مؤمنون
المُؤْمِنُون
المؤمنون
Surah Al-Mu'minûn for kids content
LEARNING POINTS
- •
مؤمنان رستگار میشوند، در حالی که کافران زیانکار خواهند بود.
- •
الله تنها معبود برحقی است که سزاوار عبادت ماست.
- •
الله نعمتهای فراوانی به ما عطا کرده است که باید شکرگزار آنها باشیم.
- •
الله خالق تواناست که قدرت دارد همه را برای حسابرسی دوباره زنده کند.
- •
الله همواره از پیامبران خود حمایت میکند.
- •
مکیان برای رد قرآن هیچ بهانهای ندارند و برای بتپرستی نیز هیچ حجتی ندارند.
- •
ما همیشه باید از شر به خداوند پناه ببریم.
- •
اشرار در روز قیامت برای مهلتی دوباره التماس خواهند کرد، اما دیگر دیر خواهد بود.
مؤمنان حقیقی
1همانا مؤمنان رستگار میشوند:
2همانان که در نمازشان خشوع میکنند؛
3و آنان که از لغو رویگردانند؛
4و آنان که زکات را ادا میکنند؛
5و آنان که شهوات خود را برآورده میکنند.
6فقط با همسرانشان یا آنچه مالک یمینشان است، پس آنان سرزنش نمیشوند.
7و کسانی که فراتر از آن روند، پس آنان متجاوزند.
8و (مؤمنان) کسانی هستند که به امانتها و عهد و پیمانهای خود وفا میکنند.
9و کسانی که همواره نمازهایشان را برپا میدارند.
10اینان همان رستگارانند.
11کسانی که بهشت از آنِ خودشان خواهد بود.
آنها در آنجا جاودانه خواهند ماند.
قَدۡ أَفۡلَحَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ1
ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي صَلَاتِهِمۡ خَٰشِعُونَ2
وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَنِ ٱللَّغۡوِ مُعۡرِضُونَ3
وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِلزَّكَوٰةِ فَٰعِلُونَ4
وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ5
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ6
فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ7
وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ8
وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَوَٰتِهِمۡ يُحَافِظُونَ9
أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡوَٰرِثُونَ10
ٱلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلۡفِرۡدَوۡسَ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ11
آفرینش انسانها
12و به راستی، ما انسان را از عصارهای از گِل آفریدیم.
13سپس او را نطفهای در قرارگاهی استوار قرار دادیم.
14سپس نطفه را به علقه تبدیل کردیم، آنگاه علقه را به مضغه، سپس مضغه را استخوانهایی ساختیم، و بر استخوانها گوشت پوشاندیم، سپس آن را آفرینشی دیگر پدید
آوردیم.
پس پربرکت است خدا، بهترین آفرینندگان.
15سپس، شما در نهایت قطعاً خواهید مرد.
16سپس، شما در روز قیامت برانگیخته خواهید شد.
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن سُلَٰلَةٖ مِّن طِين12
ثُمَّ جَعَلۡنَٰهُ نُطۡفَةٗ فِي قَرَارٖ مَّكِين13
ثُمَّ خَلَقۡنَا ٱلنُّطۡفَةَ عَلَقَةٗ فَخَلَقۡنَا ٱلۡعَلَقَةَ مُضۡغَةٗ فَخَلَقۡنَا ٱلۡمُضۡغَةَ عِظَٰمٗا فَكَسَوۡنَا ٱلۡعِظَٰمَ لَحۡمٗا ثُمَّ أَنشَأۡنَٰهُ خَلۡقًا ءَاخَرَۚ فَتَبَارَكَ ٱللَّهُ أَحۡسَنُ ٱلۡخَٰلِقِينَ14
ثُمَّ إِنَّكُم بَعۡدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ15
ثُمَّ إِنَّكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ تُبۡعَثُونَ16
قدرت الله
17و به یقین، بالای شما هفت راه (آسمان) آفریدیم؛ و ما هرگز از آفرینش (خود) غافل نبودهایم.
18و از آسمان آبی به اندازه فرو فرستادیم و آن را در زمین جای دادیم؛ و ما بر بردن آن (از زمین) کاملاً تواناییم.
