யூசுப்

30நகரத்துப் பெண்கள் சிலர் பேசிக்கொண்டனர்: 'அமைச்சரின் மனைவி தன் அடிமைப் பையனைத் தன் பக்கம் இழுக்கப் பார்க்கிறாள்.

அவன் மீதான காதல் அவளது உள்ளத்தை ஆட்கொண்டுவிட்டது.

அவள் முற்றிலும் தவறானவள் என்பது எங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

'

31அவர்களின் பேச்சைப் பற்றி அவள் கேள்விப்பட்டபோது, அவர்களை அழைத்து, அவர்களுக்காக ஒரு விருந்தை ஏற்பாடு செய்தாள்.

ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு கத்தியைக் கொடுத்தாள்.

பின்னர் யூசுஃபை நோக்கி, 'இவர்களுக்கு முன்னால் வா!

' என்றாள்.

அவர்கள் அவனைக் கண்டபோது, அவனது அழகால் பிரமித்துப்போய், தங்கள் கைகளை வெட்டிக்கொண்டனர்,¹⁰ மேலும், 'அல்லாஹ்வே!

இவன் மனிதனாக இருக்க முடியாது; இவன் ஒரு கண்ணியமான வானவராகத்தான் இருக்க வேண்டும்!

' என்று வியந்தனர்.

32அவள் கூறினாள்: 'இவனைப் பற்றித்தான் நீங்கள் என்னைக் குறை கூறினீர்கள்!

நான் உண்மையில் அவனை என் பக்கம் இழுக்க முயற்சித்தேன், ஆனால் அவன் உறுதியாக மறுத்துவிட்டான்.

நான் அவனுக்குக் கட்டளையிடுவதைச் செய்யாவிட்டால், அவன் நிச்சயமாக சிறையில் அடைக்கப்பட்டு அவமானப்படுத்தப்படுவான்.

'¹¹

33யூசுஃப் பிரார்த்தித்தார்: 'என் இறைவனே!

அவர்கள் என்னை அழைக்கும் காரியத்தை நான் செய்வதை விட சிறையே எனக்கு விருப்பமானது.

நீ அவர்களின் சூழ்ச்சியை என்னை விட்டுத் திருப்பவில்லையென்றால், நான் அவர்களிடம் சாய்ந்து அறியாதவர்களில் ஒருவனாகிவிடுவேன்!

'

34ஆகவே, அவருடைய இறைவன் அவருக்குப் பதிலளித்தான், அவர்களின் சூழ்ச்சியை அவரை விட்டுத் திருப்பி.

நிச்சயமாக அவனே செவியுறுபவன், அறிபவன்.

35ஆகவே, அவருடைய தூய்மைக்கான அனைத்து சான்றுகளையும் கண்ட பின்னரும், பொறுப்பாளர்கள் அவரை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு சிறையில் அடைக்கத் தீர்மானித்தனர்.

36இன்னும் வேறு இரு இளைஞர்கள் யூசுஃபுடன் சிறைச்சாலைக்குச் சென்றனர்.

37யூசுஃப் பதிலளித்தார்: 'நீங்கள் உணவைப் பெறுவதற்கு முன்பே, உங்களுக்கு என்ன வகையான உணவு பரிமாறப்படும் என்பதை நான் உங்களுக்குச் சொல்ல முடியும்.

இந்த 'அறிவு' என் இறைவன் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்ததிலிருந்து வந்தது.

அல்லாஹ்வை நிராகரித்து, மறுமை வாழ்வை மறுக்கும் மக்களின் மார்க்கத்தை நான் தவிர்த்துவிட்டேன்.

'

38அதற்குப் பதிலாக, நான் என் தந்தையர்களான இப்ராஹீம், இஸ்ஹாக் மற்றும் யஃகூப் ஆகியோரின் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுகிறேன்.

அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணையாக்குவது எங்களுக்கு 'சரியானது' அல்ல.

