வைகறை

ஒரு நாள், ஒரு மன்னர் தனது ஆலோசகரிடம், "என் வேலைக்காரன் ஏன் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறான்?" என்று கேட்டார். ஆலோசகர், "அவரை 99 விதி மூலம் சோதிப்போம்" என்றார். மன்னர் அது என்ன என்று கேட்டார், அதற்கு ஆலோசகர், "இன்று இரவு, நான் 99 தினார் (தங்க நாணயங்கள்) ஒரு பையில் போட்டு, பையின் மேல் 100 தினார் என்று எழுதி, அதை அவனது வீட்டின் முன் வைத்து, அவன் எப்படி நடந்துகொள்கிறான் என்று பார்ப்போம்" என்றார். மன்னர் ஒப்புக்கொண்டார். மறுநாள் காலை, வேலைக்காரன் மிகவும் தூக்க கலக்கத்துடனும் கோபத்துடனும் இருந்தான். மன்னர் அவனிடம், "என்ன நடந்தது?" என்று கேட்டார். அவன் சொன்னான், "நேற்று இரவு, என் வீட்டின் முன் ஒரு பை கிடைத்தது. அந்த பையில் 100 தினார் இருக்க வேண்டும். ஆனால் நானும் என் மனைவியும் பணத்தை எண்ணியபோது, ஒரு தினார் காணவில்லை. நாங்கள் இரண்டு மணி நேரம் எண்ணிக் கொண்டே இருந்தோம். வீட்டின் வெளியேயும் தேடினோம். எங்கள் அண்டை வீட்டார்தான் அந்த தினாரை எடுத்திருப்பார் என்று நினைத்தோம். நான் அதிகாலை 3:00 மணிக்கு அவரை எழுப்பி, என் தினாரை திருடிவிட்டாரா என்று கேட்டேன். அவர் என்னை மீண்டும் தூங்கச் சென்று காலையில் முதலில் என் மருத்துவரைப் பார்க்கச் சொன்னார். பிறகு நான் என் மனைவியிடம், 'ஒருவேளை நீதான் அதைத் திருடியிருப்பாய்' என்றேன். அவள், 'இல்லை, நீதான் பையைக் கண்டுபிடித்தாய். நீதான் திருடன்' என்றாள். நான், 'இல்லை, நான் இல்லை. ஒருவேளை குழந்தைகள் செய்திருக்கலாம்' என்றேன். நாங்கள் இரவு முழுவதும் பணத்தை எண்ணி, அந்த தினாரைத் தேடி, ஒருவரையொருவர் குற்றம் சாட்டிக்கொண்டிருந்தோம்." ஆலோசகர் மன்னரிடம் கூறினார், "காணாமல் போன ஒரு தினாரால் அவனால் 99 தினார்களை அனுபவிக்க முடியவில்லை. பின்வரும் பகுதிப்படி, சில மக்கள் அல்லாஹ் அவருக்கு அளித்த அருட்கொடைகளுக்காக நன்றி செலுத்துவதில்லை, ஏனெனில் இது எப்படியும் தங்களுக்கு உரியது என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். ஆனால் அல்லாஹ் அவர்கள் தங்களுக்கு உரியது என்று நினைப்பதை அவர்களுக்கு வழங்காவிட்டால், அவர்கள் புலம்பிக்கொண்டே இருப்பார்கள், மேலும் தங்களிடம் இருப்பதை பாராட்டத் தவறிவிடுவார்கள்."