زخرف

1حا میم.

2به کتاب مبین!

3همانا ما آن را قرآنی عربی قرار دادیم تا شاید شما درک کنید.

4و همانا آن در ام‌الکتاب نزد ماست، بلندمرتبه و حکیم.

5آیا اکنون ذکر را از شما بازداریم به خاطر اینکه شما قومی اسراف‌کار هستید؟

6چه بسیار پیامبرانی به سوی اقوام ستمگر پیشین فرستادیم!

7و هیچ پیامبری به سوی آنها نیامد مگر اینکه او را استهزا کردند.

8پس ما آن ستمکاران را هلاک کردیم که نیرومندتر از اینها بودند.

سرگذشت پیشینیان گذشت.

9و اگر از آنها بپرسی چه کسی آسمان‌ها و زمین را آفریده است، قطعاً خواهند گفت: «آنها را [خدای] عزیز علیم آفریده است.

»

10اوست که زمین را برای شما گسترانده و در آن برای شما راه‌ها قرار داده است تا راه یابید.

11و اوست که از آسمان باران را به اندازه‌ای معین فرو می‌فرستد، که با آن به زمین مرده حیات می‌بخشیم.

و اینگونه شما [از قبرها] بیرون آورده می‌شوید.

12و اوست که همه چیز را جفت آفرید و برای شما کشتی‌ها و چهارپایان را قرار داد تا سوار شوید.

13تا بر پشت آنها مستقر شوید و هنگامی که بر آنها نشستید، نعمت پروردگارتان را به یاد آورید و بگویید: «پاک و منزه است آنکه اینها را مسخر

ما گردانید، و ما خود بر آن توانا نبودیم.

»

14و همانا همه ما به سوی پروردگارمان بازخواهیم گشت!

15و با این حال، برای او از آفریده‌هایش شریکانی قرار دادند.

به راستی انسان ناسپاسی آشکار است.

16آیا او از آنچه آفریده، دخترانی (یعنی فرشتگان) را برای خود برگزیده است و شما را به پسران اختصاص داده است؟

17و هرگاه به یکی از آنها بشارت داده شود به همان دختری که به رحمان نسبت می‌دهند، چهره‌اش سیاه می‌شود در حالی که خشم خود را فرو می‌خورد.

18آیا برای او کسانی را قرار می‌دهند که در زیور و زینت پرورش می‌یابند و در خصومت (جدال) آشکار نیستند؟

19و فرشتگان را که بندگان رحمان هستند، مؤنث قرار دادند.

آیا آنها شاهد آفرینش آنها بودند؟ گواهی آنها نوشته خواهد شد و از آنها سؤال خواهد شد!

20و می‌گویند: «اگر رحمان می‌خواست، ما هرگز آنها را نمی‌پرستیدیم.

» آنها هیچ دانشی به این 'ادعا' ندارند.

آنها جز دروغ نمی‌گویند.

21یا ما پیش از این 'قرآن' به آنها کتابی داده‌ایم که به آن چنگ زده‌اند؟

22بلکه می‌گویند: «ما پدران خود را بر راهی یافتیم، پس ما هم از آثار آنها پیروی می‌کنیم.

»

23و بدین‌سان، ما هیچ هشداردهنده‌ای را پیش از تو به شهری نفرستادیم مگر اینکه مترفین آن گفتند: «ما پدران خود را بر راهی یافتیم، و ما هم از

آثار آنها پیروی می‌کنیم.

»

24گفت: «آیا اگر آنچه برای شما آورده‌ام هدایت‌کننده‌تر باشد از آنچه پدران خود را بر آن یافتید؟» گفتند: «ما به آنچه با آن فرستاده شده‌اید، کافریم.

»

25پس آنها را به عذاب گرفتیم.

پس بنگر که سرانجام تکذیب‌کنندگان چه بود!

26به یاد آور ای پیامبر، هنگامی که ابراهیم به پدرش و قومش گفت: «من از آنچه شما می‌پرستید، بری هستم،

27مگر آن کس که مرا آفرید، و اوست که مرا هدایت خواهد کرد!

»

28و او این کلمه جاودانه را در نسل خود قرار داد، تا آنان به سوی او بازگردند.

29بلکه اینان و پدرانشان را بهره‌مند ساختم تا حق و رسولی روشنگر به سویشان آمد.

30اما هنگامی که حق به سویشان آمد، گفتند: «این سحر است و ما به آن کافریم.

»

31و گفتند: «چرا این قرآن بر مردی بزرگ از یکی از این دو شهر نازل نشد؟»

32آیا آنان رحمت پروردگارت را تقسیم می‌کنند؟ ما معیشتشان را در زندگی دنیا میانشان تقسیم کرده‌ایم و برخی را بر برخی دیگر درجات دادیم تا بعضی، بعضی دیگر

را به خدمت گیرند.

