சோதிக்கப்பட்டவள்

இந்த அத்தியாயம், முஸ்லிம் சமூகத்தை நிந்திக்காத அல்லது போரிடாத முஸ்லிம் அல்லாதவர்களிடம் அன்பாகவும் நீதியாகவும் நடந்துகொள்ளுமாறு முஸ்லிம்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறது.

மக்காவை விட்டு வெளியேறி மதீனாவில் உள்ள முஸ்லிம்களுடன் சேரும் சிலை வணங்கும் பெண்களுடனும், அத்துடன் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டவர்களுடனும் எவ்வாறு நடந்துகொள்வது என்பது குறித்து நபிக்கும் விசுவாசிகளுக்கும் பிற அறிவுரைகள் வழங்கப்படுகின்றன.

இருப்பினும், யாராவது முஸ்லிம்களைத் தாக்கினால், அவர்களுடன் நல்லுறவைப் பேணுவது அல்லது சமூகத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய தகவல்களை நம்பி அவர்களிடம் ஒப்படைப்பது சரியல்ல.

எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது தோழர்களிடம், தாம் நகரைக் கைப்பற்ற ஒரு படையை வழிநடத்தப் போவதாகக் கூறினார்கள். இந்தத் தகவலை மக்காவில் உள்ள யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டாம் என்று அனைவருக்கும் கூறினார்கள். இருப்பினும், ஹாத்திப் என்ற பெயருடைய ஒரு தோழர், முஸ்லிம்கள் நகரத்திற்குள் நுழையத் தவறினால், மக்காவில் இன்னும் இருந்த அவரது குழந்தைகளையும் உறவினர்களையும் பாதுகாப்பதன் மூலம் இந்த உதவிக்காக அவர்கள் அவருக்குப் பிரதிபலன் அளிப்பார்கள் என்று நம்பி, மக்காவாசிகளுக்கு ஒரு எச்சரிக்கை கடிதத்தை அனுப்பினார். விரைவில் ஹாத்திப் செய்ததைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு வஹீ வந்தது. எனவே அவர் சில தோழர்களை அனுப்பினார், கடிதம் மக்காவைச் சென்றடைவதைத் தடுக்க. ஹாத்திப் பின்னர் மன்னிக்கப்பட்டார். மக்கா முஸ்லிம் படையிடம் அமைதியாக சரணடைந்தது, மேலும் மக்கா மக்கள் நபி (ஸல்) அவர்களால் மன்னிக்கப்பட்டனர். (இமாம் அல்-புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் அவர்களால் பதிவு செய்யப்பட்டது)

சில முஸ்லிம்கள் மன வேதனையில் இருந்தனர், ஏனெனில் அவர்களின் உறவினர்களில் சிலர் இஸ்லாத்தின் எதிரிகளாக இருந்தனர், மேலும் சில சமயங்களில் இரு தரப்பினரும் ஒருவருக்கொருவர் போரிட வேண்டியிருந்தது. பின்வரும் வசனம் அந்த முஸ்லிம்களுக்கு ஆறுதல் அளிப்பதற்காக அருளப்பட்டது, ஒரு நாள் அல்லாஹ் அவர்களுக்கிடையே அமைதியையும் நல்லிணக்கத்தையும் ஏற்படுத்துவான் என்ற நம்பிக்கையை அவர்களுக்கு அளிப்பதன் மூலம். இஸ்லாத்தின் மிகக் கொடிய எதிரிகளில் சிலர் இறுதியில் முஸ்லிம்களாக மாறினர். (இமாம் இப்னு கஸீர் அவர்களால் பதிவு செய்யப்பட்டது)