பசு

யாராவது கேட்கலாம், "இஸ்லாத்தில் **பன்றி இறைச்சி ஏன் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது?

**" பொதுவாக, சில மதங்களிலோ அல்லது கலாச்சாரங்களிலோ சில வகையான இறைச்சிகள் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.

உதாரணமாக, யூதர்கள் ஒட்டக இறைச்சி, சேவல் அல்லது இறால் சாப்பிடுவதில்லை, ஏனெனில் அது அவர்களின் நம்பிக்கைகளுக்கு எதிரானது.

இந்துக்கள் மாட்டிறைச்சி சாப்பிடுவதில்லை, ஏனெனில் பசுக்கள் அவர்களின் மதத்தில் புனிதமானவை.

சிலர் பூனைகளையும் நாய்களையும் சாப்பிடுகிறார்கள், மற்றவர்கள் கண்டிப்பாக சைவ உணவு உண்பவர்கள்.

வசனங்கள் 172-173 இல் நாம் காணக்கூடியது போல, முஸ்லிம்களுக்கு தடைசெய்யப்பட்ட உணவுகள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருப்பதால் பெயரிடப்பட்டுள்ளன.

மற்ற அனைத்து நல்ல, தூய்மையான உணவுகளும் அனுமதிக்கப்படுகின்றன.

சில வகையான உணவுகளைத் தடைசெய்வது, **அல்லாஹ்வுக்கு நாம் கீழ்ப்படிகிறோமா** என்பதற்கான ஒரு சோதனை.

இஸ்லாத்தின் வருகைக்கு முன், அரபு கோத்திரங்களிடையே கோத்திரப் போர் புரிவது சாதாரணமாக இருந்தது, இது பரவலான அநீதிகளுக்கு வழிவகுத்தது.

உதாரணமாக, ஒரு பெண் வேறு கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த மற்றொரு பெண்ணால் கொல்லப்பட்டால், பாதிக்கப்பட்டவரின் கோத்திரம் கொலையாளியின் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு ஆணைக் கொன்று பழிவாங்கும்.

அதேபோல், ஒரு அடிமை மற்றொரு அடிமையைக் கொன்றால், பாதிக்கப்பட்டவரின் கோத்திரம் கொலையாளியின் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு சுதந்திர மனிதனைக் கொல்லும்.

ஒரு முக்கியமான நபர் கொல்லப்பட்டால், பாதிக்கப்பட்ட கோத்திரம் பெரும்பாலும் எதிர்க் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த பலரைக் கொன்று பழிவாங்க முயலும்.

இஸ்லாத்தின் வருகையுடன், இந்த அநீதிகளைக் களைய ஒரு சட்ட விதிகள் அமைப்பு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

பாதிக்கப்பட்டவரின் அல்லது கொலையாளியின் பாலினம் அல்லது சமூக அந்தஸ்தைப் பொருட்படுத்தாமல், உண்மையான கொலையாளியைத் தவிர வேறு யாரையும் கொல்வது இஸ்லாத்தில் சட்டவிரோதமாக்கப்பட்டது.

**வேண்டுமென்றே கொல்லப்பட்ட** சந்தர்ப்பங்களில், பாதிக்கப்பட்டவரின் நெருங்கிய உறவினர்களுக்குத் தேர்வு செய்யும் உரிமை வழங்கப்படுகிறது: அவர்கள் கொலையாளியின் மரண தண்டனையைக் கோரலாம்,

**இரத்தப் பணம் (தியா)** ஏற்கலாம் அல்லது தாராளமாக தண்டனையைத் தள்ளுபடி செய்யலாம்.

ஒரு நபர் **தவறாக** கொல்லப்பட்டால், பாதிக்கப்பட்டவரின் உறவினர்களுக்கு இரண்டு விருப்பங்கள் உள்ளன: அவர்கள் இரத்தப் பணத்தை ஏற்கலாம் அல்லது கொலையாளியை மன்னிக்கலாம்.

(இமாம் இப்னு கதிர்)

62.

**இரத்தப் பணம்** என்பது பாதிக்கப்பட்டவரின் குடும்பத்தால் மன்னிக்கப்படுவதற்காக கொலையாளியால் செலுத்தப்படும் தொகையாகும்.

பின்வருபவை பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வட அமெரிக்காவில் நடந்த உண்மைக் கதைகள்.

