நூர்

இந்த சூரா விசுவாசிகள் ஒருவருக்கொருவர் நடந்துகொள்ளும் ஒழுக்கங்களை கற்றுக்கொடுக்கிறது.

திருமணத்திற்கு வெளியே காதல் உறவுகளைக் கொண்டிருப்பது ஹராம் ஆகும்.

நாம் மக்களைப் பற்றி பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளையோ அல்லது தவறான தகவல்களையோ பரப்பக்கூடாது.

நாம் கேட்பது அனைத்தையும் நம்பக்கூடாது.

முஸ்லிம் ஆண்களும் பெண்களும் அடக்கமாக இருக்கக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளனர்.

நாம் பிறர் வீடுகளுக்குள் நுழைவதற்கு முன் அனுமதி பெற வேண்டும்.

அல்லாஹ் தனது விசுவாசமுள்ள அடியார்களுக்கு ஆதரவளிக்க வாக்களிக்கிறான்.

விசுவாசிகள் அல்லாஹ்வின் ஒளியால் வழிநடத்தப்படுகிறார்கள், அதேசமயம் தீயவர்கள் இருளில் தொலைந்து போகிறார்கள்.

அல்லாஹ்வுக்கு பரிபூரண அறிவும் சக்தியும் உண்டு.

பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் அல்லாஹ்வைப் புகழ்கின்றன.

முனாஃபிக்குகள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியாததற்காகக் கண்டிக்கப்படுகிறார்கள்.

முஸ்லிம்கள் எப்போதும் நபி (ஸல்) அவர்களை மதித்து கண்ணியப்படுத்த வேண்டும்.

தோழர்களில் ஒருவரான மர்ஸத் இப்னு அபி மர்ஸத் (ரலி), அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்கு முன்பு மக்காவைச் சேர்ந்த ஒழுக்கமற்ற ஒரு சிலை வணங்கும் பெண்ணை அறிந்திருந்தார்.

பின்னர், மர்ஸத் (ரலி) இஸ்லாத்தை ஏற்றபோது, அந்தப் பெண்ணை மணக்கலாமா என்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டார்.

மர்ஸத் (ரலி) அந்த சிலை வணங்கும் பெண்ணை மணக்கக் கூடாது என்று கூறும் 3வது வசனம் அருளப்பட்டது.

{இமாம் அத்-திர்மிதி}

இஸ்லாம் மக்கள் மனந்திருந்த கதவைத் திறக்கிறது என்பது கவனிக்க வேண்டியது முக்கியம்.

கடந்த காலத்தில் பாவம் செய்து, பின்னர் தங்கள் வழிகளை மாற்றிக்கொண்டவர்கள், அவர்கள் மனத்தூய்மையுடன் இருக்கும் வரை, அல்லாஹ்வாலும் முஸ்லிம் சமூகத்தின் மற்றவர்களாலும்

ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவார்கள்.

உஹதுப் போருக்குப் பிறகு, முஸ்லிம்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டிருந்த நிலையில், சில கோத்திரங்கள் மதீனாவில் உள்ள முஸ்லிம் சமூகம் பலவீனமாகிவிட்டதாகக் கருதின.

அந்தக் கோத்திரங்கள் நகரின் மீது தாக்குதல்களை நடத்தத் தயாராகத் தொடங்கின.

அந்தக் கோத்திரங்கள் மதீனாவை அடைவதைத் தடுப்பதற்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் படையெடுப்புகளை நடத்த வேண்டியிருந்தது.

அத்தகைய ஒரு படையெடுப்பின் போது, அவரது மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்களும் அவருடன் இணைந்திருந்தார்கள்.

அக்காலத்தில், பெண்கள் பொதுவாக ஒட்டகத்தின் மீது ஒரு சிறிய கூடாரம் போன்ற அமைப்பிற்குள் பயணம் செய்வார்கள்.

வழியில் ஒரு சிறிய ஓய்வுக்குப் பிறகு, ஆயிஷா (ரலி) உள்ளே இல்லை என்பதை அறியாமல் வணிகக் குழு முகாமை விட்டுப் புறப்பட்டது.

அவர் தொலைத்த ஒரு கழுத்தணியைத் தேடிச் சென்றிருந்தார்.

அவர் திரும்பி வந்தபோது, அனைவரும் சென்றுவிட்டனர், எனவே அவர் அங்கே தனியாகக் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, சஃப்வான் (ரலி) என்ற ஒரு தோழர் வந்து, அவர் பின்தங்கிவிட்டதை உணர்ந்து, அவரை வணிகக் குழுவிடம் அழைத்துச் சென்றார்.

