குகை

1எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே, எவன் தன் அடியான் மீது வேதத்தை இறக்கினானோ, அதில் எந்தக் கோணலையும் வைக்கவில்லை. 2அதை நேர்மையானதாக ஆக்கி, அவனிடமிருந்து வரும் கடுமையான வேதனையைப் பற்றி (நிராகரிப்பவர்களுக்கு) எச்சரிக்கை செய்வதற்காகவும், நல்லறங்கள் செய்யும் நம்பிக்கையாளர்களுக்கு அவர்களுக்கு ஒரு பெரிய கூலி உண்டு என்று நற்செய்தி கூறுவதற்காகவும். 3அதில் அவர்கள் என்றென்றும் தங்குவார்கள்; 4மேலும், அல்லாஹ்வுக்குப் பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள் என்று கூறுபவர்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்வதற்காகவும். 5அவர்களுக்கு இதைப் பற்றி எந்த அறிவும் இல்லை, அவர்களின் மூதாதையர்களுக்கு இருந்தது போல. அவர்களின் வாய்களிலிருந்து வெளிவரும் இந்த வார்த்தை எவ்வளவு பெரிய கொடிய கூற்று! அவர்கள் பொய்களைத் தவிர வேறெதையும் கூறுவதில்லை.

6இவர்கள் இந்தச் செய்தியை நம்ப மறுப்பதால், நீர் உம்மையே அழித்துக் கொள்வீரா? 7பூமியின் மீதுள்ள யாவற்றையும் நாம் அதற்கு ஓர் அலங்காரமாகவே ஆக்கினோம்; அவர்களில் யார் செயல்களில் சிறந்தவர்கள் என்பதைச் சோதிப்பதற்காகவே. 8ஆனால் முடிவில், அதன் மீதுள்ள யாவற்றையும் நாம் சமமான வெறும் மண்ணாக ஆக்கிவிடுவோம்.

9நீர் (நபியே!) குகைவாசிகளையும், (அவர்களுடைய சரித்திரம் பொறிக்கப்பட்டிருந்த) ஏட்டையும் நம்முடைய அத்தாட்சிகளில் ஆச்சரியமானவையாக அவை மட்டுமே இருந்தனவா என்று எண்ணுகிறீரா? 10நினைவு கூர்வீராக! அந்த இளைஞர்கள் குகையில் அடைக்கலம் புகுந்து, "எங்கள் இறைவா! உன்னுடைய அருளை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக! மேலும், எங்களுடைய இந்தச் சங்கடத்திலிருந்து எங்களுக்கு ஒரு நல்ல வழியை ஏற்படுத்துவாயாக!" என்று கூறினார்கள். 11ஆகவே, நாம் அவர்களைப் பல ஆண்டுகள் குகையில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழ்த்தினோம். 12பின்னர், அவர்கள் (குகையில்) தங்கியிருந்த கால அளவை இரு கூட்டத்தாரில் யார் மிகச் சரியாகக் கணிப்பார்கள் என்பதை நாம் காட்டுவதற்காக அவர்களை எழுப்பினோம்.

13'ஓ நபியே', அவர்களுடைய செய்தியை நாம் உமக்கு உண்மையுடன் கூறுகிறோம். அவர்கள் தங்கள் இறைவனை உறுதியாக நம்பிய இளைஞர்கள்; மேலும் நாம் அவர்களுக்கு நேர்வழியை அதிகப்படுத்தினோம். 14மேலும் நாம் அவர்களின் உள்ளங்களை உறுதிப்படுத்தினோம். அவர்கள் எழுந்து நின்று, 'எங்கள் இறைவன் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இறைவன். அவனைத் தவிர வேறு எந்த இறைவனையும் நாங்கள் ஒருபோதும் அழைக்க மாட்டோம். அப்படிச் செய்தால், நிச்சயமாக நாங்கள் ஒரு பெரும் பொய்யைச் சொன்னவர்களாகி விடுவோம்' என்று பிரகடனம் செய்தபோது. 15'பிறகு அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கூறிக் கொண்டார்கள்: 'நம்முடைய இந்த மக்கள் அவனை விடுத்து வேறு கடவுள்களை எடுத்துக் கொண்டார்கள். அவர்களைப் பற்றி ஒரு தெளிவான ஆதாரத்தை ஏன் அவர்கள் கொண்டு வரவில்லை? அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய் இட்டுக்கட்டுபவர்களை விட பெரும் அநியாயக்காரன் யார்?' 16'இப்போது நீங்கள் அவர்களையும், அல்லாஹ்வை அன்றி அவர்கள் வணங்குபவற்றையும் விட்டுப் பிரிந்து விட்டீர்கள். எனவே, குகையில் தஞ்சம் புகுந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் இறைவன் உங்களுக்குத் தனது அருளை விரிவுபடுத்துவான்; மேலும் இந்தச் சிரமத்தில் உங்களுக்கு வசதி செய்து தருவான்.'

