கதைகள்

1தா-சீன்-மீம்.

2இவை தெளிவான வேதத்தின் வசனங்கள்.

3(நபியே!

) நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்காக, மூஸா மற்றும் ஃபிர்அவ்னின் வரலாற்றிலிருந்து சில பகுதிகளை நாம் உமக்கு உண்மையாக எடுத்துரைக்கிறோம்.

4நிச்சயமாக, ஃபிர்அவ்ன் நாட்டில் ஆணவமாக நடந்தான்.

அதன் மக்களைப் பல பிரிவுகளாகப் பிரித்தான்.

அவர்களில் ஒரு பிரிவினரை அவன் பலவீனப்படுத்தினான்; அவர்களின் ஆண் குழந்தைகளைக் கொன்று, அவர்களின் பெண்களை (உயிருடன்) விட்டு வைத்தான்.

நிச்சயமாக அவன் குழப்பம் செய்பவர்களில் ஒருவனாக இருந்தான்.

5ஆனால், நாட்டில் பலவீனப்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு நாம் அருள் புரிய விரும்பினோம்; அவர்களை இமாம்களாக்கவும், (பூமிக்கு) வாரிசுகளாக்கவும்.

6அவர்களை பூமியில் நிலைநிறுத்தவும்; மேலும், ஃபிர்அவ்ன், ஹாமானின் மற்றும் அவர்களது படையினரின் அச்சங்களை அவர்கள் மூலமாக மெய்ப்பிக்கவும்.

7மூஸாவின் தாய்க்கு நாம் வஹீ அறிவித்தோம்: "அவனுக்குப் பாலூட்டு!

அவன் விஷயத்தில் நீ பயப்படும்போது, அவனை ஆற்றில் விட்டுவிடு!

நீ அஞ்சாதே, கவலைப்படவும் வேண்டாம்.

நிச்சயமாக நாம் அவனை உன்னிடம் திருப்பித் தருவோம், மேலும் அவனைத் தூதர்களில் ஒருவனாகவும் ஆக்குவோம்.

"

8ஃபிர்அவ்னுடைய குடும்பத்தினர் அவனை எடுத்துக்கொண்டனர் – அவர்களுக்கு எதிரியாகவும், துயரத்தின் காரணமாகவும் ஆவதற்காகவே.

நிச்சயமாக ஃபிர்அவ்னும், ஹாமானும், அவர்களுடைய படைகளும் பெரும் பாவம் செய்தவர்களாக இருந்தனர்.

9ஃபிர்அவ்னின் மனைவி அவனிடம் கூறினாள்: "இந்தக் குழந்தை எனக்கும் உமக்கும் கண்குளிர்ச்சியாகும்.

இவனைக் கொல்லாதீர்கள்.

ஒருவேளை இவன் நமக்கு பயனுள்ளதாக இருக்கலாம், அல்லது இவனை நாம் மகனாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

" அவர்கள் என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதை அறியாதவர்களாக இருந்தனர்.

10மூஸாவின் தாயின் உள்ளம் மிகவும் கலக்கமடைந்தது.

நாம் அவளது உள்ளத்தை உறுதிப்படுத்தியிருக்காவிட்டால், அவள் அவனைப் பற்றி வெளிப்படுத்தியிருக்க நெருங்கினாள்; அவள் அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதியை நம்புவதற்காக (அவளது உள்ளத்தை

உறுதிப்படுத்தினோம்).

11அவள் அவனது சகோதரியிடம், "இவனைப் பின்தொடர்!

" என்று கூறினாள்.

எனவே, அவர்கள் அறியாத நிலையில், அவள் அவனை தூரத்திலிருந்து கவனித்தாள்.

12ஆரம்பத்தில், பாலூட்டும் எந்தப் பெண்களையும் அவன் ஏற்காதவாறு நாம் செய்திருந்தோம்.

எனவே அவனது சகோதரி (அவர்களிடம்), "இவனை உங்களுக்காக வளர்த்து, நல்ல முறையில் கவனித்துக்கொள்ளும் ஒரு குடும்பத்தை நான் உங்களுக்குக் காட்டட்டுமா?

