Al-’Ankabût (Sura 29)

Wprowadzenie

Ta mekkańska sura bierze swoją nazwę od przypowieści o pająku z wersetu 41. Początek sury podkreśla rolę prób i doświadczeń w ujawnianiu tych, którzy są prawdziwie niezłomni, i tych, którzy nimi nie są. Noe, Abraham, Lot i Szu’ajb wyróżniają się swoją wytrwałością. Wspomina się o różnych ludach i o różnych sposobach, w jakie zostali zniszczeni za ich odrzucenie prawdy (werset 40). Argumenty pogan przeciwko Prorokowi i Koranowi zostają gruntownie obalone. Sura kończy się, chwaląc tych, którzy pokładają ufność w Allahu i dążą do Jego sprawy. To zakończenie toruje drogę dla otwarcia następnej sury. W Imię Allaha — Najłaskawszego, Najmiłosierniejszego