17அவர்கள் அதன் விசாலமான இடத்தில் படுத்திருக்க, சூரியன் உதிக்கும்போது அவர்களின் குகையிலிருந்து வலப்புறமாக விலகிச் செல்வதையும், அது மறையும்போது அவர்களை விட்டு இடப்புறமாக விலகிச் செல்வதையும் நீ கண்டிருப்பாய். அது அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளில் ஒன்றாகும். அல்லாஹ் யாரை நேர்வழிப்படுத்துகிறானோ, அவரே நேர்வழி பெற்றவர். யாரை அவன் வழிதவற விடுகிறானோ, அவர்களுக்கு வழிகாட்டுபவரை நீ காணமாட்டாய். 18அவர்கள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தாலும், அவர்கள் விழித்திருக்கிறார்கள் என்று நீ எண்ணியிருப்பாய். அவர்களின் நாய் நுழைவாயிலில் தன் முன்னங்கால்களை நீட்டியபடி இருக்க, நாம் அவர்களை வலப்புறமும் இடப்புறமும் புரட்டினோம். நீ அவர்களைப் பார்த்திருந்தால், திகிலால் பீதியடைந்து அவர்களை விட்டு நிச்சயமாக ஓடியிருப்பாய்.

19இவ்வாறே, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் விசாரித்துக் கொள்வதற்காக நாம் அவர்களை எழுப்பினோம். அவர்களில் ஒருவர் கேட்டார், 'நீங்கள் எவ்வளவு காலம் (இங்கு) தங்கினீர்கள்?' சிலர் பதிலளித்தனர், 'ஒரு நாள்,' அல்லது 'ஒரு நாளின் ஒரு பகுதி.' அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கூறினர், 'நீங்கள் எவ்வளவு காலம் தங்கியிருந்தீர்கள் என்பதை உங்கள் இறைவன் நன்கு அறிவான். எனவே, உங்களில் ஒருவரை இந்த வெள்ளி நாணயங்களுடன் நகரத்திற்கு அனுப்புங்கள், அவர் நல்ல, தூய்மையான உணவைக் கண்டுபிடித்து உங்களுக்குக் கொண்டுவரட்டும். அவர் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்கட்டும், உங்களை நோக்கி எந்த கவனத்தையும் ஈர்க்க வேண்டாம்.' 20அவர்கள் உங்களைப் பற்றி அறிந்துகொண்டால், அவர்கள் நிச்சயமாக உங்களைக் கல்லால் எறிவார்கள் அல்லது உங்களை அவர்களின் மதத்திற்குத் திரும்பும்படி கட்டாயப்படுத்துவார்கள், அப்படியானால் நீங்கள் ஒருபோதும் வெற்றிபெற மாட்டீர்கள்.

21இவ்வாறே நாம் அவர்களை வெளிப்படுத்தினோம்; அல்லாஹ்வுடைய வாக்குறுதி (இறந்தவர்களை உயிர்ப்பிப்பது) உண்மை என்பதையும், (மறுமை) நேரம் வருவதில் சந்தேகமில்லை என்பதையும் அவர்களின் மக்கள் அறியும் பொருட்டு. பின்னர், அந்த இளைஞர்களைப் பற்றி (அவர்கள் இறந்த பிறகு) மக்கள் தங்களுக்குள் விவாதித்தபோது, சிலர், 'அவர்களைச் சுற்றி ஒரு கட்டிடத்தை எழுப்புங்கள். அவர்களைப் பற்றி அவர்களின் இறைவன் நன்கறிவான்' என்று கூறினர். பொறுப்பிலிருந்தவர்கள், 'நாம் இங்கு ஒரு வணக்கஸ்தலத்தை எழுப்புவோம்' என்று கூறினர்.

22சிலர் கூறுவார்கள்: 'அவர்கள் மூவர், அவர்களில் நாய் நான்காவது.' வேறு சிலர் கூறுவார்கள்: 'அவர்கள் ஐவர், அவர்களில் நாய் ஆறாவது' – (இவை) கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஊகித்துக் கூறுவதாகும். இன்னும் சிலர் கூறுவார்கள்: 'அவர்கள் எழுவர், அவர்களில் நாய் எட்டாவது.' (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: 'அவர்களின் சரியான எண்ணிக்கையை என் இறைவன் மிக நன்கறிவான். மிகச் சிலரைத் தவிர வேறு எவரும் அதை அறியமாட்டார்கள்.' எனவே, அவர்களைப் பற்றி உறுதியான அறிவின்றி விவாதிக்காதீர்; அல்லது அவர்களைப் பற்றி விவாதிக்கும் எவரிடமும் கேட்காதீர்.

