توبه
التَّوْبَة
التوبہ
Surah At-Tawbah for kids content
LEARNING POINTS
- •
این سوره با فسخ تمام پیمانهای صلحی که توسط بتپرستان شکسته شده بود، آغاز میشود.
- •
از مسلمانان خواسته شده است که با کسانی که به پیمانهای خود وفا کردند، منصف باشند.
- •
الله همیشه پیامبرش را یاری و محافظت کرد، به ویژه در هجرت او از مکه به مدینه و در جنگ حنین.
- •
پیروزی تنها از جانب خداوند است.
- •
زندگی پر از آزمایشهاست.
- •
مؤمنان در لشکرکشی پیامبر به سوی غزوه تبوک، به او ملحق شدند.
- •
منافقان به دلیل بهانهتراشی برای عدم همراهی با سپاه مسلمانان، رسوا و مورد سرزنش قرار گرفتند.
- •
شوخی کردن درباره الله، پیامبرش یا قرآن حرام است.
- •
خداوند کسانی را که صادق و با اخلاص هستند، میبخشد.
- •
مسلمانان باید همواره برای دفاع از جامعه خود آماده باشند.
- •
اهمیت دارد که درباره اسلام معرفت بیشتری کسب کنیم.
- •
پیامبر به عنوان رحمتی برای تمام بشریت آمد.
BACKGROUND STORY
- •
برای درک واقعی این سوره، باید پیشزمینهی تاریخی آن را بدانیم.
در مورد جامعهی جدید مسلمانان در مدینه، چهار گروه اصلی در داخل و خارج شهر وجود داشتند: ۱.
مسلمانانی که ایمان واقعی به الله داشتند و برای ساختن جامعهای قوی سخت تلاش میکردند.
۲.
منافقانی که اسلام را آشکارا پذیرفته بودند اما مخفیانه علیه مسلمانان فعالیت میکردند.
۳.
غیرمسلمانانی (عمدتاً بتپرستان، یهودیان و مسیحیان) که به توافقات خود با پیامبر احترام میگذاشتند.
۴.
غیرمسلمانانی که توافقات خود را شکستند و تهدیدی برای جامعهی مسلمانان بودند.
- •
این سوره دربارهی همهی این چهار گروه صحبت میکند.
به مسلمانان باایمان به خاطر حمایت از راه الله پاداشهای بزرگی وعده داده شده است.
منافقان به خاطر اعمال و نگرشهای شیطانیشان مکرراً مورد انتقاد و هشدار قرار میگیرند.
- •
در مورد غیرمسلمانانی که به توافقات خود احترام میگذاشتند و به هیچ وجه جامعهی مسلمانان را تهدید نمیکردند، به پیامبر دستور داده شده است که به توافقات خود
با آنها احترام بگذارد.
در مورد سایر غیرمسلمانانی که تهدید محسوب میشدند (با حمله به مسلمانان، حمایت از دیگران علیه آنها، شکستن توافقات خود با آنها، یا جلوگیری از دعوت آنها به
اسلام)، سه گزینه به آنها داده میشود (که در حدیثی صحیح از امام مسلم گزارش شده است): پذیرش اسلام، پرداخت جزیه (مالیات حمایت)، یا رفتن به جنگ.
(امام ابن قیم در کتاب خود احکام اهل الذمه «احکام مربوط به مردمان تحت حمایت»)
WORDS OF WISDOM
- •
ممکن است کسی بپرسد: «چرا این سوره با بسمله شروع نمیشود، در حالی که سایر سورهها شروع میشوند؟» درست است که این تنها سورهای در قرآن است که
با «بسم الله الرحمن الرحیم» آغاز نمیشود.
علما دلایل مختلفی برای این موضوع ذکر کردهاند:
- •
۱.
شاید به این دلیل که این سوره و سوره قبلی (انفال) دو سوره دوقلو محسوب میشوند که یکدیگر را کامل میکنند.
بنابراین، نیازی به اضافه کردن بسمله در میان آنها نبود.
- •
۲.
یا شاید به این دلیل که این سوره با اعلام جنگ علیه دشمنانی آغاز میشود که پیوسته پیمانهای صلح خود را با پیامبر نقض میکردند.
بنابراین، مناسب نبود که مهربانی و رحمت خداوند در بسمله ذکر شود و سپس بلافاصله اعلام جنگ شود!
- •
به گفته امام قرطبی، نظر برگزیده این است که این همان شیوهای است که سوره بر پیامبر نازل شد و این همان شیوهای است که ایشان دستور دادند
تا نوشته شود، و بس!
پاسخ به پیمانهای نقض شده
1الله و رسولش تمام پیمانهای شکسته شدهای را که شما (ای مؤمنان) با مشرکان بسته بودید، فسخ کردهاند.
2پس ای مشرکان، چهار ماه فرصت دارید که آزادانه در زمین سیر کنید.
ولی بدانید که از الله گریزی ندارید و اینکه الله کافران را خوار خواهد کرد.
3اعلامی از سوی الله و رسولش به همه مردم در روز حج اکبر میشود که الله و رسولش از مشرکان بری هستند.
اگر (ای مشرکان) توبه کنید، برایتان بهتر است.
ولی اگر سرپیچی کنید، پس بدانید که از الله گریزی ندارید.
و (ای پیامبر) کافران را به عذابی دردناک بشارت ده.
4و اما آن دسته از مشرکان که به هیچ وجه پیمان خود را با شما نقض نکردهاند و هیچ دشمنی را علیه شما یاری نکردهاند، پس پیمان خود
را با آنها تا پایان مدت آن وفا کنید.
