Tebbet
المَسَد
المسد
LEARNING POINTS
Putperest Ebu Leheb (harfiyen, Alevlerin Babası) ve eşi Ümmü Cemil, Peygamber Efendimiz'e ﷺ eziyet eder ve İslam'a saldırırlardı.
Bu çift, Cehennem'de korkunç bir azapla uyarılıyor.
Onlara, mallarının ve çocuklarının Kıyamet Günü'nde kendilerini koruyamayacağı bildirilir.
Düşünmeden onunla savaşmak yerine, İslam'ın hakikati üzerine tefekkür etmeleri gerekirdi.
BACKGROUND STORY
Peygamber Efendimiz ﷺ, Allah'tan mesajını açıkça tebliğ etme emrini aldığında, Kâbe'nin yanındaki küçük bir tepeye çıktı ve tüm kabileleri acil bir mesele için çağırdı. Putperest amcası Ebu Leheb de dahil olmak üzere herkes geldiğinde, Peygamber Efendimiz şöyle buyurdu: "Size şu dağın arkasında size saldırmak üzere gelen bir ordu olduğunu söylesem, bana inanır mıydınız?" Hepsi, "Elbette, sen hiç yalan söylemedin," dediler. Sonra şöyle dedi: "Şimdi beni dinleyin: Ben Allah'ın Elçisiyim, eğer putperestliği bırakmazsanız sizi korkunç bir azapla uyarıyorum."
Ebu Leheb çok sinirlendi ve bağırdı: "Sen! Helak olasıca! Bizi buraya sadece bu saçmalığı dinlemek için mi topladın?" Arkasını dönüp gitti. Karısı Ümmü Cemil, pahalı kolyesini satıp parasını İslam'a karşı savaşmak için kullanacağına yemin etti. Demet demet diken taşıyıp Peygamber'in evinin önüne atarak ayaklarına zarar vermeye çalışırdı.
Bu sure, Ebu Leheb ve karısının helak olduğunu söyler. Onun kolyesi, ateşten bir tasma ile değiştirilecek ve kendisi ile kocası için Cehennem'i alevlendirmek üzere dikenli odun taşıyacaktır.
Ebu Leheb, 10 yıl sonra, putperestlerin Bedir Savaşı'ndaki yenilgisinden sadece bir hafta sonra vefat etti. Vücudunun kokmasına neden olan bir cilt hastalığı vardı. Ailesi onu 3 gün boyunca gömemedi, bu yüzden kokan cesedini örtmek için uzaktan taş atmak zorunda kaldılar. (İmam Kurtubi tarafından kaydedilmiştir)
Şer Çift
1Ebû Leheb'in elleri kurusun, kendisi de helak olsun! 2Ne malı ne de kazandıkları ona fayda vermedi. 3O, alevli bir ateşe girecektir. 4Karısı da odun hamalı olarak. 5Boynunda bükülmüş bir ip olduğu halde.
تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ 1مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ 2سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ 3وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ 4فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۢ5