Surah 27
Volume 3
نمل
النَّمْل
النَّمل
Surah An-Naml for kids content
LEARNING POINTS
- •
الله تنها کسی است که سزاوار ستایش و عبادت ماست.
- •
بتها بیفایدهاند.
- •
الله همه چیز را در آسمانها و زمین میداند.
- •
الله همیشه از پیامبرانش حمایت میکند.
- •
داوود و سلیمان بندگان شاکر الله بودند.
- •
بلقیس، ملکه سبا، رهبری خردمند بود.
- •
بتپرستان باید از هلاکت قوم فرعون و قوم صالح عبرت بگیرند.
- •
روز قیامت پر از هول و وحشت خواهد بود، اما مؤمنان سرافراز خواهند شد.
- •
تبهکاران محکوم به فنا هستند.
صفات مؤمنان
1طا سين. اینها آیات قرآن، کتاب مبین هستند. 2هدایت و بشارت برای مؤمنان است: 3کسانی که نماز برپا میدارند، زکات میدهند و به آخرت یقین دارند.
طسٓۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡقُرۡءَانِ وَكِتَابٖ مُّبِينٍ 1هُدٗى وَبُشۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِينَ 2ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ3
صفات کفار
4و اما کسانی که به آخرت ایمان ندارند، اعمالشان را برایشان آراستهایم، پس سرگردانند. 5برایشان عذابی سخت خواهد بود و در آخرت به راستی زیانکارترین مردمند. 6تو ای پیامبر، به راستی قرآن را از نزد حکیم دانا دریافت میکنی.
إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمۡ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَهُمۡ يَعۡمَهُونَ 4أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَهُمۡ سُوٓءُ ٱلۡعَذَابِ وَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ هُمُ ٱلۡأَخۡسَرُونَ 5وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى ٱلۡقُرۡءَانَ مِن لَّدُنۡ حَكِيمٍ عَلِيمٍ6
موسی و ۹ آیه
7و [به یاد آور] هنگامی را که موسی به اهل خود گفت: «من آتشی دیدم؛ به زودی از آنجا خبری برایتان میآورم، یا شعلهای از آتش تا گرم شوید.» 8اما هنگامی که به آن رسید، ندا داده شد: «مبارک است آنکه در آتش است و هر که پیرامون آن است! منزه است خدا، پروردگار جهانیان.» 9ای موسی! من الله هستم، عزیز و حکیم. 10اکنون عصایت را بیفکن!» اما هنگامی که آن را دید که همچون ماری میلغزد، گریخت و پشت سر خود را نگاه نکرد. [خداوند] فرمود: «ای موسی! نترس! رسولان در پیشگاه من نمیترسند. 11مگر کسی که ستم کند و سپس بدی را به نیکی تبدیل کند، پس من قطعاً آمرزنده و مهربانم. 12و دستت را در گریبانت فرو ببر، در حالی که سفید و درخشان، بیآنکه عیبی داشته باشد، بیرون میآید. این (دو) از نُه نشانه برای فرعون و قوم اوست؛ آنان قومی فاسق بودهاند. 13اما هنگامی که آیات روشن ما به سوی آنها آمد، گفتند: «این سحری آشکار است.» 14پس با آنکه دلهایشان به حقانیت آن (نشانهها) یقین داشت، از روی ستم و تکبر آنها را انکار کردند. پس بنگر که سرانجام مفسدان چگونه بود!
إِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهۡلِهِۦٓ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا سََٔاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ ءَاتِيكُم بِشِهَابٖ قَبَسٖ لَّعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ 7فَلَمَّا جَآءَهَا نُودِيَ أَنۢ بُورِكَ مَن فِي ٱلنَّارِ وَمَنۡ حَوۡلَهَا وَسُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ 8يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّهُۥٓ أَنَا ٱللَّهُ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ 9وَأَلۡقِ عَصَاكَۚ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهۡتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنّٞ وَلَّىٰ مُدۡبِرٗا وَلَمۡ يُعَقِّبۡۚ يَٰمُوسَىٰ لَا تَخَفۡ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ ٱلۡمُرۡسَلُونَ 10إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسۡنَۢا بَعۡدَ سُوٓءٖ فَإِنِّي غَفُورٞ رَّحِيمٞ 11وَأَدۡخِلۡ يَدَكَ فِي جَيۡبِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٖۖ فِي تِسۡعِ ءَايَٰتٍ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَقَوۡمِهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ 12فَلَمَّا جَآءَتۡهُمۡ ءَايَٰتُنَا مُبۡصِرَةٗ قَالُواْ هَٰذَا سِحۡرٞ مُّبِينٞ 13وَجَحَدُواْ بِهَا وَٱسۡتَيۡقَنَتۡهَآ أَنفُسُهُمۡ ظُلۡمٗا وَعُلُوّٗاۚ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِينَ14
داوود و سلیمان
15ما به داوود و سلیمان دانش عطا کردیم. و آنها گفتند: «همه ستایشها از آن خداوندی است که ما را بر بسیاری از بندگان مؤمن خود برتری داده است.» 16سلیمان جانشین داوود شد و گفت: «ای مردم! زبان پرندگان به ما آموخته شده است و از هر چیزی به ما داده شده است. این به راستی فضلی بزرگ است.»
