حج

38همانا خداوند از کسانی که ایمان آورده‌اند دفاع می‌کند. به راستی خداوند هیچ خیانتکار ناسپاسی را دوست نمی‌دارد.

39به کسانی که مورد ستم قرار گرفته‌اند و با آنها جنگیده می‌شود، اجازه [دفاع] داده شد. و به راستی خداوند بر یاری آنها تواناست.

40همان کسانی که به ناحق از خانه‌هایشان رانده شدند، جز اینکه می‌گفتند: پروردگار ما الله است. و اگر خداوند بعضی از مردم را به وسیله بعضی دیگر دفع نمی‌کرد، صومعه‌ها و کلیساها و کنیسه‌ها و مساجدی که نام خداوند در آنها بسیار برده می‌شود، حتماً ویران می‌شد. و قطعاً خداوند کسی را که او را یاری کند، یاری می‌کند. به راستی خداوند نیرومند و شکست‌ناپذیر است.

41همان کسانی که اگر در زمین به آنها قدرت بخشیم، نماز را برپا می‌دارند و زکات می‌دهند و به کارهای نیک فرمان می‌دهند و از کارهای زشت باز می‌دارند. و سرانجام همه کارها با خداوند است.

42و اگر تو را تکذیب کنند (ای پیامبر)، پس پیش از آنان قوم نوح و عاد و ثمود نیز تکذیب کردند.

43و قوم ابراهیم و قوم لوط،

44و اصحاب مدین. و موسی نیز تکذیب شد. ولی من به کافران مهلت دادم تا سرآمدشان، سپس آنان را فروگرفتم. و چگونه بود کیفر من!

45و چه بسیار شهرها که به خاطر ستمشان نابودشان کردیم، در حالی که ویرانه‌هایی بیش نبودند. و چه بسیار چاه‌های متروک و قصرهای برافراشته!

46آیا در زمین سیر نکردند تا دل‌هایی داشته باشند که با آن تعقل کنند و گوش‌هایی که با آن بشنوند؟ در حقیقت، چشم‌ها کور نمی‌شوند، بلکه دل‌هایی که در سینه‌هاست کور می‌شوند.

47آنها از تو می‌خواهند که در عذاب شتاب کنی. و خداوند هرگز در وعده خود خلف نمی‌کند. ولی یک روز نزد پروردگار تو، مانند هزار سال از سال‌هایی است که شما می‌شمارید.

48چه بسا شهرهایی که من عذابشان را به تأخیر انداختم در حالی که ستمگر بودند، سپس آنها را غافلگیرانه گرفتم. و بازگشت به سوی من است.

49بگو: «ای مردم! من فقط برای شما بیم‌دهنده‌ای آشکار هستم.»

50پس کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده‌اند، برایشان آمرزش و رزق کریم است.

51و اما کسانی که در آیات ما به ستیز برمی‌خیزند، آنان اصحاب دوزخند.

52ای پیامبر! ما پیش از تو هیچ رسول و پیامبری نفرستادیم مگر آنکه چون او آیات ما را تلاوت می‌کرد، شیطان در تلاوت او وسوسه‌ای می‌افکند. اما خداوند وسوسه شیطان را از میان برمی‌داشت. سپس خداوند آیات خود را استوار می‌ساخت. و خداوند دانای حکیم است.

53بدین گونه، او القای شیطان را آزمایشی قرار می‌دهد برای کسانی که در دل‌هایشان بیماری است و کسانی که دل‌هایشان سخت است. و بی‌گمان ستمکاران در مخالفت با حق بسیار دور شده‌اند.

54و نیز تا کسانی که دانش به آن‌ها داده شده است، بدانند که این (وحی) حق است از جانب پروردگارت، و به آن ایمان بیاورند و دل‌هایشان با فروتنی به آن تسلیم شود. و بی‌گمان خداوند مؤمنان را به راه راست هدایت می‌کند.

55و کافران همواره درباره این (وحی) در تردید خواهند بود تا آنکه ناگهان قیامت فرا رسد یا عذاب روزی ویرانگر به سراغشان آید.

56تمام اختیار در آن روز فقط از آنِ خداست. او بین همه داوری خواهد کرد. پس کسانی که ایمان آورده و کارهای نیک انجام دهند، در باغ‌های پرنعمت خواهند بود.

57و اما کسانی که کفر ورزیدند و آیات ما را تکذیب کردند، عذابی خوارکننده خواهند چشید.