و رحمت پروردگارت از آنچه آنان جمع می‌کنند، بهتر است.

33اگر بیم آن نبود که مردم همگی کافر شوند، ما برای خانه‌های کسانی که به رحمان کفر می‌ورزند، سقف‌هایی از نقره و نردبان‌هایی از نقره که بر آن

بالا روند، قرار می‌دادیم،

34و درهایی از نقره برای خانه‌هایشان، و تخت‌هایی که بر آن تکیه زنند،

35و زینت‌هایی از طلا نیز.

ولی همه اینها جز متاع ناچیز زندگی دنیا نیست.

و پاداش آخرت نزد پروردگارت تنها برای پرهیزگاران است.

36و هر کس از ذکر رحمان روی بگرداند، شیطانی را برای او قرین می‌سازیم.

37و آن (شیطان) او را از راه حق باز می‌دارد، در حالی که (آن شخص) می‌پندارد هدایت یافته است.

38تا آنگاه که نزد ما آید، (به قرینش) می‌گوید: «ای کاش میان من و تو فاصله مشرق و مغرب بود!

چه بد قرینی بودی!

»

39گفته می‌شود: «چون ستم کردید، امروز شریک بودن در عذاب به شما سودی نمی‌رساند.

»

40آیا تو می‌توانی کران را شنوا کنی، یا کوران را هدایت نمایی، یا کسی را که در گمراهی آشکار است؟

41و اگر تو را [از دنیا] ببریم، ما حتماً از آنها انتقام خواهیم گرفت.

42یا اگر آنچه را که به آنها وعده داده‌ایم به تو نشان دهیم، ما بر آنها کاملاً مسلط هستیم.

43پس به آنچه بر تو وحی شده است چنگ بزن، که تو قطعاً بر صراط مستقیم هستی.

44و قطعاً این [قرآن] برای تو و قوم تو مایه شرف است، و به زودی [درباره آن] بازخواست خواهید شد.

45از پیروان رسولانی که پیش از تو فرستادیم بپرس، آیا ما جز رحمان، معبودان دیگری برای پرستش قرار دادیم؟

46همانا ما موسی را با آیات خود به سوی فرعون و سران قومش فرستادیم و او گفت: «من فرستاده پروردگار جهانیانم!

»

47ولی همین که او با آیات ما به سوی آنان آمد، بر آنها می‌خندیدند.

48در حالی که هر نشانه‌ای که به آنان نشان می‌دادیم از دیگری بزرگتر بود.

پس ما آنان را به عذاب‌های گوناگون گرفتار کردیم تا شاید به راه راست بازگردند.

49پس گفتند: «ای ساحر بزرگ!

پروردگارت را برای ما بخوان، به پاس پیمانی که با تو بسته است.

و ما قطعاً هدایت می‌پذیریم.

»

50ولی همین که ما عذاب را از ایشان برطرف کردیم، آنان پیمان خود را شکستند.

51و فرعون در میان قومش ندا داد: «ای قوم من!

آیا فرمانروایی مصر و این جویبارها که از زیر پای من روان است، از آن من نیست؟ آیا نمی‌بینید؟»

52آیا من بهتر از این شخص فرومایه نیستم که به دشواری سخن می‌گوید؟

53پس چرا دستبندهای زرین بر او افکنده نشده و فرشتگان همراه او نیامدند؟

54پس او قومش را سبک‌مغز کرد و آنان از او اطاعت کردند.

به راستی که آنان قومی فاسق بودند.

55پس چون ما را به خشم آوردند، از آنان انتقام گرفتیم و همه را غرق کردیم.

56و آنان را عبرت و درسی برای آیندگان قرار دادیم.

57هنگامی که پسر مریم به عنوان مثالی در بحثی مطرح شد، قوم تو فریاد برآوردند.

58و گفتند: «آیا خدایان ما بهترند یا عیسی؟» آنها او را فقط برای جدال مطرح کردند.

در حقیقت، آنها مردمی اهل مجادله هستند.

59او تنها بنده‌ای بود که بر او منت نهادیم و او را مثالی برای بنی‌اسرائیل قرار دادیم.

60اگر می‌خواستیم، می‌توانستیم به آسانی همه شما را با فرشتگان در زمین جایگزین کنیم.

61و بازگشت او قطعاً نشانه‌ای برای قیامت است.

پس در آن تردید نکنید و از من پیروی کنید.

این صراط مستقیم است.

62و شیطان شما را باز ندارد، زیرا او به راستی دشمن آشکار شماست.