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ عِلۡمٗاۖ وَقَالَا ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٖ مِّنۡ عِبَادِهِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ 15وَوَرِثَ سُلَيۡمَٰنُ دَاوُۥدَۖ وَقَالَ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ عُلِّمۡنَا مَنطِقَ ٱلطَّيۡرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَيۡءٍۖ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡمُبِينُ16
WORDS OF WISDOM
- •
همانطور که در سوره ۱۰۵ (فیل) اشاره شد، حیوانات اراده آزاد ندارند، بنابراین نمیتوانند از دستورات الهی سرپیچی کنند. اما انسانها و جنها از اختیار برخوردارند و بسیاری از آنها نافرمانی میکنند. برای مثال: بر اساس آیات ۲۴-۲۵ سوره ۲۷، هدهد بسیار خشمگین بود زیرا مردم سبا (در یمن) به جای خداوند، خورشید را میپرستیدند. اگرچه ابرهه با لشکر خود قصد نابودی کعبه را داشت، اما فیلها عملاً از آسیب رساندن به خانه خدا (سوره ۱۰۵) خودداری کردند. به همین ترتیب، در آیات ۱۷-۱۹ سوره ۲۷، یک مورچه سایر مورچهها را از له شدن توسط سپاه سلیمان نجات داد.
سلیمان و مورچه
17و سپاهیان سلیمان از جن و انس و پرنده برای او گرد آورده شدند و آنها منظم بودند. 18چون به وادی مورچگان رسیدند، مورچهای گفت: «ای مورچگان! به خانههای خود داخل شوید تا سلیمان و لشکریانش شما را ناخواسته له نکنند.» 19پس سلیمان از سخن او تبسمی کرد و گفت: «پروردگارا! مرا توفیق ده تا شکر نعمتت را که بر من و بر پدر و مادرم ارزانی داشتهای به جا آورم و کار شایستهای انجام دهم که تو را خشنود سازد، و مرا به رحمت خود در زمره بندگان صالحت داخل کن.»
وَحُشِرَ لِسُلَيۡمَٰنَ جُنُودُهُۥ مِنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ وَٱلطَّيۡرِ فَهُمۡ يُوزَعُونَ 17حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوۡاْ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمۡلِ قَالَتۡ نَمۡلَةٞ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمۡلُ ٱدۡخُلُواْ مَسَٰكِنَكُمۡ لَا يَحۡطِمَنَّكُمۡ سُلَيۡمَٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ 18فَتَبَسَّمَ ضَاحِكٗا مِّن قَوۡلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ19
سلیمان و هدهد
20روزی او پرندگان را تفقد کرد و گفت: «چرا هدهد را نمیبینم؟ یا از غایبان است؟» 21«او را قطعاً به عذابی شدید عذاب خواهم داد، یا او را ذبح خواهم کرد، مگر اینکه عذر موجهی برایم بیاورد.» 22«پس از اندکی، پرنده آمد و گفت: «من به چیزی پی بردهام که تو از آن بیخبری. من تازه از سبا با خبری یقینی نزد تو آمدهام.» 23«من زنی را یافتم که بر آنها فرمانروایی میکند. از هر چیزی به او عطا شده است و عرشی عظیم دارد.» 24«من او و قومش را یافتم که به جای الله، به خورشید سجده میکنند. شیطان اعمال زشتشان را برایشان آراسته است. پس او آنها را از صراط مستقیم بازداشت و گمراهشان ساخت.» 25چرا برای الله سجده نمیکنند، کسی که نهانِ آسمانها و زمین را آشکار میسازد، و میداند آنچه را پنهان میکنید و آنچه را آشکار میسازید؟ 26او الله است! هیچ معبودی جز او نیست، پروردگار عرش بزرگ.
