زمر

1تنزیل این کتاب از جانب خداوند عزیز و حکیم است.

2همانا ما این کتاب را به حق بر تو نازل کردیم، پس تنها خدا را بپرست در حالی که دین را برای او خالص گردانیده‌ای.

3آگاه باشید که دین خالص فقط برای خداست. و کسانی که غیر از او سرپرستانی گرفتند، [می‌گویند:] «ما آنها را نمی‌پرستیم مگر برای اینکه ما را به خدا نزدیک‌تر کنند.» همانا خداوند در آنچه اختلاف داشتند، میانشان داوری خواهد کرد. همانا خداوند هیچ کافر دروغگویی را هدایت نمی‌کند.

4اگر الله می‌خواست فرزندی داشته باشد، می‌توانست به آسانی هر یک از آفریدگانش را برگزیند. پاک و منزه است او! او الله است—یگانه، غالب.

5آسمان‌ها و زمین را با هدفی آفرید. شب را بر روز می‌پیچد و روز را بر شب می‌پیچد. و خورشید و ماه را مسخر شما گردانید، هر یک تا زمانی معین در گردش است. او حقیقتاً عزیز و غفور است.

6شما را همگی از یک نفس واحد آفرید، سپس از آن جفتش را قرار داد. و برای شما چهار نوع از دام‌ها آفرید. شما را در رحم مادرانتان مرحله به مرحله می‌آفریند، خلقی پس از خلق دیگر، در سه پرده تاریکی. این است الله—پروردگار شما! فرمانروایی تنها از آن اوست. هیچ معبودی جز او نیست. پس چگونه رویگردان می‌شوید؟

7اگر کفر ورزید، پس بدانید که الله از شما بی‌نیاز است و کفر را برای بندگانش نمی‌پسندد. اما اگر سپاسگزاری کنید، آن را برای شما می‌پسندد. و هیچ گناهکاری بار گناه دیگری را بر دوش نمی‌کشد. سپس بازگشت شما به سوی پروردگارتان است و او شما را از آنچه انجام دادید آگاه می‌سازد. او به یقین به آنچه در دل‌هاست داناتر است.

8و چون انسان را گزندی رسد، پروردگارش را می‌خواند و تنها به سوی او روی می‌آورد. سپس چون نعمتی از جانب خود به او ببخشد، آن کسی را که پیشتر به او خوانده بود، یکسره فراموش می‌کند و برای خدا همتایانی قرار می‌دهد تا (دیگران را) از راه او گمراه کند. بگو: «از کفر خود اندکی بهره‌مند شوید! قطعاً شما از دوزخیان خواهید بود.»

9آیا (اینان بهترند) یا آن کس که در ساعات شب به عبادت پروردگارش مشغول است، در حال سجده و قیام، از آخرت بیمناک است و به رحمت پروردگارش امید دارد؟ بگو: «آیا کسانی که می‌دانند با کسانی که نمی‌دانند برابرند؟» جز صاحبان خرد متذکر نمی‌شوند.

10بگو ای پیامبر که الله می‌فرماید: ای بندگان من که ایمان آورده‌اید! پروردگارتان را یاد کنید. برای کسانی که در این دنیا نیکی کردند، پاداش نیکوست. و زمین الله وسیع است. تنها صابران پاداش خود را بی‌حساب دریافت می‌کنند.

11بگو: به من فرمان داده شده است که الله را عبادت کنم، در حالی که دین را برای او خالص گردانم.

12و به من فرمان داده شده است که اولین تسلیم‌شوندگان باشم.

13بگو: من به راستی می‌ترسم، اگر پروردگارم را عصیان کنم، از عذاب روزی هولناک.

14بگو: من تنها الله را عبادت می‌کنم، در حالی که دینم را برای او خالص گردانم.

15پس هر آنچه را که می‌خواهید به جای او بپرستید. بگو: «زیانکاران واقعی کسانی هستند که خود و خانواده‌هایشان را در روز قیامت از دست می‌دهند. این است همان خسران مبین.»

16برای آنها از بالای سرشان و از زیر پایشان لایه‌هایی از آتش است. این است آنچه خداوند بندگانش را از آن بیم می‌دهد. پس از من پروا کنید، ای بندگان من!

17و کسانی که از پرستش طاغوت دوری کردند و به سوی خدا بازگشتند، بشارت برای آنهاست. پس بندگان مرا بشارت ده.

18کسانی که به سخنان گوش فرا می‌دهند و بهترین آن را پیروی می‌کنند. آنها کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده و آنها خردمندانند.

19آیا تو می‌توانی کسی را که فرمان عذاب بر او حتمی شده است، از آتش نجات دهی؟

20اما کسانی که از پروردگارشان پروا کردند، برای آنها غرفه‌هایی است که بر فراز یکدیگر بنا شده‌اند و از زیر آنها نهرها جاری است. این وعده خداست و خداوند هرگز در وعده خود تخلف نمی‌کند.