இது எங்களுக்கும் மனிதகுலத்திற்கும் அல்லாஹ் செய்த அருட்கொடைகளில் ஒரு பகுதியாகும், ஆனால் பெரும்பாலான மக்கள் நன்றி செலுத்துவதில்லை.

39என் சிறைத்தோழர்களே!

பல வேறுபட்ட அதிபதிகளா அல்லது ஒரேயொரு, சர்வ வல்லமைமிக்க அல்லாஹ்வா, எது மிகச் சிறந்தது?

40நீங்கள் அவனையன்றி வணங்கும் 'சிலைகள்' எவையோ, அவை நீங்களும் உங்கள் தந்தையர்களும் இட்டுக்கட்டிய வெறும் பெயர்கள்தான்¹³ - அல்லாஹ் இதற்கு ஒருபோதும் அனுமதி அளித்ததில்லை.

அல்லாஹ் ஒருவனே தீர்மானிக்கிறான்.

அவனையன்றி வேறு யாரையும் நீங்கள் வணங்கக்கூடாது என்று அவன் கட்டளையிட்டுள்ளான்.

அதுவே நேரான மார்க்கம், ஆனால் பெரும்பாலான மக்கள் அறியமாட்டார்கள்.

41என் சிறைத்தோழர்களே!

உங்களில் ஒருவன் தன் எஜமானனுக்கு மது பரிமாறுவான்; மற்றவன் சிலுவையில் அறையப்பட்டு, பறவைகள் அவனது தலையிலிருந்து உண்ணும்.

நீங்கள் என்னைப் பற்றிக் கேட்ட விஷயம் தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டது.

42பின்னர், தப்பிப் பிழைக்கப் போகிறான் என்று அவர் அறிந்தவனிடம், 'உன் எஜமானனிடம் என்னைப் பற்றி நினைவுபடுத்து!

' என்று கூறினார்.

ஆனால், ஷைத்தான் அவனது எஜமானனிடம் யூஸுஃபைப் பற்றி நினைவுபடுத்துவதை மறக்கச் செய்துவிட்டான்.

அதனால், அவர் பல ஆண்டுகள் சிறையிலேயே தங்கினார்.

43ஒருநாள் மன்னர் கூறினார்: "நான் ஏழு கொழுத்த பசுக்களை, ஏழு மெலிந்த பசுக்கள் தின்பதைக் கனவில் கண்டேன்.

மேலும் ஏழு பசுமையான கதிர்களையும், வேறு ஏழு காய்ந்த கதிர்களையும் (கண்டேன்).

ஓ தலைவர்களே!

நீங்கள் கனவுகளுக்கு விளக்கம் அளிப்பவர்களாயிருந்தால், என் கனவின் விளக்கத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

"

44அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "இவை வெறும் குழப்பமான கனவுகள்.

இத்தகைய கனவுகளுக்கு விளக்கம் அளிக்க எங்களுக்குத் தெரியாது.

"

45இறுதியாக, தப்பிப்பிழைத்த கைதி நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு யூசுஃபை நினைவுகூர்ந்து கூறினார்: "இந்தக் கனவின் உண்மையான விளக்கத்தை நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; என்னை யூசுஃபிடம் அனுப்பி

வையுங்கள்.

"

46அவன் கூறினான்: "யூசுஃபே, உண்மையாளரே!

ஏழு கொழுத்த பசுக்களை ஏழு மெலிந்த பசுக்கள் தின்பதையும், ஏழு பச்சைக் கதிர்களையும், மற்ற ஏழு காய்ந்த கதிர்களையும் கொண்ட கனவை எங்களுக்காக விளக்குங்கள், நான் மக்களிடம் திரும்பிச் சென்று

அவர்களுக்கு அறிவிக்கும் பொருட்டு.

"

47யூசுஃப் பதிலளித்தார்: "நீங்கள் ஏழு தொடர்ச்சியான ஆண்டுகளுக்கு தானியம் பயிரிடுவீர்கள், பின்னர் அறுவடை அனைத்தையும் கதிர்களிலேயே சேமித்து வைப்பீர்கள், நீங்கள் உண்ணும் கொஞ்சத்தைத் தவிர.

