Pająk

Ta sura uczy nas, że życie jest pełne prób i że powinniśmy być cierpliwi w trudnych chwilach.

Próby pokazują nam, kto jest prawdziwie silny lub słaby w wierze.

Nuh (A.S.), Ibrahim (A.S.), Lut (A.S.) i Szu'ajb (A.S.) są wspomniani jako wzory do naśladowania ze względu na ich cierpliwość.

Bałwochwalcy są krytykowani za ich kłamstwa przeciwko prawdzie.

Historie zniszczonych ludów są wspomniane jako ostrzeżenie dla bałwochwalców.

Allah nie krzywdzi ludzi; to oni krzywdzą samych siebie.

Niektórzy ludzie pamiętają o Allahu tylko w trudnych chwilach, ale szybko odwracają się od Niego, gdy tylko On ułatwi im sprawy.

Wierzący są chwaleni za pokładanie ufności w Allahu i wspieranie Jego sprawy.

Jeśli nie możesz praktykować islamu w jednym miejscu, zawsze możesz przenieść się w inne. Pamiętaj: nie jesteś drzewem!

Ziemia jest rozległa i obfituje w zasoby.

Allah obiecuje nadal zaopatrywać wierzących, tak jak zaopatruje resztę Swojego stworzenia.

Zamiast sadzić bawełnę i kontynuować przegraną walkę z kwieciakiem, rolnicy zdecydowali się sadzić inne rośliny, takie jak orzeszki ziemne.

Hrabstwo Coffee wkrótce stało się największym producentem orzeszków ziemnych w Ameryce, a rolnicy zarabiali znacznie więcej na orzeszkach ziemnych niż na bawełnie.

Aby podziękować temu owadowi za zmianę ich gospodarki, mieszkańcy Enterprise w 1919 roku postawili pomnik osoby trzymającej kwieciaka. Lekcja z tego płynąca jest taka: jeśli coś nie wychodzi, mimo że dałeś z siebie wszystko, może spróbuj czegoś innego.

Może to okazać się dla ciebie lepsze.

Ta sura została objawiona, gdy pierwsi muzułmanie przechodzili bardzo trudny okres w Mekce.

Na początku niektórzy z towarzyszy nie chcieli przenieść się do Medyny. Nie byli pewni, dlaczego Allah pozwoliłby na to, by spotykały ich złe rzeczy w Mekce. Jak to możliwe, że bałwochwalcy znęcali się nad nimi, mimo że nie zrobili nic złego?

Oni tylko czcili Allaha i starali się żyć przyzwoicie jako muzułmanie. Więc Allah zesłał tę surę, aby nauczyć ich cierpliwości i zaufania, że Allah uczyni dla nich to, co najlepsze. Każdy jest doświadczany w tym życiu na różne sposoby.

Niektórzy są doświadczani przez swoje zdrowie (fizyczne, psychiczne, emocjonalne itd.), niektórzy przez swój majątek, niektórzy przez swoją rodzinę, a niektórzy przez swoją wiarę.

Te próby mają na celu pokazać, czy dana osoba jest prawdziwym wierzącym, czy też nie. Wierzący są proszeni o wyciągnięcie lekcji z cierpliwości Nuh (Noego), Ibrahima (Abrahama), Luta (Lota) i Musy (Mojżesza) (pokój z nimi), którzy są wspomniani w tej surze.

Wszyscy ci prorocy musieli przenieść się z jednego miejsca do drugiego dla swojej wiary. Allah obiecuje zaopiekować się wierzącymi i prosi ich, aby przenieśli się w inne miejsce, jeśli nie mogą swobodnie praktykować swojej wiary.

Ostatecznie wierzący zawsze zwyciężają, a źli są ukarani. {Zapisane przez Imama Al-Qurtubiego}

Jak wspomnieliśmy w Surze Kaf (50), alfabet arabski ma 29 liter; 14 z nich pojawia się jako pojedyncze litery lub w grupach na początku 29 sur, jak Alif-Lam-Mim, Ha-Mim, Ja-Sin, Sad i Nun.

