شورا

1حا میم 2عین سین قاف 3و اینگونه به تو (ای پیامبر) وحی می‌شود، همانند (پیامبران) پیش از تو، از سوی خداوندِ عزیز و حکیم. 4آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، از آنِ اوست. و اوست بلندمرتبه و بزرگ. 5نزدیک است آسمان‌ها از فراز یکدیگر بشکافند. و فرشتگان پروردگارشان را تسبیح می‌کنند و برای کسانی که در زمین هستند، آمرزش می‌طلبند. همانا خداوند همان آمرزنده مهربان است.

6و کسانی که جز او سرپرستانی می‌گیرند، خداوند ناظر بر آنهاست. و تو (ای پیامبر) نگهبان آنها نیستی. 7و بدین گونه قرآنی عربی به تو وحی کردیم تا (با آن) ام‌القری و هر که پیرامون آن است را بیم دهی و از روز گردآوری (رستاخیز) بیم دهی که هیچ شکی در آن نیست؛ (روزی که) گروهی در بهشتند و گروهی در شعله‌های آتش. 8اگر خدا می‌خواست، می‌توانست همه (بشریت) را امتی واحد قرار دهد. ولی هر که را بخواهد در رحمت خویش وارد می‌کند. و ستمکاران نه سرپرستی دارند و نه یاوری. 9چگونه جز او سرپرستانی می‌گیرند؟ در حالی که الله تنها سرپرست است. و اوست که مردگان را زنده می‌کند و او بر همه چیز تواناست.

10بگو به مؤمنان، ای پیامبر، هر آنچه در آن اختلاف دارید، داوری‌اش با خداست. اوست خدا، پروردگار من. بر او توکل کردم و به سوی او بازمی‌گردم. 11او آفریننده آسمان‌ها و زمین است. برای شما از خودتان همسرانی قرار داد و از چهارپایان نیز جفت‌هایی (آفرید) که شما را به این وسیله زیاد می‌کند. چیزی مانند او نیست و او شنوا و بیناست. 12کلیدهای (خزائن) آسمان‌ها و زمین از آن اوست. روزی را برای هر که بخواهد گسترش می‌دهد و (برای هر که بخواهد) تنگ می‌گیرد. قطعاً او به هر چیزی داناست.

13برای شما از دین همان را تشریع کرد که برای نوح مقرر فرموده بود و آنچه را به تو وحی کردیم و آنچه را به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش کردیم، با این فرمان که: «دین را برپا دارید و در آن تفرقه نکنید.» آنچه تو (مشرکان را) به آن می‌خوانی، بر آنان گران است. خداوند هر کس را بخواهد برای خود برمی‌گزیند و هر کس را که به سوی او بازگردد، هدایت می‌کند. 14مردم متفرق نشدند مگر از روی حسادت، پس از آنکه علم (و آگاهی) به آنان رسید. و اگر فرمان از پیش تعیین شده پروردگارت برای مدتی معین نبود، قطعاً در میانشان داوری می‌شد (و کارشان یکسره می‌گشت). و کسانی که پس از آنان کتاب (آسمانی) به آنها داده شد، به یقین در شک و تردیدی آشفته‌کننده نسبت به این (قرآن) هستند.

15از این رو، تو (ای پیامبر) دعوت کن. و همانگونه که فرمان یافته‌ای، استقامت کن و از هوس‌های آنان پیروی مکن. و بگو: «من به هر کتابی که الله نازل کرده، ایمان آورده‌ام. و مأمور شده‌ام که در میان شما به عدالت داوری کنم. الله پروردگار ما و پروردگار شماست. اعمال ما از آن ماست و اعمال شما از آن شماست. هیچ حجتی میان ما نیست. الله ما را گرد می‌آورد و بازگشت نهایی به سوی اوست.» 16و کسانی که درباره الله مجادله می‌کنند، پس از آنکه (دعوت او) پذیرفته شد، حجتشان نزد پروردگارشان باطل است. و غضب بر آنان است و عذابی سخت برای آنان خواهد بود.

