قصص

48اما هنگامی که حق از جانب ما به سوی آنها آمد، گفتند: «چرا به او چیزی همانند آنچه به موسی داده شد، داده نشد؟» آیا پیش از این به آنچه به موسی داده شد، کفر نورزیدند؟ گفتند: «هر دو (کتاب) سحر و جادویی هستند که یکدیگر را پشتیبانی می‌کنند و ما به هر دو کافریم.»

49بگو: «پس کتابی از جانب خدا بیاورید که هدایت‌کننده‌تر از این دو باشد تا من از آن پیروی کنم، اگر راست می‌گویید.»

50پس اگر به تو پاسخ ندادند، بدان که آنها فقط از هوس‌های خود پیروی می‌کنند. و چه کسی گمراه‌تر است از آنکه بدون هدایتی از جانب خدا، از هوس‌های خود پیروی کند؟ قطعاً خداوند قوم ستمکار را هدایت نمی‌کند.

51ما پیوسته کلام خدا را بر آنان نازل کردیم تا پند گیرند.

52و کسانی که پیش از این (قرآن) به آنان کتاب دادیم، به آن ایمان می‌آورند.

53و چون بر آنان تلاوت شود، می‌گویند: «ما به آن ایمان آوردیم. این قطعاً حق از جانب پروردگار ماست. ما پیش از این نیز تسلیم بودیم.»

54اینان به سبب صبری که کردند، و بدی را با نیکی دفع نمودند، و از آنچه به آنان روزی داده‌ایم انفاق کردند، پاداشی دو چندان خواهند یافت.

55و چون سخنان لغو بشنوند، از آن اعراض می‌کنند و می‌گویند: «اعمال ما از آن ماست و اعمال شما از آن شماست. سلام بر شما. ما با جاهلان کاری نداریم.»

56ای پیامبر، تو نمی‌توانی هر که را دوست داری هدایت کنی، بلکه خداست که هر که را بخواهد هدایت می‌کند؛ و او به هدایت‌شوندگان داناتر است.

57می‌گویند (به پیامبر): "اگر با تو از هدایت راستین پیروی می‌کردیم، قطعاً از سرزمینمان ربوده می‌شدیم." آیا ما برای آنها در مکه حرمی امن قرار ندادیم که میوه‌های هر نوع به عنوان روزی از جانب ما به سوی آن آورده می‌شود؟ اما بیشترشان این را نمی‌دانند.

58و چه بسیار جوامعی را نابود کردیم که از رفاه زندگی‌شان سرمست شده بودند! اینها خانه‌های آنهاست که پس از آنها جز اندکی در آنجا سکونت نکردند. و ما بودیم که (پس از آنها) وارث شدیم.

59و پروردگار تو هرگز شهری را نابود نمی‌کند مگر اینکه پیش از آن رسولی به پایتخت آن بفرستد که آیات ما را بر آنها تلاوت کند. و ما هرگز شهری را هلاک نمی‌کنیم مگر آنکه مردمش ستمگر باشند.

60هر آنچه از متاع به شما داده شده است، فقط بهره و زینتی زودگذر از زندگی دنیاست. ولی آنچه نزد خداست، بسیار بهتر و پایدارتر است. آیا پس تعقل نمی‌کنید؟

61آیا کسی که به او وعده نیکو داده‌ایم و آن را محقق شده می‌بیند، مانند کسی است که او را از متاع زندگی دنیا بهره‌مند ساخته‌ایم، ولی در روز قیامت در عذاب گرفتار خواهد شد؟

62و (به یاد آور) روزی را که او به آنها ندا می‌دهد: «کجایند آن شریکانی که شما می‌پنداشتید (برای من) بودند؟»

63و کسانی که قول (عذاب) بر آنها محقق شده است، می‌گویند: «پروردگارا! اینها کسانی هستند که ما گمراهشان کردیم. ما آنها را گمراه کردیم همان‌گونه که خودمان گمراه بودیم. ما در پیشگاه تو از آنها بیزاری می‌جوییم. آنها ما را نمی‌پرستیدند.»

64و به آنها گفته می‌شود: «شریکان خود را بخوانید!» پس آنها را می‌خوانند، اما پاسخی به آنها نمی‌دهند. و عذاب را می‌بینند و آرزو می‌کنند که ای کاش هدایت یافته بودند!

65و (به یاد آور) روزی را که او به آنها ندا می‌دهد و می‌پرسد: «به رسولان چه پاسخی دادید؟»

66در آن روز، اخبار بر آنها پوشیده می‌ماند و نمی‌توانند از یکدیگر بپرسند.

67و اما کسانی که توبه کنند و ایمان آورند و در این دنیا عمل صالح انجام دهند، امید است که از رستگاران باشند.

68پروردگار تو هر چه بخواهد می‌آفریند و برمی‌گزیند، و آنان را اختیاری نیست. پاک و منزه است خدا و بسیار برتر است از آنچه شریک او قرار می‌دهند.