Imam Ibn Kathir mówi w swoim wyjaśnieniu Sury 2:1, że te 14 liter można ułożyć w arabskie zdanie, które tłumaczy się jako: „Mądry tekst z autorytetem, pełen cudów”. Chociaż muzułmańscy uczeni próbowali wyjaśnić te 14 liter, nikt nie zna ich prawdziwego znaczenia oprócz Allaha.

Prorok (ﷺ) powiedział: „Silny wierzący jest lepszy i bardziej umiłowany przez Allaha niż wierzący słaby, chociaż w obu jest dobro. Dąż do tego, co jest dla ciebie dobre. Pokładaj ufność w Allahu. I nigdy się nie poddawaj.

Jeśli coś złego ci się przydarzy, nie mów: 'Gdybym zrobił to, tamto mogłoby się stać.' Zamiast tego powiedz: 'Tak zadecydował Allah, a Allah czyni, co chce,' ponieważ słowo 'jeśli' otwiera drzwi dla Szatana (Szajtana), by szeptał.” {Zapisane przez Imama Muslima}

Ten hadis uczy nas, że Allah kocha muzułmanina, który jest silny w swojej wierze, edukacji, sprawności fizycznej, bogactwie i życiu społecznym.

Powinniśmy czynić to, co jest dobre dla nas i dla innych, i nie marnować naszego czasu i energii na szkodliwe lub bezsensowne działania i dyskusje. Zawsze powinniśmy pokładać ufność w Allahu i nigdy nie tracić nadziei. Powinniśmy być cierpliwi w trudnych chwilach.

Zawsze powinniśmy ufać, że Allah czyni to, co jest dla nas najlepsze, nawet jeśli nie rozumiemy mądrości, która za tym stoi. Żal nie zmieni przeszłości, ale zrujnuje teraźniejszość i przyszłość. Nie powinniśmy pozwolić Szajtanowi nas oszukać.

To życie jest pełne prób. Każdy jest poddawany próbom, bez względu na to, jak dobry jest. Prorok (ﷺ) powiedział, że nikt nie jest poddawany większym próbom niż prorocy.

{Zapisane przez Imama Ahmada} Jeśli myślisz, że nie powinieneś być poddawany próbom, ponieważ jesteś dobrym człowiekiem, będziesz jak ten, kto stoi przed bykiem, myśląc, że byk go nie zaatakuje, bo jest wegetarianinem!

Słowo „próba” (po arabsku „fitnah”) pochodzi od „fatana”, co oznacza topienie złota w ogniu, aby uzyskać czyste złoto i usunąć zanieczyszczenia.

Jak mówi Allah w wersetach 2-3, głównym celem prób jest ukazanie tych, którzy są prawdziwi w wierze (jak czyste złoto), i tych o słabej wierze.

Sa'd ibn Abi Waqqas (R.A.) przyjął islam w wieku około 17 lat i był jednym z 10 towarzyszy, którym Prorok (ﷺ) powiedział, że pójdą do Dżannah (Raju). Sa'd (R.A.) powiedział, że zawsze był dobry dla swojej matki, ale kiedy przyjął islam, ona bardzo się na niego zdenerwowała.

Zagroziła: „Jeśli nie porzucisz tej nowej religii, nie będę jeść ani pić, dopóki nie umrę, a ludzie powiedzą: ‚Wstydź się za zabicie swojej matki!’” Błagał ją: „Proszę, nie rób tego, ponieważ nigdy nie porzucę islamu.” Jednakże, nie posłuchała go i głodziła się przez 3 dni, aż stała się bardzo słaba.

Poskarżył się Prorokowi (ﷺ) na swoją matkę, więc objawiony został werset 8 tej sury.

Sa'd (R.A.) powiedział swojej matce: „Moja droga mamo! Nawet gdybyś miała 100 dusz i opuszczałyby one twoje ciało jedna po drugiej, nigdy nie porzuciłbym mojej wiary.

Więc to od ciebie zależy, czy chcesz jeść, czy nie.” Ostatecznie, kiedy poczuła, że on bardzo poważnie traktuje islam, zaczęła znowu jeść i pić. {Zapisane przez Imama Muslima i Imama At-Tirmidhiego}

Podobnie jak Sa'd, niech Allah będzie z niego zadowolony, nawet prorocy musieli mierzyć się z członkami rodziny, którzy byli niewierzącymi. Było to prawdopodobnie jedno z największych wyzwań, przez które musieli przejść prorocy.

