قارعه

بر اساس یک داستان خیالی، پادشاهی بود که دو خدمتکار داشت. یک روز، او به هر دوی آنها پول داد و از هر یک خواست که به مغازه بروند و یک گاری را فقط با مواد غذایی پر کنند. آنها با هم به بازار رفتند. اولی گاری خود را با میوه، سبزیجات، نان، آبمیوه، شکلات و آب پر کرد. دیگری دستورات پادشاه را نادیده گرفت و گفت: "من فقط هر چیزی را که دلم می‌خواهد می‌خرم." بنابراین، او گاری خود را با لباس، کفش، کمربند و دستمال توالت پر کرد. وقتی هر دو به نزد پادشاه بازگشتند، او به نگهبانانش دستور داد: "هر یک از آنها را به مدت دو هفته در اتاقی حبس کنید و اجازه دهید هر یک از آنچه از مغازه تهیه کرده‌اند، بخورند!" اولی مشکلی نداشت زیرا به حرف پادشاه گوش داده بود. بنابراین، به مدت دو هفته، او روی کاناپه استراحت می‌کرد و از تمام غذاهای فوق‌العاده‌ای که از مغازه آورده بود لذت می‌برد. دومی وقتی او را در اتاق گذاشتند، وحشت کرد. او به جز کفش‌های نو و دستمال توالت، چیزی برای خوردن نداشت. بنابراین، او در عرض چند روز جان باخت.