23நீங்கள் ஒரு காரியத்தைச் செய்ய எண்ணினால், 'நான் இதை நாளை நிச்சயமாகச் செய்வேன்' என்று கூறாதீர்கள். 24'இன்ஷா அல்லாஹ்' என்று சேர்க்காமல். ஆனால் நீங்கள் மறந்துவிட்டால், உங்கள் இறைவனை நினைவு கூர்ந்து, 'என் இறைவன் என்னைச் சரியானதற்கு நெருக்கமாக வழிநடத்துவான் என்று நான் நம்புகிறேன்' என்று கூறுங்கள்.

25அவர்கள் தங்கள் குகையில் முன்னூறு வருடங்கள் தங்கியிருந்தார்கள், மேலும் ஒன்பது. 26(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: அவர்கள் எவ்வளவு காலம் தங்கினார்கள் என்பதை அல்லாஹ்வே நன்கறிவான். வானங்களிலும் பூமியிலும் மறைந்திருப்பவற்றின் அறிவு அவனுக்கே உரியது. அவன் எவ்வளவு செவியுறுபவன், பார்ப்பவன்! அவனையன்றி அவர்களுக்கு எந்தப் பாதுகாவலனும் இல்லை. மேலும் அவன் தன் ஆட்சியில் எவரையும் கூட்டாக்கிக் கொள்வதில்லை.

27உம்முடைய இறைவனின் வேதத்திலிருந்து உமக்கு அருளப்பட்டதை ஓதுவீராக. அவனுடைய வார்த்தைகளை எவராலும் மாற்ற முடியாது. மேலும், அவனை அன்றி வேறு எந்த அடைக்கலத்தையும் நீர் ஒருபோதும் காணமாட்டீர். 28தங்கள் இறைவனின் திருமுகத்தை நாடி, காலையிலும் மாலையிலும் அவனை அழைப்பவர்களுடன் பொறுமையுடன் நிலைத்திருப்பீராக. இவ்வுலக வாழ்க்கையின் அலங்காரத்தை விரும்பி, அவர்களை விட்டும் உமது கண்களைத் திருப்பாதீர். மேலும், எவருடைய உள்ளங்களை நம்மை நினைவு கூர்வதிலிருந்து நாம் கவனமற்றதாக்கிவிட்டோமோ, மேலும் அவர்கள் தங்கள் மனோ இச்சையைப் பின்பற்றுகிறார்களோ, மேலும் அவர்களின் காரியம் வரம்பு மீறியதாகிவிட்டதோ, அத்தகையவர்களுக்கு நீர் கீழ்ப்படியாதீர்.

29மேலும் கூறுவீராக: "இது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த உண்மை. எவர் விரும்புகிறாரோ அவர் நம்பிக்கை கொள்ளட்டும்; எவர் விரும்புகிறாரோ அவர் நிராகரிக்கட்டும்." அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு நாம் நிச்சயமாக ஒரு நெருப்பை தயார்படுத்தி வைத்துள்ளோம்; அதன் சுவர்கள் அவர்களை முழுமையாக சூழ்ந்து கொள்ளும். அவர்கள் உதவி தேடினால், உருகிய உலோகத்தைப் போன்ற ஒரு நீரால் அவர்களுக்கு உதவி செய்யப்படும்; அது அவர்களின் முகங்களை சுட்டெரிக்கும். என்ன ஒரு கெட்ட பானம்! மேலும் என்ன ஒரு மோசமான தங்குமிடம்!

30நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் புரிந்தவர்களைப் பொறுத்தவரை, நற்செயல்களில் மிகச் சிறந்தவர்களின் கூலியை நாம் ஒருபோதும் மறுக்க மாட்டோம். 31அவர்களுக்கு என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும் சுவனங்கள் உண்டு; அவற்றின் கீழ் ஆறுகள் ஓடிக் கொண்டிருக்கும். அங்கே அவர்கள் தங்கக் காப்புக்கள் அணிவிக்கப்படுவார்கள். மெல்லிய பட்டும், கனமான பட்டும் ஆன பச்சை நிற ஆடைகளை அணிவார்கள். அங்கே அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆசனங்களில் சாய்ந்திருப்பார்கள். என்னே ஒரு அற்புதமான கூலி! மேலும், என்னே ஒரு சிறந்த தங்குமிடம்!

