صافات

1سوگند به صف‌بستگان، 2و به رانندگان [ابرها]، 3و به تلاوت‌کنندگان ذکر! 4همانا معبود شما یکی است— 5پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است، و پروردگار خاوران.

6بی‌گمان ما آسمان دنیا را با زینت ستارگان آراستیم. 7و برای حفاظت از هر شیطان سرکش. 8آنان نمی‌توانند به ملأ اعلی گوش فرا دهند و از هر سو پرتاب می‌شوند. 9برای راندنشان. و برای آنان عذابی پایدار است. 10مگر آنکه کسی خبری را برباید، پس شهابی ثاقب او را دنبال کند.

11اکنون از ایشان بپرس: آیا آفرینش آنان دشوارتر است یا آنچه ما آفریده‌ایم؟ بی‌گمان ما ایشان را از گِل چسبنده آفریدیم. 12بلکه تو در شگفتی از آنکه آنان کفر می‌ورزند، و حال آنکه تو را ریشخند می‌کنند. 13و چون به ایشان پند داده شود، هرگز متذکر نمی‌شوند. 14و چون آیه ای ببینند، آن را مسخره می‌کنند، 15و می‌گویند: «این چیزی جز سحر آشکار نیست.» 16آیا وقتی بمیریم و خاک و استخوان شویم، واقعاً برانگیخته خواهیم شد؟ 17آه! و پدران ما نیز؟ 18بگو: «آری! و شما رسوا خواهید شد.»

19فقط یک صیحه خواهد بود، آنگاه بی‌درنگ همه چیز را خواهند دید. 20خواهند گفت: «ای وای! ما هلاک شدیم! این روز قیامت است!» 21به آنها گفته خواهد شد: «این همان روز فصل است که آن را تکذیب می‌کردید.» 22خداوند به فرشتگان خواهد فرمود: «گرد آورید همه کسانی را که ستم کردند، و همسرانشان را، و هر آنچه را که می‌پرستیدند 23به جای الله، سپس همه آنها را به سوی راه جهنم برانید.» 24و نگهشان دارید. قطعاً مورد سؤال قرار خواهند گرفت. 25آنگاه از آنها پرسیده می‌شود: «شما را چه شده است که دیگر نمی‌توانید یکدیگر را یاری کنید؟» 26به راستی، در آن روز آنها کاملاً تسلیم خواهند شد.

27آنها به جان هم افتاده، یکدیگر را ملامت خواهند کرد. 28گمراهان خواهند گفت: «شما بودید که ما را از حق بازداشتید.» 29گمراه‌کنندگان پاسخ خواهند داد: «نه! شما خودتان کافر شدید.» 30ما بر شما هیچ تسلطی نداشتیم. بلکه شما خودتان اهل اسراف بودید. 31حکم پروردگارمان بر همه ما محقق شد؛ ما قطعاً عذاب را خواهیم چشید. 32ما شما را به گمراهی کشاندیم، زیرا خودمان گمراه شده بودیم. 33همانا در آن روز، همگی در عذاب شریک خواهند بود.

34اینچنین با مجرمان رفتار می‌کنیم.

40اما برای بندگان برگزیده خدا فرق خواهد داشت. 41آنها روزی‌های معلومی خواهند داشت: 42میوه‌های گوناگون. و گرامی داشته خواهند شد 43در باغ‌های پرنعمت، 44روبروی یکدیگر بر تخت‌ها. 45شراب طهوری از چشمه‌ای روان بر آنان گردانده می‌شود. 46که سفید و نوشیدنش گواراست. 47نه زیانی به آنان می‌رساند و نه مستشان می‌کند. 48و با آنان همسرانی فروهشته‌نگاه با چشمان درشت و زیبا هستند، 49گویی آنان مرواریدهای مکنون هستند.

50آنگاه رو به یکدیگر کرده، از هم می‌پرسند. 51یکی از آنها می‌گوید: «من در دنیا همدمی داشتم» 52که از من می‌پرسید: «آیا تو واقعاً به رستاخیز ایمان داری؟ 53هنگامی که بمیریم و خاک و استخوان شویم، آیا به راستی برای حسابرسی برانگیخته خواهیم شد؟» 54سپس می‌پرسد: «آیا می‌خواهید عاقبت او را ببینید؟» 55سپس او را در میان جهنم خواهد دید. 56سپس خواهد گفت: «والله! نزدیک بود به خاطر تو هلاک شوم.» 57«لولا رحمت پروردگارم، من نیز گرفتار می‌شدم.» 58سپس از یارانش خواهد پرسید: «آیا گمان می‌کنید که ما هرگز نخواهیم مرد، 59جز همان مرگ نخستینمان، و ما مانند دیگران عذاب نخواهیم شد؟» 60این است حقیقتاً فوز عظیم. 61برای چنین عزتی، همگان باید با جدیت بکوشند.