19و با آن (آب) برای شما باغهایی از درختان خرما و انگور پدید آوردیم؛ که در آنها میوههای فراوانی برای شماست و از آنها میخورید.
20و (نیز) درختی که از کوه سینا برمیآید، که روغن و خوراکی برای خورندگان میدهد.
21و به یقین، برای شما در چهارپایان عبرتی است؛ از آنچه در شکم آنهاست به شما مینوشانیم، و برای شما در آنها منافع بسیاری است و از آنها
میخورید.
22و شما بر برخی از آنها و بر کشتیها حمل میشوید.
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعَ طَرَآئِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ ٱلۡخَلۡقِ غَٰفِلِينَ17
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءَۢ بِقَدَرٖ فَأَسۡكَنَّٰهُ فِي ٱلۡأَرۡضِۖ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابِۢ بِهِۦ لَقَٰدِرُونَ18
فَأَنشَأۡنَا لَكُم بِهِۦ جَنَّٰتٖ مِّن نَّخِيلٖ وَأَعۡنَٰبٖ لَّكُمۡ فِيهَا فَوَٰكِهُ كَثِيرَةٞ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ19
وَشَجَرَةٗ تَخۡرُجُ مِن طُورِ سَيۡنَآءَ تَنۢبُتُ بِٱلدُّهۡنِ وَصِبۡغٖ لِّلۡأٓكِلِينَ20
وَإِنَّ لَكُمۡ فِي ٱلۡأَنۡعَٰمِ لَعِبۡرَةٗۖ نُّسۡقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ كَثِيرَةٞ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ21
وَعَلَيۡهَا وَعَلَى ٱلۡفُلۡكِ تُحۡمَلُونَ22
حضرت نوح
23همانا نوح را به سوی قومش فرستادیم.
پس گفت: ای قوم من!
تنها الله را بپرستید.
شما را معبودی جز او نیست.
آیا پس پروا نمیکنید؟
24اما سران کافر از قومش گفتند: این نیست مگر بشری مثل شما، که میخواهد بر شما برتری یابد.
و اگر خدا میخواست، هر آینه فرشتگانی فرو میفرستاد.
ما هرگز این را در میان پدران پیشین خود نشنیدهایم.
25او نیست مگر مجنونی، پس تا زمانی با او مدارا کنید.
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَقَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ23
فَقَالَ ٱلۡمَلَؤُاْ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ مَا هَٰذَآ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُرِيدُ أَن يَتَفَضَّلَ عَلَيۡكُمۡ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ لَأَنزَلَ مَلَٰٓئِكَةٗ مَّا سَمِعۡنَا بِهَٰذَا فِيٓ ءَابَآئِنَا ٱلۡأَوَّلِينَ24
إِنۡ هُوَ إِلَّا رَجُلُۢ بِهِۦ جِنَّةٞ فَتَرَبَّصُواْ بِهِۦ حَتَّىٰ حِينٖ25
طوفان
26نوح گفت: «پروردگارا!
مرا یاری کن، زیرا آنها مرا تکذیب کردهاند.
»
27پس به او وحی کردیم: «کشتی را زیر نظر ما و به فرمان ما بساز.
پس هنگامی که فرمان ما آمد و تنور فوران کرد، از هر نوعی یک جفت و خانوادهات را در آن سوار کن، مگر کسانی که سزاوار هلاکتند.
و درباره کسانی که ستم کردهاند، با من مجادله مکن؛ آنها حتماً غرق خواهند شد.
»
28پس هنگامی که تو و کسانی که با تو هستند در کشتی جای گرفتید، بگو: «ستایش از آن خداست که ما را از قوم ستمکار نجات داد.
»
29و بگو: «پروردگارا!
مرا در منزلگاهی مبارک فرود آور؛ و تو بهترین فرودآورندهای.
»
30قطعاً در این عبرتهایی است.
و ما همواره آزمایشکننده هستیم.
قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي بِمَا كَذَّبُونِ26
فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡهِ أَنِ ٱصۡنَعِ ٱلۡفُلۡكَ بِأَعۡيُنِنَا وَوَحۡيِنَا فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ فَٱسۡلُكۡ فِيهَا مِن كُلّٖ زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِ وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيۡهِ ٱلۡقَوۡلُ مِنۡهُمۡۖ وَلَا تُخَٰطِبۡنِي فِي ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِنَّهُم مُّغۡرَقُونَ27
فَإِذَا ٱسۡتَوَيۡتَ أَنتَ وَمَن مَّعَكَ عَلَى ٱلۡفُلۡكِ فَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي نَجَّىٰنَا مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ28
وَقُل رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ29
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ وَإِن كُنَّا لَمُبۡتَلِينَ30
حضرت هود
31سپس از پی آنها نسلی دیگر برانگیختیم.
32و به سوی آنها رسولی از میان خودشان فرستادیم [که گفت:] «فقط الله را بپرستید؛ شما را معبودی جز او نیست.
آیا پس پروا نمیکنید؟»
33اما اشراف قومش که کفر ورزیدند و دیدار آخرت را انکار کردند و در زندگی دنیا به آنان ناز و نعمت داده بودیم و به آن مغرور گشته
بودند، گفتند: «این جز بشری همانند شما نیست.
از آنچه میخورید میخورد و از آنچه مینوشید مینوشد.
»
34و اگر از بشری همانند خودتان اطاعت کنید، قطعاً زیانکار خواهید بود.
35آیا به شما وعده میدهد که وقتی مردید و خاک و استخوان شدید، [دوباره] برانگیخته میشوید؟
36محال است!
آنچه به شما وعده داده شده، صرفاً محال است!
37پس از این دنیا چیزی نیست.
ما میمیریم، دیگران به دنیا میآیند و هیچکس دوباره زنده نخواهد شد.
38او جز یک مرد نیست که دروغی را به خدا بسته است، و ما هرگز به او ایمان نخواهیم آورد.
ثُمَّ أَنشَأۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِمۡ قَرۡنًا ءَاخَرِينَ31
فَأَرۡسَلۡنَا فِيهِمۡ رَسُولٗا مِّنۡهُمۡ أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ32
وَقَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ وَأَتۡرَفۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا مَا هَٰذَآ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يَأۡكُلُ مِمَّا تَأۡكُلُونَ مِنۡهُ وَيَشۡرَبُ مِمَّا تَشۡرَبُونَ33
وَلَئِنۡ أَطَعۡتُم بَشَرٗا مِّثۡلَكُمۡ إِنَّكُمۡ إِذٗا لَّخَٰسِرُونَ34
أَيَعِدُكُمۡ أَنَّكُمۡ إِذَا مِتُّمۡ وَكُنتُمۡ تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَنَّكُم مُّخۡرَجُونَ35
هَيۡهَاتَ هَيۡهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ36
إِنۡ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا نَمُوتُ وَنَحۡيَا وَمَا نَحۡنُ بِمَبۡعُوثِينَ37
إِنۡ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا وَمَا نَحۡنُ لَهُۥ بِمُؤۡمِنِينَ38
نفخه
39پیامبر دعا کرد: «پروردگارا!
مرا یاری کن، زیرا آنها مرا تکذیب کردند.
»
40خداوند پاسخ داد: «به زودی پشیمان خواهند شد.
»
41سپس صیحه مهیب آنها را به حق فرا گرفت، و آنها را به خاکستر تبدیل کردیم.
پس دور باد ستمکاران!
قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي بِمَا كَذَّبُونِ39
قَالَ عَمَّا قَلِيلٖ لَّيُصۡبِحُنَّ نَٰدِمِينَ40
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ بِٱلۡحَقِّ فَجَعَلۡنَٰهُمۡ غُثَآءٗۚ فَبُعۡدٗا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ41
پیامبران دیگر
42سپس امتهای دیگری را پس از ایشان برانگیختیم.
43هیچ امتی نمیتواند اجل خود را جلو بیندازد یا آن را به تأخیر اندازد.
44سپس رسولان خود را پی در پی فرستادیم.
هرگاه رسولی به سوی قومش میآمد، او را تکذیب میکردند.
پس آنها را یکی پس از دیگری هلاک کردیم و مایه عبرت ساختیم.