21آیا نمی‌بینی که خداوند باران را از آسمان نازل می‌کند—سپس آن را به صورت چشمه‌هایی در زمین جاری می‌سازد—سپس با آن کشتزارهایی با رنگ‌های گوناگون می‌رویاند، که سپس خشک می‌شوند و آنها را زرد می‌بینی، و سپس آنها را خرد و ریز می‌کند؟ قطعاً در این یادآوری است برای کسانی که واقعاً درک می‌کنند.

22آیا بدکاران مانند کسانی هستند که خداوند سینه‌شان را برای اسلام گشوده و آنان در پرتو نور پروردگارشان هدایت یافته‌اند؟ پس وای بر کسانی که دل‌هایشان از یاد خدا قساوت یافته است! آنان در گمراهی آشکارند.

23خداست که بهترین سخن را نازل کرده است؛ کتابی همگون و مَثانی (مکرر و دوگانه). از آن پوست کسانی که از پروردگارشان می‌ترسند به لرزه درمی‌آید، سپس پوست و دل‌هایشان برای یاد خدا نرم می‌شود. این هدایت خداست که با آن هر که را بخواهد هدایت می‌کند؛ و هر که را خدا گمراه کند، برای او هیچ راهنمایی نیست.

24آیا کسی که روز قیامت با صورت خود عذاب سخت را دفع می‌کند (همانند کسی است که در امان است)؟ و به ستمکاران گفته می‌شود: «بچشید آنچه را که کسب می‌کردید!»

25پیشینیان آنها نیز تکذیب کردند، پس عذاب از جایی که گمان نمی‌بردند بر آنها نازل شد.

26پس خداوند خواری را در دنیا به آنها چشانید، ولی عذاب آخرت بسیار شدیدتر است، اگر می‌دانستند.

27ما به راستی در این قرآن برای مردم از هر گونه مثالی آوردیم، تا شاید پند گیرند.

28این قرآنی است عربی، بی‌هیچ کژی، تا شاید پروا کنند.

29خداوند مثالی می‌زند از برده‌ای که اربابان ناسازگار و متعددی دارد، و برده‌ای که تنها یک ارباب دارد. آیا این دو در وضعیت یکسانی هستند؟

30ای پیامبر، قطعاً تو خواهی مرد و آنان نیز خواهند مرد.

31سپس در روز قیامت، شما همگی اختلافات خود را نزد پروردگارتان فیصله خواهید داد.

32پس کیست ستمکارتر از آن کس که بر خدا دروغ بندد و حقیقت را چون به او رسد تکذیب کند؟ آیا جایگاه کافران در جهنم نیست؟

33و آن کس که حقیقت را آورد و آن را تصدیق کرد، آنان پرهیزگارانند.

34هرچه بخواهند نزد پروردگارشان برایشان مهیاست. این پاداش نیکوکاران است.

35تا خدا بدترین کارهایی را که کرده‌اند از آنان بزداید و پاداششان را بر پایه بهترین کارهایی که می‌کرده‌اند بدهد.

36آیا الله برای بنده‌اش کافی نیست؟ و حال آنکه تو را با معبودان ناتوان دیگری جز او می‌ترسانند! و هر کس را الله گمراه کند، هیچ هدایت‌کننده‌ای برای او نخواهد بود.

37و هر کس را الله هدایت کند، هیچ کس نمی‌تواند گمراهش کند. آیا الله عزیز و صاحب انتقام نیست؟

38و اگر از آنها بپرسی - ای پیامبر - چه کسی آسمان‌ها و زمین را آفرید، قطعاً خواهند گفت: «الله!» بگو: «آیا به آنچه به جای خدا می‌خوانید (و می‌پرستید) اندیشیده‌اید؟ اگر خدا بخواهد به من زیانی برساند، آیا آنها می‌توانند زیان او را برطرف کنند؟ و اگر رحمتی برای من بخواهد، آیا می‌توانند رحمت او را بازدارند؟» بگو: «خداوند مرا کافی است. و توکل‌کنندگان بر او توکل می‌کنند.»

39بگو: «ای قوم من! بر جایگاه خود عمل کنید؛ من نیز عمل می‌کنم. به زودی خواهید دانست

40چه کسی را عذاب خوارکننده در این دنیا فرا خواهد گرفت و عذاب پایدار در آخرت بر او فرود خواهد آمد.»

41قطعاً ما کتاب را بر تو به حق برای مردم نازل کردیم. پس هر که هدایت شود، به سود خود اوست؛ و هر که گمراه شود، تنها به زیان اوست. و تو نگهبان بر آنان نیستی.