" என்று கூறினாள்.

13இவ்வாறே நாம் அவனை அவனது தாயிடம் திருப்பிக் கொடுத்தோம்; அவளது உள்ளம் அமைதியடைவதற்காகவும், அவள் துக்கப்படாமல் இருப்பதற்காகவும், அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி எப்போதும் உண்மையே என்பதை அவள்

அறிவதற்காகவும் (அவ்வாறு செய்தோம்).

ஆனால் பெரும்பாலான மக்கள் அறியமாட்டார்கள்.

14பின்னர், அவன் பலமடைந்து பக்குவமடைந்தபோது, நாம் அவனுக்கு ஞானத்தையும் அறிவையும் வழங்கினோம்.

நன்மை செய்பவர்களுக்கு நாம் இவ்வாறே கூலி கொடுக்கிறோம்.

15ஒரு நாள் அவர் நகரத்திற்குள் நுழைந்தார், அதன் மக்கள் அவரைக் கவனிக்கவில்லை.

அங்கே அவர் இரண்டு மனிதர்கள் சண்டையிடுவதைக் கண்டார்: ஒருவர் அவருடைய சொந்த சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர், மற்றவர் அவருடைய 'எகிப்திய' எதிரிகளில் ஒருவர்.

அவருடைய சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர், தனது எதிரிக்கு எதிராக அவருக்கு உதவி செய்யும்படி கெஞ்சினார்.

எனவே மூஸா அவனை ஒரு குத்து குத்தினார், அதனால் அவன் இறந்துவிட்டான்.

மூஸா புலம்பினார், "இது ஷைத்தானின் வேலையாக இருக்க வேண்டும்.

அவன் நிச்சயமாக ஒரு தெளிவான, வழிதவறச் செய்யும் எதிரி.

"

16அவர் பிரார்த்தித்தார், "என் இறைவா!

நான் நிச்சயமாக என் ஆத்மாவுக்கு அநீதி இழைத்துவிட்டேன், எனவே என்னை மன்னிப்பாயாக.

" மேலும் அவர் அவரை மன்னித்தார்; நிச்சயமாக அவரே மன்னிப்பவரும், நிகரற்ற அன்புடையவரும் ஆவார்.

17மூஸா உறுதிபூண்டார், "என் இறைவா!

என் மீது நீ செய்த அருட்கொடைகளுக்காக, நான் ஒருபோதும் அநியாயக்காரர்களுக்குத் துணை நிற்கமாட்டேன்.

"

18அவ்வாறிருக்க, மூஸா நகரில் ஏதேனும் குழப்பம் ஏற்படுமோ என்று அஞ்சியவராக, கவனமாக இருந்தார்.

அப்போது, முந்தைய நாள் அவரிடம் உதவி கோரிய அதே மனிதன், மீண்டும் உதவி கேட்டு அவரை அழைத்தான்.

மூஸா அவனிடம், "நீ ஒரு தெளிவான குழப்பவாதிதான்!

" என்றார்.

19ஆனால், மூஸா அவர்களின் எதிரியின் மீது கை வைக்க முற்பட்டபோது, அந்த எகிப்தியன் எதிர்த்து, "ஓ மூஸா!

நேற்று நீ கொன்ற மனிதனைப் போல் என்னையும் கொல்ல விரும்புகிறாயா?

நீ சமாதானத்தை ஏற்படுத்தாமல், குழப்பத்தை மட்டுமே ஏற்படுத்த விரும்புகிறாய்!

" என்றான்.

20நகரத்தின் மறுமுனையிலிருந்து ஒரு மனிதர் விரைந்து வந்தார்.

அவர் கூறினார்: "மூஸாவே!

பிரதானிகள் உம்மைக் கொல்ல சதி செய்கிறார்கள்.

எனவே நீர் புறப்படுவீராக!

இதுவே உமக்கு நான் கூறும் ஆலோசனை.