وَتَفَقَّدَ ٱلطَّيۡرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ أَرَى ٱلۡهُدۡهُدَ أَمۡ كَانَ مِنَ ٱلۡغَآئِبِينَ 20لَأُعَذِّبَنَّهُۥ عَذَابٗا شَدِيدًا أَوۡ لَأَاْذۡبَحَنَّهُۥٓ أَوۡ لَيَأۡتِيَنِّي بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِين 21فَمَكَثَ غَيۡرَ بَعِيدٖ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمۡ تُحِطۡ بِهِۦ وَجِئۡتُكَ مِن سَبَإِۢ بِنَبَإٖ يَقِينٍ 22إِنِّي وَجَدتُّ ٱمۡرَأَةٗ تَمۡلِكُهُمۡ وَأُوتِيَتۡ مِن كُلِّ شَيۡءٖ وَلَهَا عَرۡشٌ عَظِيمٞ 23وَجَدتُّهَا وَقَوۡمَهَا يَسۡجُدُونَ لِلشَّمۡسِ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَعۡمَٰلَهُمۡ فَصَدَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِيلِ فَهُمۡ لَا يَهۡتَدُونَ 24أَلَّاۤ يَسۡجُدُواْۤ لِلَّهِ ٱلَّذِي يُخۡرِجُ ٱلۡخَبۡءَ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَيَعۡلَمُ مَا تُخۡفُونَ وَمَا تُعۡلِنُونَ 25ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ26
نامهی سلیمان
27سلیمان گفت: «خواهیم دید راست میگویی یا دروغ.» 28این نامه مرا ببر و به آنها برسان، سپس از آنها فاصله بگیر و ببین چگونه پاسخ میدهند. 29بعدها ملکه اعلام کرد: «ای بزرگان! نامهای مهم به من رسیده است. 30این نامه از سلیمان است و در آن آمده است: «بسم الله الرحمن الرحیم. 31بر من برتری مجویید و تسلیموار نزد من آیید.»
قَالَ سَنَنظُرُ أَصَدَقۡتَ أَمۡ كُنتَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ 27ٱذۡهَب بِّكِتَٰبِي هَٰذَا فَأَلۡقِهۡ إِلَيۡهِمۡ ثُمَّ تَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَٱنظُرۡ مَاذَا يَرۡجِعُونَ 28قَالَتۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ إِنِّيٓ أُلۡقِيَ إِلَيَّ كِتَٰبٞ كَرِيمٌ 29إِنَّهُۥ مِن سُلَيۡمَٰنَ وَإِنَّهُۥ بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ 30أَلَّا تَعۡلُواْ عَلَيَّ وَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ31
پاسخ ملکه
32گفت: «ای بزرگان! به من مشورت دهید، من هرگز بدون شما تصمیمی نمیگیرم.» 33گفتند: «ما صاحبان قوت و مردان جنگیم، امر با شماست، پس بنگرید چه فرمان میدهید.» 34گفت: «پادشاهان چون وارد شهری شوند، آن را ویران میکنند و عزیزان اهل آن را خوار میسازند؛ و چنین میکنند.» 35ولی من هدیهای به سوی آنان میفرستم و ببینم فرستادگانم با چه پاسخی بازمیگردند.»
قَالَتۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ أَفۡتُونِي فِيٓ أَمۡرِي مَا كُنتُ قَاطِعَةً أَمۡرًا حَتَّىٰ تَشۡهَدُونِ 32قَالُواْ نَحۡنُ أُوْلُواْ قُوَّةٖ وَأُوْلُواْ بَأۡسٖ شَدِيدٖ وَٱلۡأَمۡرُ إِلَيۡكِ فَٱنظُرِي مَاذَا تَأۡمُرِينَ 33قَالَتۡ إِنَّ ٱلۡمُلُوكَ إِذَا دَخَلُواْ قَرۡيَةً أَفۡسَدُوهَا وَجَعَلُوٓاْ أَعِزَّةَ أَهۡلِهَآ أَذِلَّةٗۚ وَكَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ 34وَإِنِّي مُرۡسِلَةٌ إِلَيۡهِم بِهَدِيَّةٖ فَنَاظِرَةُۢ بِمَ يَرۡجِعُ ٱلۡمُرۡسَلُونَ35
پاسخ سلیمان
36چون فرستادگان او نزد سلیمان آمدند، سلیمان گفت: آیا با مال به من کمک میکنید؟ آنچه خدا به من داده، از آنچه به شما داده، بسیار بهتر و بیشتر است. بلکه شما به هدیه خود شاد میشوید. 37به سوی آنان بازگرد! ما با لشکریانی به سوی آنها میآییم که هرگز یارای مقابله با آن را ندارند، و آنان را از آنجا با خواری و سرافکندگی بیرون خواهیم کرد، در حالی که خوار و حقیر باشند.