இணையம் பரவலாவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன், கனடாவின் ஒரு சிறிய நகரத்தில் ஒரு முஸ்லிம் சகோதரர் இறந்தார்.

அவருக்கு அந்த நகரத்தில் குடும்ப உறுப்பினர்களோ அல்லது சக முஸ்லிம்களோ இல்லாததால், அவரது முஸ்லிம் அல்லாத மனைவி என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் இருந்தார்.

அவர்கள் ஒரு தேவாலயத்தில் அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்து, அவர் முஸ்லிம் அல்லாத முறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

அவரது மரணத்திற்குப் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவரது கதை என் கவனத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்டபோது, அவர் இறந்தபோது யாரும் ஜனாஸா தொழுகை நடத்தாததால், நாங்கள் எனது மசூதியில் அவருக்காக ஜனாஸா

தொழுகை நடத்தினோம்.

ஒரு சகோதரர் இறந்தார், அவரது சொந்த ஊரில் உள்ள அவரது குடும்பத்தின் தொடர்புத் தகவல் யாருக்கும் தெரியாததால், அவரது உடல் ஒரு உள்ளூர் மருத்துவமனையில் 2 வாரங்கள் வைக்கப்பட்டது.

ஒரு சகோதரி ஒரு சிறிய வணிகத்தை நடத்தி வந்தார், அவர் சிலருக்குப் பணம் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது, மேலும் மற்றவர்கள் அவருக்குப் பணம் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது.

அவர் திடீரென இறந்தபோது, அவரது குடும்பத்திற்கு அந்தக் கடன்கள் பற்றித் தெரியவில்லை.

அவை எழுத்துப்பூர்வமாக இல்லாததால் குடும்பத்தினர் அவரது கடன்களைச் செலுத்த மறுத்துவிட்டனர்.

ஒரு முஸ்லிம் தம்பதியினர் ஒரு விபத்தில் இறந்தனர், சிறிய குழந்தைகளை விட்டுச் சென்றனர், அந்தக் குழந்தைகள் முஸ்லிம் அல்லாத ஒரு குடும்பத்தால் தத்தெடுக்கப்பட்டனர்.

அமெரிக்காவில் ஒரு முஸ்லிம் ஆண் இறந்தார், அவரது முஸ்லிம் அல்லாத மனைவி அவரது உடலை தகனம் செய்ய (எரிக்க) முடிவு செய்தார்.

அவரது முஸ்லிம் குடும்பத்தினர் எதிர்ப்புத் தெரிவித்து, அவரது மனைவியை நீதிமன்றத்திற்கு அழைத்துச் சென்றனர், ஆனால் நீதிபதி அவருக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்தார்.

இந்தக் கதையில் உள்ள அனைத்து முஸ்லிம்களுக்கும் ஒரு பொதுவான விஷயம் இருந்தது: அவர்கள் ஒரு உயில் (அவர்கள் இறந்த பிறகு என்ன நடக்க வேண்டும் என்று கூறும் ஒரு ஆவணம்) எழுதி வைக்கவில்லை.

ஒரு முஸ்லிம் ஆண் ஒரு கிறிஸ்தவ அல்லது யூதப் பெண்ணை மணந்திருந்தால், பெரும்பாலான நேரங்களில் மனைவிக்கு இஸ்லாத்தின்படி என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தெரியாது (குறிப்பாக கணவர் தனது மதத்தைப்

பின்பற்றாதவராக இருந்தால்).

சில சமயங்களில் மனைவி தனது சொந்த குடும்பம் மற்றும் சமூகத்தின் ஆதரவைப் பெறுவதற்காக தனது சொந்த வழியில் காரியங்களைச் செய்கிறார்.

மேலே குறிப்பிடப்பட்ட மற்ற எடுத்துக்காட்டுகளில், குழந்தைகள் அல்லது இறந்த முஸ்லிமுக்கு ஒரு சரியான இஸ்லாமிய இறுதிச் சடங்கை ஏற்பாடு செய்ய குடும்ப உறுப்பினர்கள் இல்லாததால் விஷயங்கள்

சிக்கலாகிவிட்டன.

