَفَهَا حُبًّاۖ إِنَّا لَنَرَىٰهَا فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ30
فَلَمَّا سَمِعَتۡ بِمَكۡرِهِنَّ أَرۡسَلَتۡ إِلَيۡهِنَّ وَأَعۡتَدَتۡ لَهُنَّ مُتَّكَٔٗا وَءَاتَتۡ كُلَّ وَٰحِدَةٖ مِّنۡهُنَّ سِكِّينٗا وَقَالَتِ ٱخۡرُجۡ عَلَيۡهِنَّۖ فَلَمَّا رَأَيۡنَهُۥٓ أَكۡبَرۡنَهُۥ وَقَطَّعۡنَ أَيۡدِيَهُنَّ وَقُلۡنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا مَلَكٞ كَرِيمٞ31
قَالَتۡ فَذَٰلِكُنَّ ٱلَّذِي لُمۡتُنَّنِي فِيهِۖ وَلَقَدۡ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفۡسِهِۦ فَٱسۡتَعۡصَمَۖ وَلَئِن لَّمۡ يَفۡعَلۡ مَآ ءَامُرُهُۥ لَيُسۡجَنَنَّ وَلَيَكُونٗا مِّنَ ٱلصَّٰغِرِينَ32
Jusuf idzie do więzienia
33Yusuf modlił się: „Panie mój!
Wolę więzienie niż to, do czego mnie namawiają.
A jeśli nie odwrócisz ode mnie ich podstępów, mogę im ulec i popaść w ignorancję!
”
34Więc jego Pan odpowiedział mu, odwracając od niego ich podstępy.
Zaprawdę, On jest Słyszący, Wszechwiedzący.
35I tak, nawet po zobaczeniu wszystkich dowodów jego niewinności, władze zdecydowały wtrącić go do więzienia na pewien czas,¹²
قَالَ رَبِّ ٱلسِّجۡنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدۡعُونَنِيٓ إِلَيۡهِۖ وَإِلَّا تَصۡرِفۡ عَنِّي كَيۡدَهُنَّ أَصۡبُ إِلَيۡهِنَّ وَأَكُن مِّنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ33
فَٱسۡتَجَابَ لَهُۥ رَبُّهُۥ فَصَرَفَ عَنۡهُ كَيۡدَهُنَّۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ34
ثُمَّ بَدَا لَهُم مِّنۢ بَعۡدِ مَا رَأَوُاْ ٱلۡأٓيَٰتِ لَيَسۡجُنُنَّهُۥ حَتَّىٰ حِينٖ35
SNY DWÓCH WIĘŹNIÓW
36I dwóch innych służących poszło do więzienia z Yusufem.
Jeden z nich powiedział: „Śniło mi się, że wyciskam wino”.
Drugi powiedział: „Śniło mi się, że niosę na głowie chleb, z którego jadły ptaki”.
Wtedy obaj powiedzieli: „Powiedz nam ich znaczenie; widzimy bowiem, że jesteś człowiekiem czyniącym dobro”.
وَدَخَلَ مَعَهُ ٱلسِّجۡنَ فَتَيَانِۖ قَالَ أَحَدُهُمَآ إِنِّيٓ أَرَىٰنِيٓ أَعۡصِرُ خَمۡرٗاۖ وَقَالَ ٱلۡأٓخَرُ إِنِّيٓ أَرَىٰنِيٓ أَحۡمِلُ فَوۡقَ رَأۡسِي خُبۡزٗا تَأۡكُلُ ٱلطَّيۡرُ مِنۡهُۖ نَبِّئۡنَا بِتَأۡوِيلِهِۦٓۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ36
ZAPROSZENIE DO PRAWDY
37Józef odpowiedział: „Mogę wam nawet powiedzieć, jaki posiłek zostanie wam podany, zanim go otrzymacie.
Ta 'wiedza' pochodzi od tego, czego nauczył mnie mój Pan.
Unikałem wiary ludzi, którzy nie wierzą w Allaha i zaprzeczają Życiu Przyszłemu.
38Zamiast tego, podążam za wiarą moich ojców: Ibrahima, Ishaka i Jakuba.
Nie jest 'słuszne' dla nas, aby cokolwiek zrównywać z Allahem.
Jest to część łask Allaha dla nas i ludzkości, lecz większość ludzi nie jest wdzięczna.
39O moi współwięźniowie!
Co jest o wiele lepsze: wielu różnych panów czy Allah, Jedyny i Najwyższy?
40Cokolwiek 'bożków' czcicie zamiast Niego, to tylko imiona, które wymyśliliście wy i wasi ojcowie¹³ – praktyka, której Allah nigdy nie zatwierdził.
Tylko Allah decyduje.
