சிலந்தி

இந்த அத்தியாயம் வாழ்க்கை சோதனைகள் நிறைந்தது என்பதையும், கடினமான காலங்களில் நாம் பொறுமையாக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

சோதனைகள் நம்பிக்கையில் யார் உண்மையாகவே பலமானவர்கள் அல்லது பலவீனமானவர்கள் என்பதை நமக்குக் காட்டுகின்றன.

நூஹ் (அலை), இப்ராஹீம் (அலை), லூத் (அலை) மற்றும் ஷுஐப் (அலை) ஆகியோர் அவர்களின் பொறுமையின் காரணமாக முன்மாதிரிகளாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

இணை வைப்பவர்கள் சத்தியத்திற்கு எதிரான அவர்களின் பொய்களுக்காக விமர்சிக்கப்படுகிறார்கள்.

அழிக்கப்பட்ட சமூகங்களின் கதைகள் இணை வைப்பவர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கையாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

அல்லாஹ் மக்களுக்கு அநீதி இழைப்பதில்லை; அவர்களே தங்களுக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொள்கிறார்கள்.

சில மனிதர்கள் கஷ்டமான காலங்களில் மட்டுமே அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்கிறார்கள்; ஆனால், அவன் அவர்களுக்குச் சுலபமாக்கியதும், விரைவாக அவனுக்குப் புறமுதுகு காட்டுகிறார்கள்.

நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் அல்லாஹ் மீது நம்பிக்கை வைத்து, அவனது மார்க்கத்திற்கு ஆதரவளித்ததற்காகப் புகழப்படுகிறார்கள்.

நீங்கள் ஒரு இடத்தில் இஸ்லாத்தைப் பின்பற்ற முடியாவிட்டால், நீங்கள் எப்போதும் வேறு இடத்திற்குப் புலம்பெயரலாம்.

நினைவில் கொள்ளுங்கள்: நீங்கள் ஒரு மரம் அல்ல!

பூமி விசாலமானது, ஏராளமான வளங்களைக் கொண்டது.

அல்லாஹ் விசுவாசிகளுக்குத் தொடர்ந்து வழங்குவதாக வாக்களிக்கிறான், அவர் தனது படைப்பின் மற்றவற்றுக்கு வழங்குவது போலவே.

பருத்தி சாகுபடி செய்வதையும், வண்டுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் தொடர்ந்து தோல்வியடைவதையும் கைவிட்டு, விவசாயிகள் வேர்க்கடலை போன்ற பிற பயிர்களை நட முடிவு செய்தனர்.

காபி மாவட்டம் விரைவில் அமெரிக்காவில் வேர்க்கடலையின் மிகப்பெரிய உற்பத்தியாளராக மாறியது, மேலும் விவசாயிகள் பருத்தியை விட வேர்க்கடலையிலிருந்து அதிக பணம் சம்பாதித்தனர்.

தங்கள் பொருளாதாரத்தை மாற்றியமைத்த இந்த பூச்சிக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் வகையில், என்டர்பிரைஸ் மக்கள் 1919 இல் ஒரு வண்டை உயர்த்திப் பிடித்திருக்கும் ஒரு நபரின் சிலையை உருவாக்கினர்.

இங்குள்ள பாடம் இதுதான்: நீங்கள் உங்கள் சிறந்த முயற்சியைச் செய்திருந்தாலும் ஒரு விஷயம் பலனளிக்கவில்லை என்றால், ஒருவேளை வேறு ஏதாவது முயற்சி செய்யுங்கள்.

அது உங்களுக்குச் சிறந்ததாக இருக்கலாம்.

ஆரம்பகால முஸ்லிம்கள் மக்காவில் மிகக் கடினமான காலகட்டத்தைக் கடந்து கொண்டிருந்தபோது இந்த அத்தியாயம் அருளப்பட்டது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவாசிகளை இஸ்லாத்தின்பால் ஈர்க்க எல்லா வழிகளிலும் முயற்சித்தார், ஆனால் எதுவும் பலனளிக்கவில்லை.

மிகவும் முன்பே, நபி (ஸல்) அவர்கள் உணர்ந்தார்கள், மக்கா இஸ்லாத்திற்கு உகந்த பூமியாக இல்லாவிட்டால், முஸ்லிம்கள் வேறு ஒரு பூமியை நாட வேண்டும் என்று.

பின்னர் முஸ்லிம்கள் மதீனாவிற்குச் சென்றபோது, இஸ்லாம் மிகவும் வலிமை பெற்று, விரைவில் பல இடங்களுக்கும் பரவியது.

மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கான இந்த நகர்வு உலக வரலாற்றையே மாற்றியது.

ஆரம்பத்தில், சில தோழர்கள் மதீனாவுக்கு ஹிஜ்ரத் செய்ய விரும்பவில்லை.

மக்காவில் அவர்களுக்குத் துன்பங்கள் ஏற்பட அல்லாஹ் ஏன் அனுமதிப்பான் என்று அவர்களுக்குப் புரியவில்லை.

அவர்கள் எந்தத் தவறும் செய்யாதபோதிலும், சிலை வணங்கிகள் அவர்களை எப்படித் துன்புறுத்த முடியும்?

அவர்கள் அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்கினார்கள், முஸ்லிம்களாக ஒரு கண்ணியமான வாழ்க்கையை வாழ முயன்றார்கள்.

எனவே, அல்லாஹ் அவர்களுக்குப் பொறுமையைக் கற்பிக்கவும், அவர்களுக்கு எது சிறந்ததோ அதை அல்லாஹ் செய்வான் என்று நம்பவும் இந்த சூராவை அருளினான்.

இந்த வாழ்க்கையில் ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு வழிகளில் சோதிக்கப்படுகிறார்கள்.

சிலர் தங்கள் உடல்நலம் (உடல், மன, உணர்ச்சி ரீதியான, முதலியன) மூலம் சோதிக்கப்படுகிறார்கள், சிலர் தங்கள் செல்வம் மூலம் சோதிக்கப்படுகிறார்கள், சிலர் தங்கள் குடும்பம் மூலம்

சோதிக்கப்படுகிறார்கள், மற்றும் சிலர் தங்கள் ஈமான் (நம்பிக்கை) மூலம் சோதிக்கப்படுகிறார்கள்.

இந்த சோதனைகள் ஒரு நபர் உண்மையான விசுவாசியா இல்லையா என்பதைக் காட்டவேயாகும்.

இந்த சூராவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நூஹ், இப்ராஹிம், லூத் மற்றும் மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) ஆகியோரின் பொறுமையிலிருந்து ஒரு பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ளுமாறு விசுவாசிகள் பணிக்கப்படுகிறார்கள்.

இந்த நபிமார்கள் அனைவரும் தங்கள் ஈமானுக்காக (நம்பிக்கைக்காக) ஒரு இடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்திற்கு ஹிஜ்ரத் செய்ய வேண்டியிருந்தது.

அல்லாஹ் விசுவாசிகளைக் கவனித்துக் கொள்வதாக உறுதியளிக்கிறான், மேலும் அவர்கள் தங்கள் ஈமானை (நம்பிக்கையை) சுதந்திரமாகப் பின்பற்ற முடியாவிட்டால் மற்றொரு இடத்திற்கு ஹிஜ்ரத் செய்யுமாறு

பணிக்கிறான்.

இறுதியில், விசுவாசிகள் எப்போதும் வெற்றி பெறுவார்கள், மேலும் தீயவர்கள் தண்டிக்கப்படுவார்கள்.

{இமாம் அல்-குர்துபி பதிவு செய்தது}

நாம் சூரா காஃப் (50) இல் குறிப்பிட்டது போல, அரபு அகராதியில் 29 எழுத்துக்கள் உள்ளன; அவற்றில் 14 எழுத்துக்கள் 29 சூராக்களின் ஆரம்பத்தில் தனித்தனியாகவோ அல்லது குழுக்களாகவோ வருகின்றன,

உதாரணமாக அலிஃப்-லாம்-மீம், ஹா-மீம், யா-சீன், ஸாத், மற்றும் நூன்.

இமாம் இப்னு கதிர் தனது சூரா 2:1 இன் விளக்கத்தில், இந்த 14 எழுத்துக்களை ஒரு அரபு வாக்கியமாக ஒழுங்குபடுத்தலாம் என்று கூறுகிறார், அதன் மொழிபெயர்ப்பு: "அதிகாரத்துடன் கூடிய ஒரு ஞானமான

உரை, அற்புதங்கள் நிறைந்தது.

" முஸ்லிம் அறிஞர்கள் இந்த 14 எழுத்துக்களை விளக்க முயற்சித்த போதிலும், அவற்றின் உண்மையான அர்த்தத்தை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாரும் அறியார்.

