Al-Fatḥ (Sura 48)

Wprowadzenie

Ta medyńska sura bierze swoją nazwę od jasnego zwycięstwa (tj. Traktatu z Hudajbijji) wspomnianego w wersecie 1. Prorok (ﷺ) wraz z 1400 swoimi towarzyszami udał się do Mekki, aby odbyć mniejszą pielgrzymkę (umrę) w 6. roku Hidżry / 628 roku n.e. On (ﷺ) wysłał Usmana ibn Affana, aby powiadomić Mekkańczyków, że muzułmanie przybyli w pokoju, jedynie w celu odwiedzenia Świętego Domu. Kiedy Mekkańczycy zatrzymali Usmana, Prorok (ﷺ) pomyślał, że mogli zabić jego wysłannika. Więc on (ﷺ) wezwał wiernych, aby złożyli mu przysięgę wierności pod drzewem w Hudajbijji, na obrzeżach Mekki. Wkrótce potem Usman powrócił bezpiecznie i podpisano porozumienie pokojowe między muzułmanami a mekkańskimi poganami, stwierdzające między innymi, że muzułmanie będą musieli wrócić do Medyny i powrócić w następnym roku na umrę. Traktat z Hudajbijji jest opisywany jako jasne zwycięstwo, ponieważ ustanowił pokój, tymczasowo rozładował napięcie między muzułmanami a mekkańskimi poganami i dał muzułmanom dużo czasu na szerzenie świadomości i zrozumienia ich wiary. Tysiące ludzi z różnych plemion przyjęło islam podczas tego rozejmu. Sura chwali wiernych za dochowanie wierności Allahowi i Jego Wysłannikowi, krytykuje obłudników za to, że nie wyruszyli z Prorokiem (ﷺ), i potępia pogan za odmówienie wiernym dostępu do Świętego Domu. Opis prawdziwych wiernych, zarówno w Torze, jak i w Ewangelii, jest podany na końcu sury, a następnie instrukcje dotyczące właściwego postępowania z Prorokiem (ﷺ) i innymi wiernymi w następnej surze. W Imię Allaha — Najmiłosierniejszego, Najlitościwszego