طه

1طاها.

2ما قرآن را بر تو ای پیامبر نازل نکردیم تا به رنج و سختی افتی،

3بلکه تذکری است برای پرهیزکاران.

4آن نازل شده‌ای است از جانب آنکه زمین و آسمان‌های رفیع را آفرید؛

5همان رحمان که بر عرش مستقر است.

6از آنِ اوست هر آنچه در آسمان‌هاست و هر آنچه در زمین است و هر آنچه میان آن دو است و هر آنچه در زیر زمین است.

7چه آشکارا سخن بگویی یا نه، او قطعاً آنچه پنهان است و آنچه پنهان‌تر است را می‌داند.

8الله - هیچ معبودی جز او نیست.

او را نام‌های نیکوست.

9آیا خبر موسی به تو رسیده است، ای پیامبر؟

10هنگامی که آتشی دید، به خانواده‌اش گفت: «اینجا درنگ کنید؛ من آتشی دیده‌ام.

شاید بتوانم شعله‌ای از آن برای شما بیاورم، یا در کنار آتش هدایتی بیابم.

»

11اما چون به آن رسید، ندا داده شد: «ای موسی!

»

12«من پروردگار تو هستم!

پس نعلین‌هایت را بیرون بیاور؛ تو در وادی مقدس طوی هستی.

»

13«من تو را برگزیده‌ام، پس به آنچه وحی می‌شود گوش فرا ده:»

14من الله هستم.

هیچ معبودی جز من نیست.

پس تنها مرا بپرست و نماز را برای یاد من برپا دار.

15بی‌شک قیامت آمدنی است.

قصد دارم آن را پنهان کنم تا هر نفسی به آنچه انجام داده جزا داده شود.

16پس مبادا کسانی که به آن ایمان ندارند و از هوای نفس خود پیروی می‌کنند، تو را از آن بازدارند که هلاک می‌شوی!

17فرمود: «و آن چیست در دست راستت، ای موسی؟»

18گفت: «این عصای من است!

بر آن تکیه می‌کنم، و با آن برای گوسفندانم برگ می‌ریزانم، و مرا در آن کارهای دیگری است.

»

19فرمود: «آن را بیفکن، ای موسی!

»

20پس افکند، ناگهان مارى شد که می‌خزید.

21فرمود: «آن را بگیر و نترس.

ما آن را به حالت اولش بازمی‌گردانیم.

»

22و دستت را در گریبانت فرو بَر، سفید و درخشان، بی‌آنکه عیب و مرضی باشد، بیرون می‌آید، این نشانه‌ای دیگر است.

23تا پاره‌ای از آیات بزرگ خویش را به تو بنمایانیم.

24به سوی فرعون برو، او به راستی طغیان کرده است.

25پروردگارا!

سینه‌ام را برایم گشاده گردان،

26و کارم را آسان گردان،

27و گره از زبانم بگشا،

28تا سخنم را بفهمند،

29و یاوری از خاندانم برایم قرار ده،

30هارون، برادرم.

31پشتم را به او محکم کن،

32و او را در کارم شریک گردان،

33تا تو را بسیار تسبیح گوییم

34و تو را بسیار یاد کنیم؛

35تو همیشه مراقب ما بوده‌ای.

36الله پاسخ داد: «دعای تو مستجاب شد، ای موسی!

»

37و به راستی پیش از این بر تو منت نهاده بودیم.

38آنگاه که به مادرت الهام کردیم آنچه را که:

39«او را در صندوقی بگذار، سپس آن را به رودخانه بینداز.

رودخانه آن را به ساحل خواهد افکند و فرعون که دشمن من و اوست، او را برخواهد گرفت.

» و من تو را محبوب ساختم ای موسی، تا در برابر دیدگان من پرورش یابی.

40یاد کن آنگاه که خواهرت آمد و گفت: «آیا شما را به کسی راهنمایی کنم که او را شیر دهد؟» پس تو را به مادرت بازگرداندیم تا چشمش

روشن شود و غم نخورد.

و [بعدها] مردی را کشتی، اما تو را از اندوه نجات دادیم و از آزمایش‌های دیگر نیز [رهانیدیم].

سپس سالیانی چند در میان مردم مدین ماندی.

آنگاه ای موسی، بر اساس تقدیر [الهی] به اینجا آمدی.

41و من تو را برای خود برگزیدم.

42بروید شما و برادرتان با آیات من و در یاد من کوتاهی نکنید.

43بروید شما دو نفر نزد فرعون؛ او به راستی طغیان کرده است.

44با او به نرمی سخن بگویید، شاید او متذکر شود یا از عذاب من بترسد.

45هر دو گفتند: «پروردگارا!

ما می‌ترسیم که او بر ما بتازد یا سرکشی کند.

»

46خداوند فرمود: «نترسید!

من با شما هستم، می‌شنوم و می‌بینم.

»

47پس به سوی او بروید و بگویید: ما هر دو فرستادگانی از پروردگار تو هستیم، پس بنی‌اسرائیل را با ما بفرست و آزارشان مده.

ما با نشانه‌ای از پروردگارت به سوی تو آمده‌ایم.

و سلام بر کسی است که از هدایت پیروی کند.

48قطعاً به ما وحی شده است که عذاب بر کسانی نازل خواهد شد که تکذیب کنند و روی برگردانند.

49فرعون گفت: «پس پروردگار شما دو نفر، ای موسی، کیست؟»

50او پاسخ داد: «پروردگار ما کسی است که به هر چیزی خلقت خاص آن را بخشید، سپس آن را هدایت کرد.

