انبیا

76و [یاد کن] هنگامی که نوح پیش از این ما را ندا داد، پس او را اجابت کردیم و او و خانواده‌اش را از اندوه بزرگ رهانیدیم.

77و او را در برابر کسانی که آیات ما را تکذیب کردند، نصرت دادیم.

به راستی آنها قومی بد بودند، پس همگی آنان را غرق کردیم.

78و داوود و سلیمان را یاد کن آنگاه که درباره کِشتی داوری می‌کردند که گوسفندان قومی شبانه آن را تباه کرده بودند و ما شاهد حکمشان بودیم.

79و سلیمان را به داوری بهتر رهنمون شدیم، و به هر یک از آنها حکمت و دانش عطا کردیم.

و کوه‌ها و پرندگان را با داوود هم‌آواز کردیم تا تسبیح گویند.

و ما چنین کردیم.

80و به او ساختن زره را آموختیم تا شما را از گزند جنگ حفظ کند.

آیا پس شکرگزارید؟

81و بادهای وزنده را مسخر سلیمان کردیم که به فرمان او به سرزمینی که برکتش داده بودیم سفر می‌کردند.

و ما به همه چیز دانا بودیم.

82و از جنیان کسانی را مسخر او کردیم که برایش غواصی می‌کردند و کارهای دیگر نیز انجام می‌دادند.

و ما نگهبان آنها بودیم.

83و (یاد کن) ایوب را، هنگامی که پروردگارش را ندا داد: به من آسیب رسیده است، و تو مهربان‌ترینِ مهربانانی.

84پس ما او را اجابت کردیم و رنجی را که به او رسیده بود برطرف ساختیم، و خانواده‌اش را به او بازگرداندیم و همانند آنها را نیز، رحمتی

از جانب ما و پندی برای عبادت‌کنندگان.

85و یاد کن اسماعیل و ادریس و ذوالکفل را.

همه از صابران بودند.

86ما آنان را در رحمت خویش درآوردیم؛ به راستی از مؤمنان بودند.

87و (به یاد آور) هنگامی که صاحب ماهی (یونس) مردم خود را خشمگین ترک کرد و گمان برد که ما بر او تنگ نمی‌گیریم.

آنگاه در دل تاریکی‌ها ندا داد: «هیچ معبودی جز تو نیست، پاک و منزهی تو!

من از ستمکاران بوده‌ام.

»

88پس ما دعای او را اجابت کردیم و او را از غم نجات دادیم.

و همین گونه مؤمنان را نجات می‌دهیم.

89و (به یاد آور) هنگامی که زکریا پروردگارش را ندا داد: «پروردگارا!

مرا تنها مگذار، و تو بهترین وارثانی.

»

90پس ما (دعای) او را اجابت کردیم، و یحیی را به او عطا کردیم، و همسرش را شفا دادیم.

16 آنان پیوسته در کارهای نیک سبقت می‌گرفتند و ما را با بیم و امید می‌خواندند، و در برابر ما خاشع بودند.

91و یاد کن آنکه دامان خود را پاک نگه داشت، پس ما از روح خود در او دمیدیم و او و فرزندش را نشانه ای برای جهانیان قرار

دادیم.

92ای پیامبران!

همانا این دین شما یکی است و من پروردگار شمایم، پس تنها مرا بپرستید.

93اما مردم آن را به گروه‌ها تقسیم کرده‌اند.

ولی همه به سوی ما بازخواهند گشت.

94پس هر کس کار نیک کند و مؤمن باشد، هرگز از پاداش تلاش‌هایش محروم نخواهد شد - ما همه را ثبت می‌کنیم.

95محال است بر شهری که آن را هلاک کرده‌ایم که بازگردند،

96تا آنگاه که یأجوج و مأجوج گشوده شوند و از هر بلندی سرازیر گردند.

97و وعده حق نزدیک شده است.

پس ناگهان چشمان کافران از وحشت خیره می‌ماند (و می‌گویند): ای وای بر ما!

ما از این (امر) در غفلت بودیم، بلکه ما ستمکار بودیم.

98همانا شما و آنچه را به جای خدا می‌پرستید، هیزم جهنم خواهید بود.

شما همگی وارد آن خواهید شد.

99اگر اینها خدایان بودند، وارد آن نمی‌شدند.

ولی همه در آن جاودان خواهند بود.

100در آن ناله می‌کنند و نمی‌شنوند.

101کسانی که پیش از این از جانب ما وعده نیکو به آنها داده شده بود، از دوزخ دور نگاه داشته خواهند شد.

102حتی صدای زفیر آن را نخواهند شنید.

و در آنچه دل‌هایشان بخواهد، جاودانه متنعم خواهند شد.

103فزع اکبر آن روز آنها را اندوهگین نخواهد کرد.

و فرشتگان به استقبالشان می‌آیند و می‌گویند: «این همان روز شماست که به شما وعده داده شده بود.

»

104آن روز آسمان را همچون طوماری که کاتب درهم می‌پیچد، درهم می‌پیچیم.

همان گونه که بار اول آفرینش را آغاز کردیم، آن را بازمی‌گردانیم.

این وعده‌ای است بر عهده ما که آن را حتماً انجام خواهیم داد.

105و به راستی در زبور نوشتیم، پس از ذکر، که بندگان صالح من وارث زمین خواهند شد.

106همانا این قرآن برای مؤمنان تذکره‌ای کافی است.

107و ما تو را نفرستادیم مگر رحمتی برای جهانیان.

108بگو: همانا به من وحی شده است که معبود شما خدای یکتاست.

آیا پس تسلیم می‌شوید؟

109اگر روی برگرداندند، بگو: من شما را به یکسان هشدار دادم.

و نمی‌دانم آیا آنچه به آن تهدید می‌شوید نزدیک است یا دور.

110او قطعاً آنچه را آشکارا می‌گویید و آنچه را پنهان می‌کنید می‌داند.

111نمی‌دانم که آیا این 'تأخیر' امتحانی برای شماست یا 'فرصتی' برای لذت بردن از زندگی فقط کمی.

112'در پایان، پیامبر فرمود: 'پروردگارا!

'میان ما' را به حق داوری کن.

و پروردگار ما مهربان‌ترین است - ما از او در برابر ادعاهای شما یاری می‌جوییم.

'