"

48பின்னர் அதற்குப் பிறகு பெரும் கஷ்டமான ஏழு ஆண்டுகள் வரும், விதைக்காக நீங்கள் சேமிக்கும் கொஞ்சத்தைத் தவிர, நீங்கள் சேமித்து வைத்திருக்கும் தானியத்தைக் கொண்டு வாழ உங்களை

நிர்ப்பந்திக்கும்.

49பின்னர் அதற்குப் பிறகு ஒரு ஆண்டு வரும், அதில் மக்கள் நிறைய மழை பெறுவார்கள், மேலும் அவர்கள் எண்ணெய் மற்றும் திராட்சை ரசத்தை பிழிவார்கள்.

50அரசன் 'அப்போது' கூறினான், 'அவரை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்.

' தூதுவர் அவரிடம் வந்தபோது, யூசுஃப் கூறினார், 'உமது எஜமானரிடம் திரும்பிச் சென்று, தங்கள் கைகளை வெட்டிக்கொண்ட பெண்களின் விஷயத்தைப் பற்றி அவரிடம் கேளுங்கள்.

நிச்சயமாக என் இறைவன் அவர்களின் சூழ்ச்சிகளை நன்கு அறிந்தவன்.

'

51அரசன் 'அந்தப் பெண்களிடம்' கேட்டான், 'யூசுஃபை நீங்கள் கவர்ந்திழுக்க முயன்றபோது உங்களுக்கு என்ன கிடைத்தது?

' அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், 'அல்லாஹ்வே காப்பாற்றுவானாக!

அவரைப் பற்றி எந்தத் தீங்கையும் நாங்கள் அறியோம்.

' பின்னர் பிரதம மந்திரியின் மனைவி ஒப்புக்கொண்டாள், 'இப்போது உண்மை வெளிப்பட்டுவிட்டது.

நான்தான் அவரை கவர்ந்திழுக்க முயன்றேன், மேலும் அவர் உண்மையையே பேசினார்.

'

52இதிலிருந்து, யூசுஃப் அறிய வேண்டும், நான் அவர் இல்லாதபோது அவரைப் பற்றி பொய் சொல்லவில்லை என்பதை, ஏனெனில் அல்லாஹ் நேர்மையற்றவர்களின் திட்டங்களுக்கு வழிகாட்ட மாட்டான்.

53நானும் என்னை குற்றமற்றவள் என்று கூறவில்லை.

நிச்சயமாக, மனம் மனிதனை தீமைக்குத் தூண்டுகிறது, என் இறைவன் கருணை காட்டியவர்களைத் தவிர.

நிச்சயமாக, என் இறைவன் மன்னிப்பவனாகவும், கருணையுடையவனாகவும் இருக்கிறான்.

54பின்னர் மன்னர் கட்டளையிட்டார்: "அவரை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்.

நான் அவரை என் சேவைக்கு அமர்த்திக் கொள்வேன்.

" யூசுப் அவரிடம் பேசியபோது, மன்னர் கூறினார்: "இன்று நீங்கள் எங்களிடம் மிகவும் மதிக்கப்படுபவராகவும், முழுமையாக நம்பப்படுபவராகவும் இருக்கிறீர்கள்.

"

55யூசுப் கூறினார்: "இந்த நாட்டின் களஞ்சியங்களுக்கு என்னை பொறுப்பாளராக நியமியுங்கள்; நான் மிகவும் நம்பகமானவனாகவும், திறமையானவனாகவும் இருக்கிறேன்!

"

56இவ்வாறாக நாம் யூசுபை அந்த பூமியில் நிலைநிறுத்தினோம், அவர் விரும்பிய இடத்தில் குடியேற.

நாம் நாடியவர் மீது நமது அருளைப் பொழிகிறோம், நன்மை செய்பவர்களின் கூலியை நாம் ஒருபோதும் வீணாக்குவதில்லை.