32நபியே! அவர்களுக்கு இரு மனிதர்களை உதாரணமாகக் கூறுவீராக! அவ்விருவரில் நிராகரித்த ஒருவனுக்கு நாம் திராட்சைத் தோட்டங்களை அளித்தோம்; அவற்றை நாம் பேரீத்த மரங்களால் சூழ்ந்திருந்தோம்; அவ்விரு தோட்டங்களுக்கிடையே பயிர் வகைகளையும் அமைத்திருந்தோம். 33ஒவ்வொரு தோட்டமும் தன் கனிகளை முழுமையாகக் கொடுத்தது, எதிலும் குறைவுபடவில்லை. மேலும், அவ்விரு தோட்டங்களுக்கிடையே நாம் ஒரு நதியையும் ஓடச் செய்தோம். 34அவனுக்கு வேறு செல்வங்களும் இருந்தன. எனவே, அவன் தன் ஏழைத் தோழனுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவனிடம் பெருமையடித்துக் கூறினான்: "நான் உன்னைவிட செல்வத்திலும், ஆள்பலத்திலும் மிக அதிகமானவன்." 35அவன் தன் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்தான், தன் ஆத்மாவுக்கு அநீதி இழைத்தவனாக, "இந்தத் தோட்டம் ஒருபோதும் அழிந்துவிடும் என்று நான் நினைக்கவில்லை" என்று கூறினான். 36மேலும், மறுமை நாள் ஒருபோதும் வராது என்று நான் நினைக்கவில்லை. ஒருவேளை நான் என் இறைவனிடம் திருப்பப்பட்டாலும், இதைவிடச் சிறந்த ஒன்றையே நான் பெறுவேன்.

37அவனுடன் உரையாடிக் கொண்டிருந்த அவனுடைய நம்பிக்கையுள்ள தோழன் பதிலளித்தான்: 'உன்னை மண்ணிலிருந்து படைத்து, பிறகு ஒரு துளி இந்திரியத்திலிருந்து (உன்னை) உருவாக்கி, பின்னர் உன்னை ஒரு மனிதனாக வடிவமைத்தவனை நீ எப்படி மறுக்கிறாய்?' 38ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை: அவன் அல்லாஹ், என் இறைவன், என் இறைவனுக்கு நான் ஒருபோதும் எவரையும் இணையாக்க மாட்டேன். 39உன் தோட்டத்திற்குள் நுழையும்போது நீ 'இது அல்லாஹ் நாடியது! அல்லாஹ்வைக் கொண்டல்லாமல் எந்த சக்தியும் இல்லை!' என்று சொல்லியிருக்க வேண்டாமா? நீ என்னைக் காட்டிலும் செல்வத்திலும், பிள்ளைகளிலும் குறைவானவனாகக் கண்டாலும், 40ஒருவேளை என் இறைவன் உன் தோட்டத்தை விடச் சிறந்ததை எனக்குத் தரலாம், மேலும் உன் தோட்டத்தின் மீது வானத்திலிருந்து ஒரு இடியை இறக்கி, அதை வழுக்கும் தரிசு நிலமாக ஆக்கிவிடலாம். 41அல்லது அதன் நீர் பூமிக்குள் உறிஞ்சப்பட்டு விடலாம், பிறகு அதை நீ ஒருபோதும் அடைய முடியாது.

42அவனுடைய கனிகள் அனைத்தும் முற்றிலும் நாசமாகிவிட்டன. அதற்காக அவன் செலவழித்த அனைத்தின் மீதும் தன் கைகளைத் திருகிக்கொண்டு (வருந்தினான்). அது முற்றிலும் அழிந்துவிட்ட நிலையில், அவன், "ஐயோ! நான் என் இறைவனுக்கு யாரையும் இணையாக்காமல் இருந்திருக்க வேண்டுமே!" என்று புலம்பினான். 43அல்லாஹ்வுக்கு எதிராக அவனுக்கு உதவ எந்தத் துணையும் இருக்கவில்லை. மேலும் அவனால் தனக்குத்தானே உதவிக் கொள்ளவும் முடியவில்லை. 44இச்சமயத்தில், உதவி சத்தியமான இறைவனாகிய அல்லாஹ்விடமிருந்தே கிடைக்கும். அவன் கூலியில் சிறந்தவன்; மேலும் முடிவில் சிறந்தவன்.

