تکویر

1هنگامی که خورشید خاموش شود، 2و هنگامی که ستارگان فرو ریزند، 3و هنگامی که کوه‌ها متلاشی شوند، 4و هنگامی که شتران آبستن به حال خود رها شوند، 5و هنگامی که وحوش محشور شوند، 6و هنگامی که دریاها برافروخته شوند، 7و هنگامی که جان‌ها با بدن‌ها جفت شوند، 8و هنگامی که از موؤده پرسیده شود، 9به کدامین گناه کشته شد؟ 10و هنگامی که نامه‌های اعمال گشوده شوند، 11و آنگاه که آسمان شکافته شود، 12و آنگاه که دوزخ برافروخته شود، 13و آنگاه که بهشت نزدیک آورده شود، 14در آن روز هر کس خواهد دانست چه چیزی را از پیش فرستاده است.

15سوگند به ستارگانِ پنهان‌شونده، 16که سیر می‌کنند و پنهان می‌شوند، 17و به شب، آنگاه که روی آورد، 18و به صبح، آنگاه که بدمد! 19همانا این قرآن، کلام خداوند است که توسط جبرئیل، فرشته‌ای ارجمند و پیام‌آور، نازل شده است. 20صاحب قدرت، نزد پروردگار عرش ارجمند، 21در آنجا مطاع و امین است. 22و صاحب شما (محمد) دیوانه نیست. 23و او قطعاً آن را در افق روشن دید، 24و او آنچه را که از غیب بر او وحی می‌شود، دریغ نمی‌کند. 25و این قرآن قولِ شیطانِ رجیم نیست. 26پس به کدام راهِ دیگری می‌روید؟ 27همانا این قرآن نیست مگر تذکری برای جهانیان— 28برای هر کس از شما که بخواهد صراطِ مستقیم را برگزیند. 29و شما نمی‌توانید چنین کنید مگر به خواستِ الله، ربّ العالمین.