தாஹா

1தா-ஹா. 2உமக்குச் சிரமத்தை உண்டாக்க நாம் திருக்குர்ஆனை அருளவில்லை. 3ஆனால் அல்லாஹ்வை அஞ்சுவோருக்கு ஒரு நினைவூட்டலாகவே. 4இது பூமியையும் உயர் வானங்களையும் படைத்தவனிடமிருந்து அருளப்பட்டதாகும். 5அளவற்ற அருளாளன், அர்ஷின் மீது நிலைபெற்றவன். 6வானங்களில் உள்ளவை யாவும், பூமியில் உள்ளவை யாவும், அவற்றுக்கு இடையில் உள்ளவை யாவும், பூமிக்கு அடியில் உள்ளவை யாவும் அவனுக்கே உரியது. 7நீங்கள் சப்தமிட்டுப் பேசினாலும் சரி, மெதுவாகப் பேசினாலும் சரி, இரகசியமானதையும், அதைவிட மறைவானதையும் அவன் நிச்சயமாக அறிவான். 8அல்லாஹ் - அவனைத் தவிர வணங்கப்படத் தகுதியான இறைவன் வேறு எவருமில்லை. அவனுக்கே மிக அழகான திருநாமங்கள் உள்ளன.

9மூஸாவின் வரலாறு உமக்கு எட்டியதா, நபியே? 10அவர் ஒரு நெருப்பைக் கண்டபோது, தன் குடும்பத்தாரிடம் கூறினார்: "நீங்கள் இங்கேயே இருங்கள்; நான் ஒரு நெருப்பைக் கண்டேன். ஒருவேளை நான் அதிலிருந்து உங்களுக்கு ஒரு தீப்பந்தத்தைக் கொண்டு வரலாம், அல்லது அந்த நெருப்பிடம் ஏதேனும் வழிகாட்டலைக் கண்டறியலாம்." 11ஆனால் அவர் அதை அடைந்தபோது, அவருக்கு அழைப்பு வந்தது: 'மூஸாவே!' 12நான்தான் உமது இறைவன்! ஆகவே உமது காலணிகளைக் கழற்றுவீராக; நீர் துவா எனும் புனிதமான பள்ளத்தாக்கில் இருக்கிறீர். 13நான் உம்மைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளேன், ஆகவே வெளிப்படுத்தப்படுவதைச் செவியுறுவீராக: 14நான் அல்லாஹ்! என்னைத் தவிர வேறு வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் இல்லை. ஆகவே, என்னையே வணங்குங்கள்; என்னைப் பற்றி நினைவு கூர்வதற்காக தொழுகையை நிலைநாட்டுங்கள். 15அந்த வேளை (மறுமை நாள்) நிச்சயமாக வரக்கூடியது. ஒவ்வொரு ஆத்மாவும் தான் செய்தவற்றுக்கு கூலி கொடுக்கப்படுவதற்காக அதை நான் மறைத்து வைக்க நாடியுள்ளேன். 16ஆகவே, அதை மறுப்பவர்களும், தங்கள் மன இச்சைகளைப் பின்பற்றுபவர்களும் உன்னை அதிலிருந்து திசை திருப்பிவிட வேண்டாம்; (அவ்வாறு செய்தால்) நீயும் அழிந்து போவாய்!

17அல்லாஹ் மேலும் கூறினான்: "மூஸாவே! உமது வலது கையில் இருப்பது என்ன?" 18அவர் பதிலளித்தார்: "இது எனது கைத்தடி! நான் அதன் மீது சாய்ந்து கொள்வேன்; அதைக் கொண்டு எனது ஆடுகளுக்கு இலைகளை உதிர்ப்பேன்; மேலும் எனக்கு அதில் வேறு பல பயன்களும் உள்ளன." 19அல்லாஹ் கூறினான்: "மூஸாவே! அதை கீழே எறிந்து விடு!" 20அவர் அதை எறிந்தார்; அப்பொழுது - இதோ! அது வேகமாக ஊர்ந்து செல்லும் ஒரு பாம்பாக மாறியது. 21அல்லாஹ் கூறினான்: "அதை எடுத்துக்கொள்; பயப்படாதே. நாம் அதை அதன் பழைய நிலைக்குத் திருப்புவோம்." 22உங்கள் கையை உங்கள் அக்குளுக்குள் இடுங்கள்; அது நோயின்றி, பிரகாசமான வெள்ளையாக வெளிப்படும் - மற்றொரு அத்தாட்சியாக, 23நமது மிகப் பெரிய அத்தாட்சிகளில் சிலவற்றை உங்களுக்குக் காட்டுவதற்காகவே. 24ஃபிர்அவ்னிடம் செல்லுங்கள் - அவன் நிச்சயமாக தீமையில் வரம்பு மீறிவிட்டான்.

25மூஸா கூறினார்: 'என் இறைவா! என் உள்ளத்தை எனக்கு விசாலமாக்குவாயாக,' 26மேலும் என் காரியத்தை எனக்கு எளிதாக்குவாயாக, 27மேலும் என் நாவிலுள்ள முடிச்சை அவிழ்த்துவிடுவாயாக, 28மக்கள் என் பேச்சை விளங்கிக் கொள்வதற்காக,' 29மேலும் என் குடும்பத்திலிருந்து எனக்கு ஒரு உதவியாளரை ஏற்படுத்துவாயாக, 30ஹாரூன், என் சகோதரன். 31அவன் மூலம் எனக்குப் பலம் சேர்ப்பாயாக. 32மேலும், என் காரியத்தில் அவனைப் பங்காளியாக்குவாயாக. 33நாங்கள் உம்மை அதிகமாகப் புகழும்படி. 34மேலும், உம்மை அதிகமாக திக்ரு செய்யும்படி. 35நீர் எப்போதும் எங்களைக் கவனித்திருக்கிறீர். 36அல்லாஹ் பதிலளித்தார், 'உமது துஆ ஏற்கப்பட்டுவிட்டது, யா மூஸா!'

37நாம் உமக்கு முன்னரே ஒரு அருளைச் செய்திருந்தோம். 38நாம் உமது தாய்க்கு இதை வஹீ அறிவித்தபோது: 39"அவரை ஒரு பெட்டியில் இட்டு, பின்னர் அதை ஆற்றில் விடு. ஆறு அதை கரைக்கு அடித்துச் செல்லும். என் எதிரியும் அவனுடைய எதிரியுமான ஃபிர்அவ்ன் அவனை எடுத்துக்கொள்வான். மேலும், மூஸாவே! நீர் என் கண்ணெதிரே வளர்க்கப்படுவதற்காக, நான் உம்மை விரும்பப்படும் ஒருவராக ஆக்கினேன்." 40உமது சகோதரி வந்து, 'இவனைப் பராமரிக்கும் ஒருவரை நான் உமக்குக் காட்டட்டுமா?' என்று கேட்டபோது (நினைவு கூர்வீராக). இவ்வாறு நாம் உம்மை உமது தாயுடன் மீண்டும் சேர்த்தோம், அவளது உள்ளம் அமைதியடையவும், அவள் துக்கப்படாமல் இருக்கவும். பின்னர் நீர் ஒரு மனிதரைக் கொன்றுவிட்டீர் (தவறாக), ஆனால் நாம் உம்மை கவலையிலிருந்து காப்பாற்றினோம், மேலும் நாம் உம்மை பல சோதனைகளுக்கு உட்படுத்தினோம். பின்னர் நீர் மத்யன் மக்களிடையே பல ஆண்டுகள் தங்கினீர். பின்னர், மூஸாவே! நீர் நிர்ணயிக்கப்பட்டபடி இங்கு வந்தீர். 41மேலும் நான் உம்மை எனக்காகத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.

42நீயும் உன் சகோதரனும் என் அத்தாட்சிகளுடன் செல்லுங்கள்; என்னை நினைவுகூர்வதில் குறைவு படாதீர்கள். 43நீங்கள் இருவரும் ஃபிர்அவ்னிடம் செல்லுங்கள்; அவன் நிச்சயமாக வரம்பு மீறிவிட்டான். 44அவனிடம் மென்மையாகப் பேசுங்கள்; அவன் ஒருவேளை என்னை நினைவுகூரலாம் அல்லது என் தண்டனைக்கு அஞ்சலாம். 45அவர்கள் இருவரும் கூறினார்கள்: 'எங்கள் இறைவா! அவன் எங்களுக்கு எதிராகக் கோபப்படுவானோ அல்லது கட்டுக்கடங்காமல் போவானோ என்று நாங்கள் அஞ்சுகிறோம்.' 46அல்லாஹ் கூறினான்: 'பயப்படாதீர்கள்! நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன், செவியுறுபவனாகவும் பார்ப்பவனாகவும்.' 47அவனிடம் சென்று கூறுங்கள்: 'நாங்கள் இருவரும் உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த தூதர்கள். ஆகவே, இஸ்ரவேல் மக்களை எங்களுடன் அனுப்பும்; அவர்களைத் துன்புறுத்துவதை நிறுத்துங்கள். நாங்கள் உங்கள் இறைவனிடமிருந்து ஓர் அத்தாட்சியுடன் உங்களிடம் வந்துள்ளோம். நேர்வழியைப் பின்பற்றுபவர்கள் மீது மட்டுமே சாந்தி உண்டாகும்.' 48நிச்சயமாக, சத்தியத்தைப் பொய்யாக்கி, புறக்கணிப்பவர்கள் மீதுதான் வேதனை இறங்கும் என்று எங்களுக்கு வஹி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

49ஃபிர்அவ்ன் கேட்டான்: "அப்படியானால் உங்கள் இருவரின் இறைவன் யார், மூஸாவே?" 50அவர் பதிலளித்தார்: "எங்கள் இறைவன், ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் அதன் தனித்துவமான அமைப்பை வழங்கி, பின்னர் அதை வழிநடத்தியவன்தான்." 51ஃபிர்அவ்ன் வாதிட்டான்: "முன்னிருந்த சமூகங்களின் நிலை என்ன?" 52அவர் பதிலளித்தார்: "அந்த அறிவு என் இறைவனிடம் ஒரு பதிவேட்டில் உள்ளது. என் இறைவன் எதையும் தவறுவதுமில்லை, மறப்பதுமில்லை." 53"அவன்தான் உங்களுக்காகப் பூமியை விரித்து, அதில் உங்களுக்குப் பாதைகளை அமைத்தான். மேலும், அவன் வானத்திலிருந்து மழையை இறக்கி, அதன் மூலம் பலவகையான தாவரங்களை முளைக்கச் செய்கிறான்." 54எனவே உண்ணுங்கள்; உங்கள் கால்நடைகளுக்கும் உணவளியுங்கள். நிச்சயமாக இதில் பகுத்தறிவுடையோருக்கு அத்தாட்சிகள் இருக்கின்றன. 55பூமியிலிருந்து உங்களை நாம் படைத்தோம்; அதிலேயே உங்களை நாம் மீட்டுவோம்; அதிலிருந்தே உங்களை நாம் மீண்டும் வெளிப்படுத்துவோம்.

56ஃபிர்அவ்னுக்கு நாம் நம்முடைய எல்லா அத்தாட்சிகளையும் ஏற்கனவே காட்டினோம். ஆனால் அவன் அவற்றை நிராகரித்து, நம்ப மறுத்தான். 57அவன், 'ஓ மூஸாவே! உன்னுடைய சூனியத்தால் எங்கள் நாட்டிலிருந்து எங்களை வெளியேற்ற நீ வந்திருக்கிறாயா?' என்று வாதிட்டான். 58உன்னைப் போன்ற சூனியத்தால் உன்னை நாங்கள் எளிதாக சவால் செய்ய முடியும். எனவே, நம்மில் எவரும் மீறாதபடி, ஒரு மையமான இடத்தில் நமக்கிடையே ஒரு சந்திப்பை ஏற்படுத்து. 59மூஸா பதிலளித்தார்: 'உங்களுடைய சந்திப்பு பெருநாள் அன்றுதான்; சூரியன் உச்சிக்கு வரும்போது மக்கள் ஒன்று திரட்டப்படட்டும்.'

60ஃபிர்அவ்ன் பின்னர் விலகிச் சென்று, தன் சூழ்ச்சியைத் திட்டமிட்டு, பிறகு வந்தான். 61மூஸா சூனியக்காரர்களை எச்சரித்தார்: 'உங்களுக்குக் கேடுதான்! அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய் இட்டுக்கட்டாதீர்கள். இல்லையேல், அவன் உங்களை வேதனையால் அழித்துவிடுவான். எவர் பொய் இட்டுக்கட்டுகிறாரோ அவர் நிச்சயமாகத் தோல்வியடைவார்.' 62ஆகவே, சூனியக்காரர்கள் தங்களுக்குள்ளேயே அதைப் பற்றித் தர்க்கித்து, இரகசியமாகப் பேசிக்கொண்டார்கள். 63அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இவ்விருவரும் சூனியக்காரர்கள் தவிர வேறில்லை. தங்கள் சூனியத்தால் உங்களை உங்கள் நாட்டிலிருந்து வெளியேற்றி, உங்கள் உன்னதமான வழிமுறையை ஒழித்துவிடவே விரும்புகிறார்கள்.' 64ஆகவே, உங்கள் திட்டத்தை வகுத்துக்கொண்டு, பின்னர் சீரான வரிசைகளில் வாருங்கள். இன்று எவர் வெற்றி பெறுகிறாரோ அவர் நிச்சயமாக வெற்றியடைவார்.'

65அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஓ மூஸா! ஒன்று நீ எறி, அல்லது நாங்கள் முதலில் எறிகிறோம்.' 66மூஸா கூறினார்: 'இல்லை, நீங்கள் முதலில் எறியுங்கள்.' அப்பொழுது திடீரென அவர்களுடைய கயிறுகளும் கைத்தடிகளும் அவர்களுடைய சூனியத்தால் ஊர்ந்து செல்வது போல் அவருக்குத் தோன்றின. 67ஆகவே மூஸா தன் உள்ளத்தில் அச்சப்பட்டார். 68நாம் கூறினோம்: 'பயப்படாதே! நிச்சயமாக நீயே மிகைப்பாய்.' 69உன் வலது கையில் உள்ளதை எறி, அது அவர்கள் செய்தவற்றை விழுங்கிவிடும். அவர்கள் செய்தது சூனியக்காரனின் தந்திரம் மட்டுமே. சூனியக்காரன் எங்கு வந்தாலும் வெற்றி பெற மாட்டான்.

70சூனியக்காரர்கள் சிரம் பணிந்து, 'நாங்கள் ஹாரூன் மற்றும் மூஸாவின் இறைவனை ஈமான் கொள்கிறோம்' என்று கூறினார்கள். 71ஃபிர்அவ்ன் மிரட்டினான்: 'நான் உங்களுக்கு அனுமதி கொடுப்பதற்கு முன்பே நீங்கள் அவரை ஈமான் கொள்ள எப்படித் துணிந்தீர்கள்? நிச்சயமாக இவர்தான் உங்களுக்கு சூனியத்தைக் கற்றுக்கொடுத்த உங்கள் தலைவன். நான் நிச்சயமாக உங்கள் கைகளையும் கால்களையும் குறுக்கு மறுக்காக வெட்டுவேன், மேலும் உங்களை பேரீச்ச மரங்களின் தண்டுகளில் சிலுவையில் அறைவேன். யாரது வேதனை மிகவும் கடுமையானது மற்றும் நிலைத்திருப்பது என்பதை நீங்கள் நிச்சயமாக அறிவீர்கள்.' 72அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'எங்களைப் படைத்தவன் மீது சத்தியமாக! எங்களுக்கு வந்த தெளிவான அத்தாட்சிகளை விட உங்களை நாங்கள் ஒருபோதும் மேலாகக் கருத மாட்டோம். ஆகவே, நீங்கள் விரும்பியதைச் செய்யுங்கள்! உங்கள் அதிகாரம் இந்த உலக வாழ்க்கையில் மட்டுமே செல்லும்.' 73'நாங்கள் எங்கள் இறைவனை உண்மையாகவே ஈமான் கொண்டோம், அவர் எங்கள் பாவங்களையும், நீங்கள் எங்களைச் செய்யும்படி கட்டாயப்படுத்திய அந்த சூனியத்தையும் மன்னிப்பதற்காக. மேலும் அல்லாஹ் கூலியில் மிகச் சிறந்தவனும், தண்டனையில் மிக நிலைத்திருப்பவனும் ஆவான்.'

74தங்கள் இறைவனிடம் கொடிய பாவிகளாக வருபவர்களுக்கு நிச்சயமாக ஜஹன்னம் உண்டு; அதில் அவர்கள் வாழவும் மாட்டார்கள், சாகவும் மாட்டார்கள். 75ஆனால் அவனிடம் நம்பிக்கையாளர்களாகவும், நற்செயல்கள் செய்தவர்களாகவும் வருபவர்களுக்கு மிக உயர்ந்த பதவிகள் உண்டு: 76நிலையான சுவனங்கள், அவற்றின் கீழ் ஆறுகள் ஓடும், அதில் அவர்கள் என்றென்றும் தங்குவார்கள். அதுவே தங்களைச் சுத்தப்படுத்திக் கொண்டவர்களுக்குரிய கூலி.