"

21மூஸா அச்சத்துடனும் முன்னெச்சரிக்கையுடனும் நகரத்தை விட்டுப் புறப்பட்டார்.

"என் இறைவா!

அந்த அநியாயக்கார சமூகத்தாரிடமிருந்து என்னைப் பாதுகாப்பாயாக!

" என்று பிரார்த்தித்தார்.

22மத்யனை நோக்கி அவர் பயணப்பட்டபோது, அவர் கூறினார்: "என் இறைவன் எனக்கு நேரான வழியைக் காட்டுவான்.

"

23அவர் மதியன் கிணற்றை அடைந்தபோது, அங்கே ஒரு கூட்டத்தினர் தங்கள் மந்தைகளுக்கு நீர் புகட்டிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்.

ஆனால், இரண்டு பெண்கள் தங்கள் ஆடுகளைத் தடுத்து நிறுத்தி வைத்திருப்பதைக் கண்டார்.

அவர் அவர்களிடம், "உங்கள் நிலை என்ன?

" என்று கேட்டார்.

அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், "மற்ற மேய்ப்பர்கள் தங்கள் வேலைகளை முடிக்கும் வரை, எங்கள் கால்நடைகளுக்கு நீர் புகட்ட எங்களுக்கு வாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை.

மேலும், எங்கள் தந்தை மிகவும் வயதானவர்.

"

24எனவே, அவர் அவர்களுக்காக அவர்களின் ஆடுகளுக்கு நீர் புகட்டினார்.

பின்னர் ஒரு நிழலிடத்திற்குச் சென்று பிரார்த்தித்தார்: "என் இறைவா!

எனக்கு நீ அருளும் எந்த நல்லவற்றிற்கும் நான் தேவையுடையவனாக இருக்கிறேன்.

"

25அப்போது அவ்விரு பெண்களில் ஒருத்தி வெட்கத்துடன் நடந்து அவனிடம் வந்தாள்.

அவள் கூறினாள்: "எங்களுக்காக நீர் எங்கள் கால்நடைகளுக்கு நீர் புகட்டியதற்குப் பிரதிபலனாக, என் தந்தை உங்களை அழைக்கிறார்!

" மூஸா அவரிடம் வந்து தன் முழு கதையையும் சொன்னபோது, அந்த முதியவர் கூறினார்: "பயப்படாதே!

நீ இப்போது அந்த அக்கிரமக்காரர்களிடமிருந்து பாதுகாப்பாக இருக்கிறாய்.

"

26அவ்விரு பெண்களில் ஒருத்தி பரிந்துரைத்தாள்: "என் அருமைத் தந்தையே!

இவரை வேலைக்கு அமர்த்திக் கொள்ளுங்கள்.

நிச்சயமாக, பலசாலியும் நம்பிக்கைக்குரியவருமே வேலைக்கு அமர்த்தப்படுவதற்கு மிகச் சிறந்தவர்.

"

27அந்த முதியவர் முன்மொழிந்தார்: "என் இந்த இரு மகள்களில் ஒருத்தியை உமக்கு மணமுடித்து வைக்க நான் விரும்புகிறேன்.

ஆனால், நீர் எட்டு ஆண்டுகள் என் சேவையில் இருக்க வேண்டும்.

நீர் பத்து ஆண்டுகளைப் பூர்த்தி செய்தால், அது உம்மிடமிருந்து ஒரு உபகாரமாக இருக்கும்.

நான் உமக்கு சிரமத்தை ஏற்படுத்த விரும்பவில்லை.

இன்ஷா அல்லாஹ், நீர் என்னைப் பணிவானவனாகக் காண்பீர்.

"

28மூஸா பதிலளித்தார்: "நமக்கிடையே ஒரு ஒப்பந்தம் உள்ளது.

நான் எந்தக் கால அளவை பூர்த்தி செய்தாலும், அதற்கு மேல் என்னிடம் கேட்கப்படக்கூடாது.

நாம் பேசுவதற்கு அல்லாஹ்வே சாட்சி.