همانا الله وفاداران را دوست دارد.
5ولی هنگامی که ماههای حرام سپری شد، مشرکانی را که پیمانشکنی کردهاند، هر کجا که آنها را یافتید بکشید، و آنها را بگیرید، و محاصره کنید، و در
هر گذرگاهی در کمین آنها بنشینید.
ولی اگر توبه کردند و نماز برپا داشتند و زکات پرداختند، پس راهشان را باز گذارید.
همانا الله آمرزنده و مهربان است.
6و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست، به او پناه ده تا کلام خدا را بشنود، سپس او را به جایگاه امنش برسان.
این بدان سبب است که اینان مردمی نادانند.
بَرَآءَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ1
فَسِيحُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ غَيۡرُ مُعۡجِزِي ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُخۡزِي ٱلۡكَٰفِرِينَ2
وَأَذَٰنٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلنَّاسِ يَوۡمَ ٱلۡحَجِّ ٱلۡأَكۡبَرِ أَنَّ ٱللَّهَ بَرِيٓءٞ مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ وَرَسُولُهُۥۚ فَإِن تُبۡتُمۡ فَهُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۖ وَإِن تَوَلَّيۡتُمۡ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ غَيۡرُ مُعۡجِزِي ٱللَّهِۗ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ3
إِلَّا ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ثُمَّ لَمۡ يَنقُصُوكُمۡ شَيۡٔٗا وَلَمۡ يُظَٰهِرُواْ عَلَيۡكُمۡ أَحَدٗا فَأَتِمُّوٓاْ إِلَيۡهِمۡ عَهۡدَهُمۡ إِلَىٰ مُدَّتِهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ4
فَإِذَا ٱنسَلَخَ ٱلۡأَشۡهُرُ ٱلۡحُرُمُ فَٱقۡتُلُواْ ٱلۡمُشۡرِكِينَ حَيۡثُ وَجَدتُّمُوهُمۡ وَخُذُوهُمۡ وَٱحۡصُرُوهُمۡ وَٱقۡعُدُواْ لَهُمۡ كُلَّ مَرۡصَدٖۚ فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ5
وَإِنۡ أَحَدٞ مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ٱسۡتَجَارَكَ فَأَجِرۡهُ حَتَّىٰ يَسۡمَعَ كَلَٰمَ ٱللَّهِ ثُمَّ أَبۡلِغۡهُ مَأۡمَنَهُۥۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡلَمُونَ6
کسانی که پیمانهای صلح را نقض کردند
7چگونه ممکن است خدا و پیامبرش با چنین مشرکان پیمانشکن پیمان نگه دارند؟ مگر آن گروههایی که در کنار مسجد الحرام با شما پیمان بستهاند؛ تا زمانی که
به شما وفادار بمانند، شما نیز به آنان وفادار باشید.
همانا خداوند وفاداران را دوست دارد.
8چگونه ممکن است؟ اگر اینان بر شما چیره شوند، هیچ حرمتی برای خویشاوندی یا پیمان نگه نمیدارند.
با زبانشان شما را خشنود میکنند، ولی دلهایشان مخالف شماست و بیشترشان فاسقاند.
9آیات خدا را به بهای اندکی فروختند و (مردم را) از راه او بازداشتند.
چه بد است آنچه میکردند!
10هیچ حرمتی برای خویشاوندی یا پیمان با مؤمنان نگه نمیدارند.
همانا آنان تجاوزکارند.
11پس اگر توبه کنند و نماز برپا دارند و زکات بپردازند، پس برادران دینی شما هستند.
این گونه آیات را برای گروهی که میدانند روشن میسازیم.
12و اگر پیمان خود را پس از عهد بستن بشکنند و به دین شما طعنه زنند، پس با پیشوایان کفر بجنگید؛ کسانی که پیمانی برایشان نیست، باشد که
بازایستند.
كَيۡفَ يَكُونُ لِلۡمُشۡرِكِينَ عَهۡدٌ عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ رَسُولِهِۦٓ إِلَّا ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّمۡ عِندَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِۖ فَمَا ٱسۡتَقَٰمُواْ لَكُمۡ فَٱسۡتَقِيمُواْ لَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ7
كَيۡفَ وَإِن يَظۡهَرُواْ عَلَيۡكُمۡ لَا يَرۡقُبُواْ فِيكُمۡ إِلّٗا وَلَا ذِمَّةٗۚ يُرۡضُونَكُم بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَتَأۡبَىٰ قُلُوبُهُمۡ وَأَكۡثَرُهُمۡ فَٰسِقُونَ8
ٱشۡتَرَوۡاْ بَِٔايَٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنٗا قَلِيلٗا فَصَدُّواْ عَن سَبِيلِهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ سَآءَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ9
لَا يَرۡقُبُونَ فِي مُؤۡمِنٍ إِلّٗا وَلَا ذِمَّةٗۚ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُعۡتَدُونَ10
فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ فَإِخۡوَٰنُكُمۡ فِي ٱلدِّينِۗ وَنُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ11
وَإِن نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُم مِّنۢ بَعۡدِ عَهۡدِهِمۡ وَطَعَنُواْ فِي دِينِكُمۡ فَقَٰتِلُوٓاْ أَئِمَّةَ ٱلۡكُفۡرِ إِنَّهُمۡ لَآ أَيۡمَٰنَ لَهُمۡ لَعَلَّهُمۡ يَنتَهُونَ12
حکم قتال
13آیا با کسانی که پیمان خود را شکستند و قصد اخراج پیامبر را از مکه کردند و اولین بار به شما حمله کردند، نمیجنگید؟ آیا از آنها میترسید؟
تنها خداوند سزاوار است که از او بترسید، اگر مؤمن هستید.
14با آنها بجنگید تا خداوند به دست شما عذابشان کند، و رسوایشان سازد، و شما را بر آنها پیروز گرداند، و دلهای مؤمنان را شفا بخشد—
15و خشم را از دلهایشان بزداید.
سپس خداوند به هر که بخواهد رحمت میآورد.
و خداوند دانای مطلق و حکیم است.
16آیا گمان میکنید که رها خواهید شد، پیش از آنکه خداوند معلوم کند چه کسانی از شما واقعاً در راه او جهاد میکنند و جز خدا و پیامبرش
و مؤمنان، محرم اسراری برای خود برنمیگزینند؟ و خداوند به آنچه میکنید کاملاً آگاه است.
أَلَا تُقَٰتِلُونَ قَوۡمٗا نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُمۡ وَهَمُّواْ بِإِخۡرَاجِ ٱلرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٍۚ أَتَخۡشَوۡنَهُمۡۚ فَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَوۡهُ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ13
قَٰتِلُوهُمۡ يُعَذِّبۡهُمُ ٱللَّهُ بِأَيۡدِيكُمۡ وَيُخۡزِهِمۡ وَيَنصُرۡكُمۡ عَلَيۡهِمۡ وَيَشۡفِ صُدُورَ قَوۡمٖ مُّؤۡمِنِينَ14
وَيُذۡهِبۡ غَيۡظَ قُلُوبِهِمۡۗ وَيَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ15
أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تُتۡرَكُواْ وَلَمَّا يَعۡلَمِ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ جَٰهَدُواْ مِنكُمۡ وَلَمۡ يَتَّخِذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَا رَسُولِهِۦ وَلَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَلِيجَةٗۚ وَٱللَّهُ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ16
حافظان حقیقی کعبه
17شایسته نیست که مشرکان متولی مساجد خدا باشند، در حالی که خودشان به کفر خویش گواهی میدهند.
اعمالشان تباه است و آنان در آتش جاودان خواهند بود.
18متولیان مساجد خدا تنها کسانی هستند که به خدا و روز قیامت ایمان آوردهاند، نماز برپا میدارند، زکات میپردازند و جز از خدا نمیترسند.
امید است که آنان از هدایتیافتگان باشند.
19آیا شما (مشرکان) آب دادن به حاجیان و آباد کردن مسجدالحرام را با ایمان به خدا و روز قیامت و جهاد در راه خدا برابر میدانید؟ آنان نزد
خدا برابر نیستند و خدا قوم ستمکار را هدایت نمیکند.
20کسانی که ایمان آوردهاند و هجرت کردهاند و با اموال و جانهایشان در راه خدا جهاد کردهاند، نزد خدا دارای بالاترین درجات هستند.
آنان همان رستگارانند.
21پروردگارشان آنان را به رحمت و خشنودی خویش و باغهایی که در آن نعمتهای جاودان دارند، بشارت میدهد.
22در آنجا جاودانه ماندن.
همانا نزد خدا پاداشی عظیم است.
مَا كَانَ لِلۡمُشۡرِكِينَ أَن يَعۡمُرُواْ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ شَٰهِدِينَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِم بِٱلۡكُفۡرِۚ أُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ وَفِي ٱلنَّارِ هُمۡ خَٰلِدُونَ17
إِنَّمَا يَعۡمُرُ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَلَمۡ يَخۡشَ إِلَّا ٱللَّهَۖ فَعَسَىٰٓ أُوْلَٰٓئِكَ أَن يَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُهۡتَدِينَ18
أَجَعَلۡتُمۡ سِقَايَةَ ٱلۡحَآجِّ وَعِمَارَةَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ كَمَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَجَٰهَدَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۚ لَا يَسۡتَوُۥنَ عِندَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ19
ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ أَعۡظَمُ دَرَجَةً عِندَ ٱللَّهِۚ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ20
يُبَشِّرُهُمۡ رَبُّهُم بِرَحۡمَةٖ مِّنۡهُ وَرِضۡوَٰنٖ وَجَنَّٰتٖ لَّهُمۡ فِيهَا نَعِيمٞ مُّقِيمٌ21
خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجۡرٌ عَظِيمٞ22
هشدار به مؤمنان
23ای کسانی که ایمان آوردهاید!
پدران و برادران خود را اولیا (دوستان و سرپرستان) نگیرید، اگر کفر را بر ایمان برگزینند.
و هر کس از شما چنین کند، پس آنان همان ستمکارانند.
24بگو: اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و خویشاوندان شما و اموالی که کسب کردهاید و تجارتی که از کسادی آن میترسید و خانههایی که به
آنها علاقه دارید، نزد شما محبوبتر از خدا و پیامبرش و جهاد در راه اوست، پس منتظر باشید تا خدا فرمان (یا عذاب) خود را بفرستد.
و خدا قوم فاسق را هدایت نمیکند.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَابَآءَكُمۡ وَإِخۡوَٰنَكُمۡ أَوۡلِيَآءَ إِنِ ٱسۡتَحَبُّواْ ٱلۡكُفۡرَ عَلَى ٱلۡإِيمَٰنِۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمۡ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ23
قُلۡ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ وَإِخۡوَٰنُكُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ وَعَشِيرَتُكُمۡ وَأَمۡوَٰلٌ ٱقۡتَرَفۡتُمُوهَا وَتِجَٰرَةٞ تَخۡشَوۡنَ كَسَادَهَا وَمَسَٰكِنُ تَرۡضَوۡنَهَآ أَحَبَّ إِلَيۡكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٖ فِي سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ ٱللَّهُ بِأَمۡرِهِۦۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ24
BACKGROUND STORY
- •
پس از پیروزی بر مکه، اکثر اعراب اسلام را پذیرفتند و صلح کردند، اما قبایل هوازن و ثقیف برای حمله به مسلمانان نقشه کشیدند.
- •
در پاسخ، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) بزرگترین سپاه مسلمانان را که تا آن زمان گردآوری شده بود، متشکل از ۱۲۰۰۰ سرباز، برای نبرد
با آنان رهبری کردند.
- •
برخی از مسلمانان، از کثرت نفرات خود مغرور شده بودند و با غرور گفتند که سپاهشان شکستناپذیر است.
- •
اما در طول نبرد، سپاه مسلمانان مورد کمین قرار گرفت.
بیشتر سربازان گریختند و تنها پیامبر (ص) و چند تن از یاران وفادارشان برای پایداری باقی ماندند.
- •
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) ثابتقدم ماندند و مؤمنان را ترغیب کردند تا بازگردند و بجنگند.
سرانجام، سپاه تجدید قوا کرد و در حنین به پیروزی دست یافت.
(به روایت امام ابن کثیر و امام قرطبی).
پیروزی تنها از جانب الله است
25همانا خداوند شما را در بسیاری از میدانهای نبرد یاری داد، و (به یاد آورید) روز حنین را، آنگاه که کثرت نفراتتان شما را مغرور ساخت، ولی آن
کثرت هیچ سودی برای شما نداشت و زمین با همه وسعتش بر شما تنگ آمد، سپس پشت کردید و گریختید.
26آنگاه خداوند آرامش (سکینه) خود را بر پیامبرش و بر مؤمنان نازل فرمود، و لشکریانی را فرو فرستاد که شما آنها را نمیدیدید، و کسانی را که کفر
ورزیدند عذاب کرد.
این است جزای کافران.
27پس از آن، خداوند توبه هر کس را که بخواهد میپذیرد.
و خداوند آمرزنده و مهربان است.
لَقَدۡ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٖ وَيَوۡمَ حُنَيۡنٍ إِذۡ أَعۡجَبَتۡكُمۡ كَثۡرَتُكُمۡ فَلَمۡ تُغۡنِ عَنكُمۡ شَيۡٔٗا وَضَاقَتۡ عَلَيۡكُمُ ٱلۡأَرۡضُ بِمَا رَحُبَتۡ ثُمَّ وَلَّيۡتُم مُّدۡبِرِينَ25
ثُمَّ أَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودٗا لَّمۡ تَرَوۡهَا وَعَذَّبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلۡكَٰفِرِينَ26
ثُمَّ يَتُوبُ ٱللَّهُ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ27
WORDS OF WISDOM
- •
جزیه (مالیات حمایت) عملی بود که حتی قبل از زمان پیامبر محمد وجود داشت.
طبق انجیل، عیسی به پیروانش اجازه داد تا به امپراتور روم مالیات بپردازند.
- •
در حکومت اسلامی، همه شهروندان وظایف مالی داشتند: مسلمانان زکات (۲.
۵ درصد از پسانداز خود) میپرداختند و غیرمسلمانان جزیه میپرداختند.
- •
جزیه مبلغی اندک و سالانه بود که به طور متوسط یک دینار (۴.
۲۵ گرم طلا) میشد.
- •
بسیاری از غیرمسلمانان از پرداخت جزیه معاف بودند، از جمله زنان، کودکان، سالمندان، فقرا، افراد ناتوان از کار و کسانی که زندگی خود را وقف عبادت در معابد
کرده بودند.
کسانی که به ارتش مسلمانان میپیوستند نیز معاف بودند.
- •
غیرمسلمانان فقیر از دولت اسلامی حمایت مالی دریافت میکردند.
علاوه بر این، اگر یک حاکم مسلمان قادر به حمایت از غیرمسلمانان تحت مراقبت خود نبود، جزیه به آنها بازگردانده میشد.
ایستادگی برای حق
28ای کسانی که ایمان آوردهاید!
همانا مشرکان [از نظر اعتقادی] ناپاکند، پس نباید پس از این سال به مسجد الحرام نزدیک شوند.
و اگر از فقر میترسید، خداوند اگر بخواهد، شما را از فضل خود بینیاز خواهد کرد.
همانا خداوند دانا و حکیم است.
29با کسانی از اهل کتاب که به خدا و روز قیامت ایمان نمیآورند، و آنچه را خدا و پیامبرش حرام کردهاند، حرام نمیشمارند، و دین حق را نمیپذیرند،
بجنگید تا با خواری و دست خود جزیه بپردازند.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّمَا ٱلۡمُشۡرِكُونَ نَجَسٞ فَلَا يَقۡرَبُواْ ٱلۡمَسۡجِدَ ٱلۡحَرَامَ بَعۡدَ عَامِهِمۡ هَٰذَاۚ وَإِنۡ خِفۡتُمۡ عَيۡلَةٗ فَسَوۡفَ يُغۡنِيكُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦٓ إِن شَآءَۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيم28
قَٰتِلُواْ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ ٱلۡحَقِّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ حَتَّىٰ يُعۡطُواْ ٱلۡجِزۡيَةَ عَن يَدٖ وَهُمۡ صَٰغِرُونَ29
WORDS OF WISDOM
- •
آیه ۳۱ میفرماید که یهود و نصاری رهبران دینی خود را به عنوان رب گرفتهاند.
- •
مردی به نام عدی بن حاتم، که قبل از پذیرش اسلام مسیحی بود، حیرت خود را به پیامبر عرض کرد و گفت: «اما آنها رهبران دینی خود را
عبادت نمیکنند!
»
- •
پیامبر در پاسخ فرمود: «آیا آنها از آن رهبران اطاعت نمیکنند هنگامی که حرام را حلال میکنند و حلال را حرام میکنند؟»
- •
عدی تأیید کرد: «بله، همینطور است.
»
- •
پیامبر آنگاه فرمود: «اینگونه است که آنها را عبادت میکنند.
» (به روایت امام ترمذی)
SIDE STORY
- •
داستان گرویدن سلمان فارسی به اسلام داستانی شگفتانگیز است، به روایت امام احمد.
- •
سلمان که اهل فارس بود، در ابتدا زرتشتی بود و پدرش نگهبان «آتش مقدس» آنها بود.
او بعدها مسیحی شد و در سوریه به خدمت یک رهبر دینی درآمد.
- •
سلمان دریافت که این رهبر ناصادق است و مخفیانه طلا و نقره اهدایی کلیسا را به جای اینکه به فقرا بدهد، احتکار میکرد.
وقتی آن رهبر درگذشت، سلمان خیانت او را برای مردم فاش کرد و مردم نیز از خشم خود، از دفن جسد او خودداری کردند.
- •
پس از خدمت به دیگر رهبران دینی صالح، خبر پیامبر محمد (ص) به سلمان رسید.
در سفرش به عربستان، او دستگیر و در مدینه به عنوان برده فروخته شد.
- •
وقتی پیامبر (ص) به مدینه رسید، سلمان اسلام آورد و با کمک جامعه مسلمانان توانست آزادی خود را بخرد.
- •
آیات ۳۴ و ۳۵ قرآن به شدت رهبران دینی ناصادقی را که کمکهای مالی را اختلاس میکنند، محکوم مینمایند.
این آیات هشدار میدهند که در روز قیامت، گنجهایی که اندوختهاند، برای عذاب آنان در جهنم مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
کافران اهل کتاب
30یهود میگویند: «عزیر پسر خداست» و نصاری میگویند: «مسیح پسر خداست».
اینها سخنانی است که با دهان خود میگویند، شبیه گفتار کافران پیشین است.
خدا آنها را بکشد!
چگونه از حق رویگردان میشوند؟
31آنها دانشمندان و راهبان خود و مسیح پسر مریم را به جای خدا به عنوان پروردگار گرفتند، در حالی که به آنها دستور داده نشده بود جز خدای
یگانه را بپرستند.
هیچ معبودی جز او نیست.
پاک و منزه است از آنچه شریک او میسازند.
32میخواهند نور خدا را با دهانهایشان خاموش کنند، ولی خدا جز کامل کردن نور خود را نمیخواهد، هر چند کافران ناخوش داشته باشند.
33اوست کسی که رسول خود را با هدایت و دین حق فرستاد، تا آن را بر همه ادیان پیروز گرداند، هر چند مشرکان ناخوش داشته باشند.
34ای کسانی که ایمان آوردهاید!
همانا بسیاری از دانشمندان (یهود) و راهبان (نصاری) اموال مردم را به ناحق میخورند و از راه خدا بازمیدارند.
و کسانی که طلا و نقره را گنجینه میکنند و آن را در راه خدا انفاق نمیکنند، پس به آنها از عذابی دردناک خبر ده.
35روزی گنجهایشان در آتش جهنم گداخته میشود و با آن پیشانیها و پهلوها و پشتهایشان داغ کرده میشود.
به آنها گفته خواهد شد: «این همان گنجی است که برای خود اندوختید.
پس بچشید آنچه را که میاندوختید!
»
وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ عُزَيۡرٌ ٱبۡنُ ٱللَّهِ وَقَالَتِ ٱلنَّصَٰرَى ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ ٱللَّهِۖ ذَٰلِكَ قَوۡلُهُم بِأَفۡوَٰهِهِمۡۖ يُضَٰهُِٔونَ قَوۡلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَبۡلُۚ قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُۖ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ30
ٱتَّخَذُوٓاْ أَحۡبَارَهُمۡ وَرُهۡبَٰنَهُمۡ أَرۡبَابٗا مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَٱلۡمَسِيحَ ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُوٓاْ إِلَٰهٗا وَٰحِدٗاۖ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ سُبۡحَٰنَهُۥ عَمَّا يُشۡرِكُونَ31
يُرِيدُونَ أَن يُطۡفُِٔواْ نُورَ ٱللَّهِ بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَيَأۡبَى ٱللَّهُ إِلَّآ أَن يُتِمَّ نُورَهُۥ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ32
هُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ رَسُولَهُۥ بِٱلۡهُدَىٰ وَدِينِ ٱلۡحَقِّ لِيُظۡهِرَهُۥ عَلَى ٱلدِّينِ كُلِّهِۦ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡمُشۡرِكُونَ33
۞ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡأَحۡبَارِ وَٱلرُّهۡبَانِ لَيَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡبَٰطِلِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۗ وَٱلَّذِينَ يَكۡنِزُونَ ٱلذَّهَبَ وَٱلۡفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٖ34
يَوۡمَ يُحۡمَىٰ عَلَيۡهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكۡوَىٰ بِهَا جِبَاهُهُمۡ وَجُنُوبُهُمۡ وَظُهُورُهُمۡۖ هَٰذَا مَا كَنَزۡتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡنِزُونَ35
BACKGROUND STORY
- •
ماههای حرام در تقویم اسلامی عبارتند از ماه یازدهم (ذوالقعده)، ماه دوازدهم (ذوالحجه)، ماه اول (محرم) و ماه هفتم (رجب).
- •
بتپرستان میدانستند که جنگیدن در این ماههای حرام ممنوع است، اما آنها این ممنوعیت را به ماههای دیگر جابجا میکردند.
- •
آنها در ماههای حرام واقعی جنگیدن را مجاز میدانستند و برای حفظ مجموع چهار ماه حرام، خودسرانه جنگ را در چهار ماه متفاوت (مثلاً ماه سوم، چهارم، هشتم
و دهم) ممنوع میکردند.
- •
این جابجایی ماههای حرام نوعی فریب و دستکاری بود.
(به روایت امام ابن کثیر و امام بغوی).
گرامیداشت ماههای مقدس
36همانا، شمار ماهها نزد خدا، از روزی که آسمانها و زمین را آفرید، در کتاب الهی دوازده ماه است که چهار ماه از آنها حرام است.
این دین استوار است.
پس در این ماهها به خودتان ستم نکنید.
و با مشرکان همگی بجنگید، همانگونه که آنان همگی با شما میجنگند.
و بدانید که خدا با پرهیزگاران است.
37به تأخیر انداختن ماههای حرام، افزایشی در کفر است که کافران به وسیله آن گمراه میشوند.
یک سال آن را حلال میشمارند و یک سال آن را حرام، تا با شمار ماههایی که خدا حرام کرده، برابر شود و آنچه را خدا حرام کرده،
حلال گردانند.
اعمال بدشان در نظرشان آراسته شده است.
و خدا قوم کافر را هدایت نمیکند.
إِنَّ عِدَّةَ ٱلشُّهُورِ عِندَ ٱللَّهِ ٱثۡنَا عَشَرَ شَهۡرٗا فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِ يَوۡمَ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ مِنۡهَآ أَرۡبَعَةٌ حُرُمٞۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلۡقَيِّمُۚ فَلَا تَظۡلِمُواْ فِيهِنَّ أَنفُسَكُمۡۚ وَقَٰتِلُواْ ٱلۡمُشۡرِكِينَ كَآفَّةٗ كَمَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ كَآفَّةٗۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُتَّقِينَ36
إِنَّمَا ٱلنَّسِيٓءُ زِيَادَةٞ فِي ٱلۡكُفۡرِۖ يُضَلُّ بِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُحِلُّونَهُۥ عَامٗا وَيُحَرِّمُونَهُۥ عَامٗا لِّيُوَاطُِٔواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ فَيُحِلُّواْ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُۚ زُيِّنَ لَهُمۡ سُوٓءُ أَعۡمَٰلِهِمۡۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡكَٰفِرِينَ37
BACKGROUND STORY
- •
وحدت عربستان زیر پرچم اسلام، امپراتوریهای روم و ایران را تهدید کرد، زیرا بسیاری از قبایل غیرمسلمان شروع به تغییر وفاداری خود به جامعه مسلمانان کردند.
- •
به گفته امام ابن کثیر، به پیامبر خبر رسید که نیروهای رومی در حال آمادهسازی برای حمله به مسلمانان هستند.
در سال نهم هجرت، پیامبر برای مقابله با آنها، لشکرکشی به تبوک (بیش از ۷۰۰ کیلومتر شمال مدینه) را اعلام کرد.
- •
این لشکرکشی به دلیل گرمای شدید، مسافت طولانی و تنگدستی مالی مسلمانان، بسیار دشوار بود.
با وجود این، پیامبر به یاری فراخواند و مسلمانان باایمان هر آنچه در توان داشتند اهدا کردند، در حالی که منافقان چنین نکردند.
- •
اگرچه پیامبر توانست بیش از ۳۰,۰۰۰ سرباز گردآوری کند، بسیاری دیگر با عذر موجه یا بدون آن، از پیوستن به سپاه بازماندند.
- •
در طول سفر، پیامبر معجزات بسیاری از جمله تکثیر غذا و آب، دعا برای باران و هشدار در مورد طوفانی قریبالوقوع انجام داد.
در راه بازگشت، خداوند او را از یک سوءقصد توسط برخی منافقان نجات داد.
(روایت شده توسط امام بخاری و امام مسلم)
- •
ارتش روم، با یادآوری دشواری خود در برابر سپاه ۳۰۰۰ نفری مسلمانان در جنگ موته یک سال قبل، از تبوک به دیگر سرزمینهای تحت کنترل روم مانند سوریه
گریخت.
- •
سپاه مسلمانان چند روز در تبوک اقامت گزید تا شجاعت خود را به نمایش بگذارد.
در این مدت، چندین قبیله عرب مسیحی آمدند تا جزیه به مسلمانان بپردازند.