فَلَمَّا جَآءَ سُلَيۡمَٰنَ قَالَ أَتُمِدُّونَنِ بِمَالٖ فَمَآ ءَاتَىٰنِۦَ ٱللَّهُ خَيۡرٞ مِّمَّآ ءَاتَىٰكُمۚ بَلۡ أَنتُم بِهَدِيَّتِكُمۡ تَفۡرَحُونَ 36ٱرۡجِعۡ إِلَيۡهِمۡ فَلَنَأۡتِيَنَّهُم بِجُنُودٖ لَّا قِبَلَ لَهُم بِهَا وَلَنُخۡرِجَنَّهُم مِّنۡهَآ أَذِلَّةٗ وَهُمۡ صَٰغِرُونَ37
تختِ ملکه
38سپس سلیمان گفت: «ای بزرگان! کدام یک از شما میتواند تخت او را پیش از آنکه آنان با تسلیم نزد من آیند، برای من بیاورد؟» 39یکی از جنیان نیرومند گفت: «من آن را پیش از آنکه از مجلس خود برخیزی، نزد تو میآورم. من بر این کار بسیار توانا و امین هستم.» 40اما آن کس که دانشی از کتاب داشت گفت: «من آن را پیش از آنکه چشم بر هم زنی، نزد تو میآورم.» پس چون سلیمان آن را نزد خود مستقر دید، گفت: «این از فضل پروردگار من است تا مرا بیازماید که آیا شکرگزارم یا ناسپاس. و هر کس شکرگزاری کند، تنها به سود خود اوست. و هر کس ناسپاسی کند، همانا پروردگار من بینیاز و کریم است.» 41سپس سلیمان گفت: «تخت او را برایش تغییر دهید تا ببینیم آیا آن را میشناسد یا نمیتواند بشناسد.» 42پس چون او آمد، به او گفته شد: «آیا تخت تو چنین است؟» او پاسخ داد: «گویی همین است. و ما پیش از این آگاه شده بودیم و تسلیم بودیم.» 43پیش از این، او از سوی آنچه که به جای الله عبادت میکرد، بازداشته شده بود؛ او از قومی کافر بود.
قَالَ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمَلَؤُاْ أَيُّكُمۡ يَأۡتِينِي بِعَرۡشِهَا قَبۡلَ أَن يَأۡتُونِي مُسۡلِمِينَ 38قَالَ عِفۡرِيتٞ مِّنَ ٱلۡجِنِّ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن تَقُومَ مِن مَّقَامِكَۖ وَإِنِّي عَلَيۡهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٞ 39قَالَ ٱلَّذِي عِندَهُۥ عِلۡمٞ مِّنَ ٱلۡكِتَٰبِ أَنَا۠ ءَاتِيكَ بِهِۦ قَبۡلَ أَن يَرۡتَدَّ إِلَيۡكَ طَرۡفُكَۚ فَلَمَّا رَءَاهُ مُسۡتَقِرًّا عِندَهُۥ قَالَ هَٰذَا مِن فَضۡلِ رَبِّي لِيَبۡلُوَنِيٓ ءَأَشۡكُرُ أَمۡ أَكۡفُرُۖ وَمَن شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشۡكُرُ لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيّٞ كَرِيمٞ 40قَالَ نَكِّرُواْ لَهَا عَرۡشَهَا نَنظُرۡ أَتَهۡتَدِيٓ أَمۡ تَكُونُ مِنَ ٱلَّذِينَ لَا يَهۡتَدُونَ 41فَلَمَّا جَآءَتۡ قِيلَ أَهَٰكَذَا عَرۡشُكِۖ قَالَتۡ كَأَنَّهُۥ هُوَۚ وَأُوتِينَا ٱلۡعِلۡمَ مِن قَبۡلِهَا وَكُنَّا مُسۡلِمِينَ 42وَصَدَّهَا مَا كَانَت تَّعۡبُدُ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ إِنَّهَا كَانَتۡ مِن قَوۡمٖ كَٰفِرِينَ43
قصر سلیمان
44سپس به او گفته شد: «وارد قصر شو.» اما هنگامی که تالار را دید، گمان کرد آب است، پس ساقهایش را بالا زد. سلیمان گفت: «این قصری است مفروش از بلور.» سرانجام او گفت: «پروردگارا! من به نفس خود ستم کردهام. و اکنون من همراه با سلیمان در برابر الله، پروردگار جهانیان، تسلیم میشوم.»