On nakazał, abyście czcili nikogo poza Nim.
To jest prawowierna wiara, lecz większość ludzi nie wie.
قَالَ لَا يَأۡتِيكُمَا طَعَامٞ تُرۡزَقَانِهِۦٓ إِلَّا نَبَّأۡتُكُمَا بِتَأۡوِيلِهِۦ قَبۡلَ أَن يَأۡتِيَكُمَاۚ ذَٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِي رَبِّيٓۚ إِنِّي تَرَكۡتُ مِلَّةَ قَوۡمٖ لَّا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ كَٰفِرُونَ37
وَٱتَّبَعۡتُ مِلَّةَ ءَابَآءِيٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَۚ مَا كَانَ لَنَآ أَن نُّشۡرِكَ بِٱللَّهِ مِن شَيۡءٖۚ ذَٰلِكَ مِن فَضۡلِ ٱللَّهِ عَلَيۡنَا وَعَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَشۡكُرُونَ38
يَٰصَٰحِبَيِ ٱلسِّجۡنِ ءَأَرۡبَابٞ مُّتَفَرِّقُونَ خَيۡرٌ أَمِ ٱللَّهُ ٱلۡوَٰحِدُ ٱلۡقَهَّارُ39
مَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِهِۦٓ إِلَّآ أَسۡمَآءٗ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِنِ ٱلۡحُكۡمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلۡقَيِّمُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ40
Dwa sny wyjaśnione
41O moi towarzysze więzienni!
Jeden z was będzie podawał wino swojemu panu, a drugi zostanie powieszony na palu i ptaki będą jadły z jego głowy.
To, o co mnie pytaliście, zostało postanowione.
42Wtedy powiedział do tego, o którym wiedział, że ocaleje: „Wspomnij o mnie u swego pana:”¹⁴ Lecz szatan sprawił, że zapomniał wspomnieć o Yusufie swojemu panu, więc pozostał w
więzieniu przez kilka lat.
يَٰصَٰحِبَيِ ٱلسِّجۡنِ أَمَّآ أَحَدُكُمَا فَيَسۡقِي رَبَّهُۥ خَمۡرٗاۖ وَأَمَّا ٱلۡأٓخَرُ فَيُصۡلَبُ فَتَأۡكُلُ ٱلطَّيۡرُ مِن رَّأۡسِهِۦۚ قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ ٱلَّذِي فِيهِ تَسۡتَفۡتِيَانِ41
وَقَالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُۥ نَاجٖ مِّنۡهُمَا ٱذۡكُرۡنِي عِندَ رَبِّكَ فَأَنسَىٰهُ ٱلشَّيۡطَٰنُ ذِكۡرَ رَبِّهِۦ فَلَبِثَ فِي ٱلسِّجۡنِ بِضۡعَ سِنِينَ42
WORDS OF WISDOM
- •
Biblia nazywa władcę Egiptu z czasów Jusufa (A.
S.
) „faraonem”, podczas gdy Koran trafnie nazywa go „królem”.
Zazwyczaj Egiptem rządzili faraonowie, ale istniał krótki okres w historii Egiptu, w którym Egiptem rządzili najeźdźcy Hyksosi (1700-1550 lat przed narodzinami 'Isy (A.
S.
)).
Ci hyksoscy władcy byli nazywani królami, a nie faraonami.
Jest to z pewnością cud Koranu, dowodzący, że Prorok (ﷺ) nie kopiował poprzednich pism.
On sam nie mógłby znać tego faktu historycznego, więc musiało mu to zostać objawione przez Allaha.
Sen Króla
43I rzekł król pewnego dnia: „Śniło mi się siedem tłustych krów, które pożarło siedem chudych, i siedem zielonych kłosów zboża, i siedem innych – suchych.
O naczelnicy!
Powiedzcie mi znaczenie mojego widzenia, jeśli potraficie wyjaśniać sny.
”
44Odpowiedzieli: „To są tylko mętne sny i nie wiemy, jak wyjaśniać takie sny.
”
45W końcu, po długim czasie, ocalały więzień przypomniał sobie o Yusufie i rzekł: „Opowiem wam prawdziwe znaczenie tego snu; po prostu wyślijcie mnie do Yusufa.