57நம்பிக்கை கொண்டு, அல்லாஹ்வை மனதில் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு மறுமையின் கூலி மிகவும் சிறந்தது.

58பின்னர், யூசுஃபின் சகோதரர்கள் அவனிடம் வந்தனர்.

அவன் அவர்களை அடையாளம் கண்டான், ஆனால் அவர்கள் அவன் யார் என்று அறியவில்லை.

59அவர்களுக்குத் தேவையான பொருட்களை அவன் வழங்கிய பிறகு, அவன் கேட்டான், 'உங்கள் தந்தையின் வழி சகோதரனை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்.

நான் முழு அளவையும் கொடுக்கிறேன் என்பதையும், நான் சிறந்த விருந்தளிப்பவன் என்பதையும் நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?

'

60ஆனால் அடுத்த முறை நீங்கள் அவனை என்னிடம் கொண்டு வராவிட்டால், உங்களுக்கு நான் தானியம் தரமாட்டேன், மேலும் நீங்கள் ஒருபோதும் என்னிடம் நெருங்க முடியாது.

61அவர்கள் உறுதியளித்தார்கள், 'அவனை வர அனுமதிக்குமாறு அவனது தந்தையை நாங்கள் சம்மதிக்க வைக்க முயற்சிப்போம்.

எங்களால் இயன்றதைச் செய்வோம்.

'

62யூசுஃப் தன் ஊழியர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான், தன் சகோதரர்களின் பணத்தை அவர்களின் மூட்டைகளில் மறைத்து வைக்குமாறு, அதனால் அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்திடம் திரும்பிய பிறகு அதைக்

கண்டுபிடித்து, ஒருவேளை திரும்பி வருவார்கள்.

63யூசுஃபின் சகோதரர்கள் தங்கள் தந்தையிடம் திரும்பியபோது, அவர்கள் கூறினர்: 'ஓ எங்கள் தந்தையே!

எங்களுக்கு (இனி) தானியம் மறுக்கப்பட்டுள்ளது.

எனவே எங்கள் சகோதரனை எங்களுடன் அனுப்புங்கள், நாங்கள் எங்கள் முழு தானியத்தையும் பெறலாம்.

மேலும் நாங்கள் நிச்சயமாக அவனைப் பாதுகாப்போம்.

'

64அவர் பதிலளித்தார்: 'நான் அவனை உங்களிடம் நம்பி ஒப்படைக்க வேண்டுமா?

நான் ஒருமுறை அவனது சகோதரன் யூசுஃபை உங்களிடம் நம்பி ஒப்படைத்தது போலவா?

ஆனால் அல்லாஹ்வே மிகச் சிறந்த பாதுகாவலன், மேலும் அவன் கருணை காட்டுவோரில் மிகக் கருணையாளன்.

'

65அவர்கள் தங்கள் மூட்டைகளைத் திறந்தபோது, தங்கள் பணம் தங்களிடம் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டனர்.

அவர்கள் கூறினர்: 'ஓ எங்கள் தந்தையே!

நாங்கள் வேறு என்ன கேட்க முடியும்?

இதோ எங்கள் பணம், முழுமையாக எங்களிடம் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்போது நாங்கள் எங்கள் குடும்பத்திற்கு மேலும் உணவு வாங்கலாம், எங்கள் சகோதரனைப் பாதுகாப்போம், மேலும் ஒரு ஒட்டகச் சுமை தானியத்தையும் பெறுவோம்.

அந்தச் சுமை எளிதாகக் கிடைக்கும்.

'

66யாகூப் வற்புறுத்தினார்: 'உங்களுக்கு முற்றிலும் சாத்தியமற்றதாகிவிட்டால் தவிர, நீங்கள் அவனை என்னிடம் திரும்பக் கொண்டு வருவீர்கள் என்று அல்லாஹ் மீது எனக்கு சத்தியம் செய்யும் வரை நான்

அவனை உங்களுடன் அனுப்ப மாட்டேன்.

' அவர்கள் அவருக்கு தங்கள் உறுதிமொழிகளை அளித்த பிறகு, அவர் கூறினார்: 'நாம் கூறியதற்கு அல்லாஹ்வே சாட்சி.