17الله همان کسی است که کتاب را به حق و میزان فروفرستاده است. و تو چه می‌دانی، شاید ساعت نزدیک باشد. 18کسانی که به آن کفر می‌ورزند، با تمسخر شتاب آن را می‌خواهند. ولی مؤمنان از آن بیمناکند، زیرا می‌دانند که آن حق است. همانا کسانی که درباره ساعت مجادله می‌کنند، به گمراهی دوری افتاده‌اند.

19خداوند همواره به بندگانش رئوف است. او به هر که بخواهد بی‌حساب روزی می‌دهد. و اوست قوی و عزیز. 20هر کس که خواهان کشت آخرت باشد، بر کشت او می‌افزاییم. و هر کس که تنها کشت دنیا را بخواهد، از آن به او می‌دهیم، ولی در آخرت نصیبی نخواهد داشت.

21آیا برای آنها شریکانی هست که آیینی را برایشان تشریع کرده‌اند که خدا به آن اذن نداده است؟ و اگر کلمه فیصله از پیش نبود، حتماً میانشان داوری می‌شد. و بی‌گمان ستمکاران عذابی دردناک خواهند چشید. 22و ستمکاران را می‌بینی که از آنچه کرده‌اند ترسانند، و (عذاب) بر سرشان خواهد آمد. و کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای نیک انجام داده‌اند، در باغ‌های بهشت خواهند بود. هر چه بخواهند نزد پروردگارشان دارند. آن فضل بزرگ است. 23این همان مژده‌ای است که خدا به بندگانش می‌دهد، کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای نیک انجام داده‌اند. بگو: «من از شما مزدی نمی‌خواهم، جز دوستی در مورد خویشاوندی.» و هر کس کار نیکی انجام دهد، برای او در آن نیکی می‌افزاییم. بی‌گمان خدا آمرزنده و سپاسگزار است.

24آیا می‌گویند: «او بر خدا دروغی بسته است»؟ اگر خدا می‌خواست، بر دلت مهر می‌نهاد. و خدا باطل را محو و حق را با کلمات خویش استوار می‌گرداند. او به راز دلها داناست.

25اوست که توبه را از بندگانش می‌پذیرد و گناهانشان را می‌آمرزد. و آنچه را می‌کنید می‌داند. 26او کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند، اجابت می‌کند و از فضل خویش بر پاداششان می‌افزاید. و کافران را عذابی سخت است.

27اگر خداوند روزی وسیع و نامحدود را به همه بندگانش می‌داد، قطعاً در زمین سرکشی می‌کردند. ولی او هر آنچه را بخواهد به اندازه معین فرو می‌فرستد. مسلماً او به بندگانش کاملاً آگاه و بیناست. 28اوست کسی که باران را پس از آنکه مردم ناامید شدند، فرو می‌فرستد و رحمت خود را می‌گستراند. و اوست ولیّ و ستوده (حمید).

29و از آیات او آفرینش آسمان‌ها و زمین است و آنچه از جنبندگان در آن دو پراکنده کرده است. و او هرگاه بخواهد بر جمع کردن آنها تواناست. 30هر مصیبتی که به شما رسد به سبب کارهایی است که انجام داده‌اید، و او از بسیاری درمی‌گذرد. 31و شما هرگز نمی‌توانید در زمین از او بگریزید، و برای شما جز الله هیچ ولی و یاوری نیست.

32و از آیات او کشتی‌هاست که کوه آسا در دریا روانند. 33اگر بخواهد، باد را ساکن می‌کند، پس آنها بر پشت آب بی‌حرکت می‌مانند. یقیناً در این نشانه‌هایی است برای هر صبرکننده و شکرگزار. 34یا آنها را به سبب آنچه کسب کرده‌اند غرق می‌کند، و او بسیاری را می‌بخشد. 35تا کسانی که در آیات ما مجادله می‌کنند، بدانند که هیچ گریزگاهی برایشان نیست.