58و کسانی که در راه خدا هجرت کردند و سپس بمیرند یا کشته شوند، خداوند قطعاً روزی نیکویی به آنان خواهد داد. به راستی که خداوند بهترین روزی‌دهنده است.

59او قطعاً آنان را وارد مکانی خواهد کرد که از آن خشنود خواهند شد. به راستی که خداوند بسیار دانا و بردبار است.

60چنین است. و هر کس به همان اندازه که به او ستم شده است، پاسخ دهد و سپس باز مورد ستم قرار گیرد، خداوند قطعاً او را یاری خواهد کرد. همانا خداوند بسیار عفوکننده و آمرزنده است.

61این بدان سبب است که الله شب را در روز داخل می‌کند و روز را در شب داخل می‌کند. همانا الله شنوا و بیناست.

62این بدان سبب است که الله اوست که حق است و آنچه را به جز او می‌خوانند باطل است، و الله اوست که والا و بزرگ است.

63آیا نمی‌بینی که الله از آسمان باران فرو می‌فرستد، پس زمین سرسبز می‌شود؟ همانا الله بسیار دقیق و آگاه است.

64آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، از آنِ اوست. همانا الله بی‌نیاز و ستوده است.

65آیا نمی‌بینی که خداوند هر آنچه را در زمین است مسخر شما گردانیده است و کشتی‌هایی را که به فرمان او در دریا روانند؟ و آسمان را نگه می‌دارد که بر زمین نیفتد، مگر به اذن او. همانا خداوند نسبت به مردم بسیار رئوف و مهربان است.

66و اوست آنکه به شما حیات بخشید، سپس شما را می‌میراند و سپس دوباره زنده می‌گرداند. ولی انسان به راستی ناسپاس است.

67ما برای هر امتی شریعتی قرار دادیم که از آن پیروی کنند. پس (ای پیامبر) در این امر با تو مجادله نکنند. و به سوی پروردگارت دعوت کن؛ تو قطعاً بر راه راست هستی.

68و اگر با تو مجادله کردند، پس بگو: «خدا به آنچه می‌کنید داناتر است.»

69خداوند در روز قیامت میان شما در آنچه اختلاف دارید داوری خواهد کرد.

70آیا نمی‌دانی که خداوند هر آنچه در آسمان‌ها و زمین است می‌داند؟ مسلماً همه آن در کتابی است. این بر خدا آسان است.

71و اینان به جای خدا چیزهایی را می‌پرستند که خدا برای آنها حجتی نازل نکرده و خودشان نیز بدان علمی ندارند. و برای ستمکاران هیچ یاوری نخواهد بود.

72و چون آیات روشن ما بر آنان تلاوت شود، در چهره‌های کافران ناخشنودی را می‌بینی، گویی نزدیک است بر کسانی که آیات ما را بر آنان می‌خوانند بتازند. بگو: آیا شما را به چیزی بدتر از این خبر دهم؟ آن آتش است که خدا کافران را بدان وعده داده است. و چه بد سرانجامی است!

73ای مردم! مثالی زده می‌شود، پس به آن گوش فرا دهید: کسانی که غیر از خدا می‌خوانید، هرگز نمی‌توانند مگسی بیافرینند، هرچند برای این کار گرد هم آیند. و اگر مگسی چیزی از آنان برباید، نمی‌توانند آن را باز پس گیرند. چه ناتوانند هم آن که می‌خواند و هم آن که خوانده می‌شود!

74آنها قدر خدا را آنگونه که شایسته اوست، نشناخته‌اند. به راستی، خداوند قوی و عزیز است.

75خداوند از فرشتگان و از میان مردم، رسولانی برمی‌گزیند. همانا خداوند سمیع و بصیر است.

76او می‌داند آنچه پیش رویشان است و آنچه پشت سرشان است. و همه امور برای داوری به سوی خدا بازگردانده می‌شود.

77ای کسانی که ایمان آورده‌اید! رکوع کنید و سجده نمایید، پروردگارتان را بپرستید و کار خیر انجام دهید، باشد که رستگار شوید.

78و در راه خدا آن گونه که شایسته اوست جهاد کنید. او شما را برگزید و در دین (اسلام) کار دشواری بر شما قرار نداد؛ این همان آیین پدرتان ابراهیم است. او شما را پیش از این و در این (قرآن) «مسلمان» نامید، تا پیامبر گواه بر شما باشد و شما هم گواهان بر مردم باشید. پس نماز را برپا دارید و زکات بپردازید و به خدا چنگ زنید. او مولای شماست؛ چه نیکو مولایی و چه نیکو یاوری!