'

67அவர் பின்னர் அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார்: 'என் அருமைப் புதல்வர்களே!

ஒரே வாயில் வழியாக நுழையாதீர்கள், ஆனால் வெவ்வேறு வாயில்கள் வழியாக நுழையுங்கள்.

அல்லாஹ்வின் திட்டத்திற்கு எதிராக நான் உங்களுக்கு எந்த வகையிலும் உதவ முடியாது.

அல்லாஹ்வே தீர்மானிப்பவன்.

அவன் மீதே நான் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.

நம்பிக்கையாளர்கள் அவன் மீதே தங்கள் பொறுப்பை ஒப்படைக்கட்டும்.

'

68அவர்கள் தங்கள் தந்தை அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தியபடி நுழைந்தபோது, இது அல்லாஹ்வின் திட்டத்திற்கு எதிராக அவர்களுக்கு எந்த வகையிலும் உதவவில்லை.

அது யாகூப் தன் உள்ளத்தில் கொண்டிருந்த ஒரு எண்ணம் மட்டுமே.

நாம் அவருக்குக் கற்றுக்கொடுத்ததன் காரணமாக அவருக்கு நிச்சயமாக பெரும் அறிவு வழங்கப்பட்டிருந்தது, ஆனால் பெரும்பாலான மக்களுக்கு அத்தகைய அறிவு இல்லை.

69அவர்கள் யூசுஃபிடம் வந்தபோது, அவர் தன் சகோதரன் பென்யாமீனைத் தனியே அழைத்து அவனிடம் கூறினார்: 'நிச்சயமாக நான் உன்னுடைய சகோதரன் யூசுஃப்!

ஆகவே, அவர்கள் முன்பு செய்தவற்றைப் பற்றி நீ கவலைப்படாதே.

'

70யூசுஃப் அவர்களுக்குத் தேவையான பொருட்களை ஏற்பாடு செய்து கொடுத்தபோது, அவர் அரசரின் கோப்பையைத் தன் சகோதரனின் மூட்டைக்குள் மறைத்து வைத்தார்.

பின்னர் ஒரு அறிவிப்பாளர் சத்தமிட்டார்: 'ஓ, பயணக் கூட்டத்தினரே!

நிச்சயமாக நீங்கள் திருடர்கள்!

'

71அவர்கள் திரும்பி வந்து கேட்டார்கள்: 'நீங்கள் எதை இழந்தீர்கள்?

'

72அறிவிப்பாளர் 'காவலர்களுடன்' பதிலளித்தார்: 'நாங்கள் அரசரின் அளக்கும் கோப்பையை இழந்திருக்கிறோம்.

அதை யார் கொண்டு வருகிறாரோ அவருக்கு ஒரு ஒட்டகச் சுமை 'தானியம்' வழங்கப்படும்.

நான் அதற்குப் பொறுப்பு.

'

73யூசுஃபின் சகோதரர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக!

நாங்கள் இந்த பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்க வரவில்லை என்பதையும், நாங்கள் திருடர்கள் அல்ல என்பதையும் நீங்கள் நன்கு அறிவீர்கள்.

'

74யூசுஃபின் ஆட்கள் கேட்டனர், 'நீங்கள் பொய்யர்களாயின், திருட்டுக்கான தண்டனை என்னவாக இருக்க வேண்டும்?

'

75யூசுஃபின் சகோதரர்கள் பதிலளித்தனர், 'எவனது பையில் அந்தக் கோப்பை காணப்படுகிறதோ அவன் தனது சுதந்திரத்தை இழப்பான்.

இதுவே எங்கள் சட்டத்தில் திருடர்களுக்கு வழங்கப்படும் தண்டனை.

'

76யூசுப் தன் சகோதரன் 'பென்யமீன்' உடைய மூட்டைக்கு முன் அவர்களின் மூட்டைகளைச் சோதிக்கத் தொடங்கினார், பின்னர் அதைத் தன் சகோதரனின் மூட்டையிலிருந்து வெளியே எடுத்தார்.