இந்தப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க, இஸ்லாம் நமக்கு ஒரு **வஸிய்யா (உயில்)** எழுதக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

குர்ஆன் (வசனங்கள் 2:180-182) மற்றும் நபியின் சுன்னா (வழிமுறை) வஸிய்யாவின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிப் பேசுகின்றன, குறிப்பாக ஒருவர் சொத்துக்களை விட்டுச் சென்றால்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் அறிவித்ததாவது, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஏதேனும் மதிப்புமிக்க பொருள் வைத்திருக்கும் ஒரு முஸ்லிம், இரண்டு நாட்கள் கூட ஒரு எழுதப்பட்ட உயில் இல்லாமல்

இருப்பது சரியல்ல.

" இப்னு உமர் கூறினார், "நான் இதைக் கேட்டபோது, உடனடியாக எனது வஸிய்யாவை எழுதினேன்.

" {இமாம் அல்-புகாரி & இமாம் முஸ்லிம்}

யாராவது கேட்கலாம், "நான் எனது உயிலை எப்படி எழுதுவது?

" வஸிய்யா மிகவும் எளிமையானது.

பின்வரும் அம்சங்களைச் சேர்ப்பதைக் கவனியுங்கள்:

இஸ்லாமிய உயில் (வஸிய்யா)

1.

அல்லாஹ்வே என் இறைவன் என்றும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனது நபி என்றும், நியாயத்தீர்ப்பு நாள் உண்மை என்றும் நான் நம்புகிறேன்.

2.

எனது குடும்பத்தினர் அல்லாஹ்வை மனதில் கொள்ளுமாறும், நபியின் வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றுமாறும் நான் அறிவுறுத்துகிறேன்.

எனது இறுதிச் சடங்குகள் இஸ்லாமிய போதனைகளின்படி நடைபெற வேண்டும்.

நான் ஒரு முஸ்லிம் மையவாடியில் அடக்கம் செய்யப்பட வேண்டும்.

என் இளம் குழந்தைகள் என் வாழ்க்கைத் துணையின் பராமரிப்பில் இருப்பார்கள்.

என் வாழ்க்கைத் துணை உயிருடன் இல்லாவிட்டால், அவர்கள் நெருங்கிய குடும்ப உறுப்பினர்களின் பராமரிப்பில் இருப்பார்கள்.

இது எனது சொத்து (நிலம், வீடு, பணம், வங்கிக் கணக்குகள், தங்கம், முதலியன).

நான் இந்த நபருக்கு $.

தொகையை கடன்பட்டிருக்கிறேன்.

இந்த நபர் .

எனக்கு இந்தத் தொகை $.

கடன்பட்டிருக்கிறார்.

இந்தத் தொகை (எனது செல்வத்தில் பாதி வரை) $.

இந்த நபருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.

(எனது வாரிசுரிமையில் பங்கு இல்லாதவர்) அல்லது இந்தத் திட்டத்திற்கு (விருப்பத்தேர்வு).

எனது இறுதிச் சடங்குச் செலவுகள், கடன்கள் மற்றும் அன்பளிப்புகள் அல்லது நன்கொடைகளைச் செலுத்திய பிறகு, எனது மீதமுள்ள சொத்து இஸ்லாமியச் சட்டத்தால் தீர்மானிக்கப்பட்ட பங்குகளின்படி

விநியோகிக்கப்பட வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.

இந்த நபர் .

எனது வஸிய்யத்தை (உயில்) செயல்படுத்துவதற்குப் பொறுப்பாக இருக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.

நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து வாழ்பவராக இருந்தால், உங்களுக்கு ஏதேனும் நேர்ந்தால் தொடர்பு கொள்ளப்பட வேண்டியவர்களின் பெயர்கள், தொலைபேசி எண்கள் அல்லது மின்னஞ்சல்களைச்

சேர்க்க மறக்காதீர்கள்.

நீங்கள் இரண்டு பிரதிகளை உருவாக்கலாம்: ஒன்று உங்கள் குடும்பத்தினரிடம் வைத்திருக்க, மற்றொன்று உங்கள் வஸிய்யத்தை (உயில்) செயல்படுத்துவதற்குப் பொறுப்பான நபரிடம்.

ஒரு பெரிய மாற்றம் ஏற்படும்போது (உதாரணமாக, நீங்கள் ஒரு புதிய வீடு வாங்கினாலோ அல்லது யாரிடமாவது பணம் கடன் வாங்கினாலோ) உங்கள் வஸிய்யத்தை நீங்கள் புதுப்பிக்கலாம்.