நபி (ﷺ) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பலமான முஃமின், பலவீனமான முஃமினை விட அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமானவரும் சிறந்தவருமாவார், இருவரிடமும் நன்மை இருந்தாலும் கூட.

உனக்கு நன்மை பயக்கும் விஷயங்களைத் தேடு.

அல்லாஹ்வை நம்பு.

ஒருபோதும் கைவிடாதே.

உனக்கு ஏதேனும் கெட்டது நடந்தால், 'நான் இதைச் செய்திருந்தால், அது நடந்திருக்கலாம்' என்று சொல்லாதே.

அதற்குப் பதிலாக, 'இது அல்லாஹ் தீர்மானித்தது, அல்லாஹ் தான் விரும்புவதைச் செய்கிறான்' என்று சொல், ஏனெனில் 'இஃப்' (if) என்ற வார்த்தை ஷைத்தானுக்கு (சாத்தானுக்கு) கிசுகிசுக்க கதவைத்

திறக்கிறது.

" {இமாம் முஸ்லிம் பதிவு செய்தது}

இந்த ஹதீஸ் நமக்குக் கற்பிப்பது என்னவென்றால், அல்லாஹ் தனது ஈமான், கல்வி, உடல் ஆரோக்கியம், செல்வம் மற்றும் சமூக வாழ்க்கையில் பலமாக இருக்கும் முஸ்லிமை நேசிக்கிறான்.

நாம் நமக்கும் மற்றவர்களுக்கும் நன்மை பயக்கும் காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும், மேலும் தீங்கு விளைவிக்கும் அல்லது அர்த்தமற்ற செயல்களிலும் விவாதங்களிலும் நமது நேரத்தையும் சக்தியையும்

வீணடிக்கக்கூடாது.

நாம் எப்போதும் அல்லாஹ்வை நம்பி, ஒருபோதும் நம்பிக்கையை இழக்கக்கூடாது.

கடினமான காலங்களில் நாம் பொறுமையாக இருக்க வேண்டும்.

அதன் பின்னணியில் உள்ள ஞானத்தை நாம் புரிந்து கொள்ளாவிட்டாலும் கூட, அல்லாஹ் நமக்கு சிறந்ததையே செய்கிறான் என்று நாம் எப்போதும் நம்ப வேண்டும்.

வருத்தம் கடந்த காலத்தை மாற்றாது, ஆனால் நிகழ்காலத்தையும் எதிர்காலத்தையும் அழித்துவிடும்.

ஷைத்தான் நம்மை ஏமாற்ற அனுமதிக்கக்கூடாது.

இந்த வாழ்க்கை சோதனைகள் நிறைந்தது.

எவ்வளவு நல்லவர்களாக இருந்தாலும், அனைவரும் சோதிக்கப்படுகிறார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், நபிமார்களை விட வேறு யாரும் அதிகமாக சோதிக்கப்படுவதில்லை என்று கூறினார்கள்.

{இமாம் அஹ்மத் பதிவு செய்தார்} நீங்கள் ஒரு நல்லவர் என்பதால் சோதிக்கப்படக்கூடாது என்று நினைத்தால், ஒரு காளைக்கு முன்னால் நின்று, தான் ஒரு சைவ உணவு உண்பவர் என்பதால் அந்தக் காளை

தன்னைத் தாக்காது என்று நினைக்கும் ஒருவனைப் போல நீங்கள் இருப்பீர்கள்!

'சோதனை' (அரபியில் ஃபித்னா) என்ற சொல் 'ஃபதனா' என்பதிலிருந்து வந்தது, இதன் பொருள் தூய தங்கத்தைப் பெறவும், அசுத்தங்களை அகற்றவும் நெருப்பில் தங்கத்தை உருக்குவதாகும்.

அல்லாஹ் வசனங்கள் 2-3 இல் கூறுவது போல், சோதனைகளின் முக்கிய நோக்கம், நம்பிக்கையில் உண்மையானவர்களை (தூய தங்கம் போல) மற்றும் பலவீனமான நம்பிக்கை கொண்டவர்களைக் காட்டுவதாகும்.

சஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் சுமார் 17 வயதில் இஸ்லாத்தைத் தழுவினார்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களால் சுவனம் செல்வார்கள் என்று நற்செய்தி கூறப்பட்ட பத்து சஹாபாக்களில் அவரும் ஒருவர்.

சஅத் (ரலி) அவர்கள், தான் எப்போதும் தன் தாயாருக்கு நல்லவராகவே இருந்ததாகவும், ஆனால் அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றபோது அவர் தாய் அவர் மீது மிகவும் கோபமடைந்ததாகவும் கூறினார்கள்.