- •
این لشکرکشی به شدت به اعتبار ارتش روم خدشه وارد کرد و راه را برای مسلمانان هموار ساخت تا بعدها سرزمینهای تحت کنترل روم مانند سوریه، لبنان، اردن،
فلسطین و مصر را فتح کنند.
- •
آیات زیر برای نکوهش کسانی نازل شدند که در لشکرکشی تبوک از همراهی پیامبر بازماندند.
سر باز زدن از جهاد در راه حق
38ای کسانی که ایمان آوردهاید!
شما را چه شده است که چون به شما گفته میشود: «در راه خدا کوچ کنید»، بر زمین سنگین میشوید؟ آیا به زندگی دنیا به جای آخرت راضی
شدهاید؟ بهرهمندی زندگی دنیا در برابر آخرت، جز اندکی نیست.
39اگر کوچ نکنید، شما را به عذابی دردناک دچار میکند و گروهی دیگر را به جای شما میآورد، و هیچ زیانی به او نمیرسانید.
و خداوند بر هر کاری تواناست.
40اگر شما او (پیامبر) را یاری نکنید، قطعاً خدا او را یاری کرده است؛ آنگاه که کافران او را بیرون کردند، در حالی که او دومین نفر از
دو تن بود؛ هنگامی که هر دو در غار بودند، به همنشینش گفت: «اندوهگین مباش؛ یقیناً خدا با ماست.
» پس خداوند آرامش خود را بر او نازل کرد و او را با لشکریانی که شما آنها را نمیدیدید، یاری نمود و سخن کافران را پستترین قرار
داد، و سخن خداست که برتر است.
و خداوند شکستناپذیر و حکیم است.
41سبکبار و گرانبار (چه آسان باشد و چه دشوار) کوچ کنید و با اموال و جانهایتان در راه خدا جهاد کنید.
این برای شما بهتر است، اگر میدانستید.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَا لَكُمۡ إِذَا قِيلَ لَكُمُ ٱنفِرُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱثَّاقَلۡتُمۡ إِلَى ٱلۡأَرۡضِۚ أَرَضِيتُم بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا مِنَ ٱلۡأٓخِرَةِۚ فَمَا مَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ38
إِلَّا تَنفِرُواْ يُعَذِّبۡكُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا وَيَسۡتَبۡدِلۡ قَوۡمًا غَيۡرَكُمۡ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيۡٔٗاۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ39
إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدۡ نَصَرَهُ ٱللَّهُ إِذۡ أَخۡرَجَهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ ٱثۡنَيۡنِ إِذۡ هُمَا فِي ٱلۡغَارِ إِذۡ يَقُولُ لِصَٰحِبِهِۦ لَا تَحۡزَنۡ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَنَاۖ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَيۡهِ وَأَيَّدَهُۥ بِجُنُودٖ لَّمۡ تَرَوۡهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلسُّفۡلَىٰۗ وَكَلِمَةُ ٱللَّهِ هِيَ ٱلۡعُلۡيَاۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ40
ٱنفِرُواْ خِفَافٗا وَثِقَالٗا وَجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ41
بهانههای کاذب منافقان
42اگر غنیمت نزدیک و سفر کوتاه بود، منافقان از تو پیروی میکردند، ولی راه بر آنان دور مینمود.
و به خدا سوگند میخورند که «اگر میتوانستیم، حتماً با شما بیرون میآمدیم.
» آنان خود را هلاک میکنند.
و خدا میداند که آنان قطعاً دروغگو هستند.
43خداوند تو را بخشید ای پیامبر!
چرا پیش از آنکه راستگویان بر تو معلوم شوند و دروغگویان را بشناسی، به آنان اجازه دادی؟
44کسانی که به خدا و روز قیامت ایمان دارند، هرگز از تو اجازه نمیخواهند که با اموال و جانهایشان جهاد نکنند.
و خدا مؤمنان را خوب میشناسد.
45جز کسانی که به خدا و روز قیامت ایمان ندارند، کسی از تو اجازه نمیخواهد؛ و دلهایشان در شک است، پس در شک خود سرگردانند.
46اگر قصد خروج داشتند، حتماً برای آن آماده میشدند.
ولی خدا از رفتنشان کراهت داشت، پس آنان را بازداشت و به آنان گفته شد: «با خانهنشینان بمانید.
»
47اگر با شما بیرون میآمدند، جز دردسر برای شما نمیافزودند و در میان شما به فتنه و فساد میپرداختند و برخی از شما به سخنانشان گوش میدادید.
و خداوند به ستمکاران آگاه است.
48پیش از این نیز فتنه انگیزی کرده بودند و هر توطئهای علیه تو (ای پیامبر) چیده بودند، تا آنکه حق پیروز شد و فرمان خدا غالب گشت، با
اینکه آنان کراهت داشتند.