77நிச்சயமாக நாம் மூசாவுக்கு வஹீ அறிவித்தோம்: 'என் அடியார்களுடன் இரவில் புறப்படு; அவர்களுக்காகக் கடலில் காய்ந்த பாதையை ஏற்படுத்து. (எதிரிகளால்) பிடிபட்டு விடுவோமோ என்று அஞ்சாதே, (கடலில்) மூழ்கி விடுவோமோ என்று கவலைப்படாதே.' 78பின்னர் ஃபிர்அவ்ன் தன் படைகளுடன் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தான் - ஆனால் அவர்களை மூடிய நீர் எவ்வளவு கொடியது! 79மேலும் ஃபிர்அவ்ன் தன் சமூகத்தை வழிதவறச் செய்தான், அவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டவில்லை.

80இஸ்ரவேலர்களே! உங்கள் பகைவனிடமிருந்து உங்களை நாம் காப்பாற்றினோம்; தூர் மலையின் வலது பக்கத்தில் உங்களுக்கு ஒரு சந்திப்பை ஏற்படுத்தினோம்; மேலும் உங்களுக்கு மன்னு ஸல்வாவை இறக்கினோம். 81(அப்பொழுது நாம் கூறினோம்:) "நாம் உங்களுக்கு அளித்த தூய்மையான உணவுகளை உண்ணுங்கள்; ஆனால் அவற்றில் வரம்பு மீறாதீர்கள்; இல்லையெனில் என் கோபம் உங்கள் மீது இறங்கும். மேலும் எவன் என் கோபத்திற்கு ஆளாகிறானோ, அவன் நிச்சயமாக அழிந்துவிட்டான்." 82ஆனால், எவன் மனந்திருந்தி, நம்பிக்கை கொண்டு, நற்செயல்கள் புரிந்து, பின்னர் நேர்வழியில் நிலைத்திருக்கிறானோ, அவனுக்கு நான் நிச்சயமாக மன்னிப்பவன்.

83அல்லாஹ் கேட்டான், "ஓ மூஸா! உம் சமூகத்தாரை விட்டுவிட்டு நீர் ஏன் அவசரமாக வந்தீர்?" 84அவர் பதிலளித்தார், "அவர்கள் என் அடிச்சுவட்டிலேயே வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். என் இறைவா! நீர் திருப்தியடைய வேண்டும் என்பதற்காக நான் உம்மிடம் விரைந்து வந்தேன்." 85அல்லாஹ் பதிலளித்தான், "நிச்சயமாக, நீர் இல்லாத நேரத்தில் உம் சமூகத்தாரை நாம் சோதித்தோம். ஸாமிரி அவர்களை வழிதவறச் செய்துவிட்டான்." 86மூஸா தன் சமூகத்தாரிடம், மிகவும் கோபத்துடனும் ஏமாற்றத்துடனும் திரும்பினார். அவர் கூறினார், "என் சமூகத்தாரே! உங்கள் இறைவன் உங்களுக்கு ஒரு நல்ல வாக்குறுதி அளிக்கவில்லையா? என் பிரிவுக் காலம் உங்களுக்கு நீண்டதாகிவிட்டதா? அல்லது உங்கள் இறைவன் உங்கள் மீது கோபமடைய வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பி, எனக்கு அளித்த வாக்குறுதியை முறித்துவிட்டீர்களா?" 87அவர்கள் வாதிட்டனர், "நாங்கள் எங்கள் விருப்பப்படி உங்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை முறிக்கவில்லை. ஆனால், மக்களின் 'தங்க' நகைகளின் சுமையை நாங்கள் சுமக்க வேண்டியிருந்தது. பின்னர் அதை 'உருகுவதற்காக நெருப்பில்' எறிந்தோம், ஸாமிரியும் அவ்வாறே செய்தான்." 88பின்னர் அவன் அவர்களுக்காக ஒரு கன்றுக்குட்டியைப் போன்று தோற்றமளித்து சத்தமிட்ட ஒரு சிலையை வடித்தான். அவர்கள், 'இது உங்கள் கடவுள், மூசாவின் கடவுளும் கூட. ஆனால் அவன் மறந்துவிட்டான்!' என்று கூறினார்கள். 89அது அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை என்பதையும், அது அவர்களைப் பாதுகாக்கவோ அல்லது அவர்களுக்குப் பயனளிக்கவோ முடியாது என்பதையும் அவர்கள் உணரவில்லையா?