”
وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ إِنِّيٓ أَرَىٰ سَبۡعَ بَقَرَٰتٖ سِمَانٖ يَأۡكُلُهُنَّ سَبۡعٌ عِجَافٞ وَسَبۡعَ سُنۢبُلَٰتٍ خُضۡرٖ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٖۖ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَأُ أَفۡتُونِي فِي رُءۡيَٰيَ إِن كُنتُمۡ لِلرُّءۡيَا تَعۡبُرُونَ43
قَالُوٓاْ أَضۡغَٰثُ أَحۡلَٰمٖۖ وَمَا نَحۡنُ بِتَأۡوِيلِ ٱلۡأَحۡلَٰمِ بِعَٰلِمِينَ44
وَقَالَ ٱلَّذِي نَجَا مِنۡهُمَا وَٱدَّكَرَ بَعۡدَ أُمَّةٍ أَنَا۠ أُنَبِّئُكُم بِتَأۡوِيلِهِۦ فَأَرۡسِلُونِ45
Wyjaśnienie snu króla
46Powiedział: „Józefie, o mężu prawdy!
Wyjaśnij nam sen o siedmiu krowach tłustych, które pożarło siedem chudych, i o siedmiu kłosach zielonych i siedmiu innych suchych, abym mógł wrócić do ludzi i ich powiadomić.
”
47Józef odpowiedział: „Będziecie siać zboże przez siedem lat z rzędu, następnie całe żniwo przechowujcie w kłosach, z wyjątkiem niewielkiej części, którą zjecie.
”
48Następnie po tym nadejdzie siedem lat wielkiego trudu, zmuszając was do życia na tym zbożu, które zaoszczędziliście, z wyjątkiem niewielkiej części, którą przechowacie na zasiew.
49Następnie po tym nadejdzie rok, w którym ludzie otrzymają obfity deszcz i będą wyciskać oliwę i wino.
يُوسُفُ أَيُّهَا ٱلصِّدِّيقُ أَفۡتِنَا فِي سَبۡعِ بَقَرَٰتٖ سِمَانٖ يَأۡكُلُهُنَّ سَبۡعٌ عِجَافٞ وَسَبۡعِ سُنۢبُلَٰتٍ خُضۡرٖ وَأُخَرَ يَابِسَٰتٖ لَّعَلِّيٓ أَرۡجِعُ إِلَى ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَعۡلَمُونَ46
قَالَ تَزۡرَعُونَ سَبۡعَ سِنِينَ دَأَبٗا فَمَا حَصَدتُّمۡ فَذَرُوهُ فِي سُنۢبُلِهِۦٓ إِلَّا قَلِيلٗا مِّمَّا تَأۡكُلُونَ47
ثُمَّ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ سَبۡعٞ شِدَادٞ يَأۡكُلۡنَ مَا قَدَّمۡتُمۡ لَهُنَّ إِلَّا قَلِيلٗا مِّمَّا تُحۡصِنُونَ48
ثُمَّ يَأۡتِي مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ عَامٞ فِيهِ يُغَاثُ ٱلنَّاسُ وَفِيهِ يَعۡصِرُونَ49
Jusuf uznany za niewinnego
50Król (wtedy) powiedział: „Przyprowadźcie go do mnie!
” Kiedy posłaniec przyszedł do niego, Yusuf powiedział: „Wróć do swego pana i zapytaj go o sprawę kobiet, które pokaleczyły sobie ręce.
Zaprawdę, mój Pan doskonale zna ich podstępy.
”
51Król zapytał (kobiety): „Co zyskałyście, próbując uwieść Yusufa?
” One odpowiedziały: „Niech Bóg broni!
Nie wiemy o nim nic złego.
” Wtedy żona wezyra wyznała: „Teraz prawda wyszła na jaw.
To ja próbowałam go uwieść, a on rzeczywiście mówił prawdę.
”
52Z tego Yusuf powinien wiedzieć, że nie skłamałam na jego temat pod jego nieobecność, ponieważ Allah nie kieruje planami oszustów.
53Ja również nie twierdzę, że jestem bez grzechu.
Dusza zawsze nakłania człowieka do zła, z wyjątkiem tych, którym mój Pan okazał miłosierdzie.
Zaprawdę, mój Pan jest Przebaczający i Miłosierny.
وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِي بِهِۦۖ فَلَمَّا جَآءَهُ ٱلرَّسُولُ قَالَ ٱرۡجِعۡ إِلَىٰ رَبِّكَ فَسَۡٔلۡهُ مَا بَالُ ٱلنِّسۡوَةِ ٱلَّٰتِي قَطَّعۡنَ أَيۡدِيَهُنَّۚ إِنَّ رَبِّي بِكَيۡدِهِنَّ عَلِيم50
قَالَ مَا خَطۡبُكُنَّ إِذۡ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفۡسِهِۦۚ قُلۡنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمۡنَا عَلَيۡهِ مِن سُوٓءٖۚ قَالَتِ ٱمۡرَأَتُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡـَٰٔنَ حَصۡحَصَ ٱلۡحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفۡسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ51
ذَٰلِكَ لِيَعۡلَمَ أَنِّي لَمۡ أَخُنۡهُ بِٱلۡغَيۡبِ وَأَنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي كَيۡدَ ٱلۡخَآئِنِينَ52
وَمَآ أُبَرِّئُ نَفۡسِيٓۚ إِنَّ ٱلنَّفۡسَ لَأَمَّارَةُۢ بِٱلسُّوٓءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّيٓۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٞ رَّحِيمٞ53
Józef, Pierwszy Minister
54Król następnie rozkazał: „Przyprowadźcie go do mnie.