پس هلاکت باد بر قومی که ایمان نمیآورند!
ثُمَّ أَنشَأۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِمۡ قُرُونًا ءَاخَرِينَ42
مَا تَسۡبِقُ مِنۡ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسۡتَٔۡخِرُونَ43
ثُمَّ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا تَتۡرَاۖ كُلَّ مَا جَآءَ أُمَّةٗ رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُۖ فَأَتۡبَعۡنَا بَعۡضَهُم بَعۡضٗا وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَحَادِيثَۚ فَبُعۡدٗا لِّقَوۡمٖ لَّا يُؤۡمِنُونَ44
پیامبر موسی و پیامبر هارون
45آنگاه موسی و برادرش هارون را با آیات و برهان مبین خود فرستادیم.
46به سوی فرعون و سران قومش، اما آنان گردنکشی کردند و مردمی متکبر بودند.
47گفتند: «چگونه به دو انسان مثل خودمان ایمان بیاوریم، در حالی که قومشان برای ما بردگانند؟»
48پس آن دو را تکذیب کردند و از هلاکشدگان بودند.
49و به تحقیق به موسی کتاب دادیم، باشد که قومش هدایت یابند.
ثُمَّ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ وَأَخَاهُ هَٰرُونَ بَِٔايَٰتِنَا وَسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٍ45
إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمًا عَالِينَ46
فَقَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لِبَشَرَيۡنِ مِثۡلِنَا وَقَوۡمُهُمَا لَنَا عَٰبِدُونَ47
فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُواْ مِنَ ٱلۡمُهۡلَكِينَ48
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ لَعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ49
حضرت عیسی و مادرش
50و پسر مریم و مادرش را نشانه ای قرار دادیم، و آن دو را در سرزمینی بلند، آرامشبخش و دارای چشمههای آب روان، جای دادیم.
وَجَعَلۡنَا ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَأُمَّهُۥٓ ءَايَةٗ وَءَاوَيۡنَٰهُمَآ إِلَىٰ رَبۡوَةٖ ذَاتِ قَرَارٖ وَمَعِين50
تنها راه
51ای پیامبران!
از پاکیزهها بخورید و کار شایسته انجام دهید.
من به آنچه میکنید دانا هستم.
52همانا این دین شما، دینی یگانه است و من پروردگار شمایم، پس از من پروا کنید.
53ولی مردم کار خود را در میان خویش قطعه قطعه کردند و هر گروهی به آنچه نزد خود دارند شادمانند.
54پس آنان را ای پیامبر در غفلتشان تا مدتی رها کن.
55آیا گمان میکنند که ما به آنان مال و فرزندان میدهیم.
56آیا ما در شتابیم که آنان را با نعمتها اکرام کنیم؟ چنین نیست!
بلکه آنان درک نمیکنند.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلرُّسُلُ كُلُواْ مِنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَٱعۡمَلُواْ صَٰلِحًاۖ إِنِّي بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ51
وَإِنَّ هَٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱتَّقُونِ52
فَتَقَطَّعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡ زُبُرٗاۖ كُلُّ حِزۡبِۢ بِمَا لَدَيۡهِمۡ فَرِحُونَ53
فَذَرۡهُمۡ فِي غَمۡرَتِهِمۡ حَتَّىٰ حِينٍ54
أَيَحۡسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِۦ مِن مَّالٖ وَبَنِينَ55
نُسَارِعُ لَهُمۡ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِۚ بَل لَّا يَشۡعُرُونَ56
WORDS OF WISDOM
- •
طبق آیات ۵۷-۶۱، مؤمنان واقعی رابطه خوبی با الله دارند و همیشه در تلاشند تا بهتر عمل کنند.
عایشه (رضی الله عنها)، همسر پیامبر، از ایشان پرسید که آیا آیه ۶۰ به کسانی اشاره دارد که دزدی میکنند یا مشروب مینوشند؟
- •
پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) پاسخ دادند: «خیر، منظور کسانی است که نماز میخوانند، روزه میگیرند و صدقه میدهند، اما میترسند که اعمالشان به دلیل
کافی نبودن (یا عدم اخلاص کافی) پذیرفته نشود.