»

51فرعون گفت: «پس حالِ (یا سرنوشتِ) نسل‌های پیشین چیست؟»

52او پاسخ داد: «علم آن نزد پروردگار من در کتابی است.

پروردگار من نه گمراه می‌شود و نه فراموش می‌کند.

»

53«اوست که زمین را برای شما بستری قرار داد، و در آن برای شما راه‌هایی گشود.

و از آسمان باران فرو می‌فرستد، و به وسیله آن انواع گوناگونی از گیاهان را می‌رویاند.

»

54پس بخورید و چهارپایان خود را بچرانید.

همانا در این برای خردمندان آیاتی است.

55از خاک شما را آفریدیم و به آن بازمی‌گردانیم و از آن بار دیگر شما را بیرون می‌آوریم.

56ما همه آیات خود را به فرعون نشان دادیم، اما او آنها را تکذیب کرد و از ایمان آوردن سر باز زد.

57او گفت: «ای موسی، آیا آمده‌ای تا ما را با سحرت از سرزمینمان بیرون کنی؟»

58ما قطعاً سحری همانند آن برای تو خواهیم آورد.

پس میان ما و تو وعده‌ای مقرر کن که نه ما آن را خلف کنیم و نه تو، در مکانی هموار و میانه.

59موسی گفت: «وعده شما روز جشن است، و مردم باید هنگام بالا آمدن خورشید گرد آورده شوند.

»

60پس فرعون روی برگرداند و مکر خود را گرد آورد و بازگشت.

61موسی به ساحران گفت: وای بر شما!

بر خدا دروغ نبندید که شما را با عذابی ریشه‌کن می‌کند.

هر کس دروغ ببندد، قطعاً ناکام می‌ماند.

62پس ساحران در میان خود به نزاع پرداختند و پنهانی با هم نجوا کردند.

63گفتند: این دو جز ساحرانی نیستند که می‌خواهند شما را با سحر خود از سرزمینتان بیرون کنند و طریقه مثلی شما را از بین ببرند.

64پس مکر خود را گرد آورید، سپس در یک صف پیش آیید.

هر کس امروز پیروز شود، قطعاً رستگار خواهد بود.

65گفتند: «ای موسی!

یا تو بینداز یا ما اولین اندازنده باشیم.

»

66موسی گفت: «نه، شما اول بیندازید.

» ناگهان ریسمان‌ها و عصاهایشان به نظرش رسید که به سحرشان می‌خزند.

67پس موسی در دلش ترسید.

68گفتیم: «نترس!

تو قطعاً برتری.

»

69«بینداز آنچه در دست راست توست، تا آنچه را که آنها ساخته‌اند ببلعد؛ زیرا آنچه ساخته‌اند، فقط مکر ساحر است.

و ساحر هر جا که بیاید، رستگار نمی‌شود.

»

70ساحران به سجده افتادند و گفتند: «ما به پروردگار هارون و موسی ایمان آوردیم.

»

71فرعون تهدید کرد: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم، به او ایمان آوردید؟ او حتماً بزرگ شماست که به شما سحر آموخته است.

من حتماً دست‌ها و پاهای شما را به طور متقاطع قطع خواهم کرد و شما را بر تنه‌های درخت خرما به صلیب خواهم کشید.

و به زودی خواهید دانست که عذاب کدام یک از ما دردناک‌تر و پایدارتر است.

»

72آنها پاسخ دادند: «سوگند به آنکه ما را آفرید!

ما هرگز تو را بر دلایل روشن که به ما رسیده است، ترجیح نخواهیم داد.

پس هر کاری می‌خواهی بکن!

اقتدار تو فقط در زندگی این دنیاست.

»

73ما به پروردگارمان ایمان آوردیم تا گناهان ما را و آن سحری را که ما را به انجام آن وادار کردی، بیامرزد.

و خداوند از نظر پاداش بهتر و از نظر عذاب پایدارتر است.

74کسانی که نزد پروردگارشان در حالی که گناهکاران بدکارند می‌آیند، قطعاً جهنم برای آنهاست، که در آن نه می‌میرند و نه زندگی می‌کنند.

75و اما کسانی که نزد او در حالی که مؤمن هستند و اعمال صالح انجام داده‌اند می‌آیند، برایشان بالاترین درجات است:

76باغ‌های جاودان که از زیر آنها نهرها جاری است، در آنجا جاودانه می‌مانند.

این پاداش کسانی است که خود را تزکیه می‌کنند.

77و به موسی وحی کردیم که شبانه بندگانم را حرکت ده و برایشان در دریا راهی خشک بزن.

از گرفتار شدن نترس و از غرق شدن بیم نداشته باش.

78پس فرعون با لشکریانش آنها را تعقیب کرد، اما آب دریا با چه هول و وحشتی آنها را فرا گرفت!

79و فرعون قوم خود را گمراه کرد و هدایتشان نکرد.

80ای بنی‌اسرائیل!

شما را از دشمنتان نجات دادیم و با شما در سمت راست کوه طور وعده گذاشتیم و بر شما مَنّ و سَلوی نازل کردیم،

81(و گفتیم:) از روزی‌های پاکیزه‌ای که به شما عطا کردیم بخورید، و در آن زیاده‌روی نکنید که خشم من بر شما فرود آید.

و هر کس که خشم من بر او فرود آید، قطعاً سقوط کرده است.

82و البته من بسیار آمرزنده هستم برای کسی که توبه کند و ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد، سپس بر هدایت پایدار بماند.