Yûsuf (Sura 12)

Wprowadzenie

Słusznie nazwana „najpiękniejszą z opowieści”, ta podnosząca na duchu mekkańska sura została objawiona wraz z dwiema poprzednimi surami w krytycznym momencie życia Proroka (ﷺ) po śmierci jego żony Chadidży i wuja Abu Taliba, jego dwóch głównych opok, krótko po trzyletnim bojkocie ze strony mekkańskich pogan, mającym na celu stłumienie wierzących. Jest to opowieść o Józefie (ﷺ), którego przyrodni bracia, kierowani zazdrością, spiskowali, aby oddalić go od jego ojca Jakuba (ﷺ). Józef został sprzedany w niewolę w Egipcie, fałszywie oskarżony i uwięziony na kilka lat, by ostatecznie zostać Głównym Ministrem Egiptu. Podobnie jak Józef (ﷺ), Prorok (ﷺ) musiał żyć z dala od swojego rodzinnego miasta, spotkał się z fałszywymi oskarżeniami i był krzywdzony przez swój własny lud, lecz ostatecznie stał się niekwestionowanym przywódcą Arabii. Kiedy Prorok (ﷺ) zatriumfował nad Mekką po wielu latach prześladowań, potraktował tych samych ludzi, którzy go krzywdzili, z łaską, przypominając sobie słowa Józefa, gdy jego bracia błagali o miłosierdzie w wersecie 92: „Dziś nie ma na was żadnej winy. Niech Allah wam przebaczy! On jest Najmiłosierniejszy z miłosiernych!” W Imię Allaha – Najłaskawszego, Najmiłosierniejszego