Zatrudnię go w mojej służbie”.
A kiedy Józef przemówił do niego, król powiedział: „Dziś jesteś u nas wysoko szanowany i w pełni godny zaufania”.
55Józef zasugerował: „Ustanów mnie zarządcą spichlerzy tej ziemi; jestem bardzo niezawodny i biegły!
”
56W ten sposób ustanowiliśmy Józefa na tej ziemi, aby osiedlił się, gdziekolwiek zechciał.
Obdarzamy Naszym miłosierdziem, kogo chcemy, i nigdy nie marnujemy nagrody tych, którzy czynią dobro.
57A nagroda Życia Ostatecznego jest o wiele lepsza dla tych, którzy wierzą i pamiętają o Allahu.
وَقَالَ ٱلۡمَلِكُ ٱئۡتُونِي بِهِۦٓ أَسۡتَخۡلِصۡهُ لِنَفۡسِيۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُۥ قَالَ إِنَّكَ ٱلۡيَوۡمَ لَدَيۡنَا مَكِينٌ أَمِين54
قَالَ ٱجۡعَلۡنِي عَلَىٰ خَزَآئِنِ ٱلۡأَرۡضِۖ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٞ55
وَكَذَٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَتَبَوَّأُ مِنۡهَا حَيۡثُ يَشَآءُۚ نُصِيبُ بِرَحۡمَتِنَا مَن نَّشَآءُۖ وَلَا نُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ56
وَلَأَجۡرُ ٱلۡأٓخِرَةِ خَيۡرٞ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ57
Bracia Józefa odwiedzają Egipt
58Później przybyli bracia Józefa i przyszli do niego.
On ich rozpoznał, ale oni nie wiedzieli, kim on właściwie był.
59Gdy zaopatrzył ich w ich zapasy, zażądał: "Przyprowadźcie mi waszego brata ze strony ojca.
Czy nie widzicie, że daję pełną miarę i jestem najlepszym gospodarzem?
"
60Lecz jeśli następnym razem mi go nie przyprowadzicie, nie będziecie mieli u mnie zboża i nigdy więcej się do mnie nie zbliżycie.
61Obiecali: "Postaramy się przekonać jego ojca, żeby pozwolił mu przyjść.
Zrobimy, co w naszej mocy.
"
62Józef rozkazał swoim sługom, aby wsunęli pieniądze jego braci do ich juków, żeby znaleźli je po powrocie do swojej rodziny i być może wrócili.
وَجَآءَ إِخۡوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَعَرَفَهُمۡ وَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ58
وَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمۡ قَالَ ٱئۡتُونِي بِأَخٖ لَّكُم مِّنۡ أَبِيكُمۡۚ أَلَا تَرَوۡنَ أَنِّيٓ أُوفِي ٱلۡكَيۡلَ وَأَنَا۠ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ59
فَإِن لَّمۡ تَأۡتُونِي بِهِۦ فَلَا كَيۡلَ لَكُمۡ عِندِي وَلَا تَقۡرَبُونِ60
قَالُواْ سَنُرَٰوِدُ عَنۡهُ أَبَاهُ وَإِنَّا لَفَٰعِلُونَ61
وَقَالَ لِفِتۡيَٰنِهِ ٱجۡعَلُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ فِي رِحَالِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَعۡرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ62
Bracia wracają do domu
63Kiedy bracia Yusufa wrócili do ojca, rzekli: 'O nasz ojcze!
Odmówiono nam dalszych zapasów.
Poślij więc z nami naszego brata, abyśmy mogli otrzymać nasze pełne miary, a my z pewnością będziemy go strzec.
'
64On odpowiedział: 'Czy mam wam go powierzyć, tak jak kiedyś powierzyłem wam jego brata Yusufa'?
Lecz Allah jest najlepszym Opiekunem, i On jest Najmiłosierniejszy z tych, którzy okazują miłosierdzie.
'
65Kiedy otworzyli swoje juki, odkryli, że ich pieniądze zostały im zwrócone.
Rzekli: 'O nasz ojcze!
O co więcej możemy prosić?
Oto nasze pieniądze, zwrócone nam w całości.
