யூனுஸ்

குர்ஆனை நிராகரித்ததற்காகவும், நபியவர்களுக்கு சவால் விடுத்ததற்காகவும் மக்காவாசிகள் கண்டிக்கப்படுகிறார்கள்.

இணை வைப்பவர்கள், ஃபிர்அவ்னின் சமூகத்தினர் மற்றும் நூஹ் சமூகத்தினரின் அழிவிலிருந்து படிப்பினை பெறுமாறு அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள்.

வேதனை வருவதற்கு முன் யூனுஸ் சமூகத்தினர் தவ்பா செய்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களின் தவ்பாவை ஏற்றுக்கொண்டான்.

இவ்வுலக வாழ்க்கை மிகவும் குறுகியது.

வானங்கள் மற்றும் பூமியின் சர்வ வல்லமையுள்ள படைப்பாளன், நியாயத்தீர்ப்புக்காக மக்களை எளிதாக மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க முடியும்.

மக்கள் தங்களுக்கு ஒரு துன்பம் நேரும்போது அல்லாஹ்விடம் உதவிக்காக மன்றாடுகிறார்கள், ஆனால் அவர்களுக்குச் செழிப்பு ஏற்படும்போது அவரை விரைவாக மறந்துவிடுகிறார்கள்.

நபி பொறுமையைக் கடைப்பிடிக்குமாறும், அல்லாஹ்விடம் நம்பிக்கை வைக்குமாறும் அறிவுறுத்தப்படுகிறார்.

ஜோஹா தனது சாவிகளைத் தொலைத்துவிட்டு, ஒரு தெரு விளக்கின் அடியில் அவற்றைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான்.

ஜோஹாவின் வாதம், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மீது சிலை வணங்கிகள் கொண்டிருந்த மனப்பான்மையை எனக்கு நினைவூட்டுகிறது.

யாராவது கேட்கலாம், "ஏன் அல்லாஹ் அவர்களுக்கு ஒரு வானவரைத் தூதராக அனுப்பவில்லை?" இது ஒரு நல்ல கேள்வி. பின்வரும் அம்சங்களைக் கவனியுங்கள்:

1. மக்கள் ஒரு வானவரை அவரது உண்மையான வடிவில் பார்க்கவும், அவருடன் தொடர்பு கொள்ளவும் சாத்தியமற்றது. எனவே அவர் மனித உருவில் வர வேண்டியிருக்கும். இது நடந்தால், மறுப்பவர்கள் அவர் ஒரு வானவர் என்று நம்ப மாட்டார்கள், அல்லாஹ் 6:8-9 வசனங்களில் கூறுவது போல.

2. அல்லாஹ் ஒரு தூதராக வானவரை அனுப்பியிருந்தால், சிலை வணங்கிகள் வாதிட்டிருப்பார்கள், "இந்தத் தூதர் ரமழான் மாதம் முழுவதும் நோன்பு நோற்கலாம், ஒரு நாளைக்கு 5 முறை தொழலாம், மேலும் ஹஜ்ஜுக்கு நீண்ட தூரம் பயணிக்கலாம், ஏனெனில் அவர் ஒரு வானவர். மனிதர்களால் இவற்றில் எதையும் செய்ய முடியாது." எனவே அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அவர்களைப் போன்ற ஒரு மனிதரை அனுப்பினான், இந்த விஷயங்களை உண்மையில் செய்ய முடியும் என்பதைக் காட்ட.

3. மேலும், ஒரு தூதர் முன்மாதிரியாக வழிநடத்த வேண்டும். எனவே அவர் மக்களுடன் வாழ வேண்டும், அவர்களைப் போல திருமணம் செய்ய வேண்டும், அவர்களைப் போல உண்ணவும் குடிக்கவும் வேண்டும். ஒரு நல்ல கணவன், தந்தை, மகன் என்பதன் பொருள் என்ன என்பதை அவர்களுக்குக் கற்பிக்க அவரால் முடிய வேண்டும். ஆனால் வானவர்களால் இவற்றில் எதையும் செய்ய முடியாது.

சூரா 29 இல் நாம் குறிப்பிட்டது போல, அரபு எழுத்துக்களில் 29 எழுத்துக்கள் உள்ளன; அவற்றில் 14 எழுத்துக்கள் தனித்தனியாகவோ அல்லது குழுக்களாகவோ 29 சூராக்களின் தொடக்கத்தில் வருகின்றன, அலிஃப்-லாம்-ரா, தா-ஹா, ஹா-மீம் போன்றவை. இமாம் இப்னு கதிர் தனது 2:1 விளக்கத்தில் கூறுகிறார், இந்த 14 எழுத்துக்களை 'صِرَاطٌ عَلَى حَقٍّ نَمْسِكُهُ' என்று படிக்கக்கூடிய ஒரு அரபு வாக்கியமாக வரிசைப்படுத்தலாம், இதன் பொருள்: 'அதிகாரத்துடன் கூடிய ஞானமான உரை, அற்புதங்கள் நிறைந்தது.' முஸ்லிம் அறிஞர்கள் இந்த 14 எழுத்துக்களை விளக்க முயற்சித்த போதிலும், அவற்றின் உண்மையான அர்த்தத்தை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரும் அறியார்.

யாராவது கேட்கலாம், "நாம் ஜன்னாவில் தொழவும் நோன்பு நோற்கவும் போகிறோமா?" சுருக்கமான பதில் இல்லை. முஃமின்கள் இவ்வுலகில் மட்டுமே ஸலாத் தொழுவார்கள், ஜகாத் செலுத்துவார்கள் மற்றும் நோன்பு நோற்பார்கள். ஆனால் மறுமையில், அவர்கள் தங்கள் நேரத்தைச் சுவனத்தின் இன்பங்களை அனுபவிப்பதிலும், நல்ல காரியங்களைப் பேசுவதிலும், அல்லாஹ்வைப் புகழ்வதிலும் செலவிடுவார்கள், இது 10வது வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது போல. ஜன்னாவாசிகள் உணவு அல்லது பானம் விரும்பும்போது, அவர்கள் "சுப்ஹானல்லாஹ்" என்று கூறினால், அது உடனடியாகப் பரிமாறப்படும். பிறகு அவர்கள் சாப்பிட்டு அல்லது குடித்து முடித்ததும், "அல்ஹம்துலில்லாஹ்" என்று கூறுவார்கள். (இமாம் இப்னு கசீர்)

இந்த சூராவிற்கு ஒரு தனிச்சிறப்பு உண்டு—நீர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள எண்ணிக்கையில்.

1. இறைமறுப்பாளர்கள் நரகத்தில் கொதிக்கும் நீரைக் குடிப்பார்கள் (வசனம் 4).

விசுவாசிகளுக்காக சுவனத்தில் ஆறுகள் ஓடும் (வசனம் 9).