62آیا این کام، پذیرایی بهتری است یا درخت زقوم؟ 63ما به راستی آن را مایه آزمایشی برای ستمکاران قرار دادیم. 64همانا آن درختی است که از قعر جهنم می‌روید، 65میوه‌اش گویی سرهای شیاطین است. 66فاجران حتماً از آن می‌خورند و شکم‌ها را از آن پر می‌کنند. 67سپس بر آن، آمیزه‌ای از نوشیدنی جوشان به آنها نوشانده خواهد شد. 68سپس آنها به جایگاهشان در جهنم باز خواهند گشت.

69به راستی پدرانشان را در گمراهی آشکار یافتند، 70پس در پی آنان شتافتند! 71و به راستی بیشتر پیشینیان پیش از آنان گمراه شده بودند، 72با اینکه ما پیش از آن بیم‌دهندگانی در میانشان فرستاده بودیم. 73پس بنگر که سرانجام بیم‌داده‌شدگان چه شد. 74اما برای بندگان برگزیده خدا متفاوت خواهد بود.

75و نوح ما را ندا داد، و ما چه نیکو پاسخ‌دهندگانی هستیم! 76و او و خاندانش را از اندوه بزرگ رهانیدیم. 77و نسل او را تنها باقی‌ماندگان قرار دادیم. 78و نام نیک او را در میان آیندگان باقی گذاشتیم. 79سلام بر نوح در میان جهانیان! 80همانا ما اینگونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم. 81او قطعاً از بندگان مخلص ما بود. 82سپس دیگران را غرق کردیم.

83و همانا از شیعیان او ابراهیم بود. 84آن زمان که با قلبی سلیم نزد پروردگارش آمد. 85و به پدرش و قومش گفت: «چه می‌پرستید؟» 86آیا معبودان باطل را به جای الله می‌خواهید؟ 87پس چه گمان می‌برید از پروردگار جهانیان؟ 88پس نگاهی به ستارگان افکند و در دل خود اندیشید. 89آنگاه گفت: «من سخت بیمارم.» 90پس از او روی برگرداندند و رفتند. 91آنگاه به سراغ بت‌هایشان رفت و (به تمسخر) گفت: «آیا (از این قربانی‌ها) نمی‌خورید؟» 92شما را چه شده است که سخن نمی‌گویید؟ 93سپس به سرعت به سوی آنها روی آورد و با دست راستش بر آنها کوبید. 94آنگاه قومش شتابان به سوی او آمدند. 95او گفت: "چگونه می‌پرستید آنچه را که با دستان خود می‌تراشید، 96در حالی که خداوند شما را و هر آنچه را که می‌کنید آفریده است؟" 97آنها گفتند: "برای او کوره‌ای بسازید و او را در آتش سوزان بیندازید." 98و خواستند به او گزند رسانند، اما ما آنها را فرو افکندیم.

99بعداً ابراهیم گفت: «من به سوی پروردگارم می‌روم، او مرا هدایت خواهد کرد.» 100پروردگارا! به من فرزندی صالح عطا کن.» 101پس ما او را به پسری حلیم بشارت دادیم. 102پس چون (پسر) به سن کار کردن با او رسید، ابراهیم گفت: «ای فرزندم! من در خواب دیده‌ام که باید تو را قربانی کنم. پس نظرت چیست؟» او پاسخ داد: «ای پدر! آنچه را که به تو امر شده انجام بده. ان‌شاءالله مرا از صابران خواهی یافت.» 103پس چون هر دو تسلیم شدند، و ابراهیم او را بر پهلویش خواباند، 104ما او را ندا دادیم که: «ای ابراهیم! 105تو رؤیا را تصدیق کردی. ما اینگونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم. 106همانا این آزمایشی آشکار بود. 107و پسرش را با ذبحی عظیم فدا کردیم. 108و برای ابراهیم در میان آیندگان نام نیک نهادیم: 109سلام بر ابراهیم. 110اینچنین نیکوکاران را پاداش می‌دهیم. 111او به راستی از بندگان مؤمن ما بود. 112سپس به او بشارت اسحاق را دادیم؛ پیامبری از صالحین. 113ما او و اسحاق را برکت دادیم. و از ذریه آن دو، برخی نیکوکار بودند و برخی آشکارا به خود ستم کردند.

114و به تحقیق بر موسی و هارون منت نهادیم، 115و آنان و قومشان را از عذاب بزرگ نجات دادیم. 116و یاریشان کردیم، پس آنان پیروز شدند. 117و به ایشان کتاب مبین عطا کردیم، 118و آنان را به صراط مستقیم هدایت کردیم. 119و بر آنان در میان آیندگان ذکر خیری نهادیم. 120سلام بر موسی و هارون. 121همانا اینگونه نیکوکاران را پاداش می‌دهیم. 122همانا آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.