Teraz możemy kupić więcej pożywienia dla naszej rodziny, strzec naszego brata i otrzymać dodatkowy ładunek zboża na wielbłąda.
Ten ładunek byłby łatwy do zdobycia.
'
فَلَمَّا رَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيهِمۡ قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مُنِعَ مِنَّا ٱلۡكَيۡلُ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَآ أَخَانَا نَكۡتَلۡ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ63
قَالَ هَلۡ ءَامَنُكُمۡ عَلَيۡهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمۡ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبۡلُ فَٱللَّهُ خَيۡرٌ حَٰفِظٗاۖ وَهُوَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ64
وَلَمَّا فَتَحُواْ مَتَٰعَهُمۡ وَجَدُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ رُدَّتۡ إِلَيۡهِمۡۖ قَالُواْ يَٰٓأَبَانَا مَا نَبۡغِيۖ هَٰذِهِۦ بِضَٰعَتُنَا رُدَّتۡ إِلَيۡنَاۖ وَنَمِيرُ أَهۡلَنَا وَنَحۡفَظُ أَخَانَا وَنَزۡدَادُ كَيۡلَ بَعِيرٖۖ ذَٰلِكَ كَيۡلٞ يَسِيرٞ65
Mądrość Ya'quba
66Jakub nalegał: "Nie poślę go z wami, dopóki nie przysięgniecie mi na Allaha, że mi go przyprowadzicie z powrotem, chyba że będzie to dla was absolutnie niemożliwe.
" Kiedy złożyli mu przysięgi, rzekł: "Allah jest świadkiem tego, co powiedzieliśmy.
"
67Następnie pouczył ich: "O moi synowie!
Nie wchodźcie do 'miasta' przez jedną bramę, lecz przez różne bramy.
Nie mogę wam w żaden sposób pomóc przeciwko 'zamysłowi Allaha'.
Sąd należy tylko do Allaha.
W Nim pokładam moją ufność.
I w Nim niech pokładają ufność wierni.
"
68Kiedy weszli tak, jak pouczył ich ich ojciec, to nie pomogło im w żaden sposób przeciwko zamysłowi Allaha.
Była to jedynie obawa, którą Jakub wyraził.
On był prawdziwie obdarzony 'wielką' wiedzą z powodu tego, czego My Go nauczyliśmy, lecz większość ludzi nie posiada takiej wiedzy.
قَالَ لَنۡ أُرۡسِلَهُۥ مَعَكُمۡ حَتَّىٰ تُؤۡتُونِ مَوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأۡتُنَّنِي بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمۡۖ فَلَمَّآ ءَاتَوۡهُ مَوۡثِقَهُمۡ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٞ66
وَقَالَ يَٰبَنِيَّ لَا تَدۡخُلُواْ مِنۢ بَابٖ وَٰحِدٖ وَٱدۡخُلُواْ مِنۡ أَبۡوَٰبٖ مُّتَفَرِّقَةٖۖ وَمَآ أُغۡنِي عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٍۖ إِنِ ٱلۡحُكۡمُ إِلَّا لِلَّهِۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَعَلَيۡهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ67
وَلَمَّا دَخَلُواْ مِنۡ حَيۡثُ أَمَرَهُمۡ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغۡنِي عَنۡهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٍ إِلَّا حَاجَةٗ فِي نَفۡسِ يَعۡقُوبَ قَضَىٰهَاۚ وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلۡمٖ لِّمَا عَلَّمۡنَٰهُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ68
Królewski Kielich
69Kiedy przyszli do Jusufa, wziął swego brata Benjamina na bok i powiedział mu: „Ja jestem naprawdę twoim bratem Jusufem!
Więc nie martw się tym, co uczynili w przeszłości.
”
70Kiedy Jusuf zaopatrzył ich w zapasy, wsunął królewski puchar do torby swego brata.
Wtedy ogłaszający zawołał: „O ludzie karawany!
Jesteście z pewnością złodziejami!
”
71Zapytali, odwracając się: „Co zgubiliście?
”
72Ogłaszający „wraz ze strażnikami” odpowiedział: „Zgubiliśmy królewską miarę.
A kto ją przyniesie, otrzyma ładunek wielbłąda 'ziarna'.
Ja to gwarantuję.
”
73Bracia Jusufa odpowiedzieli: „Na Allaha!
Wiecie bardzo dobrze, że nie przyszliśmy, aby czynić zło na ziemi i że nie jesteśmy złodziejami.
”
74Ludzie Jusufa zapytali: „Jaka powinna być kara za kradzież, jeśli kłamiecie?
”
75Bracia Jusufa odpowiedzieli: „Ktokolwiek zostanie znaleziony z pucharem w swoim bagażu, zapłaci swoją wolnością.