"

29மூசா அந்தக் காலப்பகுதியை நிறைவு செய்து, தனது குடும்பத்துடன் எகிப்துக்குப் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, தூர் மலையின் ஓரத்தில் ஒரு நெருப்பைக் கண்டார்.

அவர் தனது குடும்பத்தினரிடம், "இங்கு காத்திருங்கள்; நான் ஒரு நெருப்பைக் கண்டேன்.

ஒருவேளை அங்கிருந்து நான் உங்களுக்கு சில வழிகாட்டுதல்களைக் கொண்டு வரலாம் அல்லது நெருப்பிலிருந்து ஒரு தீப்பந்தத்தைக் கொண்டு வரலாம், நீங்கள் உங்களை சூடாக்கிக்கொள்வதற்காக" என்று

கூறினார்.

30ஆனால் அவர் அதனருகில் வந்தபோது, பள்ளத்தாக்கின் வலதுபுறத்தில் உள்ள புனிதமான இடத்தில் இருந்த புதரிலிருந்து அவர் அழைக்கப்பட்டார்: "ஓ மூசா!

நான் அல்லாஹ் - அகிலங்களின் இறைவன்.

"

31"இப்போது, உமது கைத்தடியைப் போடுங்கள்!

" ஆனால் அது ஒரு பாம்பைப் போல ஊர்ந்து செல்வதைக் கண்டபோது, அவர் திரும்பிப் பார்க்காமல் ஓடினார்.

அல்லாஹ் கூறினான், "ஓ மூசா!

அருகில் வாருங்கள், பயப்பட வேண்டாம்.

நீங்கள் முற்றிலும் பாதுகாப்பாக இருக்கிறீர்கள்.

இப்போது உமது கையை உமது மார்புப் பகுதிக்குள் நுழைக்கவும், அது நோயின்றி வெண்மையாகப் பிரகாசித்து வெளிவரும்.

உமது அச்சங்களை அமைதிப்படுத்த உமது கைகளை உமது மார்போடு அணைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

இவை உமது இறைவனிடமிருந்து ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனது தலைவர்களுக்கும் உள்ள இரண்டு அத்தாட்சிகள்; அவர்கள் உண்மையில் வரம்பு மீறிவிட்டார்கள்.

"

33மூஸா கூறினார்: "என் இறைவா!

நான் அவர்களில் ஒருவனைக் கொன்றுவிட்டேன்.

எனவே அவர்கள் என்னைக் கொன்றுவிடுவார்கள் என்று அஞ்சுகிறேன்.

"

34என் சகோதரன் ஹாரூன் என்னை விட நாவன்மை மிக்கவர்.

எனவே, நான் சொல்வதை உறுதிப்படுத்த என் உதவியாளராக அவரை என்னுடன் அனுப்புவாயாக.

அவர்கள் என்னைப் பொய்யாக்குவார்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்.

35அல்லாஹ் பதிலளித்தான்: "உம் சகோதரரைக் கொண்டு நாம் உமக்கு பலமளிப்போம்.

மேலும், உங்கள் இருவருக்கும் அதிகாரத்தை வழங்குவோம்.

அவர்கள் உங்களை அணுக முடியாது.

நம் அத்தாட்சிகளைக் கொண்டு நீங்களும் உங்களைப் பின்பற்றுபவர்களும் நிச்சயமாக வெற்றி பெறுவீர்கள்.

"

36ஆனால் மூஸா அவர்களிடம் நமது தெளிவான அத்தாட்சிகளுடன் வந்தபோது, அவர்கள் (பெருமையுடன்) கூறினார்கள்: "இது வெறும் புனையப்பட்ட சூனியம் தான்.

எங்கள் மூதாதையர் காலத்தில் இதை நாங்கள் கேள்விப்பட்டதில்லை.

"

37மூஸா பதிலளித்தார்: "யார் அவனிடமிருந்து நேரான வழிகாட்டுதலுடன் வந்திருக்கிறார், இறுதியில் வெற்றி பெறுபவர் யார் என்பதை என் இறைவன் நன்கறிவான்.