நீங்கள் இஸ்லாமியர் அல்லாத ஒரு நாட்டில் வசிப்பவராக இருந்தால், உங்கள் மரணத்திற்குப் பிறகு யாரும் உங்கள் வஸிய்யத்தை சவால் செய்யாதவாறு, அதை ஒரு வழக்கறிஞரால் சரிபார்க்க விரும்புவீர்கள்.

இது ஒரு மனிதரின் உண்மைக் கதை.

அவர் தனது குடும்பத்துடன் விடுமுறைக்காகப் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார்.

பகலில் சாலைகள் பரபரப்பாக இருந்ததால், அவர்கள் இரவில் பயணிக்க முடிவு செய்தனர்.

பயணத்திற்கான ஏற்பாடுகளில் மிகவும் மும்முரமாக இருந்ததால், நெடுஞ்சாலையில் ஏறுவதற்கு முன் எரிபொருள் நிரப்பும் நிலையத்திற்குச் சென்று தொட்டியை நிரப்ப மறந்துவிட்டதாக அவர் கூறினார்.

அந்த நெடுஞ்சாலையில் அவர் பயணிப்பது இதுவே முதல் முறை என்பதால், வழியில் ஒரு எரிபொருள் நிரப்பும் நிலையத்தைக் கண்டுபிடிப்பது எளிதாக இருக்கும் என்று அவர் கருதினார்.

அவர் சுமார் ஒரு மணி நேரம் ஓட்டினார், ஆனால் எதையும் பார்க்க முடியவில்லை.

டேஷ்போர்டில் எரிபொருள் விளக்கு ஒளிரத் தொடங்கியதும், அவர் பீதியடையத் தொடங்கினார்.

சாலை இருண்டிருந்தது, வீடுகளோ அல்லது உயிரின் அறிகுறிகளோ இல்லை.

காலை வரை காரிலேயே தூங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுமோ என்று அந்த மனிதர் கவலைப்பட்டார்.

திடீரென்று, அவர்கள் தூரத்தில் ஒரு ஒளியைக் கண்டனர், அது ஒரு சிறிய, பழைய ஓய்வு இடமாக மாறியது.

அந்த மனிதர் உரிமையாளரிடம் எரிபொருள் இருக்கிறதா என்று கேட்டார், ஆனால் உரிமையாளர் இல்லை என்று கூறினார்.

இருப்பினும், 10 நிமிட தூரத்தில் எரிபொருள் விற்கும் ஒரு புதிய இடம் இருப்பதாக அவர் கூறினார்.

இது அவர்களுக்கு சிறிது நம்பிக்கையை அளித்தது, ஆனால் அந்த மனிதர் கவலைப்பட்டார்.

அந்த இடத்தில் எரிபொருள் இல்லாவிட்டால் என்ன செய்வது?

அந்த 10 நிமிடங்கள் 10 மணிநேரமாக மாறினால் என்ன செய்வது?

பின்னர் அவர் ஒளிரும் எரிபொருள் விளக்கை உற்றுப் பார்த்தபடி காரை ஓட்டிச் சென்றார்.

இறுதியாக, அவர் அந்த இடத்திற்கு வந்து உரிமையாளரிடம் அவசரமாகக் கேட்டார், "தயவுசெய்து உங்களிடம் எரிபொருள் இருக்கிறதா?

" உரிமையாளர், "ஆம்!

" என்றார்.

அந்த மனிதர் மிகவும் உற்சாகமடைந்தார்.

தனது வாழ்க்கையில் கேட்ட சிறந்த 'ஆம்' இதுதான் என்று அவர் கூறினார்.

அவர் அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் விதமாக சஜ்தா செய்து, பின்னர் முழு தொட்டியுடன் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்தார்.

இந்த அனுபவம் ரமலான் மாதத்தை அவருக்கு நினைவூட்டியதாக அந்த மனிதர் கூறினார்.

இந்த மாதத்தை ஜன்னாவை நோக்கிய உங்கள் நெடுஞ்சாலையில் உள்ள ஒரே எரிபொருள் நிரப்பும் நிலையமாக நினைத்துப் பாருங்கள்.

கதையில் வரும் மனிதர், "நான் இந்த எரிபொருள் நிரப்பும் நிலையத்தைத் தவிர்த்துவிட்டு அடுத்ததைப் பயன்படுத்துவேன்" என்று கூறியிருந்தால் அது புத்திசாலித்தனமாக இருந்திருக்கும் என்று

நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?

