Zwycięstwo

Następny werset (48:29) potwierdza fakt, że Mahomet jest Posłańcem Allaha, nawet jeśli bałwochwalcy rzucają mu wyzwanie i kwestionują go. Allah zawsze będzie go wspierał. Allah wybrał najlepszych ludzi na swoich sahabów (towarzyszy).

Są opisani w Taurze Musy jako surowi wobec swoich wrogów, ale życzliwi wobec siebie nawzajem. Kłaniają się w salat, mając nadzieję na zadowolenie Allaha. Ich twarze są promienne od modlitwy.

Przykład społeczności muzułmańskiej w Indżilu Isy jest jak pojedyncze ziarno, które zamienia się w roślinę (jak Prorok), następnie wychodzą gałęzie (jak Chadidża, Abu Bakr, Omar, Osman, Ali, Bilal i Salman), następnie roślina rośnie dzień po dniu, stając się ogromna i silna.

Ty i ja jesteśmy częścią tego wielkiego drzewa liczącego prawie 2 miliardy ludzi.

Werset 29 jest dla mnie bardzo szczególny. Około lata 1999 roku miałem amerykańskiego współlokatora. Żartował sobie z mojej umiejętności pisania na klawiaturze po angielsku. W tamtych czasach byłem nowy w świecie komputerów, więc z trudem znajdowałem litery jednym palcem.

Prawdopodobnie pisałem 4-5 słów na minutę, ma-sza-Allah (a może powinienem powiedzieć a'uzu-billah?). Powiedziałem sobie: „Muszę coś z tym zrobić”. Nie znałem żadnego lokalnego miejsca, gdzie mógłbym nauczyć się pisania na klawiaturze, więc zapisałem się na kurs maszynopisania.

Ćwiczyłem 3 razy w tygodniu. Bardzo dobrze wytrenowałem się w znajdowaniu klawiszy na maszynie do pisania. Zapamiętałem je. Zostały zakodowane w moim mózgu. Później zaoszczędziłem trochę pieniędzy z mojej pracy tłumaczeniowej i postanowiłem kupić swój pierwszy komputer.

Odkrycie, że niektóre klawisze na klawiaturze różnią się od tych na maszynie do pisania, było totalnym koszmarem. Walka była prawdziwa, ponieważ łatwiej jest nauczyć się czegoś nowego niż oduczyć się czegoś starego. Ale się nie poddałem.

Potem zdarzyło się, że ktoś podarował mi płytę CD uczącą pisania na klawiaturze, więc użyłem jej do ćwiczeń. W końcu to się opłaciło i byłem w stanie pisać średnio 40-50 słów na minutę, używając wszystkich palców, bez patrzenia na klawiaturę.

Wtedy prawdopodobnie pisałem szybciej niż mój współlokator. Ale chciałem pójść o krok dalej: nauczyłem się pisać po arabsku – czego on nie potrafił. Jak to zrobiłem? Oto sekret: ćwiczyłem z wersetem 48:29, ponieważ zawiera on wszystkie 29 liter alfabetu arabskiego.