90ஹாரூன் அவர்களுக்கு முன்னரே எச்சரித்திருந்தார்: 'என் மக்களே! நீங்கள் இதன் மூலம் சோதிக்கப்படுகிறீர்கள். உங்கள் ஒரே உண்மையான இறைவன் அளவற்ற அருளாளன். ஆகவே என்னைப் பின்பற்றுங்கள், என் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்.' 91அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: 'மூஸா எங்களிடம் திரும்பி வரும் வரை நாங்கள் இதை வணங்கிக்கொண்டே இருப்போம்.' 92மூஸா தன் சகோதரரைக் கடிந்துகொண்டார்: 'ஓ ஹாரூன்! அவர்கள் வழிதவறுவதைப் பார்த்தபோது, உங்களைத் தடுத்தது என்ன?' 93'என்னைத் தொடர்ந்து வருவதிலிருந்து? என் கட்டளைகளை நீங்கள் எப்படி மீறினீர்கள்?' 94ஹாரூன் பதிலளித்தார்: 'என் தாயின் மகனே! என் தாடியையோ அல்லது என் தலையின் முடியையோ பிடிக்காதீர். நீங்கள் சொல்வீர்கள் என்று நான் உண்மையாகவே அஞ்சினேன்: 'நீங்கள் இஸ்ரவேல் மக்களைப் பிரித்துவிட்டீர்கள், நான் சொன்னதைப் பின்பற்றவில்லை.'

95மூசா கேட்டார், 'சாமிரி, நீ என்ன செய்தாய்?' 96அவன் கூறினான், 'அவர்கள் காணாததை நான் கண்டேன். ஆகவே தூதுவர்-வானவர் ஜிப்ரீலின் குதிரையின் கால் தடங்களிலிருந்து ஒரு பிடி 'மண்ணை' எடுத்தேன். பின்னர் அதை 'வடிவமைக்கப்பட்ட கன்றின் மீது' எறிந்தேன். இப்படித்தான் என் மனம் எனக்குத் தூண்டியது.' 97மூசா கூறினார், 'அப்படியானால், நீ போய்விடு! உன் வாழ்நாள் முழுவதும், 'என்னைத் தொடாதே!' என்று நீ அழுது கொண்டிருப்பாய். மேலும், நீ தப்பிக்க முடியாத ஒரு 'கொடுமையான' விதியை அடைவாய். இப்பொழுது நீ வணங்கிக் கொண்டிருந்த உன் கடவுளைப் பார் - அதை நாம் எரித்து, பின்னர் கடலில் தூவிவிடுவோம்.' 98பின்னர் மூசா தன் மக்களிடம் கூறினார், 'உங்கள் ஒரே கடவுள் அல்லாஹ்வே, அவனைத் தவிர 'வணக்கத்திற்குரிய' வேறு கடவுள் இல்லை. அவன் எல்லாவற்றையும் முழுமையாக அறிந்தவன்.'

99இவ்வாறாக, கடந்த காலச் செய்திகளில் சிலவற்றை நாம் உமக்கு (நபியே!) கூறுகிறோம். மேலும், நாம் நிச்சயமாக நம்மிடமிருந்து உமக்கு ஒரு நினைவூட்டலை வழங்கியுள்ளோம். 100எவர் அதைப் புறக்கணிக்கிறாரோ, அவர் நியாயத் தீர்ப்பு நாளில் (பாவச்)சுமையைச் சுமப்பார். 101அவர்கள் என்றென்றும் அதன் விளைவுகளைச் சுமப்பார்கள். நியாயத் தீர்ப்பு நாளில் அவர்கள் சுமக்கும் சுமை எவ்வளவு கெட்டது! 102சூர் ஊதப்படும் நாளை (நினைவுபடுத்துவீராக). அந்நாளில் நாம் குற்றவாளிகளை நீல நிறமானவர்களாக ஒன்று சேர்ப்போம். 103அவர்கள் தங்களுக்குள் இரகசியமாகப் பேசிக்கொள்வார்கள்: 'நீங்கள் (பூமியில்) பத்து நாட்களுக்கு மேல் தங்கவில்லை.' 104அவர்கள் என்ன கூறுகிறார்கள் என்பதை நாம் நன்கு அறிவோம். அவர்களில் மிகச் சிறந்த வழிமுறையுள்ளவர், 'நீங்கள் ஒரு நாளுக்கு மேல் தங்கவில்லை' என்று கூறுவார்.