நிச்சயமாக அநியாயக்காரர்கள் ஒருபோதும் வெற்றி பெற மாட்டார்கள்.

"

38ஃபிர்அவ்ன் பிரகடனம் செய்தான்: "அதிகாரிகளே!

என்னைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு எந்தக் கடவுளும் இருப்பதாக எனக்குத் தெரியவில்லை.

எனவே, ஹாமானே!

எனக்கு களிமண்ணால் செங்கற்களை சுட்டு, ஒரு உயரமான கோபுரத்தைக் கட்டு.

மூஸாவின் கடவுளை நான் பார்க்க வேண்டும்.

அவன் பொய் சொல்கிறான் என்று நான் உறுதியாக நம்பினாலும் கூட.

"

39அவனும் அவனது படைகளும் பூமியில் நியாயமின்றி ஆணவமாக நடந்துகொண்டனர், தாங்கள் நம்மிடம் ஒருபோதும் திரும்பக் கொண்டுவரப்பட மாட்டார்கள் என்று எண்ணியவர்களாக.

40ஆகவே, நாம் அவனையும் அவனது படைகளையும் பிடித்து கடலில் மூழ்கடித்தோம்.

அநியாயம் செய்தவர்களின் முடிவு என்னவாயிற்று என்று பாருங்கள்!

41நாம் அவர்களை நரகத்திற்கு அழைக்கும் தலைவர்களாக்கினோம்.

மேலும், மறுமை நாளில் அவர்களுக்கு உதவி செய்யப்பட மாட்டாது.

42நாம் இவ்வுலகில் அவர்களை ஒரு சாபம் தொடரச் செய்தோம்.

மேலும், மறுமை நாளில் அவர்கள் இழிவுபடுத்தப்பட்டவர்களில் இருப்பார்கள்.

43நிச்சயமாக நாம் மூஸாவுக்கு வேதத்தைக் கொடுத்தோம் - முன்னிருந்த சமுதாயங்களை அழித்த பின்னர் - மக்களுக்குத் தெளிவான ஆதாரமாகவும், வழிகாட்டியாகவும், அருளாகவும் - அவர்கள் படிப்பினை

பெறுவதற்காக.

44நீர் அங்கு இருக்கவில்லை, ஓ நபியே, மலையின் மேற்குப் பக்கத்தில், நாம் மூஸாவுக்கு செய்தியை ஒப்படைத்தபோது.

மேலும் நீர் அவரது காலத்தில் இருந்திருக்கவுமில்லை.

45ஆனால் நாம் பின்னர் பல தலைமுறைகளை உருவாக்கினோம், அவர்கள் காலப்போக்கில் தங்கள் நம்பிக்கையை இழந்தனர்.

மேலும் நீர் மத்யன் மக்களிடையே வாழவில்லை, அவர்களுடன் நமது வசனங்களை ஓதிக்கொண்டிருக்கவில்லை.

ஆனால் இவை அனைத்தும் நம்மால் அனுப்பப்பட்டவையே.

46மேலும், நாம் மூஸாவை அழைத்தபோது நீர் தூர் மலையின் பக்கத்தில் இருக்கவில்லை.

ஆனால் நீர் வந்தீர், உமது இறைவனிடமிருந்து ஒரு அருட்கொடையாக, உமக்கு முன் எந்த எச்சரிக்கை செய்பவரும் இல்லாத ஒரு சமூகத்தை எச்சரிப்பதற்காக, அவர்கள் ஒருவேளை நல்லுணர்வு பெறுவார்கள்

என்பதற்காக.

47மேலும், அவர்கள் செய்தவற்றுக்காக ஒரு பேரழிவு அவர்களைத் தாக்கும்போது, "எங்கள் இறைவா!

நீ எங்களுக்கு ஒரு தூதரை அனுப்பியிருந்தால், நாங்கள் உமது வசனங்களைப் பின்பற்றி விசுவாசிகளாக ஆகியிருப்போம்" என்று வாதிடாதிருக்க.