ஆயிஷா (ரலி) மீது பொய்யான குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டு, வதந்திகள் பரவத் தொடங்கியபோது, நபித்தோழர்களில் ஒருவரான அபூ அய்யூப் அல்-அன்சாரி (ரலி) தனது மனைவியுடன் நிலைமையைப் பற்றிப்

பேசினார்.

அவர் கேட்டார், "நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியைப் பற்றி மக்கள் என்ன சொல்கிறார்கள் என்று நீ கேட்கவில்லையா?

" அவள் பதிலளித்தாள், "அது அனைத்தும் பொய்.

" பின்னர் அவர் கூறினார், "நீ ஆயிஷா (ரலி) ஆக இருந்திருந்தால், அப்படி ஒரு காரியத்தைச் செய்திருப்பாயா?

" அவள் சொன்னாள், "சாத்தியமற்றது!

" அவர் கருத்துத் தெரிவித்தார், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!

ஆயிஷா (ரலி) உன்னை விடச் சிறந்தவர், மேலும் அவர் அப்படிச் செய்வது இன்னும் சாத்தியமற்றது.

" பின்னர் அவள் அவரிடம் சொன்னாள், "நீங்கள் சஃப்வான் (ரலி) ஆக இருந்திருந்தால், அப்படி ஒரு காரியத்தைச் செய்திருப்பீர்களா?

" அவர் பதிலளித்தார், "சாத்தியமற்றது!

" அவள் கருத்துத் தெரிவித்தாள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!

சஃப்வான் (ரலி) உங்களை விடச் சிறந்தவர், மேலும் அவர் அப்படிச் செய்வது இன்னும் சாத்தியமற்றது.

"

பல அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, அபூ அய்யூப் (ரலி) மற்றும் அவரது மனைவியைப் போல விசுவாசிகள் எதிர்வினையாற்றியிருக்க வேண்டும் என்று கற்பிப்பதற்காக 12 ஆம் வசனம் அருளப்பட்டது.

{இமாம் இப்னு கஸீர் & இமாம் அல்-குர்துபி}

ஒரு மனிதர் ஜும்ஆ தொழுகைக்குப் பிறகு இமாமிடம் வந்து, மற்றொரு சமூக உறுப்பினரைப் பற்றி அவர் கேள்விப்பட்ட ஒன்றைக் கூறினார்.

இமாம் அவரிடம், "நீங்கள் எதையும் சொல்வதற்கு முன், மூன்று வடிகட்டிச் சோதனையைச் செய்வோம்!

" என்று கூறினார்.

அந்தச் சோதனை என்னவென்று அந்த மனிதருக்குத் தெரியவில்லை.

அந்த மனிதர் சொல்லவிருந்ததை வடிகட்டுவதற்காக அந்தச் சோதனையானது 3 எளிய கேள்விகளைக் கொண்டது என்று இமாம் விளக்கினார்.

இமாம், "முதல் வடிகட்டி: அந்த நபரைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டது உண்மை என்று நீங்கள் முற்றிலும் உறுதியாக இருக்கிறீர்களா?

" என்று கூறினார்.

அவர் அதை வேறு ஒருவரிடமிருந்துதான் கேள்விப்பட்டிருந்ததால் தனக்குத் தெரியவில்லை என்று அந்த மனிதர் பதிலளித்தார்.

இமாம் பின்னர், "இரண்டாவது வடிகட்டி: அந்த நபரைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டது ஒரு நல்ல விஷயமா?

" என்று கூறினார்.

அது இல்லை என்று அந்த மனிதர் பதிலளித்தார்.

இமாம் பின்னர், "மூன்றாவது வடிகட்டி: நீங்கள் எனக்குச் சொல்ல விரும்புவது நம்மில் யாருக்காவது பயனுள்ளதாக இருக்குமா?

" என்று கூறினார்.

அந்த மனிதர், "உண்மையில் இல்லை" என்று பதிலளித்தார்.

இமாம் பதிலளித்தார், "அந்த நபரைப் பற்றி நீங்கள் எனக்குச் சொல்ல விரும்புவது உண்மை, நல்லது அல்லது பயனுள்ளது இல்லையென்றால், அதை என்னுடன் பகிர்ந்துகொள்வதில் என்ன பயன்?

"

முத்தள வடிகட்டி சோதனை மிகவும் முக்கியமானது, குறிப்பாக நாம் மக்களுடன் பழகும்போது.