» سپس ایشان بخش پایانی آیه را تلاوت کردند: «آنان در کارهای نیک میشتابند و از یکدیگر پیشی میگیرند!
» {امام ترمذی}
SIDE STORY
- •
یک خانهساز پیر میخواست بازنشسته شود، بنابراین به رئیسش گفت که قصد ترک شرکت و زندگی آرامتری را دارد.
رئیسش گفت که از رفتن او بسیار متأسف خواهد شد و از او خواست که به عنوان لطفی به شرکت، یک خانه دیگر بسازد.
بنا با این پیشنهاد موافقت کرد.
با اینکه او همیشه خانههای عالی ساخته بود، اما در ساخت آخرین خانه کار بدی انجام داد.
او از مصالح ارزان استفاده کرد و به جزئیات زیاد توجه نکرد.
وقتی کار تمام شد، رئیس کلید را به بنا داد و گفت: "لطفاً این خانه را به عنوان هدیه بازنشستگی خود بپذیرید.
" بنا شوکه شد!
او نمیدانست که این خانه قرار است مال خودش باشد.
اگر میدانست، کار بهتری انجام میداد.
- •
درس اینجا این است که باید از نمونه مؤمنان واقعی که در آیات ۵۷-۶۱ ذکر شدهاند، درس بگیریم.
وقتی آنها کارهای نیک انجام میدهند، احساس میکنند آن کارها به اندازه کافی خوب نیستند و باید دفعه بعد بهتر عمل کنند.
آنچه برای خدا اهمیت دارد این نیست که چگونه زندگی را شروع میکنیم، بلکه این است که چگونه آن را به پایان میرسانیم.
مؤمنان راستین
57همانا کسانی که از پروردگارشان خشیت دارند،
58و به آیات پروردگارشان ایمان میآورند،
59و هیچ کس را شریک پروردگارشان قرار نمیدهند،
60و هر آنچه از نیکی انجام میدهند، با دلهایی بیمناک، در حالی که میدانند به سوی پروردگارشان باز میگردند.
61آنان در کارهای نیک سبقت میگیرند و پیشتازند.
62ما هرگز هیچ نفسی را جز به اندازه توانش مکلف نمیکنیم.
و نزد ما کتابی است که به حق سخن میگوید.
و به هیچ کس ستم نخواهد شد.
إِنَّ ٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ خَشۡيَةِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ57
وَٱلَّذِينَ هُم بَِٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ يُؤۡمِنُونَ58
وَٱلَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمۡ لَا يُشۡرِكُونَ59
وَٱلَّذِينَ يُؤۡتُونَ مَآ ءَاتَواْ وَّقُلُوبُهُمۡ وَجِلَةٌ أَنَّهُمۡ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ رَٰجِعُونَ60
أُوْلَٰٓئِكَ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَهُمۡ لَهَا سَٰبِقُونَ61
وَلَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ وَلَدَيۡنَا كِتَٰبٞ يَنطِقُ بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ62
کافران
63اما دلهای کسانی که کفر ورزیدند، از این در غفلتند و افزون بر آن، اعمال زشت دیگری نیز مرتکب میشوند.
64اما همین که ما مترفینشان را به عذاب گرفتار کردیم، آنان به ناله و زاری پرداختند.
65به ایشان گفته میشود: امروز ناله و زاری نکنید؛ شما هرگز از ما نجات نخواهید یافت.
66آیات من همواره بر شما تلاوت میشد، اما شما با انزجار روی برمیگرداندید.
67در حالی که به آن فخر میفروختید و تمام شب یاوهسرایی میکردید.