இவ்வாறே யூசுபுக்கு நாம் ஒரு திட்டத்தை அறிவித்தோம்.

அரசரின் சட்டப்படி அவரால் தன் சகோதரனை வைத்திருக்க முடியாது, ஆனால் அல்லாஹ் அதை நிகழச் செய்தான்.

நாம் விரும்பியவரின் தகுதியை உயர்த்துகிறோம்.

ஆனால் அறிவு கொடுக்கப்பட்ட அனைவருக்கும் மேலாக, அனைத்தையும் அறிந்தவன் ஒருவன் இருக்கிறான்.

77தங்களை விலக்கிக் கொள்ள,' யூசுபின் சகோதரர்கள் வாதிட்டனர், 'இவன் திருடியிருந்தால், இவனுக்கு முன் இவனுடைய 'சகோதரன்' ஒருவனும் திருடியிருக்கிறான்.

' ஆனால் யூசுப் தன் கோபத்தை அடக்கிக் கொண்டார், அவர்களுக்கு எதையும் வெளிப்படுத்தவில்லை, மேலும் 'தன்னிடமே,' 'நீங்கள் மிகவும் மோசமான நிலையில் இருக்கிறீர்கள்,' என்று கூறினார், மேலும்

'நீங்கள் கூறுவதன் உண்மை நிலையை' அல்லாஹ்வே நன்கு அறிவான்.

78அவர்கள் கெஞ்சினார்கள், 'அமைச்சர் அவர்களே!

அவனுக்கு மிகவும் வயதான தந்தை இருக்கிறார், எனவே எங்களுக்குப் பதிலாக எங்களில் ஒருவரை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் மிகவும் நல்ல மனிதர் என்பதை நாங்கள் காண்கிறோம்.

'

79யூசுப் பதிலளித்தார், 'எங்கள் பொருளை யாரிடம் கண்டோமோ அவரைத் தவிர வேறு யாரையும் நாங்கள் எடுத்துக் கொள்வதிலிருந்து அல்லாஹ் எங்களைக் காப்பானாக!

இல்லையெனில், நாங்கள் நிச்சயமாக அநியாயக்காரர்களாகி விடுவோம்.

'

80அவர்கள் அவனைக் குறித்து நம்பிக்கை இழந்தபோது, அவர்கள் தனியே பேசிக்கொண்டனர்.

அவர்களில் மூத்தவர் கூறினார்: "உங்கள் தந்தை உங்களிடமிருந்து அல்லாஹ்வைக் கொண்டு ஒரு பலமான சத்தியம் வாங்கியிருப்பதை நீங்கள் அறியவில்லையா?

அல்லது யூசுஃபைப் பற்றி நீங்கள் அவருக்கு முன் எப்படித் தவறிழைத்தீர்கள்?

எனவே, என் தந்தை எனக்கு அனுமதிக்கும் வரை நான் இந்த பூமியை விட்டுப் போகமாட்டேன், அல்லது அல்லாஹ் எனக்குத் தீர்ப்பளிக்கும் வரை; அவனே தீர்ப்பளிப்பவர்களில் சிறந்தவன்.

"

81உங்கள் தந்தையிடம் திரும்பிச் சென்று கூறுங்கள்: "எங்கள் தந்தையே!

உங்கள் மகன் திருடிவிட்டான்.

நாங்கள் எங்கள் கண்களால் கண்டதை மட்டுமே கூற முடியும்.

இது நடக்கும் என்று நாங்கள் ஒருபோதும் அறிந்திருக்கவில்லை.

"

82"நாங்கள் இருந்த ஊர் மக்களையும், நாங்கள் வந்த பயணக் கூட்டத்தாரையும் (கேளுங்கள்).

நிச்சயமாக நாங்கள் உண்மையையே கூறுகிறோம்.

"

83அவர் கூறினார், 'இல்லை!