நாம் பகிரும்போது இந்தச் சோதனையைப் பயன்படுத்தலாம்: நமது நண்பர்களைப் பற்றிய வதந்திகளை, தகவலைச் சரிபார்க்காமல்; சமூக ஊடகங்களில் சதித்திட்டங்களை (தவறான அல்லது தவறாக வழிநடத்தும்

தகவல்கள்), அவை உண்மையா என்று இருமுறை சரிபார்க்காமல்; அல்லது நபி (ஸல்) அவர்களின் கூற்றுகளை (ஹதீஸ்களை), அவர் உண்மையில் அக்கூற்றுகளைக் கூறினாரா என்று உறுதிப்படுத்தாமல்.

வசனம் 12 நமக்கு 'ஹுஸ்னு அஸ்-ஸன்' எனப்படும் ஒரு சிறந்த இஸ்லாமியக் கருத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது, இதன் பொருள் மற்றவர்களைப் பற்றி நல்லெண்ணம் கொள்வதாகும்.

உதாரணமாக, நாம் அல்லாஹ்வைப் பற்றி உயர்வாக எண்ண வேண்டும்.

நாம் பிரார்த்திக்கும்போது, அவர் நமது துஆவை (பிரார்த்தனையை) ஏற்றுக்கொள்வார் என்று நம்புகிறோம்.

அது உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படாவிட்டால், சரியான நேரம் வரும்போது அல்லாஹ் நமக்கு ஒரு சிறந்த திட்டத்தை வைத்துள்ளான் என்று நாம் நம்புகிறோம்.

நாம் ஒரு நல்ல காரியத்தைச் செய்தால், அவர் நமக்கு ஒரு சிறந்த வெகுமதியை வழங்குவார் என்று நாம் நம்புகிறோம்.

நாம் மன்னிப்பு கோரினால், அவர் நம்மை மன்னிப்பார் என்று நாம் நம்புகிறோம்.

நாம் இந்த உலகை விட்டுப் பிரிந்தால், அவர் நமக்கு கருணையைப் பொழிந்து, ஜன்னாவை (சொர்க்கத்தை) வழங்குவார் என்று நாம் நம்புகிறோம்.

நாம் மற்றவர்களைப் பற்றி நல்லெண்ணம் கொள்ள வேண்டும், மேலும் அவர்களுக்கு சந்தேகத்தின் பலனை அளிக்க வேண்டும்.

அவர்கள் தவறு செய்தால் அல்லது நமது எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்தி செய்யத் தவறினால், நாம் சாக்குப்போக்குகளைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சிக்க வேண்டும், மேலும் அவசர முடிவுகளுக்கு வரக்கூடாது.

ஒரு நண்பர் உங்கள் செய்திக்கு உடனடியாகப் பதிலளிக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் உங்களைப் புறக்கணித்தார்கள் என்று அவசியமில்லை.

ஒருவேளை அவர்கள் ஒரு அவசர வேலையால் மிகவும் பிஸியாக இருந்திருக்கலாம்.

சமூக ஊடகங்களில் நீங்கள் பகிர்ந்த ஒரு பதிவை அவர்கள் விரும்பவில்லை என்றால், இதன் பொருள் அவர்கள் உங்களை இனி விரும்பவில்லை என்று அல்ல.

ஒருவேளை அவர்கள் அதைப் பார்க்கவில்லை.

மற்றவர்களைப் பற்றி நல்லதாகவோ கெட்டதாகவோ சிந்திப்பது நாம் உண்மையில் யார் என்பதைக் காட்டுகிறது.

நல்லவர்கள் மற்றவர்கள் நல்லவர்கள் என்று நினைக்கிறார்கள், கெட்டவர்கள் எல்லா மக்களும் கெட்டவர்கள் என்று நினைக்கிறார்கள்.

ஒரு காலத்தில், தன் கோடாரியை இழந்த ஒரு விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார்.

தன் அண்டை வீட்டுக்காரர் தான் திருடன் என்று அவன் நினைத்தான்.

அவனது அண்டை வீட்டுக்காரர் திருடனைப் போலவே நடந்துகொண்டார், நடந்தார், பேசினார்.

அண்டை வீட்டுக்காரரின் மனைவியும் ஒரு திருடனைப் போலவே தோன்றினாள்.

அவர்களது குழந்தைகளும் சிறிய திருடர்களைப் போலத் தோன்றினர்.

அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டபோது, அவர்கள் தன் கோடாரியைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள் என்று அவன் நினைத்தான்.

அவர்கள் சிரிப்பதைக் கேட்டபோது, அவர்கள் தன்னைப் பற்றி கேலி செய்கிறார்கள் என்று அவன் நினைத்தான்.

அவர்கள் வீட்டுப்பாடம் செய்வதைப் பார்த்தபோது, அவர்கள் தங்கள் அடுத்த திருட்டைத் திட்டமிடுகிறார்கள் என்று அவன் நினைத்தான்.

இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, தன் குற்றவாளி அண்டை வீட்டுக்காரர்களுக்கு எதிராகப் போர் தொடுக்கத் திட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, அவன் காணாமல் போன கோடாரியைத் தன் வீட்டுப் பின்புறத்தில்

ஒரு வைக்கோல் குவியலுக்கு அடியில் கண்டுபிடித்தான்.

திடீரென்று, அவனது அண்டை வீட்டுக்காரர் இனி திருடன் இல்லை.

அண்டை வீட்டுக்காரரின் மனைவியும் குழந்தைகளும் இயல்பானவர்களாக மாறினர்.

அந்த மனிதன் தன் அண்டை வீட்டுக்காரர்கள் திருடர்கள் அல்ல என்பதை உணர்ந்தான்—அவனே திருடன், ஏனெனில் அவன் அவர்களின் கண்ணியத்தைத் திருடிவிட்டான்.

ஒரு மனிதன் விமான நிலையத்தில் தனது விமானத்திற்காகக் காத்திருந்தான்.

அவன் விமான நிலையக் கடைகளில் ஒரு புத்தகத்தையும் ஒரு சிறிய பெட்டி குக்கீஸையும் வாங்கினான், பின்னர் வாயிலுக்கு முன்னால் ஒரு இருக்கையில் அமர்ந்தான்.

அவன் புத்தகத்தைப் படித்துக்கொண்டிருந்தபோது, அவனுக்குப் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த வயதான பெண்மணி தைரியமாக அவனுடைய குக்கீஸிலிருந்து சாப்பிடுவதைக் கவனித்தான்.

அவளது நடத்தையால் அந்த மனிதன் எரிச்சலடைந்தான்.

அவன் ஒவ்வொரு முறை ஒரு குக்கீயை எடுத்தபோதும், அவளும் மகிழ்ச்சியுடன் ஒன்றைத் எடுத்தாள்.

பின்னர் அவளது விமானம் அழைக்கப்பட்டது, பெட்டிக்குள் ஒரே ஒரு குக்கீ மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது.

அவள் அவனைப் பார்த்தாள், குக்கீயைப் பிளந்தாள், ஒரு பாதியைத் தன் வாயில் போட்டுக்கொண்டாள், மற்ற பாதியை அவனுக்குக் கொடுத்தாள்.

அவள் ஒரு பெரிய புன்னகையுடன் கிளம்பும்போது, அவன் அதை அவளது கையிலிருந்து பறித்துக்கொண்டான்.

இமாம் இப்ராஹிம் இப்னு அதாம் ஒரு அறிஞராகவும் நல்ல மனிதராகவும் இருந்தார்.

ஒரு நாள், அவர் தனது நண்பர்கள் சிலருடன் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு தூரத்து அண்டை வீட்டுக்காரர் அவர்களை சலாம் சொல்லாமல் கடந்து சென்றார்.

இப்ராஹிம், 'இந்த மனிதன் ஏன் இவ்வளவு ஆணவக்காரனாக இருக்கிறான், நமக்கு சலாம் கூட சொல்லவில்லையே' என்று சொல்லவில்லை.

அதற்கு பதிலாக, எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா என்று அவரிடம் கேட்க ஒரு உதவியாளரை அனுப்பினார்.

தனது மனைவி குழந்தை பெற்றிருந்ததாலும், வீட்டில் எந்தப் பொருட்களும் இல்லை என்பதை அப்போதுதான் உணர்ந்ததாலும் தான் மன அழுத்தத்தில் இருப்பதாக அந்த மனிதன் சொன்னான்.

இதனால்தான் அவனது மனம் மிகவும் பரபரப்பாக இருந்ததால், இமாமுக்கு சலாம் சொல்ல மறந்துவிட்டான்.

என்ன நடந்தது என்று கேட்ட பிறகு, இமாம் இப்ராஹிம் அந்த மனிதனுக்காக வருந்தி, தனது உதவியாளரிடம் சந்தைக்குச் சென்று அந்த மனிதனின் வீட்டிற்குத் தேவையான பொருட்களை வாங்கும்படி கூறினார்.

யஹ்யா இப்னு தல்ஹா என்ற பெயருடைய ஒரு வள்ளல் இருந்தார்.

ஒரு நாள் அவரது மனைவி அவரிடம் குறைப்பட்டு, "உங்கள் நண்பர்கள் நல்லவர்கள் அல்ல, ஏனெனில் உங்களிடம் பணம் இருக்கும்போது மட்டுமே அவர்கள் உங்களிடம் வருகிறார்கள், ஆனால் உங்களிடம் பணம்

இல்லாதபோது அவர்கள் ஒருபோதும் வருவதில்லை," என்று கூறினார்.