لَوۡ كَانَ عَرَضٗا قَرِيبٗا وَسَفَرٗا قَاصِدٗا لَّٱتَّبَعُوكَ وَلَٰكِنۢ بَعُدَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلشُّقَّةُۚ وَسَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَوِ ٱسۡتَطَعۡنَا لَخَرَجۡنَا مَعَكُمۡ يُهۡلِكُونَ أَنفُسَهُمۡ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ42
عَفَا ٱللَّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمۡ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْ وَتَعۡلَمَ ٱلۡكَٰذِبِينَ43
لَا يَسۡتَٔۡذِنُكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلۡمُتَّقِينَ44
إِنَّمَا يَسۡتَٔۡذِنُكَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱرۡتَابَتۡ قُلُوبُهُمۡ فَهُمۡ فِي رَيۡبِهِمۡ يَتَرَدَّدُونَ45
۞ وَلَوۡ أَرَادُواْ ٱلۡخُرُوجَ لَأَعَدُّواْ لَهُۥ عُدَّةٗ وَلَٰكِن كَرِهَ ٱللَّهُ ٱنۢبِعَاثَهُمۡ فَثَبَّطَهُمۡ وَقِيلَ ٱقۡعُدُواْ مَعَ ٱلۡقَٰعِدِينَ46
لَوۡ خَرَجُواْ فِيكُم مَّا زَادُوكُمۡ إِلَّا خَبَالٗا وَلَأَوۡضَعُواْ خِلَٰلَكُمۡ يَبۡغُونَكُمُ ٱلۡفِتۡنَةَ وَفِيكُمۡ سَمَّٰعُونَ لَهُمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلظَّٰلِمِينَ47
لَقَدِ ٱبۡتَغَوُاْ ٱلۡفِتۡنَةَ مِن قَبۡلُ وَقَلَّبُواْ لَكَ ٱلۡأُمُورَ حَتَّىٰ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَظَهَرَ أَمۡرُ ٱللَّهِ وَهُمۡ كَٰرِهُونَ48
باز هم بهانههای باطل
49و از آنان کسانی هستند که میگویند: «به من اجازه بده و مرا به فتنه مینداز.
» آگاه باش که آنها خود در فتنه افتادهاند.
و جهنم کافران را از هر سو فرا خواهد گرفت.
50اگر خیری به تو رسد، آنان را غمگین میسازد.
و اگر مصیبتی به تو رسد، میگویند: «ما از پیش احتیاط خود را کرده بودیم.
» و با خوشحالی روی برمیگردانند.
51بگو: «چیزی به ما نخواهد رسید مگر آنچه خداوند برای ما مقدر کرده است.
او سرپرست ماست.
» و مؤمنان باید تنها بر خدا توکل کنند.
52بگو: «آیا برای ما جز یکی از دو نیکی (پیروزی یا شهادت) انتظار میبرید؟ ولی ما برای شما انتظار میبریم که خداوند عذابی از جانب خود یا به
دست ما به شما برساند.
پس انتظار بکشید!
ما نیز با شما منتظریم.
»
53بگو: «انفاق کنید، چه با رغبت و چه با کراهت.
هرگز از شما پذیرفته نخواهد شد، زیرا شما قومی فاسق بودهاید.
»
54و هیچ چیز مانع قبول انفاقهایشان نشد مگر اینکه به خدا و پیامبرش کفر ورزیدند و نماز نمیخوانند مگر با کسالت و انفاق نمیکنند مگر با کراهت.
55پس اموال و فرزندانشان تو را به شگفت نیاورد.
خدا میخواهد با اینها در زندگی دنیا عذابشان کند و جانشان در حال کفر گرفته شود.
56به خدا سوگند میخورند که از شما هستند، در حالی که از شما نیستند، بلکه از ترس چنین میگویند.
اگر پناهگاهی یا غارهایی یا سوراخی بیابند، با عجله به سوی آن میشتابند.
وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ ٱئۡذَن لِّي وَلَا تَفۡتِنِّيٓۚ أَلَا فِي ٱلۡفِتۡنَةِ سَقَطُواْۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةُۢ بِٱلۡكَٰفِرِينَ49
إِن تُصِبۡكَ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡۖ وَإِن تُصِبۡكَ مُصِيبَةٞ يَقُولُواْ قَدۡ أَخَذۡنَآ أَمۡرَنَا مِن قَبۡلُ وَيَتَوَلَّواْ وَّهُمۡ فَرِحُونَ50
قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلَّا مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَنَا هُوَ مَوۡلَىٰنَاۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ51
قُلۡ هَلۡ تَرَبَّصُونَ بِنَآ إِلَّآ إِحۡدَى ٱلۡحُسۡنَيَيۡنِۖ وَنَحۡنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمۡ أَن يُصِيبَكُمُ ٱللَّهُ بِعَذَابٖ مِّنۡ عِندِهِۦٓ أَوۡ بِأَيۡدِينَاۖ فَتَرَبَّصُوٓاْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ52
قُلۡ أَنفِقُواْ طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا لَّن يُتَقَبَّلَ مِنكُمۡ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ53
وَمَا مَنَعَهُمۡ أَن تُقۡبَلَ مِنۡهُمۡ نَفَقَٰتُهُمۡ إِلَّآ أَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِٱللَّهِ وَبِرَسُولِهِۦ وَلَا يَأۡتُونَ ٱلصَّلَوٰةَ إِلَّا وَهُمۡ كُسَالَىٰ وَلَا يُنفِقُونَ إِلَّا وَهُمۡ كَٰرِهُونَ54
فَلَا تُعۡجِبۡكَ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُهُمۡۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَتَزۡهَقَ أَنفُسُهُمۡ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ55
وَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنَّهُمۡ لَمِنكُمۡ وَمَا هُم مِّنكُمۡ وَلَٰكِنَّهُمۡ قَوۡمٞ يَفۡرَقُونَ56
How to study Surah At-Tawbah with children
Use this children's lesson as a guided path: read the short explanation, look at the Arabic verse, listen to related recitation, and return to the full surah when your child is ready for more detail.
Parents can review one section at a time, ask the child to repeat the main idea, and then continue with the next part or a nearby surah. This keeps the lesson connected with Quran reading, audio, and daily practice.