Tak karze się złodziei w naszym prawie.
”
وَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَىٰ يُوسُفَ ءَاوَىٰٓ إِلَيۡهِ أَخَاهُۖ قَالَ إِنِّيٓ أَنَا۠ أَخُوكَ فَلَا تَبۡتَئِسۡ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ69
فَلَمَّا جَهَّزَهُم بِجَهَازِهِمۡ جَعَلَ ٱلسِّقَايَةَ فِي رَحۡلِ أَخِيهِ ثُمَّ أَذَّنَ مُؤَذِّنٌ أَيَّتُهَا ٱلۡعِيرُ إِنَّكُمۡ لَسَٰرِقُونَ70
قَالُواْ وَأَقۡبَلُواْ عَلَيۡهِم مَّاذَا تَفۡقِدُونَ71
قَالُواْ نَفۡقِدُ صُوَاعَ ٱلۡمَلِكِ وَلِمَن جَآءَ بِهِۦ حِمۡلُ بَعِيرٖ وَأَنَا۠ بِهِۦ زَعِيمٞ72
قَالُواْ تَٱللَّهِ لَقَدۡ عَلِمۡتُم مَّا جِئۡنَا لِنُفۡسِدَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا كُنَّا سَٰرِقِينَ73
قَالُواْ فَمَا جَزَٰٓؤُهُۥٓ إِن كُنتُمۡ كَٰذِبِينَ74
قَالُواْ جَزَٰٓؤُهُۥ مَن وُجِدَ فِي رَحۡلِهِۦ فَهُوَ جَزَٰٓؤُهُۥۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلظَّٰلِمِينَ75
SIDE STORY
- •
Al-Hajjaj był gubernatorem Iraku wiele wieków temu.
Mimo że był bardzo surowy i okrutny, darzył wielkim szacunkiem Koran.
Pewnego dnia aresztowano i przyprowadzono do niego pewnego mężczyznę.
Mężczyzna błagał: „O gubernatorze!
Mój brat popełnił coś złego, ale twoi funkcjonariusze nie mogli go znaleźć.
Zamiast tego aresztowali mnie i zniszczyli mój dom.
” Al-Hajjaj powiedział, że dla niego to w porządku, ponieważ pewien słynny poeta powiedział kiedyś: „Być może niewinna osoba jest karana za zbrodnię krewnego, który zniknął.
”
- •
Mężczyzna spojrzał na Al-Hajjaja i powiedział: „Ale Allah powiedział coś innego w Koranie.
” Al-Hajjaj zapytał: „A co powiedział Allah?
” Mężczyzna odpowiedział: „Według Sury Yusuf (wersety 78-79) niesprawiedliwe jest karanie niewinnej osoby za zbrodnię popełnioną przez krewnego.
”
- •
Al-Hajjaj był poruszony tym potężnym argumentem, więc rozkazał swoim strażnikom: „Uwolnijcie tego mężczyznę, odbudujcie jego dom i wyślijcie kogoś, aby ogłosił: 'Allah powiedział
prawdę, a poeta skłamał!
'” {Imam Ibn Kathir w Al-Bidayah wa An-Nihayah „Początek i Koniec”}
Yusuf zabiera Benjamina
76Yusuf zaczął przeszukiwać ich juki, zanim przeszukał juki swojego brata Benjamina, a następnie wyjął ją z juków jego brata.
W ten sposób natchnęliśmy Yusufa do tego planu.
Nie mógł zatrzymać swojego brata zgodnie z prawem króla, ale Allah sprawił, że tak się stało.
Podnosimy rangę, kogo chcemy.
Lecz ponad każdym obdarzonym wiedzą jest tylko Jeden, który wie wszystko.
77"Aby się zdystansować," bracia Yusufa argumentowali: "Jeśli on ukradł, to jego rodzony brat też ukradł wcześniej.
" Ale Yusuf stłumił swój gniew, nic im nie ujawniając, i powiedział 'do siebie': "Jesteście w złym położeniu," a Allah wie najlepiej 'prawdę o tym, co twierdzicie.
'
78Błagali: "O Wielki Wezyrze!
On ma bardzo starego ojca, więc weź jednego z nas zamiast niego.
Widzimy, że jesteś tak dobrym człowiekiem.
"
79Yusuf odpowiedział: "Niech Bóg broni, abyśmy wzięli kogoś innego niż osobę, u której znaleźliśmy naszą własność.
W przeciwnym razie bylibyśmy naprawdę niesprawiedliwi.
