النَّحْل (سوره 16)

مقدمه

این سوره مکی، که به «سوره نعمت‌ها» (Sûratu An-Ni’am) نیز معروف است، نام خود را از زنبورهایی گرفته که در آیات ۶۸-۶۹ ذکر شده‌اند و به عنوان یکی از نعمت‌های بی‌شمار الله به بشریت توصیف شده‌اند. مشرکان به جای شکرگزاری از الله برای همه این نعمت‌ها، عمداً بت‌ها را برپا کردند و آنها را در پرستش شریک الله قرار دادند. آنها همچنین به خاطر زنده به گور کردن دخترانشان (آیات ۵۸-۵۹) محکوم شده‌اند. به مؤمنان شکرگزار و کافران ناسپاس به همراه پاداش نهایی هر گروه اشاره شده است. ابراهیم (ع) نزدیک به پایان سوره به عنوان بنده‌ای شکرگزار از الله ذکر شده است که همه مؤمنان باید از او الگو بگیرند. سوره با توصیه به پیامبر (ص) به صبر و شکیبایی و دعوت همگان به راه الله با حکمت و موعظه حسنه به پایان می‌رسد. بسم الله الرحمن الرحیم