அதற்கு அவர் பதிலளித்தார், "இது அவர்கள் நல்லவர்கள் என்பதற்கு ஒரு அத்தாட்சி, ஏனெனில் நாம் அவர்களுக்கு உதவ முடியும் என்று அவர்களுக்குத் தெரிந்தால் மட்டுமே அவர்கள் நம்மிடம்

வருகிறார்கள்.

ஆனால் நம்மிடம் கொடுக்க எதுவும் இல்லாதபோது, அவர்கள் நமக்கு ஒரு சுமையாக மாற விரும்பவில்லை.

"

ஒரு மனிதன் தனது ஆரம்பப் பள்ளியை விட்டு வெளியேறிய 30 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு உணவகத்தில் தனது ஆசிரியரைச் சந்தித்தான்.

தன்னை ஆசிரியருக்கு நினைவிருக்கிறதா என்று அவன் கேட்டான், ஆனால் ஆசிரியர் தனக்குத் தெரியவில்லை என்றார்.

அந்த மனிதன், "அதே வகுப்பில் படித்த மற்றொரு மாணவன் ஒரு அழகான கடிகாரத்தைப் பள்ளிக்குக் கொண்டு வந்ததை உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?

மதிய உணவு இடைவேளையின் போது, அவனது பையிலிருந்து கடிகாரம் திருடப்பட்டது, அவன் அழுதுகொண்டே உங்களிடம் வந்து தனது திருடப்பட்ட கடிகாரத்தைப் பற்றித் தெரிவித்தான்.

நீங்கள் எங்களைச் சுவர்ப்புறமாக வரிசையாக நிற்கச் சொல்லி, கண்களை மூடிக்கொள்ளச் சொன்னீர்கள்.

பிறகு நீங்கள் எங்கள் பைகளை ஒவ்வொன்றாகச் சோதனையிட்டீர்கள், இறுதியாக வரிசையின் நடுவில் இருந்த மாணவர்களில் ஒருவனின் பையில் கடிகாரத்தைக் கண்டுபிடித்தீர்கள்.

நீங்கள் தன்னை முழு வகுப்புக்கும் முன்னால் அவமானப்படுத்தி, ஒருவேளை பள்ளியிலிருந்து வெளியேற்றிவிடுவீர்கள் என்று திருடன் மிகவும் கவலைப்பட்டான்.

ஆனால் நீங்கள் அப்படிச் செய்யவில்லை.

நீங்கள் கடைசி பை வரை சோதனையைத் தொடர்ந்தீர்கள், பிறகு அனைவரையும் கண்களைத் திறந்து தங்கள் இடங்களுக்குச் செல்லச் சொன்னீர்கள்.

பிறகு தொலைத்த மாணவனிடம் கடிகாரத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தீர்கள்.

"

அந்த மனிதன் பிறகு ஒப்புக்கொண்டான், "அந்தத் திருடன் நான்தான்.

ஆனால் உங்களால், நான் செய்ததை யாரும் அறியவில்லை.

" ஆசிரியர் தொண்டையைச் செருமியபடி, "ஓ, பைகளைச் சோதனையிடும்போது நான் என் கண்களை மூடிக்கொண்டிருந்ததால், யார் திருடினார்கள் என்று எனக்கும் தெரியாது.

அல்லாஹ் என்னுடைய தவறுகளை மறைப்பான் என்ற நம்பிக்கையில் நான் உன்னுடைய தவறை மறைத்தேன்" என்றார்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்களின் தந்தை அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக் (ரலி), தனது ஏழை உறவினர் மிஸ்தஹ் (ரலி) அவர்களுக்குப் பணம் கொடுத்து வந்தார்.

மிஸ்தஹ் (ரலி) அவர்கள் ஆயிஷா (ரலி) பற்றி அவதூறு பரப்பியவர்களில் ஒருவர் என்று அவருக்குத் தெரியவந்தபோது, அவருக்கு உதவி செய்வதை நிறுத்த முடிவு செய்தார்.

மிஸ்தஹ் (ரலி) அவர்களுக்கு தொடர்ந்து தர்மம் செய்யுமாறும், அவரை மன்னிக்கவும் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்குச் சொல்லி, 22 ஆம் வசனம் அருளப்பட்டது.

அதற்குப் பதிலாக அல்லாஹ்வின் மன்னிப்பையும் அருளையும் பெற விரும்பி, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் தனது ஆதரவைத் தொடர உறுதியளித்தார்கள்.

{இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்}