قلم

الله حمایت عظیمی از پیامبر خود (ص) نشان می‌دهد و اخلاق والای او را می‌ستاید.

اگر به مردم رسیدگی کنید، الله از شما مراقبت خواهد کرد.

گفتن «ان‌شاءالله» اهمیت دارد، زیرا هیچ چیز بدون اذن الله محقق نمی‌شود.

به بت‌پرستان درباره عذاب‌های دنیا و آخرت هشدار داده می‌شود، به دلیل ناسپاسی نسبت به الله، بت‌پرستی و اهانت به پیامبر (ص).

کسانی که در این دنیا نماز نمی‌خوانند، در روز قیامت دچار عذاب سختی خواهند شد.

همواره باید صبر پیشه کرد و هرگز ناامید نشد.

پسر پیامبر، ابراهیم، پیش از آنکه دو ساله شود، درگذشت. در همان روز، خورشید گرفتگی رخ داد. بسیاری از مردم شروع به گفتن کردند که خورشید به دلیل مرگ ابراهیم گرفته است. پیامبر سخنرانی کرد و در آن فرمود: «خورشید و ماه دو نشانه طبیعی هستند. آنها به خاطر مرگ یا تولد کسی نمی‌گیرند. هرگاه خورشید گرفتگی را دیدید، به درگاه الله دعا کنید.» (روایت شده توسط امام بخاری) یک روز، مردی از خارج مدینه نزد پیامبر آمد و دو بار شتر غذا طلب کرد. اما مرد با بی‌ادبی درخواست کرد. او پیامبر را چنان محکم کشید که گردنش سرخ شد. سپس فریاد زد: «من همین الان این دو شتر بار غذا را می‌خواهم. این غذا نه مال توست و نه مال پدرت!» پیامبر آرامش خود را حفظ کرد و فرمود: «غذا متعلق به الله است و من تنها بنده او هستم. اما تو به خاطر کاری که کردی مجازات خواهی شد.» مرد گفت: «تو نمی‌توانی مرا مجازات کنی!» پیامبر پرسید: «چرا؟» مرد گفت: «زیرا تو از من بهتری. تو بدی را با بدی پاسخ نمی‌دهی.» پیامبر لبخند زد و به یارانش فرمود تا غذای درخواستی او را به او بدهند. (روایت شده توسط امام بخاری)

صحابه‌ای به نام نعیمان بود که به شوخی‌های عملی‌اش معروف بود. یک روز، مردی برای فروش میوه به مدینه آمد. نعیمان به مرد گفت که می‌خواهد مقداری میوه بخرد. سپس میوه‌ها را گرفت و به عنوان هدیه به پیامبر داد. سپس مرد برای گرفتن پولش آمد. نعیمان به مرد گفت: «پیامبر به تو پول خواهد داد.» او گفت: «نعیمان! فکر کردم گفتی این یک هدیه است.» نعیمان پاسخ داد: «بله، اما من هرگز نگفتم که من پولش را می‌دهم.» پیامبر لبخند زد و پول را پرداخت کرد. (روایت شده توسط امام ابویعلی)

یک روز، پیامبر در راه بازگشت به مدینه، خارج از مکه اردو زده بود. مردی جوان و غیرمسلمان به نام اوس (معروف به ابومحذوره) با تعدادی از دوستانش آمد تا از دور تماشا کند. وقتی وقت اذان شد، اوس و دوستانش شروع به تقلید اذان به شوخی کردند. پیامبر به یارانش فرمود: «آن جوانان را می‌بینید؟ یکی از آنها صدای زیبایی دارد.» اوس و دوستانش را نزد او آوردند و از آنها خواسته شد که یکی یکی اذان بگویند. اوس آخرین نفری بود که اذان گفت. پیامبر به او فرمود بنشیند، دست بر سرش کشید و برایش دعا کرد. اوس همانجا اسلام آورد. سپس پیامبر اذان صحیح را به او آموخت و به او فرمود: «برو، تو اکنون مؤذن حرم هستی (شخص رسمی برای گفتن اذان در مسجدالحرام مکه).» (روایت شده توسط امام مسلم و امام نسائی) اوس گفت که پیامبر محمد را چنان دوست داشت که هرگز سر خود را نتراشید زیرا دست پیامبر بر آن کشیده شده بود.

آیات ۱۰ تا ۱۶ به یک بت‌پرست متکبر مکی، ولید بن مغیره، یکی از بدترین دشمنان اسلام، اشاره دارند. او پیامبر را «مجنون» و قرآن را «افسانه‌های پیشینیان» نامید. پس خداوند در پاسخ، ۱۰ صفت ناپسند او را برشمرد که ۲ مورد از آنها را خودش نمی‌دانست: اینکه او حرام‌زاده بود، و اینکه بینی او چندین سال بعد در جنگ بدر بریده خواهد شد. حداقل ۳ نفر از ۱۰ پسر او اسلام آوردند، از جمله خالد بن ولید. {توسط امام قرطبی ثبت شده است}

مردی نیکوکار بود که باغ بزرگی داشت و بخشی از محصول آن را به نیازمندان می‌بخشید. وقتی او از دنیا رفت، فرزندانش تصمیم گرفتند که پدرشان اشتباه می‌کرد که میوه‌هایشان را با تقسیم کردن آن با نیازمندان هدر می‌داد. آنها تصمیم گرفتند که محصول را بچینند و همه آن را برای خودشان نگه دارند، اما فراموش کردند که «ان‌شاءالله» بگویند. پس خداوند آنها را به خاطر خودخواهی و ناسپاسی‌شان با نابود کردن باغشان مجازات کرد. (به نقل از امام ابن کثیر)

مردی به نام جحا می‌خواست الاغی بخرد، پس پول را در جیبش گذاشت و به سمت بازار راه افتاد.