Powodem jest to, że ludzie mówiliby: „Gdyby ten człowiek naprawdę był prorokiem, jego rodzina byłaby pierwszą, która uwierzyłaby w jego przesłanie”. Inni ludzie używaliby tego jako wymówki, aby nie uwierzyć.

Większość proroków wspomnianych w tej surze miała bliskich krewnych, którzy ich odrzucili: ojciec Ibrahima, pokój z nim, był niewierzącym; syn i żona Nuha, pokój z nim, byli niewierzącymi; żona Luta, pokój z nim, była niewierzącą; a Abu Lahab, wuj Proroka Mahometa, niech pokój i błogosławieństwo Allaha będą z nim, był niewierzącym.

Ojciec nie polubił ich złego planu i powiedział do obojga: „Chłopcy! Jaki jest sens sprawiania cierpienia temu biednemu człowiekowi? Jeśli chodzicie do szkoły hifz, pozwólcie ludziom widzieć Koran w waszych czynach.

A może włożymy mu do butów 3 złote dinary i będziemy go obserwować zza tego dużego drzewa?” Zgodzili się na ten pomysł.

Kiedy starzec skończył modlitwę, poszedł po swoje buty i ze zdziwieniem znalazł w nich złoto. Rolnik zaczął płakać. Powiedział: „Alhamdu-lillah za wysłuchanie mojej du'a.

Moja żona była chora, a ja nie mogłem sobie pozwolić na zakup dla niej lekarstw.” Widząc to, ojciec i jego dzieci bardzo się wzruszyli. Ojciec powiedział: „Czy to nie jest o wiele lepsze niż robienie mu kawałów i sprawianie, że jest nieszczęśliwy tylko dla zabawy?”

W ten sam sposób lud Ibrahima (A.S.) przez pokolenia czcił bożki. Po prostu ślepo naśladowali swoich rodziców. Kiedy Ibrahim (A.S.) próbował ich poprawić, odmówili zmiany, ponieważ było im wygodnie robić to, co robili ich przyjaciele i rodzice.

Ostatecznie Ibrahim (A.S.) zniszczył ich bezsilne bożki. Jego gniewny lud chciał się zemścić, paląc go, lecz Allah ocalił go od ognia (21:51-71).

Allah ocalił również Luta (A.S.), Szu’ajba (A.S.), Musę (A.S.), a także innych proroków, i zniszczył ich wrogów. Jest to przesłanie dla prześladowanych muzułmanów, że Allah zawsze jest tam, aby ich chronić, jeśli zaufają Mu.

{Zapisane przez Imama Ibn Kathira i Imama Al-Kurtubiego}

Prorok (ﷺ) powiedział swojemu małemu kuzynowi, Abdullahowi ibn 'Abbasowi (R.A.): „O młodzieńcze! Pozwól, że nauczę cię kilku słów (rady). Pamiętaj o Allahu, a On będzie cię chronił. Pamiętaj o Allahu, a On zawsze będzie przy tobie. Jeśli o coś prosisz, proś Allaha.

A jeśli szukasz pomocy, szukaj pomocy u Allaha. Wiedz, że gdyby ludzie świata zebrali się, aby ci pomóc, nie mogliby ci pomóc, chyba że Allah tak zapisał. A gdyby zebrali się, aby cię skrzywdzić, nie mogliby cię skrzywdzić, chyba że Allah tak zapisał.

Pióra zostały podniesione, a strony wyschły.” {Zapisane przez Imama At-Tirmidhiego}

W innej wersji powiedział: „Pamiętaj o Allahu, a On zawsze będzie przy tobie. Poznaj Allaha w dobrych czasach, a On zaopiekuje się tobą w trudnych czasach. Wiedz, że to, co cię ominęło, nie mogło ci się przydarzyć, a to, co ci się przydarzyło, nie mogło cię ominąć.

Wiedz, że z cierpliwością przychodzi zwycięstwo, z trudnością przychodzi ulga, a z niedostatkiem przychodzi łatwość.” {Zapisane przez Imama Ahmada}