قِيلَ لَهَا ٱدۡخُلِي ٱلصَّرۡحَۖ فَلَمَّا رَأَتۡهُ حَسِبَتۡهُ لُجَّةٗ وَكَشَفَتۡ عَن سَاقَيۡهَاۚ قَالَ إِنَّهُۥ صَرۡحٞ مُّمَرَّدٞ مِّن قَوَارِيرَۗ قَالَتۡ رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي وَأَسۡلَمۡتُ مَعَ سُلَيۡمَٰنَ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ44
حضرت صالح و قومش
45و قطعاً به سوی قوم ثمود، برادرشان صالح را فرستادیم که «الله را بپرستید.» اما ناگهان آنها به دو گروه متخاصم تقسیم شدند. 46او به گروه کافر گفت: «ای قوم من! چرا به جای رحمت، عذاب را به شتاب میخواهید؟ چرا از الله آمرزش نمیطلبید تا مورد رحمت قرار گیرید؟» 47آنها پاسخ دادند: «ما تو و همراهانت را شوم میدانیم.» او گفت: «شومی شما نزد الله است. بلکه شما قومی هستید که مورد آزمایش قرار گرفتهاید.» 48و در آن شهر نُه نفر مرد مفسد بودند که در زمین فساد میکردند و اصلاح نمیکردند. 49آنها سوگند یاد کردند: «بیایید به الله سوگند یاد کنیم که شبانه بر او و خانوادهاش شبیخون بزنیم. سپس به ولیّ او خواهیم گفت: «ما شاهد قتل خانوادهاش نبودیم و قطعاً راست میگوییم.»» 50و آنها مکر کردند، ولی غافل بودند که ما نیز مکر کردیم. 51پس بنگر که سرانجام مکرشان چه شد – ما آنها و قومشان را یکسره هلاک کردیم. 52اینها خانههای آنهاست که به سبب ستمی که روا داشتند، یکسره ویران گشته است. قطعاً در این عبرتی است برای مردمی که میدانند. 53و ما کسانی را که ایمان آوردند و پرهیزگاری میکردند، نجات دادیم.
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحًا أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ فَإِذَا هُمۡ فَرِيقَانِ يَخۡتَصِمُونَ 45قَالَ يَٰقَوۡمِ لِمَ تَسۡتَعۡجِلُونَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبۡلَ ٱلۡحَسَنَةِۖ لَوۡلَا تَسۡتَغۡفِرُونَ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ 46قَالُواْ ٱطَّيَّرۡنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَۚ قَالَ طَٰٓئِرُكُمۡ عِندَ ٱللَّهِۖ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ تُفۡتَنُونَ 47وَكَانَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ تِسۡعَةُ رَهۡطٖ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ 48قَالُواْ تَقَاسَمُواْ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدۡنَا مَهۡلِكَ أَهۡلِهِۦ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ 49وَمَكَرُواْ مَكۡرٗا وَمَكَرۡنَا مَكۡرٗا وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ 50فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ مَكۡرِهِمۡ أَنَّا دَمَّرۡنَٰهُمۡ وَقَوۡمَهُمۡ أَجۡمَعِينَ 51فَتِلۡكَ بُيُوتُهُمۡ خَاوِيَةَۢ بِمَا ظَلَمُوٓاْۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ 52وَأَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ53
حضرت لوط و قومش
54و [یاد کن] لوط را، هنگامی که به مردان قومش گفت: آیا آن عمل زشت را انجام میدهید در حالی که [خودتان] میبینید؟ 55آیا به جای زنانتان، با مردان شهوترانی میکنید؟ بلکه شما قومی هستید که جهالت میکنید. 56اما پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: آل لوط را از شهرتان بیرون کنید! آنان مردمی هستند که پاکی میجویند! 57پس او و خانوادهاش را نجات دادیم، جز همسرش. او را از جمله هلاکشوندگان مقدر کرده بودیم. 58و بر آنان بارانی [از عذاب] فرو فرستادیم. چه بد بارانی بود، باران هشدار دادهشدگان!