69و پروردگار تو می‌داند آنچه سینه‌هایشان پنهان می‌دارد و آنچه آشکار می‌کنند.

70اوست خدا که هیچ معبودی جز او نیست. ستایش در دنیا و آخرت از آن اوست. و فرمانروایی از آن اوست. و همگی به سوی او بازگردانده می‌شوید.

71بگو: «آیا اندیشیده‌اید که اگر الله شب را بر شما تا روز قیامت جاودانه می‌ساخت، کدام معبود جز الله می‌توانست برای شما روشنایی بیاورد؟ آیا پس نمی‌شنوید؟»

72و بگو: «آیا اندیشیده‌اید که اگر الله روز را بر شما تا روز قیامت جاودانه می‌ساخت، کدام معبود جز الله می‌توانست برای شما شبی بیاورد که در آن آرام گیرید؟ آیا پس نمی‌بینید؟»

73و از رحمت اوست که برای شما شب و روز را قرار داد تا در شب آرام گیرید و در روز از فضل او بجویید، و شاید سپاسگزار باشید.

74و (به یاد آورید) روزی را که (خداوند) آنها را ندا می‌دهد: «کجایند آن شریکانی که برای من می‌پنداشتید؟»

75و از هر امتی گواهی می‌آوریم و به (مشرکان) می‌گوییم: «برهان خود را بیاورید.» آنگاه خواهند دانست که حق تنها از آن خداست و آنچه به دروغ می‌ساختند، از آنها ناپدید می‌شود.

76همانا قارون از قوم موسی بود، ولی بر آنان تکبر ورزید. و آنقدر گنج به او دادیم که حمل کلیدهایش برای گروهی از مردان نیرومند دشوار بود. عده‌ای از قومش به او گفتند: تکبر نورز! همانا خداوند متکبران را دوست ندارد.

77بلکه با آنچه خداوند به تو داده است، پاداش آخرت را طلب کن و بهره خود را از دنیا فراموش مکن. و همانگونه که خداوند به تو نیکی کرده است، تو نیز نیکی کن. و در زمین فساد مکن. همانا خداوند مفسدان را دوست ندارد.

78او گفت: اینها را فقط به خاطر دانشی که داشتم به من داده‌اند! آیا نمی‌دانست که خداوند پیش از او، اقوامی را نابود کرده بود که از او نیرومندتر و ثروتمندتر بودند؟ نیازی نیست که از گناهکاران درباره گناهانشان پرسیده شود.

79روزی او با تمام شکوه و جلالش در برابر قومش ظاهر شد. کسانی که زندگی دنیا را می‌خواستند، گفتند: ای کاش ما هم چیزی شبیه آنچه به قارون داده شده، داشتیم. او واقعاً مرد خوش‌شانسی است!

80اما کسانی که از دانش بهره‌مند بودند، پاسخ دادند: وای بر شما! پاداش خداوند برای کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای نیک انجام می‌دهند، بسیار بهتر است. و این را جز صابران به دست نمی‌آورند.

81پس او را با خانه‌اش در زمین فرو بردیم. هیچ کس او را در برابر خدا یاری نکرد و خودش نیز نتوانست خود را یاری دهد.

82کسانی که دیروز آرزو می‌کردند جای او باشند، گفتند: «آه! همانا خداست که روزی را برای هر کس از بندگانش که بخواهد، گشاده یا تنگ می‌گرداند. اگر رحمت خدا بر ما نبود، او می‌توانست ما را نیز در زمین فرو ببرد! آگاه باشید! کافران هرگز رستگار نمی‌شوند.»

83آن سرای جاویدان در آخرت را تنها برای کسانی قرار می‌دهیم که در زمین نه برتری‌جویی می‌خواهند و نه فساد. و سرانجام نیک از آنِ پرهیزکاران است.

84هر کس کار نیکی بیاورد، پاداشی بهتر از آن خواهد داشت. و هر کس کار بدی بیاورد، پس کسانی که بدی کردند، جز به اندازه همان (کارشان) جزا داده نمی‌شوند.

85قطعاً آن کس که قرآن را بر تو فرض کرده است، حتماً تو را به بازگشتگاهت (مکه) بازمی‌گرداند. بگو: پروردگار من بهتر می‌داند چه کسی هدایت راستین آورده و چه کسی آشکارا گمراه شده است.

86تو هرگز انتظار نداشتی که این کتاب بر تو نازل شود، بلکه تنها رحمتی از سوی پروردگارت بود. پس هرگز پشتیبان کافران مباش.

87و هرگز نگذارند تو را از آیات خدا، پس از آنکه بر تو نازل شده‌اند، بازدارند. و به سوی پروردگارت دعوت کن و هرگز از مشرکان مباش.

88و با خدا معبود دیگری را مخوان. هیچ معبودی جز او نیست. همه چیز جز ذات او نابودشونده است. فرمانروایی تنها از آن اوست و به سوی او بازگردانده می‌شوید.