"
فَبَدَأَ بِأَوۡعِيَتِهِمۡ قَبۡلَ وِعَآءِ أَخِيهِ ثُمَّ ٱسۡتَخۡرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِۚ كَذَٰلِكَ كِدۡنَا لِيُوسُفَۖ مَا كَانَ لِيَأۡخُذَ أَخَاهُ فِي دِينِ ٱلۡمَلِكِ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ نَرۡفَعُ دَرَجَٰتٖ مَّن نَّشَآءُۗ وَفَوۡقَ كُلِّ ذِي عِلۡمٍ عَلِيمٞ76
قَالُوٓاْ إِن يَسۡرِقۡ فَقَدۡ سَرَقَ أَخٞ لَّهُۥ مِن قَبۡلُۚ فَأَسَرَّهَا يُوسُفُ فِي نَفۡسِهِۦ وَلَمۡ يُبۡدِهَا لَهُمۡۚ قَالَ أَنتُمۡ شَرّٞ مَّكَانٗاۖ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا تَصِفُونَ77
قَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡعَزِيزُ إِنَّ لَهُۥٓ أَبٗا شَيۡخٗا كَبِيرٗا فَخُذۡ أَحَدَنَا مَكَانَهُۥٓۖ إِنَّا نَرَىٰكَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ78
قَالَ مَعَاذَ ٱللَّهِ أَن نَّأۡخُذَ إِلَّا مَن وَجَدۡنَا مَتَٰعَنَا عِندَهُۥٓ إِنَّآ إِذٗا لَّظَٰلِمُونَ79
Złe wieści dla Jakuba, znowu.
80Kiedy stracili w nim wszelką nadzieję, naradzali się w sekrecie.
Najstarszy z nich powiedział: „Czy nie wiecie, że wasz ojciec wziął od was silną przysięgę na Allaha, albo jak zawiedliście go wcześniej w sprawie Jusufa?
Dlatego nie opuszczę tej ziemi, dopóki mój ojciec mi na to nie pozwoli, albo dopóki Allah nie zdecyduje za mnie; On jest najlepszym decydentem.
”
81Wróćcie do waszego ojca i powiedzcie: „O nasz ojcze!
Twój syn jest winny kradzieży.
Możemy tylko powiedzieć to, co widzieliśmy na własne oczy.
Nigdy nie wiedzieliśmy, że tak się stanie.
”
82„Zapytaj mieszkańców ziemi, na której byliśmy, i karawanę, z którą podróżowaliśmy.
Z pewnością mówimy prawdę.
”
فَلَمَّا ٱسۡتَيَۡٔسُواْ مِنۡهُ خَلَصُواْ نَجِيّٗاۖ قَالَ كَبِيرُهُمۡ أَلَمۡ تَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ أَبَاكُمۡ قَدۡ أَخَذَ عَلَيۡكُم مَّوۡثِقٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبۡلُ مَا فَرَّطتُمۡ فِي يُوسُفَۖ فَلَنۡ أَبۡرَحَ ٱلۡأَرۡضَ حَتَّىٰ يَأۡذَنَ لِيٓ أَبِيٓ أَوۡ يَحۡكُمَ ٱللَّهُ لِيۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلۡحَٰكِمِينَ80
ٱرۡجِعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَبِيكُمۡ فَقُولُواْ يَٰٓأَبَانَآ إِنَّ ٱبۡنَكَ سَرَقَ وَمَا شَهِدۡنَآ إِلَّا بِمَا عَلِمۡنَا وَمَا كُنَّا لِلۡغَيۡبِ حَٰفِظِينَ81
وَسَۡٔلِ ٱلۡقَرۡيَةَ ٱلَّتِي كُنَّا فِيهَا وَٱلۡعِيرَ ٱلَّتِيٓ أَقۡبَلۡنَا فِيهَاۖ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ82
Ból Jakuba
83Zawołał: „Nie!
Musieliście wymyślić coś złego.
Pozostaje mi więc tylko piękna cierpliwość!
Ufam, że Allah zwróci mi ich wszystkich.
Zaprawdę, On sam posiada doskonałą wiedzę i mądrość.
”
84Odwrócił się od nich, mówiąc: „Och nie, biedny Jusufie!
” A jego oczy zbielały, gdy dusił się ze smutku.
85Oni powiedzieli: „Na Allaha!
Nie przestaniesz myśleć o Jusufie, dopóki nie stracisz zdrowia, a nawet życia.
”
86On odpowiedział: „Skarżę się na moje cierpienie i smutek tylko Allahowi, i wiem od Allaha to, czego wy nie wiecie.
”
87O moi synowie!
Idźcie i szukajcie Jusufa i jego brata.
I nie traćcie nadziei w miłosierdzie Allaha; nikt nie traci nadziei w miłosierdzie Allaha, oprócz tych, którzy nie mają wiary.