123و همانا الیاس از پیامبران بود. 124هنگامی که به قوم خود گفت: آیا پروا نمی‌کنید؟ 125آیا بعل را می‌خوانید و بهترین آفرینندگان را رها می‌کنید؟ 126الله، پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شما؟ 127اما او را تکذیب کردند، پس قطعاً گرفتار خواهند شد. 128مگر بندگان برگزیده الله. 129ما برای او در میان آیندگان نام نیکو نهادیم. 130سلام بر الیاس. 131اینچنین است که ما نیکوکاران را جزا می‌دهیم. 132همانا او از بندگان مؤمن ما بود.

133و به راستی لوط از پیامبران بود. 134هنگامی که او و همه خاندانش را نجات دادیم، 135مگر پیرزنی که از هلاک‌شوندگان بود. 136سپس بقیه را یکسره هلاک کردیم. 137شما قطعاً در روز بر ویرانه‌هایشان می‌گذرید. 138و شب. آیا تعقل نمی‌کنید؟

139و یونس قطعاً از فرستادگان بود. 140هنگامی که به کشتی مملو گریخت. 141آنگاه قرعه انداخت و مغلوب شد و به دریا افکنده شد. 142آنگاه نهنگ او را بلعید در حالی که او ملامت شده بود. 143اگر او از تسبیح‌کنندگان نبود، 144او قطعاً در شکمش می‌ماند تا روزی که برانگیخته شوند. 145ولی ما او را در خشکی بی‌آب و علف افکندیم، در حالی که بیمار و ناتوان بود. 146و بر او گیاه کدو رویاندیم. 147و او را به سوی صد هزار نفر یا بیشتر فرستادیم. 148پس ایمان آوردند و ما تا مدتی آنها را بهره‌مند ساختیم.

149بگو (ای پیامبر) آیا پروردگار تو را دختران است و حال آنکه ایشان پسران را (برای خود) می‌پسندند؟ 150یا از آنها بپرس آیا ما فرشتگان را در برابر چشمانشان مؤنث آفریدیم؟ 151همانا این از دروغ‌های بزرگ آنهاست که می‌گویند، 152«خدا فرزند دارد.» همانا آنها دروغگویند. 153آیا او دختران را بر پسران برگزیده است؟ 154شما را چه شده است؟ چگونه چنین ستمی روا می‌دارید؟ 155پس آیا به خود نمی‌آیید؟ 156یا مگر برهان روشنی دارید؟ 157پس کتاب مقدس خود را بیاورید، اگر راست می‌گویید! 158حتی ادعا کرده‌اند که او با جن‌ها نسبتی دارد! در حالی که جن‌ها خودشان خوب می‌دانند که چنین کسانی قطعاً گرفتار خواهند شد. 159منزه است خدا و بسیار برتر است از آنچه ادعا می‌کنند! 160اما برای بندگان برگزیده خدا، اینگونه نخواهد بود. 161همانا شما منکران و هر آنچه را که می‌پرستید 162هرگز نمی‌توانید کسی را از راه او گمراه کنید 163مگر کسانی که در جهنم خواهند سوخت.

164فرشتگان پاسخ دادند: «هیچ‌یک از ما نیست مگر آنکه جایگاه معینی دارد.» 165«و ما به یقین صف‌کشیدگانیم.» 166«و ما به یقین تسبیح‌کنندگانیم.»

167به راستی این مشرکان می‌گفتند، 168"اگر نزد ما هم یادآوری از پیشینیان بود، 169قطعاً از بندگان مخلص خدا می‌شدیم." 170ولی اکنون به آن کفر می‌ورزند، پس به زودی خواهند دید.

171کلام ما پیش از این به بندگان ما، رسولان، ابلاغ شده است، 172که قطعاً یاری خواهند شد، 173و اینکه لشکریان ما قطعاً پیروز خواهند شد. 174پس ای پیامبر، تا مدتی از آن منکران روی بگردان. 175تو خواهی دید که چه بر سرشان خواهد آمد، و آنان نیز خواهند دید! 176آیا می‌خواهند در عذاب ما شتاب ورزند؟ 177اما اگر بر آنها فرود آید، چه بد صبحی خواهد بود برای کسانی که انذار شده بودند! 178باز هم، اندکی از آنها اعراض کن. 179تو خواهی دید، و آنها نیز خواهند دید! 180منزه است پروردگارت، پروردگار عزت و اقتدار، از آنچه وصف می‌کنند! 181سلام بر پیامبران. 182و ستایش از آن خداست، پروردگار عالمیان.