Ar-Rûm (سوره 30)

این سوره مکی نام خود را از اشاره به رومیان در آیه ۲ گرفته است. ابرقدرت‌های جهان در اوایل قرن هفتم میلادی، امپراتوری‌های روم بیزانس و ایران بودند. هنگامی که آنها در سال ۶۱۴ میلادی به جنگ پرداختند، رومیان شکست سختی خوردند. مشرکان مکه از شکست مسیحیان روم به دست مشرکان فارس شادمان شدند. طولی نکشید که آیات ۱ تا ۵ سوره روم نازل شد و بیان داشت که رومیان ظرف سه تا نه سال پیروز خواهند شد. هشت سال بعد، رومیان در نبردی سرنوشت‌ساز در برابر ایرانیان پیروز شدند؛ بنا بر گزارش‌ها، این پیروزی در همان روزی بود که مسلمانان در جنگ بدر بر سپاه مکه غلبه کردند. در ادامه سوره، به چندین نعمت و نشانه‌های طبیعی اشاره می‌شود تا رحمت بی‌کران و قدرت بی‌انتهای الله اثبات گردد، و نیز مشرکان به خاطر ناسپاسی‌شان و شریک قرار دادن بت‌های ناتوان با الله در پرستش، نکوهش می‌شوند. سوره با خطاب به پیامبر اکرم (ص) به پایان می‌رسد که از آنچه منکران می‌گویند دلسرد نشود. بسم الله الرحمن الرحیم