قَالَ بَلۡ سَوَّلَتۡ لَكُمۡ أَنفُسُكُمۡ أَمۡرٗاۖ فَصَبۡرٞ جَمِيلٌۖ عَسَى ٱللَّهُ أَن يَأۡتِيَنِي بِهِمۡ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَلِيمُ ٱلۡحَكِيمُ83
٨٣ وَتَوَلَّىٰ عَنۡهُمۡ وَقَالَ يَٰٓأَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَٱبۡيَضَّتۡ عَيۡنَاهُ مِنَ ٱلۡحُزۡنِ فَهُوَ كَظِيم84
قَالُواْ تَٱللَّهِ تَفۡتَؤُاْ تَذۡكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوۡ تَكُونَ مِنَ ٱلۡهَٰلِكِينَ85
قَالَ إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ وَأَعۡلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ86
يَٰبَنِيَّ ٱذۡهَبُواْ فَتَحَسَّسُواْ مِن يُوسُفَ وَأَخِيهِ وَلَا تَاْيَۡٔسُواْ مِن رَّوۡحِ ٱللَّهِۖ إِنَّهُۥ لَا يَاْيَۡٔسُ مِن رَّوۡحِ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡقَوۡمُ ٱلۡكَٰفِرُونَ87
Jusuf ujawnia swoją tożsamość
88Kiedy przyszli do Jusufa, błagali: „O, wezyrze!
My i nasza rodzina doświadczyliśmy wiele cierpienia, a przyszliśmy z zaledwie kilkoma bezwartościowymi monetami, ale proszę, daj nam pełne zaopatrzenie jako akt dobroci dla nas.
Zaprawdę, Allah nagradza tych, którzy czynią dobro.
”
89Zapytał: „Czy pamiętacie, co uczyniliście Jusufowi i jego bratu w waszej niewiedzy?
”
90Odpowiedzieli zdumieni: „Czy ty naprawdę jesteś Jusufem?
” On powiedział: „Jestem Jusuf, a oto mój brat Beniamin!
Allah był dla nas naprawdę łaskawy.
Zaprawdę, ktokolwiek jest bogobojny i cierpliwy, wtedy Allah z pewnością nigdy nie marnuje nagrody tych, którzy czynią dobro.
”
فَلَمَّا دَخَلُواْ عَلَيۡهِ قَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهۡلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئۡنَا بِبِضَٰعَةٖ مُّزۡجَىٰةٖ فَأَوۡفِ لَنَا ٱلۡكَيۡلَ وَتَصَدَّقۡ عَلَيۡنَآۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَجۡزِي ٱلۡمُتَصَدِّقِينَ88
قَالَ هَلۡ عَلِمۡتُم مَّا فَعَلۡتُم بِيُوسُفَ وَأَخِيهِ إِذۡ أَنتُمۡ جَٰهِلُونَ89
قَالُوٓاْ أَءِنَّكَ لَأَنتَ يُوسُفُۖ قَالَ أَنَا۠ يُوسُفُ وَهَٰذَآ أَخِيۖ قَدۡ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡنَآۖ إِنَّهُۥ مَن يَتَّقِ وَيَصۡبِرۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ90
Przeprosiny braci przyjęte
91Rzekli: 'Na Allaha!
Allah naprawdę wywyższył cię nad nami, a my z pewnością byliśmy grzeszni.
'
92Rzekł Jusuf: 'Dziś nie ma na was żadnej winy.
Niech Allah wam przebaczy!
On jest Najmiłosierniejszy z miłosiernych!
'
93Zabierzcie tę moją koszulę i rzućcie ją na twarz mojego ojca, a on odzyska wzrok.
Potem wróćcie do mnie z całą waszą rodziną.
قَالُواْ تَٱللَّهِ لَقَدۡ ءَاثَرَكَ ٱللَّهُ عَلَيۡنَا وَإِن كُنَّا لَخَٰطِِٔينَ91
قَالَ لَا تَثۡرِيبَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡيَوۡمَۖ يَغۡفِرُ ٱللَّهُ لَكُمۡۖ وَهُوَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ92
ٱذۡهَبُواْ بِقَمِيصِي هَٰذَا فَأَلۡقُوهُ عَلَىٰ وَجۡهِ أَبِي يَأۡتِ بَصِيرٗا وَأۡتُونِي بِأَهۡلِكُمۡ أَجۡمَعِينَ93
How to study Surah Yûsuf with children
Use this children's lesson as a guided path: read the short explanation, look at the Arabic verse, listen to related recitation, and return to the full surah when your child is ready for more detail.
Parents can review one section at a time, ask the child to repeat the main idea, and then continue with the next part or a nearby surah. This keeps the lesson connected with Quran reading, audio, and daily practice.