36هر آنچه به شما داده شده است، متاع (لذت) زندگی دنیاست و فقط بهره‌مندی کوتاهی است. ولی آنچه نزد خداست، برای کسانی که ایمان آورده‌اند و بر پروردگارشان توکل می‌کنند، بسیار بهتر و پایدارتر است. 37و کسانی که از گناهان بزرگ و فواحش دوری می‌کنند، و هنگامی که خشمگین می‌شوند، می‌بخشند. 38و کسانی که دعوت پروردگارشان را اجابت می‌کنند، و نماز برپا می‌دارند، و کارهایشان با مشورت یکدیگر است، و از آنچه به آنها روزی داده‌ایم، انفاق می‌کنند. 39و کسانی که چون ستمی به آنها رسد، دادخواهی می‌کنند. 40جزای بدی، همانند آن است. ولی هر کس ببخشد و صلح کند، پاداش او با خداست. او قطعاً ستمکاران را دوست ندارد. 41بر کسانی که پس از ستم دیدن، دادخواهی می‌کنند، ملامتی نیست. 42ملامت فقط بر کسانی است که به مردم ستم می‌کنند و در زمین به ناحق سرکشی می‌کنند. برای آنها عذابی دردناک خواهد بود. 43و هر کس صبر کند و ببخشد، قطعاً این از کارهای بزرگ است.

44و هر کس را که خدا گمراه کند، پس از او هیچ راهنمایی نخواهد بود. و ستمکاران را می‌بینی، هنگامی که عذاب را مشاهده می‌کنند، می‌گویند: آیا راهی برای بازگشت هست؟ 45و آنها را می‌بینی که بر آتش عرضه می‌شوند، در حالی که از ذلت سر به زیر افکنده‌اند و زیر چشمی می‌نگرند. و کسانی که ایمان آورده‌اند می‌گویند: «زیانکاران واقعی کسانی هستند که خود و خانواده‌هایشان را در روز قیامت از دست داده‌اند.» آگاه باشید! قطعاً ستمکاران در عذابی جاودانه خواهند بود. 46و برای آنها هیچ سرپرستی نخواهد بود که در برابر خدا یاریشان کند. و هر کس را که خدا گمراه کند، پس برای او هیچ راهی نیست.

47به پروردگارتان لبیک گویید پیش از آنکه روزی از جانب خدا فرا رسد که بازگشتی برای آن نیست. در آن روز هیچ پناهگاهی برای شما نخواهد بود و راه انکاری برای گناهانتان نخواهید داشت. 48ولی اگر روی بگردانند، ما تو را نگهبان بر آنان نفرستاده‌ایم. بر تو جز ابلاغ نیست. و هرگاه از جانب خود رحمتی به انسان بچشانیم، به آن مغرور می‌شود. و اگر به خاطر آنچه دست‌هایشان پیش فرستاده، بدی به آنان رسد، آنگاه ناگهان ناسپاس می‌شوند.

49ملک آسمان‌ها و زمین تنها از آنِ خداست. هر چه بخواهد می‌آفریند. به هر که بخواهد دختران عطا می‌کند و به هر که بخواهد پسران عطا می‌کند. 50یا هر دو را، پسران و دختران، عطا می‌کند و هر که را بخواهد عقیم می‌گرداند. او بی‌گمان دانای کامل و تواناست.

51و هیچ بشری را نسزد که خدا با او سخن گوید، مگر به وحی، یا از پس حجابی، یا رسولی بفرستد تا به اذن او آنچه را بخواهد وحی کند. همانا او بلندمرتبه و حکیم است.

52و این گونه روحی از امر خود را به سوی تو وحی کردیم. تو پیش از این نه کتاب را می‌دانستی و نه ایمان را. ولی ما آن را نوری قرار دادیم که با آن هر که را از بندگانمان بخواهیم هدایت می‌کنیم. و تو به راستی به سوی صراط مستقیم هدایت می‌کنی— 53صراط الله، که از آنِ اوست هر آنچه در آسمان‌ها و هر آنچه در زمین است. آگاه باشید که همه امور به سوی خدا باز می‌گردد.