بَلۡ قُلُوبُهُمۡ فِي غَمۡرَةٖ مِّنۡ هَٰذَا وَلَهُمۡ أَعۡمَٰلٞ مِّن دُونِ ذَٰلِكَ هُمۡ لَهَا عَٰمِلُونَ63
حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذۡنَا مُتۡرَفِيهِم بِٱلۡعَذَابِ إِذَا هُمۡ يَجَۡٔرُونَ64
لَا تَجَۡٔرُواْ ٱلۡيَوۡمَۖ إِنَّكُم مِّنَّا لَا تُنصَرُونَ65
قَدۡ كَانَتۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَكُنتُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَٰبِكُمۡ تَنكِصُونَ66
مُسۡتَكۡبِرِينَ بِهِۦ سَٰمِرٗا تَهۡجُرُونَ67
چرا قرآن را انکار کردند؟
68آیا در این سخن تدبر نکردهاند؟ یا چیزی به آنها رسیده که به پدرانشان نرسیده بود؟
69یا پیامبرشان را نشناختند که او را انکار کردند؟
70یا میگویند: «او دیوانه است»؟ بلکه او حق را برایشان آورده است، ولی بیشترشان از حق کراهت دارند.
71اگر حق از هوسهای آنها پیروی میکرد، قطعاً آسمانها و زمین و هر که در آنهاست تباه میشد.
بلکه ما برایشان مایه شرف و افتخار آوردهایم، ولی آنها از آن روی میگردانند.
72یا ای پیامبر، تو از آنها برای این پیام مزدی میخواهی؟ در حالی که پاداش پروردگارت بهتر است؛ و او بهترین روزیدهنده است.
73و تو بیشک آنان را به صراط مستقیم دعوت میکنی،
74اما کسانی که آخرت را انکار میکنند، به راستی از آن صراط گمراهند.
أَفَلَمۡ يَدَّبَّرُواْ ٱلۡقَوۡلَ أَمۡ جَآءَهُم مَّا لَمۡ يَأۡتِ ءَابَآءَهُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ68
أَمۡ لَمۡ يَعۡرِفُواْ رَسُولَهُمۡ فَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ69
أَمۡ يَقُولُونَ بِهِۦ جِنَّةُۢۚ بَلۡ جَآءَهُم بِٱلۡحَقِّ وَأَكۡثَرُهُمۡ لِلۡحَقِّ كَٰرِهُونَ70
وَلَوِ ٱتَّبَعَ ٱلۡحَقُّ أَهۡوَآءَهُمۡ لَفَسَدَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهِنَّۚ بَلۡ أَتَيۡنَٰهُم بِذِكۡرِهِمۡ فَهُمۡ عَن ذِكۡرِهِم مُّعۡرِضُونَ71
أَمۡ تَسَۡٔلُهُمۡ خَرۡجٗا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيۡرٞۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلرَّٰزِقِينَ72
وَإِنَّكَ لَتَدۡعُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ73
وَإِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ عَنِ ٱلصِّرَٰطِ لَنَٰكِبُونَ74
BACKGROUND STORY
- •
سالها بود که مشرکان، اسلام را نپذیرفته و مسلمانان اولیه در مکه را آزار میدادند، لذا پیامبر (ص) آنها را نفرین کردند.
آنگاه برای مدت طولانی باران نبارید و مردم مکه دچار قحطی و گرسنگی شدند.
برخی از آنها مجبور به خوردن سگ و مردار شدند.
وضعیت برای مردم مکه زمانی وخیمتر شد که ثمامه بن اثال (رئیس قبیله بنی حنیفه) اسلام آورد و راه کمکهای غذایی آنها را بست.
- •
سرانجام، مکیان از پیامبر (ص) درخواست عاجزانه کردند که به آنها رحم کند و از ثمامه (رضی الله عنه) بخواهد که کمکهای غذایی را از سر بگیرد.
درخواستشان اجابت شد.
آیات ۷۵ تا ۷۷ به مشرکان هشدار میدهد که به محض اینکه خداوند گشایشی در کارشان ایجاد کند، آنها دوباره به کفر و گناه روی خواهند آورد.
{امام قرطبی}
کسانی که تکذیب میکنند
75و اگر به آنان رحم میکردیم و رنجشان را برطرف میساختیم، باز هم در طغیان خود پافشاری میکردند و کورکورانه سرگردان میماندند.
76ما آنان را با سختیها آزمودیم، ولی در برابر پروردگارشان خضوع نکردند و تضرع ننمودند.
77اما همین که دری از عذاب شدید را بر آنان بگشاییم، ناگهان مأیوس میگردند.