நிச்சயமாக இல்லை.

அதேபோல், "நான் இந்த ரமலானைத் தவிர்த்துவிட்டு அடுத்ததில் கவனம் செலுத்துவேன்" என்று நம்மால் கூற முடியாது.

நாம் மற்றொரு ரமலானைக் காண உயிருடன் இருக்க மாட்டோம்.

எனவே, நாம் உண்மையிலேயே ஜன்னாவை அடைய விரும்பினால், நற்செயல்களால் நமது தொட்டிகளை நிரப்புவதிலிருந்து திசைதிருப்பப்படக்கூடாது.

ரமலானுக்கு சில மாதங்களுக்கு முன்பு, ஜோஹா தனது ஒரே கழுதையை இழந்தார்.

அவர் அதை எல்லா இடங்களிலும் தேடியும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

எனவே, தனது அன்பான கழுதை கிடைத்தால் 3 நாட்கள் நோன்பு நோற்பதாக அவர் உறுதியளித்தார்.

ஒரு வாரம் கழித்து, அவர் காலையில் எழுந்தபோது, கழுதை வீட்டின் முன் நிற்பதைக் கண்டார்.

உறுதியளித்தபடியே, அவர் தனது வாக்குறுதியை நிறைவேற்றி 3 நாட்கள் நோன்பு நோற்றார்.

இருப்பினும், கழுதை விரைவில் இறந்துவிட்டது.

ஜோஹா மிகவும் கோபமடைந்து, "அவ்வளவுதான்.

அந்த 3 நாட்களை ரமலானில் இருந்து கழித்துவிடுவேன்!

" என்று கூறினார்.

ஜோஹா சொன்னதைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

ரமழான் மாதத்தில் நோன்பு நோற்பது அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விசேஷமானது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ் கூறினான், "ஆதமின் மக்களின் அனைத்து நற்செயல்களும் அவர்களுக்கே உரியவை, நோன்பைத் தவிர.

அது எனக்கே உரியது, அதற்கான கூலியை நான் தான் வழங்குவேன்.

" (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) சில அறிஞர்கள் நோன்பு அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விசேஷமானது என்று கூறுகிறார்கள், ஏனெனில்:

* சில முஸ்லிம்கள் தொழுகை, தானம் அல்லது ஹஜ் செய்யும் போது வெளிப்படையாகக் காட்டிக் கொள்ளலாம்.

ஆனால் நீங்கள் உண்மையாக நோன்பு நோற்கிறீர்களா என்பதை யாராலும் சொல்ல முடியாது.

* ஜகாத்திற்காக, ஒருவருக்கு 700 நன்மைகள் கிடைக்கலாம்.

நோன்பைப் பொறுத்தவரை, அதன் விசேஷமான கூலியை அல்லாஹ்வே தீர்மானிக்கிறான்.

* சிலை வணங்கிகள் தங்கள் கடவுள்களுக்காக நோன்பைத் தவிர பல்வேறு வழிபாடுகளைச் செய்தனர்.

உதாரணமாக, அவர்கள் தங்கள் சிலைகளுக்காகத் தொழுதார்கள், தானம் செய்தார்கள், துஆ செய்தார்கள், ஹஜ் செய்தார்கள்.

ஆனால் அவர்கள் ஒருபோதும் அவற்றுக்காக நோன்பு நோற்கவில்லை.

ரமழானின் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ள, இந்த அழகான ஹதீஸைப் பற்றி சிந்திப்போம்.

குதாஆ கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த 2 மனிதர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இஸ்லாத்தைத் தழுவியதாக அறிவிக்கப்பட்டது.

பின்னர், அவர்களில் ஒருவர் போரில் ஷஹீதாக இறந்தார், மற்றவர் ஒரு வருடம் கூடுதலாக வாழ்ந்தார்.

தல்ஹா (தோழர்களில் ஒருவர்) கூறினார், "நான் சொர்க்கத்தைப் பற்றி ஒரு கனவு கண்டேன், ஒரு வருடம் கூடுதலாக வாழ்ந்தவர் ஷஹீதை விட முன்னதாக சொர்க்கத்தில் நுழைவதைக் கண்டேன்.

இதனால் நான் ஆச்சரியப்பட்டேன்.

காலையில், நான் அதை அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் குறிப்பிட்டேன்.

" தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் ஆச்சரியப்பட வேண்டாம் என்று கூறி, மேலும் கூறினார்கள், "அவர் ஒரு கூடுதல் ரமழான் நோன்பு நோற்கவில்லையா மற்றும் ஒரு வருடம் முழுவதும் இத்தனை ரக்அத்துகள்

தொழவில்லையா?

" {இமாம் அஹ்மத்}

மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்த பிறகு இரண்டாம் ஆண்டில் நோன்பு நோற்பது கடமையாக்கப்பட்ட ரமழான் மாதம், லைலத்துல் கத்ர் இரவு (மாதத்தின் கடைசி பத்து இரவுகளில் ஒன்று, பெரும்பாலும் 27வது இரவு)

இருப்பதன் காரணமாகவும் மிகவும் சிறப்பானது.

அத்தியாயம் 97 இன் படி, லைலத்துல் கத்ர் இரவில் செய்யப்படும் நற்செயல்களின் வெகுமதி 1,000 மாதங்களை விடச் சிறந்தது.

எனவே, இந்த இரவில் நீங்கள் தொழுதால் அல்லது தர்மம் செய்தால், 83 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தொழுததற்கோ அல்லது தர்மம் செய்ததற்கோ உரிய வெகுமதியைப் பெறுவீர்கள்.

நீங்கள் ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் பணிபுரிவதாகவும், அவர்கள் உங்களிடம், "இன்று இரவு ஒரு மணி நேரம் மட்டும் வேலை செய்தால், 83 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான சம்பளத்தை நாங்கள் உங்களுக்குக்

கொடுப்போம்" என்று சொல்வதாகவும் கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

இந்த ஒப்பந்தத்தை மறுப்பது புத்திசாலித்தனமானதாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறீர்களா?

சூரா 97 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளபடி, மக்கள் பொதுவாக தொழுகைக்கு வுழூ செய்து தயாராகிறார்கள், ஜகாத்துக்கு தங்கள் பணத்தைக் கணக்கிட்டு, ஹஜ்ஜுக்கு சேமித்து திட்டமிடுகிறார்கள்.

இருப்பினும், பெரும்பாலான மக்கள் அனைத்து மாதங்களிலும் சிறந்த மாதமான ரமழானில் தங்கள் நன்மைகளை அதிகரிக்க ஒரு திட்டத்தை கொண்டிருப்பதில்லை.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைப் போலவே, நமது திட்டத்திலும் பின்வருவன இருக்க வேண்டும்:

1.

உடல் ரீதியான வழிபாடு: நோன்பு நோற்பது மற்றும் தொழுவது.

2.

வாய்மொழி வழிபாடு: குர்ஆன் ஓதுதல், அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்தல் மற்றும் துஆ செய்தல்.

3.

நிதி வழிபாடு: நமது ஜகாத் மற்றும் ஸதகாவை செலுத்துதல்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஆண்டு முழுவதும் மிகவும் தாராளமாக இருந்தார்கள், ஆனால் ரமழானில் இன்னும் அதிகமாக தாராளமாக இருந்தார்கள்.

(இமாம் புகாரி)

ரமழான் என்பது உணவு அல்லது தண்ணீரைத் தவிர்ப்பது மட்டுமல்ல.

ரமழான் நாட்களில் நாம் சாப்பிடவோ குடிக்கவோ கூடாது என்பது மட்டுமே நோன்பு என்றால், ஒட்டகங்கள் நம்மை விட சிறப்பாக நோன்பு நோற்கின்றன, ஏனெனில் அவை வாரங்கள் அல்லது மாதங்கள் கூட உணவு

அல்லது தண்ணீர் இல்லாமல் இருக்க முடியும்.

ரமழானில் நாம் அதிக நன்மைகளை வெல்ல விரும்பினால், நமது நாக்குகள் நோன்பு நோற்க வேண்டும், அதனால் நாம் கெட்ட விஷயங்களைப் பேசக்கூடாது.

நமது காதுகள் நோன்பு நோற்க வேண்டும், அதனால் நாம் கெட்ட விஷயங்களைக் கேட்கக்கூடாது.

நமது கண்கள் நோன்பு நோற்க வேண்டும், அதனால் நாம் கெட்ட விஷயங்களைப் பார்க்கக்கூடாது.

மேலும் நமது இதயங்களும் நோன்பு நோற்க வேண்டும், அதனால் நாம் எல்லாவற்றையும் அல்லாஹ்வுக்காக மட்டுமே செய்ய வேண்டும், பெருமைக்காக அல்ல.