நீங்கள் ஏதோ தீயதை இட்டுக்கட்டிவிட்டீர்கள்.

எனவே, அழகிய பொறுமைதான் (எனக்கு உள்ளது)!

அல்லாஹ் அவர்களை அனைவரையும் என்னிடம் திருப்பித் தருவான் என்று நான் நம்புகிறேன்.

நிச்சயமாக அவன் மட்டுமே பூரண அறிவும் ஞானமும் உடையவன்.

'

84அவர் அவர்களை விட்டு விலகிக்கொண்டு, 'ஐயோ, யூசுஃபே!

' என்று கூறினார்.

மேலும், துக்கத்தால் அவரது கண்கள் வெண்மையாக மாறின.

85அவர்கள் கூறினார்கள், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!

நீங்கள் உங்கள் ஆரோக்கியத்தை இழக்கும் வரை அல்லது உங்கள் உயிரை இழக்கும் வரை யூசுஃபைப் பற்றி நினைப்பதை நிறுத்த மாட்டீர்கள்.

'

86அவர் பதிலளித்தார், 'நான் எனது துன்பத்தையும் துக்கத்தையும் அல்லாஹ்விடமே முறையிடுகிறேன்.

மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து நீங்கள் அறியாதவற்றை நான் அறிவேன்.

'

87'என் புதல்வர்களே!

நீங்கள் சென்று யூசுஃபையும் அவரது சகோதரரையும் தேடுங்கள்.

மேலும், அல்லாஹ்வின் அருளில் நம்பிக்கை இழக்காதீர்கள்.

நிச்சயமாக, நிராகரிப்பவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் அல்லாஹ்வின் அருளில் நம்பிக்கை இழக்க மாட்டார்கள்.

'

88அவர்கள் யூசுஃபிடம் வந்தபோது, அவர்கள் கெஞ்சினார்கள்: 'ஓ பிரதம மந்திரியே!

நாங்களும் எங்கள் குடும்பமும் பெரும் துன்பத்திற்கு ஆளாகியுள்ளோம், மேலும் நாங்கள் சில அற்பமான நாணயங்களுடன் வந்துள்ளோம், ஆனால் தயவுசெய்து எங்களுக்கு முழுமையான பொருட்களைக் கருணையாக

அளியுங்கள்.

நிச்சயமாக அல்லாஹ் கருணை செய்பவர்களுக்குப் பலன் அளிக்கிறான்.

'

89அவர் கேட்டார்: 'உங்கள் அறியாமையில் யூசுஃபுக்கும் அவருடைய சகோதரருக்கும் நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள் என்பது உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?

'

90அவர்கள் அதிர்ச்சியுடன் பதிலளித்தார்கள்: 'நீங்கள் உண்மையிலேயே யூசுஃபா?

' அவர் கூறினார்: 'நான் யூசுஃப், இதோ என் சகோதரன் 'பென்யாமீன்'!

நிச்சயமாக அல்லாஹ் எங்களுக்குக் கருணை புரிந்தான்.

எவர் (அல்லாஹ்வை) அஞ்சி, பொறுமையாக இருக்கிறாரோ, நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்மை செய்பவர்களின் கூலியை ஒருபோதும் வீணாக்குவதில்லை.

'

91அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக!

நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களை எங்களைவிட மேன்மைப்படுத்தியிருக்கிறான்; நிச்சயமாக நாங்கள் தவறிழைத்தோம்.

"

92யூஸுஃப் கூறினார்: "இன்று உங்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை.

அல்லாஹ் உங்களை மன்னிக்கட்டும்!

அவனே கருணையாளர்களில் எல்லாம் மிகக் கருணையாளன்.

"

93"என்னுடைய இந்தச் சட்டையைக் கொண்டு செல்லுங்கள்; அதை என் தந்தையின் முகத்தின் மீது போடுங்கள்; அவர் மீண்டும் பார்வை பெறுவார்.

பின்னர் உங்கள் குடும்பத்தார் அனைவருடனும் என்னிடம் திரும்பி வாருங்கள்.

"