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ 54أَئِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهۡوَةٗ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ تَجۡهَلُونَ 55فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوٓاْ ءَالَ لُوطٖ مِّن قَرۡيَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسٞ يَتَطَهَّرُونَ 56فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَٰهَا مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ 57وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ58
پرسشها از مکیان: ۱) خالَق کیست؟
59بگو ای پیامبر: «سپاس از آنِ خداست و سلام بر بندگانش که برگزیده است.» از مشرکان بپرس: «آیا خدا بهتر است یا آنچه شریک او قرار میدهند؟» 60یا از آنها بپرس: «چه کسی آسمانها و زمین را آفرید و برای شما از آسمان باران فرو فرستاد که با آن باغهای زیبا را رویاندیم؟ شما هرگز نمیتوانستید درختان آنها را برویانید. آیا خدایی جز الله بود؟» هرگز! بلکه آنها قومی هستند که برای خدا شریک قرار میدهند! 61یا از آنها بپرس: «چه کسی زمین را قرارگاه شما قرار داد و رودخانهها را در آن جاری ساخت و کوههای استوار در آن نهاد و میان دو دریا حائلی قرار داد؟ آیا خدایی جز الله بود؟» هرگز! بلکه بیشتر آنها نمیدانند.
قُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ وَسَلَٰمٌ عَلَىٰ عِبَادِهِ ٱلَّذِينَ ٱصۡطَفَىٰٓۗ ءَآللَّهُ خَيۡرٌ أَمَّا يُشۡرِكُونَ 59أَمَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَنۢبَتۡنَا بِهِۦ حَدَآئِقَ ذَاتَ بَهۡجَةٖ مَّا كَانَ لَكُمۡ أَن تُنۢبِتُواْ شَجَرَهَآۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٞ يَعۡدِلُونَ 60أَمَّن جَعَلَ ٱلۡأَرۡضَ قَرَارٗا وَجَعَلَ خِلَٰلَهَآ أَنۡهَٰرٗا وَجَعَلَ لَهَا رَوَٰسِيَ وَجَعَلَ بَيۡنَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ حَاجِزًاۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ61
۲) مهربانترین کیست؟
62یا [بپرس از ایشان که] کیست آنکه به درمانده چون او را بخواند پاسخ میدهد و رنج و بلا را برطرف میسازد و شما را جانشینان زمین قرار میدهد؟ آیا معبودی دیگر با الله است؟ چه اندک متذکر میشوید! 63یا [بپرس از ایشان که] کیست آنکه شما را در تاریکیهای خشکی و دریا راهنمایی میکند و بادها را پیشاپیش رحمتش مژدهرسان میفرستد؟ آیا معبودی دیگر با الله است؟ الله برتر است از آنچه [به ناروا] شریک او میسازند. 64یا [بپرس از ایشان که] کیست آنکه آفرینش را آغاز میکند و سپس آن را بازمیگرداند [پس از مرگ زنده میکند] و کیست آنکه از آسمان و زمین به شما روزی میدهد؟ آیا معبودی دیگر با الله است؟ بگو: «دلیل خود را بیاورید، اگر راست میگویید.»
أَمَّن يُجِيبُ ٱلۡمُضۡطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكۡشِفُ ٱلسُّوٓءَ وَيَجۡعَلُكُمۡ خُلَفَآءَ ٱلۡأَرۡضِۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ 62أَمَّن يَهۡدِيكُمۡ فِي ظُلُمَٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ وَمَن يُرۡسِلُ ٱلرِّيَٰحَ بُشۡرَۢا بَيۡنَ يَدَيۡ رَحۡمَتِهِۦٓۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ تَعَٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشۡرِكُونَ 63أَمَّن يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَمَن يَرۡزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۗ أَءِلَٰهٞ مَّعَ ٱللَّهِۚ قُلۡ هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ64
تنها الله غیب را میداند.