ரமழானுக்குப் பிறகும் இந்த உணர்வைத் தொடர நாம் முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

குர்ஆனின் 186வது வசனம், துஆவைப் பற்றிப் பேசுகிறது, ரமழான் பற்றிய வசனங்களின் மையத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது சுவாரஸ்யமானது.

இது துஆவின் முக்கியத்துவத்தை நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது, குறிப்பாக ரமழான், லைலத்துல் கத்ர், அரஃபா நாள், ஜும்ஆ, மழை பெய்யும் போது மற்றும் சஜ்தாவில் இருக்கும் போது போன்ற முக்கியமான

நேரங்களில்.

நீங்கள் 'யா அல்லாஹ்' என்று கூறும் போது, நீங்கள் இதை ஒப்புக்கொள்கிறீர்கள்:

அல்லாஹ் ஒருவன், ஏனெனில் நீங்கள் வேறு யாரிடமும் பிரார்த்தனை செய்வதில்லை.

அல்லாஹ் என்றும் உயிருள்ளவன்.

அல்லாஹ் உங்கள் பிரார்த்தனைகளைக் கேட்கிறான்.

அல்லாஹ் நீங்கள் விரும்புவதை அறிவான்.

அல்லாஹ் உங்கள் துஆவுக்குப் பதிலளிக்கும் சக்தி படைத்தவன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் தோழர்களில் ஒருவரான ஷத்தாத் இப்னு அவ்ஸ் (ரலி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: "யா ஷத்தாத் இப்னு அவ்ஸ்!

மக்கள் தங்கம் மற்றும் வெள்ளியைச் சேமிப்பதைக் கண்டால், நீங்கள் இந்த வார்த்தைகளை (துஆவை) சேமியுங்கள்: யா அல்லாஹ்!

நான் எல்லா விஷயங்களிலும் உறுதியாக இருக்கவும், நன்மையானவற்றைச் செய்வதில் நிலைத்திருக்கவும் பிரார்த்திக்கிறேன்.

உமது அருளையும், உமது மன்னிப்பையும் உறுதிப்படுத்தும் விஷயங்களை நான் பிரார்த்திக்கிறேன்.

உமது அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்தவும், உமக்குச் சிறந்த முறையில் வணங்கவும் எனக்கு ஆற்றலைத் தருமாறு பிரார்த்திக்கிறேன்.

நான் ஒரு தூய உள்ளத்தையும், உண்மையுள்ள நாவையும் பிரார்த்திக்கிறேன்.

உமக்குத் தெரிந்த எல்லா நன்மைகளையும் நான் பிரார்த்திக்கிறேன்.

உமக்குத் தெரிந்த எல்லா தீமைகளிலிருந்தும் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்.

உமக்குத் தெரிந்த எல்லா விஷயங்களுக்காகவும் உன்னிடம் மன்னிப்பு கேட்கிறேன்.

நிச்சயமாக, மறைவான அனைத்தையும் நீயே அறிவாய்.

" {இமாம் அஹ்மத் மற்றும் இமாம் அத்-தபரானி}

வட அமெரிக்காவில் உள்ள ஒரு புதிய மஸ்ஜிதில், தராவீஹ் (ரமலான் இரவுத் தொழுகைகள்) தொழுகையின் முதல் இரவு அது.

திடீரென, மக்கள் 8 அல்லது 20 ரக்அத்துகள் தொழ வேண்டுமா என்பது குறித்து ஒரு கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டது.

விஷயம் பெரிதாகி, மஸ்ஜிதிற்குள் மக்கள் சண்டையிடவும் கத்தவும் தொடங்கினர்.

யாரோ காவல்துறையை அழைத்தனர், விரைவில் 3 முஸ்லிம் அல்லாத காவல்துறை அதிகாரிகள், மஸ்ஜிதிற்குள் நுழையும் சரியான முறையை அறியாமல், காலணிகளுடன் தொழுகை நடைபெறும் பகுதிக்குள் நுழைந்தனர்.

8 ரக்அத் தொழுபவர்களும் 20 ரக்அத் தொழுபவர்களும் அதிகாரிகளைப் பார்த்து, "அல்லாஹ்வின் வீட்டை அவமதிக்க உங்களுக்கு எவ்வளவு தைரியம்!

" என்று கத்தினர்.