بت‌پرستان منکر حیات پس از مرگ شدند. آنها ادعا کردند که حتی اگر روز قیامتی باشد، درست مانند مؤمنان به بهشت خواهند رفت. از این رو، این آیات نازل شد تا به آنها بیاموزد که آنها در موقعیتی نیستند که تصمیم بگیرند در آخرت چگونه با آنها رفتار خواهد شد. آنها هیچ برهانی برای اثبات این ادعا ندارند. آنها باید بدانند که اگر به انکار الله ادامه دهند، به آتش خواهند رفت. {به نقل از امام قرطبی}

الله در این دنیا به مردم اختیار اعمالشان را می‌دهد تا خودشان تصمیم بگیرند چه کاری انجام دهند. اما قرآن در آیات ۱:۴ و ۸۲:۱۹ می‌فرماید که الله در روز قیامت اختیار کامل خواهد داشت. طبق آیات ۴۲-۴۳ این سوره، بدکاران تلاش خواهند کرد تا برای نجات خود از جهنم دعا کنند، اما قادر به سجده کردن نخواهند بود زیرا هیچ اختیاری بر بدن‌هایشان نخواهند داشت. آنها حتی قادر نخواهند بود مانع شوند که اعضای بدنشان در آن روز علیه آنها شهادت دهند (۴۱:۲۰). {روایت شده توسط امام بخاری و امام مسلم}.

یونس پس از اینکه بدون اجازه خداوند شهرش را ترک کرد، طلب مغفرت نمود. آدم پس از اینکه از درخت ممنوعه خورد، طلب مغفرت نمود. موسی پس از اینکه به اشتباه مردی را کشت، طلب مغفرت نمود. پس خداوند همه آنها را بخشید. اما وقتی شیطان با سرپیچی از فرمان خداوند و امتناع از سجده در برابر آدم، با خدا جدل کرد و هرگز طلب مغفرت ننمود. به همین دلیل هرگز بخشیده نشد.

وقتی برخی افراد کار اشتباهی انجام می‌دهند، یا وانمود می‌کنند که آن را انجام نداده‌اند، یا در مورد آن دروغ می‌گویند، یا آن را به گردن شخص دیگری می‌اندازند، یا درباره آن جدل می‌کنند. وقتی اشتباهی مرتکب می‌شویم، باید عذرخواهی کنیم و از اشتباه خود درس بگیریم.

یک روز، من درباره افرادی که به خودشان آسیب می‌رسانند، سخنرانی کردم و از سیگار کشیدن به عنوان مثال استفاده کردم. یک برادر، که سیگاری قهار بود، بعد از سخنرانی آمد تا با من بحث کند و می‌گفت سیگار کشیدن فواید زیادی دارد. با اینکه حدود ۱۵-۲۰ دقیقه بحث کرد، حتی یک فایده هم ذکر نکرد. به او گفتم: ممنون برادر. من به شما خواهم گفت که سیگار کشیدن چگونه به شما سود می‌رساند:

۲. سارقان شب‌ها به خانه شما نخواهند زد. چرا؟ چون تمام شب را با سرفه بیدار خواهید ماند.

۳. سگ‌ها به شما حمله نخواهند کرد. چرا؟ چون آنقدر سریع پیر می‌شوید که مجبور به استفاده از عصا خواهید شد. وقتی سگ‌ها عصا را ببینند، شما را تنها خواهند گذاشت.

هر دو خندیدیم، سپس او برای سیگار کشیدن رفت!

مطابق آیات ۴۸-۵۰ ذیل، حتی اگر خطایی مرتکب شوید، خداوند همواره آماده است تا فرصتی دوباره به شما ببخشد تا بهترین خود باشید. پس از آنکه حضرت یونس از خداوند آمرزش طلبید، خداوند او را مورد رحمت قرار داد و او را از جمله برترین پیامبران گردانید. بنابراین، مهم نیست که زندگی را چگونه آغاز می‌کنید، آنچه نزد خداوند اهمیت دارد، چگونگی پایان کار شماست.

مالکوم ایکس در دهه ۱۹۳۰ به عنوان یک جوان آفریقایی-آمریکایی رشد کرد و دوران کودکی سختی داشت. پس از کشته شدن پدرش و بستری شدن مادرش در بیمارستان روانی، مالکوم و خواهر و برادرانش به خانه‌های سرپرستی سپرده شدند. او ترک تحصیل کرد و به زندگی خیابانی و عضویت در گروه‌های تبهکار روی آورد. در سال ۱۹۴۶، او به زندان افتاد و در آنجا با اسلام آشنا شد و بعدها مسلمان گشت (اگرچه در آن زمان اطلاعات صحیحی درباره این دین نداشت). در زندان، او جز زمان چیزی نداشت، بنابراین شروع به تفکر درباره بهبود زندگی‌اش کرد و دریافت که آموزش تنها راه برای رسیدن به این هدف است. او به خود خواندن و نوشتن آموخت، تمام صفحات فرهنگ لغت را صفحه به صفحه حفظ کرد و همه کتاب‌ها