105அவர்கள் உம்மை மலைகளைப் பற்றிக் கேட்டால், நீர் கூறும்: "என் இறைவன் அவற்றை அடியோடு தகர்த்துவிடுவான்." 106பூமியை சமதளமாகவும், வெற்று வெளியாகவும் ஆக்கிவிடுவான். 107எந்த மேடு பள்ளங்களும் காணப்படாமல். 108அந்நாளில், அனைவரும் அழைப்பவரைப் பின்பற்றுவார்கள்; எவரும் தப்ப முடியாது. அளவற்ற அருளாளனின் முன்னிலையில் அனைத்துக் குரல்களும் அடங்கிவிடும். முணுமுணுப்பு மட்டுமே கேட்கும். 109அந்நாளில், எந்தப் பரிந்துரையும் பலனளிக்காது, அளவற்ற அருளாளன் அனுமதித்தவர்களைத் தவிர; மேலும் அவர்களின் வார்த்தைகள் அவனுக்கு உகந்தவையாக இருக்கும். 110அவர் அவர்களுக்கு முன்னால் உள்ளதையும், அவர்களுக்குப் பின்னால் உள்ளதையும் நன்கறிவார். ஆனால் அவர்களால் அவரை முழுமையாக அறிந்துகொள்ள இயலாது. 111நித்திய ஜீவனான, எல்லாவற்றையும் பரிபாலிப்பவனின் முன்னால் எல்லா முகங்களும் பணிந்து நிற்கும். பாவச்சுமையைத் தாங்கியவர்கள் நஷ்டமடைவார்கள். 112ஆனால் எவர் நற்செயல் புரிந்து, நம்பிக்கை கொண்டவராக இருக்கிறாரோ, அவர் அநீதி இழைக்கப்படுவார் என்றோ அல்லது எந்தப் பிரதிபலனும் மறுக்கப்படும் என்றோ அஞ்சமாட்டார்.

113இவ்வாறே நாம் இதை அரபு குர்ஆனாக இறக்கிவைத்தோம்; அதில் எல்லா வகையான எச்சரிக்கைகளையும் விவரித்தோம்; அவர்கள் தீமையைத் தவிர்ப்பதற்காகவோ அல்லது படிப்பினை பெறுவதற்காகவோ. 114உண்மை அரசனான அல்லாஹ் மிக உயர்ந்தவன்! உமக்கு வஹீ முழுமையாக வெளிப்படுத்தப்படுவதற்கு முன் குர்ஆனை ஓத அவசரப்படாதீர். மேலும், 'என் இறைவா! எனக்கு அறிவை அதிகப்படுத்துவாயாக' என்று பிரார்த்தியும்.

115நிச்சயமாக, நாம் ஆதமுடன் முன்னர் ஒரு உறுதிமொழி எடுத்தோம், ஆனால் அவர் அதை மறந்துவிட்டார்; மேலும் அதில் உறுதியாக இருக்க முடியாதவராக நாம் அவரைக் கண்டோம். 116நாம் வானவர்களிடம், 'ஆதமுக்கு ஸுஜூது செய்யுங்கள்' என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள். இப்லீஸ் தவிர, அவர்கள் அனைவரும் ஸுஜூது செய்தனர்; அவன் மறுத்தான், ஆணவம் கொண்டவனாக. 117ஆகவே நாம் எச்சரித்தோம், 'ஆதமே! நிச்சயமாக இவன் உனக்கும் உன் மனைவிக்கும் ஒரு பகைவன். ஆகவே, உங்களிருவரையும் சுவனத்திலிருந்து வெளியேற்றிவிட இவனை அனுமதிக்காதே, இல்லையேல் நீ துன்பப்படுவாய். 118இங்கு நீ பசியால் வாடவும் மாட்டாய், ஆடையின்றி இருக்கவும் மாட்டாய் என்பது உனக்கு உத்தரவாதம். 119மேலும் நீ தாகத்தாலோ அல்லது சூரியனின் வெப்பத்தாலோ துன்பப்படவும் மாட்டாய்.