65بگو ای پیامبر، هیچ کس در آسمانها و زمین علم غیب ندارد جز خدا. و حتی نمیدانند چه زمانی برانگیخته میشوند. 66چنین نیست! آنان از آخرت بیخبرند. بلکه در آن شک دارند. بلکه نسبت به آن کورند.
قُل لَّا يَعۡلَمُ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلۡغَيۡبَ إِلَّا ٱللَّهُۚ وَمَا يَشۡعُرُونَ أَيَّانَ يُبۡعَثُونَ 65بَلِ ٱدَّٰرَكَ عِلۡمُهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِۚ بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ مِّنۡهَاۖ بَلۡ هُم مِّنۡهَا عَمُونَ66
انکار معاد
67کافران میگویند: «آیا وقتی ما و پدرانمان به خاک تبدیل شدیم، واقعاً برانگیخته خواهیم شد؟» 68«این به ما و پدرانمان در گذشته وعده داده شده بود. این چیزی جز افسانههای پیشینیان نیست!» 69بگو: «در زمین سیر کنید و سرنوشت بدکاران را ببینید.» 70بر آنان اندوه مخور و از مکرشان دلتنگ مشو. 71از تو میپرسند: «اگر راست میگویید، این وعده کی خواهد آمد؟» 72بگو ای پیامبر، شاید بخشی از عذابی که در شتاب آن هستید، بسیار نزدیک باشد. 73همانا پروردگار تو همواره بر مردم فضل دارد، اما بیشترشان کفران میکنند. 74و پروردگار تو آنچه را که سینههایشان پنهان میدارد و آنچه را که آشکار میکنند، به خوبی میداند. 75هیچ چیز پنهانی در آسمانها و زمین نیست مگر آنکه در کتابی مبین ثبت شده باشد.
وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبٗا وَءَابَآؤُنَآ أَئِنَّا لَمُخۡرَجُونَ 67لَقَدۡ وُعِدۡنَا هَٰذَا نَحۡنُ وَءَابَآؤُنَا مِن قَبۡلُ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ 68قُلۡ سِيرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَٱنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ 69وَلَا تَحۡزَنۡ عَلَيۡهِمۡ وَلَا تَكُن فِي ضَيۡقٖ مِّمَّا يَمۡكُرُونَ 70وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ 71قُلۡ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ رَدِفَ لَكُم بَعۡضُ ٱلَّذِي تَسۡتَعۡجِلُونَ 72وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضۡلٍ عَلَى ٱلنَّاسِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَشۡكُرُونَ 73وَإِنَّ رَبَّكَ لَيَعۡلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمۡ وَمَا يُعۡلِنُونَ 74وَمَا مِنۡ غَآئِبَةٖ فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِلَّا فِي كِتَٰبٖ مُّبِينٍ75
نصیحت به پیامبر
76به راستی این قرآن برای بنیاسرائیل بیشتر آنچه را که در آن اختلاف دارند، روشن میسازد. 77و آن به راستی هدایت و رحمتی برای مؤمنان است. 78پروردگار تو قطعاً میان آنها به حق داوری خواهد کرد. و اوست عزیزِ دانا. 79پس بر خدا توکل کن؛ زیرا تو قطعاً بر حق آشکار هستی. 80تو قطعاً نمیتوانی مردگان را بشنوانی، و نمیتوانی کران را بشنوانی هنگامی که پشت کرده و روی برمیگردانند. 81و تو نمیتوانی کوران را از گمراهیشان بیرون آوری. و نمیتوانی بشنوانی مگر کسانی را که به آیات ما ایمان میآورند و تسلیم میشوند.
إِنَّ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ أَكۡثَرَ ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ 76وَإِنَّهُۥ لَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ 77إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُم بِحُكۡمِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡعَلِيمُ 78فَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنَّكَ عَلَى ٱلۡحَقِّ ٱلۡمُبِينِ 79إِنَّكَ لَا تُسۡمِعُ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَلَا تُسۡمِعُ ٱلصُّمَّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا وَلَّوۡاْ مُدۡبِرِينَ 80وَمَآ أَنتَ بِهَٰدِي ٱلۡعُمۡيِ عَن ضَلَٰلَتِهِمۡۖ إِن تُسۡمِعُ إِلَّا مَن يُؤۡمِنُ بَِٔايَٰتِنَا فَهُم مُّسۡلِمُونَ81