அவர் தாய் மிரட்டினார்: "நீ இந்த புதிய மார்க்கத்தை விட்டுவிடவில்லை என்றால், நான் சாகும் வரை உண்ணவோ குடிக்கவோ மாட்டேன்.

மேலும் மக்கள், 'உன் தாயைக் கொன்றதற்காக உனக்கு வெட்கம்!

' என்று சொல்வார்கள்.

" அவர் தன் தாயிடம் கெஞ்சினார்: "தயவுசெய்து அப்படி செய்யாதீர்கள், ஏனெனில் நான் இஸ்லாத்தை ஒருபோதும் விடமாட்டேன்.

" இருப்பினும், அவர் தாய் அவருக்கு செவிசாய்க்கவில்லை, மேலும் அவர் மிகவும் பலவீனமடையும் வரை 3 நாட்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்தார்.

அவர் தன் தாயைப் பற்றி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார், எனவே இந்த சூராவின் 8வது வசனம் அருளப்பட்டது.

சஅத் (ரலி) அவர்கள் தன் தாயிடம் கூறினார்கள்: "என் அன்புள்ள தாயே!

உங்களுக்கு 100 உயிர்கள் இருந்து, அவை ஒவ்வொன்றாக உங்கள் உடலை விட்டுப் பிரிந்தாலும், நான் என் மார்க்கத்தை ஒருபோதும் விட்டுவிடமாட்டேன்.

எனவே, நீங்கள் உண்ண விரும்புகிறீர்களா இல்லையா என்பது உங்கள் விருப்பம்.

" இறுதியில், அவர் இஸ்லாத்தைப் பற்றி மிகவும் தீவிரமாக இருக்கிறார் என்று அவர் தாய் உணர்ந்தபோது, அவர் மீண்டும் உண்ணவும் குடிக்கவும் தொடங்கினார்.

{இமாம் முஸ்லிம் மற்றும் இமாம் திர்மிதி பதிவு செய்துள்ளனர்}

சஅத் (ரலி) அவர்களைப் போலவே, நபிமார்களும் நிராகரிப்பவர்களாக இருந்த குடும்ப உறுப்பினர்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

அது நபிமார்கள் கடந்து செல்ல வேண்டிய மிகப்பெரிய சவால்களில் ஒன்றாக இருந்திருக்கலாம்.

காரணம் என்னவென்றால், மக்கள், "இந்த மனிதர் உண்மையாகவே ஒரு நபியாக இருந்தால், அவரது குடும்பத்தினர் அவரது செய்தியை நம்புவதில் முதல் ஆளாக இருப்பார்கள்" என்று சொல்வார்கள்.

மற்றவர்கள் இதை நம்பாததற்கு ஒரு சாக்காகப் பயன்படுத்துவார்கள்.

இந்த அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பெரும்பாலான நபிமார்களுக்கு, அவர்களை நிராகரித்த சில நெருங்கிய உறவினர்கள் இருந்தனர்: இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் தந்தை ஒரு நிராகரிப்பாளராக

இருந்தார்; நூஹ் (அலை) அவர்களின் மகனும் மனைவியும் நிராகரிப்பவர்களாக இருந்தனர்; லூத் (அலை) அவர்களின் மனைவி ஒரு நிராகரிப்பாளராக இருந்தார்; மற்றும் நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் மாமாவான

அபூ லஹப் ஒரு நிராகரிப்பாளராக இருந்தார்.

தந்தை அவர்களின் தீய திட்டத்தை விரும்பவில்லை, இருவரிடமும், "சிறுவர்களே!

இந்த ஏழை மனிதனை ஏன் துன்பப்படுத்த வேண்டும்?

நீங்கள் ஹிஃப்ஸ் பள்ளிக்குச் சென்றால், உங்கள் செயல்களில் குர்ஆனை மக்கள் காணட்டும்.

நாம் அவரது காலணிகளுக்குள் மூன்று தங்க தீனார்களை வைத்து, அந்த பெரிய மரத்தின் பின்னால் இருந்து அவரைக் கவனித்தால் என்ன?

" என்றார்.

அவர்கள் அந்த யோசனைக்கு ஒப்புக்கொண்டனர்.

வயதானவர் தொழுகையை முடித்ததும், தனது காலணிகளை எடுக்கச் சென்றார், தனது காலணிகளில் தங்கம் இருப்பதைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டார்.