وَلَوۡ رَحِمۡنَٰهُمۡ وَكَشَفۡنَا مَا بِهِم مِّن ضُرّٖ لَّلَجُّواْ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ75
وَلَقَدۡ أَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡعَذَابِ فَمَا ٱسۡتَكَانُواْ لِرَبِّهِمۡ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ76
حَتَّىٰٓ إِذَا فَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَابٗا ذَا عَذَابٖ شَدِيدٍ إِذَا هُمۡ فِيهِ مُبۡلِسُونَ77
انسانهای ناسپاس
78اوست که برای شما گوش و چشم و دلها آفرید.
اما اندکی سپاس میگزارید.
79و اوست که شما را در زمین پراکنده ساخت، و به سوی او محشور خواهید شد.
80و اوست که زنده میکند و میمیراند، و گردش شب و روز از اوست.
آیا پس تعقل نمیکنید؟
81بلکه همان را میگویند که پیشینیانشان گفتند.
82گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا واقعاً دوباره زنده خواهیم شد؟»
83این پیش از این به ما و پدرانمان وعده داده شده بود.
این جز اساطیر الاولین نیست!
وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَنشَأَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَٱلۡأَفِۡٔدَةَۚ قَلِيلٗا مَّا تَشۡكُرُونَ78
وَهُوَ ٱلَّذِي ذَرَأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَإِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ79
وَهُوَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُ وَلَهُ ٱخۡتِلَٰفُ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ80
بَلۡ قَالُواْ مِثۡلَ مَا قَالَ ٱلۡأَوَّلُونَ81
قَالُوٓاْ أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ82
لَقَدۡ وُعِدۡنَا نَحۡنُ وَءَابَآؤُنَا هَٰذَا مِن قَبۡلُ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ83
قدرت الله
84بگو ای پیامبر، «زمین و هر که در آن است از آن کیست، اگر میدانید؟»
85خواهند گفت: «الله!
» بگو: «پس آیا پند نمیگیرید؟»
86بگو: «پروردگار هفت آسمان و پروردگار عرش عظیم کیست؟»
87خواهند گفت: «الله!
» بگو: «پس آیا پروا نمیکنید؟»
88بگو: «کیست آنکه ملکوت و اختیار هر چیز در دست اوست و او پناه میدهد و کسی را بر او پناهی نیست، اگر میدانید؟»
89آنها خواهند گفت: «الله».
بگو: «پس چگونه فریب میخورید؟»
90در حقیقت، ما حق را برایشان آوردهایم، و آنها قطعاً دروغگو هستند.
91الله هرگز فرزندی نداشته است، و هیچ معبودی جز او نیست، وگرنه هر معبودی آنچه را آفریده بود، با خود میبرد و بر یکدیگر برتری میجستند.
الله منزه است از آنچه آنان ادعا میکنند.
92او دانای غیب و شهود است.
و او منزه است از آنچه آنان شریک او قرار میدهند.
قُل لِّمَنِ ٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهَآ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ84
سَيَقُولُونَ لِلَّهِۚ قُلۡ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ85
قُلۡ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلسَّبۡعِ وَرَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ86
سَيَقُولُونَ لِلَّهِۚ قُلۡ أَفَلَا تَتَّقُونَ87
قُلۡ مَنۢ بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءٖ وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيۡهِ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ88
سَيَقُولُونَ لِلَّهِۚ قُلۡ فَأَنَّىٰ تُسۡحَرُونَ89
بَلۡ أَتَيۡنَٰهُم بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ90
مَا ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ مِن وَلَدٖ وَمَا كَانَ مَعَهُۥ مِنۡ إِلَٰهٍۚ إِذٗا لَّذَهَبَ كُلُّ إِلَٰهِۢ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ91
عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ92
How to study Surah Al-Mu'minûn with children
این درس کودکانه قرآن برای خانوادههای فارسیزبان نوشته شده است.
ابتدا توضیح فارسی را بخوانید، سپس آیه عربی را ببینید و در صورت نیاز تلاوت را گوش دهید تا کودک معنا را مرحله به مرحله بفهمد.
والدین میتوانند هر بخش را کوتاه مرور کنند، از کودک بخواهند پیام اصلی را به فارسی بازگو کند، و سپس به سوره کامل یا درس بعدی کودکان بروند.