123அல்லாஹ் கூறினான்: "இங்கிருந்து நீங்கள் இருவரும் இறங்குங்கள் - ஷைத்தானுடன் ஒருவருக்கொருவர் பகைவர்களாக. பின்னர், என்னிடமிருந்து உங்களுக்கு நேர்வழி வரும்போது, எவர் என் நேர்வழியைப் பின்பற்றுகிறாரோ, அவர் இவ்வுலகில் வழிதவற மாட்டார், மறுமையிலும் துன்பப்பட மாட்டார்." 124ஆனால் என் நினைவூட்டலை விட்டு எவர் விலகிச் செல்கிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக ஒரு துயரமான வாழ்க்கையை வாழ்வார்; பின்னர் நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் அவர்களைக் குருடர்களாக எழுப்புவோம். 125அவர் கூறுவார்: "என் இறைவனே! நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போதிலும் ஏன் என்னைக் குருடனாக எழுப்பினாய்?" 126அல்லாஹ் பதிலளிப்பான்: "இது ஏனென்றால், நம் வசனங்கள் உன்னிடம் வந்தன, நீ அவற்றை அலட்சியப்படுத்தினாய்; ஆகவே இன்று நீ நரகில் அலட்சியப்படுத்தப்படுகிறாய்." 127இப்படியே நாம் தீமையில் வரம்பு மீறியவர்களுக்கும், தங்கள் இறைவனின் வசனங்களை நிராகரித்தவர்களுக்கும் கூலி கொடுக்கிறோம். மறுமையின் வேதனை நிச்சயமாக மிகவும் வேதனையானதும், நிரந்தரமானதுமாகும்.

128அவர்களுக்கு முன் எத்தனை சமுதாயங்களை நாம் அழித்தோம் என்பது அவர்களுக்கு இன்னும் விளங்கவில்லையா? அவர்கள் இன்னும் அவர்களின் இடிபாடுகளின் வழியே கடந்து செல்கிறார்களே! நிச்சயமாக இதில் பகுத்தறிவுடையவர்களுக்கு அத்தாட்சிகள் உள்ளன. 129உம் இறைவனிடமிருந்து ஒரு முற்கூட்டிய முடிவு மற்றும் ஒரு நிர்ணயிக்கப்பட்ட தவணை இல்லையென்றால், (நபியே!) அவர்கள் நிச்சயமாக அழிக்கப்பட்டிருப்பார்கள்.

130ஆகவே, அவர்கள் கூறுவதைப் பொறுமையுடன் சகித்துக் கொள்வீராக, (நபியே!) சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்னரும், அது மறைவதற்கு முன்னரும் உம் இறைவனின் புகழைத் துதிப்பீராக. இரவின் சில நேரங்களிலும், பகலின் இரு ஓரங்களிலும் அவனைத் துதிப்பீராக, நீர் திருப்தியடையும் வண்ணம். 131அவர்களில் சில பிரிவினருக்கு நாம் அளித்த இன்பங்களை உமது கண்கள் ஏங்க வேண்டாம் - இவ்வுலக வாழ்க்கையின் அலங்காரமான அற்ப சுகங்கள் அவை; அதைக் கொண்டு நாம் அவர்களைச் சோதிக்கிறோம். உம் இறைவனின் அருட்கொடை மறுமையில் மிகச் சிறந்தது, நிரந்தரமானது. 132உம் குடும்பத்தாரைத் தொழுகையை நிலைநிறுத்துமாறு ஏவுவீராக, நீரும் அதில் உறுதியாக இருப்பீராக. நாம் உம்மிடம் எந்தப் பொருளையும் கேட்கவில்லை; நாமே உமக்கு உணவளிக்கிறோம். நல்ல முடிவு இறையச்சம் உள்ளவர்களுக்கே.

133அவர்கள் கேட்கிறார்கள்: 'அவர் தன் இறைவனிடமிருந்து எங்களுக்கு ஒரு அத்தாட்சியை கொண்டு வந்திருக்க வேண்டாமா!' முந்தைய வேதங்களில் உள்ளவற்றின் உறுதிப்படுத்தல் அவர்களுக்கு 'ஏற்கனவே' வரவில்லையா? 134இந்த 'தூதர் வருவதற்கு' முன் நாம் அவர்களை ஒரு வேதனையால் அழித்திருந்தால், அவர்கள் நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் நிச்சயமாக வாதிட்டிருப்பார்கள்: 'எங்கள் இறைவா! நீ எங்களுக்கு ஒரு தூதரை அனுப்பியிருக்க வேண்டாமா, நாங்கள் இழிவுபடுத்தப்பட்டு, அவமானப்படுவதற்கு முன் உன்னுடைய வசனங்களைப் பின்பற்றியிருப்போம்.' 135'அவர்களுக்குக் கூறுவீராக, (நபியே,) 'நம்மில் ஒவ்வொருவரும் காத்திருக்கிறோம், ஆகவே, நீங்களும் காத்திருங்கள்! யார் நேரான பாதையில் இருக்கிறார்கள் என்பதையும், 'சரியாக' வழிநடத்தப்பட்டவர்கள் யார் என்பதையும் நீங்கள் விரைவில் காண்பீர்கள்.'