விவசாயி அழத் தொடங்கினார்.

அவர், "என் துஆவுக்கு பதிலளித்த அல்லாஹ்வுக்கு அல்ஹம்துலில்லாஹ்.

என் மனைவி நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறாள், அவளுக்கு மருந்து வாங்க என்னால் முடியவில்லை" என்றார்.

இதைக் கண்ட தந்தையும் அவரது குழந்தைகளும் மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்டனர்.

தந்தை, "கேலி செய்து, வேடிக்கைக்காக அவரை துயரப்படுத்துவதை விட இது மிகவும் சிறந்தது அல்லவா?

" என்றார்.

அதேபோல, இப்ராஹீம் (அலை.

) அவர்களின் மக்கள் தலைமுறை தலைமுறையாக சிலைகளை வணங்கினர்.

அவர்கள் தங்கள் பெற்றோரை குருட்டுத்தனமாகப் பின்பற்றினர்.

இப்ராஹீம் (அலை.

) அவர்களைத் திருத்த முயன்றபோது, தங்கள் நண்பர்களும் பெற்றோரும் செய்வதை வசதியாக உணர்ந்ததால், அவர்கள் மாற மறுத்தனர்.

இறுதியில், இப்ராஹீம் (அலை.

) அவர்களின் சக்தியற்ற சிலைகளை அழித்தார்.

அவரது கோபமடைந்த மக்கள் அவரை எரித்துப் பழிவாங்க விரும்பினர், ஆனால் அல்லாஹ் அவரை நெருப்பிலிருந்து காப்பாற்றினார் (21:51-71).

அல்லாஹ் லூத் (அலை.

), ஷுஐப் (அலை.

), மூஸா (அலை.

) மற்றும் பிற நபிமார்களையும் காப்பாற்றினார், மேலும் அவர்களின் எதிரிகளை அழித்தார்.

இது துன்புறுத்தப்பட்ட முஸ்லிம்களுக்கு ஒரு செய்தி: அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் நம்பிக்கை வைத்தால், அவர்களைப் பாதுகாக்க அவர் எப்போதும் இருக்கிறார்.

{இமாம் இப்னு கசீர் மற்றும் இமாம் அல்-குர்துபி ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்}

நபி (ஸல்) அவர்கள் தனது சிறிய தந்தையின் மகன் அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: "சிறுவனே!

நான் உனக்கு சில வார்த்தைகளைக் கற்றுத் தருகிறேன்.

அல்லாஹ்வை நினைவில் கொள், அவன் உன்னைப் பாதுகாப்பான்.

அல்லாஹ்வை நினைவில் கொள், அவன் உனக்குத் துணையாக இருப்பான்.

நீ எதையேனும் கேட்டால், அல்லாஹ்விடமே கேள்.

நீ உதவி தேடினால், அல்லாஹ்விடமே உதவி தேடு.

உலக மக்கள் அனைவரும் உனக்கு நன்மை செய்ய ஒன்று திரண்டாலும், அல்லாஹ் உனக்காக அதை விதித்திருந்தாலன்றி அவர்களால் உனக்கு எந்த நன்மையும் செய்ய முடியாது என்பதை நீ அறிந்து கொள்.

மேலும், அவர்கள் அனைவரும் உனக்குத் தீங்கு செய்ய ஒன்று திரண்டாலும், அல்லாஹ் உனக்காக அதை விதித்திருந்தாலன்றி அவர்களால் உனக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்ய முடியாது.

பேனாக்கள் உயர்த்தப்பட்டுவிட்டன, ஏடுகள் காய்ந்துவிட்டன.

" {இமாம் திர்மிதி பதிவு செய்தார்கள்}

மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வை நினைவில் கொள், அவன் உனக்குத் துணையாக இருப்பான்.

நல்ல நாட்களில் அல்லாஹ்வை அறிந்து கொள், அவன் உனக்குக் கடினமான நாட்களில் கவனித்துக் கொள்வான்.

உன்னைத் தவறியது உனக்கு வந்திருக்காது என்பதையும், உனக்கு வந்தது உன்னைத் தவறியிருக்காது என்பதையும் அறிந்து கொள்.

பொறுமையுடன் வெற்றியும், கஷ்டத்துடன் இலகுவும், சிரமத்துடன் எளிமையும் வரும் என்பதை அறிந்து கொள்.

" {இமாம் அஹ்மத் பதிவு செய்தார்கள்}