45இவ்வுலக வாழ்வின் உதாரணத்தை அவர்களுக்கு நீர் எடுத்துரைப்பீராக: அது நாம் வானத்திலிருந்து இறக்கிய மழையைப் போன்றது; அதனுடன் பூமியின் தாவரங்கள் கலந்து செழித்து வளர்கின்றன; பின்னர் அவை காய்ந்து, காற்றால் அடித்துச் செல்லப்படும் சருகுகளாகி விடுகின்றன. மேலும் அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்கள் மீதும் பேராற்றல் கொண்டவன். 46செல்வமும், பிள்ளைகளும் இவ்வுலக வாழ்வின் அலங்காரங்களாகும். ஆனால் நிலையான நல்லறங்களே உம்முடைய இறைவனிடம் நற்கூலியிலும், நன்னம்பிக்கையிலும் மிகச் சிறந்தவை.

47நாம் மலைகளைப் பெயர்த்துவிடும், பூமி வெட்டவெளியாகக் காட்சியளிப்பதைக் காணும் அந்த நாளைக் கவனியுங்கள். நாம் மனிதர்கள் அனைவரையும் ஒருவரையும் விட்டுவைக்காமல் ஒன்றுதிரட்டுவோம். 48அவர்கள் உங்கள் இறைவனின் முன் வரிசையாக நிறுத்தப்படுவார்கள். (அப்போது) குற்றவாளிகளிடம் கூறப்படும்: 'நாம் உங்களைப் படைத்த முதல் தடவை போலவே, நீங்கள் தனியாக நம்மிடம் திரும்பி வந்துவிட்டீர்கள். நாம் உங்களைத் திரும்ப அழைப்பதற்கு ஒரு காலக்கெடுவையும் நிர்ணயிக்க மாட்டோம் என்று நீங்கள் எப்போதும் வாதிட்ட போதிலும்.' 49மேலும், (செயல்களின்) ஏடு விரிக்கப்படும். அதில் எழுதப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு குற்றவாளிகள் பீதியடைவதைக் காண்பீர்கள். அவர்கள், 'ஐயோ! நாங்கள் அழிந்துவிட்டோமே! இது என்ன வகையான ஏடு? சிறியதோ பெரியதோ எந்தப் பாவத்தையும் பதிவு செய்யாமல் விடவில்லையே?' என்று கதறுவார்கள். அவர்கள் செய்த அனைத்தையும் தங்கள் கண்முன்னே காண்பார்கள். உங்கள் இறைவன் ஒருவருக்கும் அநீதி இழைக்க மாட்டான்.

50நாம் மலக்குகளிடம், 'ஆதமுக்கு சிரம் பணியுங்கள்' என்று கூறியதை (நினைவுபடுத்துங்கள்). இப்லீஸைத் தவிர அவர்கள் அனைவரும் சிரம் பணிந்தனர். அவன் ஜின் இனத்தைச் சேர்ந்தவன். அவன் தன் இறைவனின் கட்டளையை மீறினான். அப்படியிருக்க, அவர்கள் உங்களுக்குப் பகைவர்களாக இருந்தபோதிலும், நீங்கள் என்னையன்றி அவனையும் அவனது சந்ததியையும் பாதுகாவலர்களாக எடுத்துக்கொள்வீர்களா? அநியாயக்காரர்களுக்கு இது மிகக் கெட்ட பதிலீடாகும்! 51வானங்களையும் பூமியையும் படைத்ததற்கும், அவர்களையே படைத்ததற்கும் நான் அவர்களை சாட்சிகளாக அழைக்கவில்லை. வழி கெடுப்பவர்களை நான் உதவியாளர்களாக ஆக்கிக் கொள்வதில்லை. 52அவன் கூறும் நாளை (நினைவுபடுத்துங்கள்): 'நீங்கள் என்னுடைய கூட்டாளிகள் என்று வாதிட்டவர்களை அழையுங்கள்.' அவர்கள் அவர்களை அழைப்பார்கள். ஆனால் அவர்கள் அவர்களுக்குப் பதிலளிக்க மாட்டார்கள். மேலும், நாம் அவர்களுக்கிடையே ஒரு நாசத்தை ஏற்படுத்துவோம். 53குற்றவாளிகள் நரகத்தைக் காண்பார்கள். அதில் விழப்போகிறோம் என்பதை உணர்வார்கள். அதை விட்டுத் தப்ப வழியைக் காண மாட்டார்கள்.

54இந்தக் குர்ஆனில் நாம் நிச்சயமாக மக்களுக்கு எல்லாவிதமான படிப்பினைகளையும் விளக்கியுள்ளோம். ஆனால் மனிதன் எல்லாவற்றையும் விட அதிகமாகத் தர்க்கம் செய்பவனாக இருக்கிறான். 55மக்களுக்கு நேர்வழி வந்தபோது, அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்வதையும், தங்கள் இறைவனிடம் மன்னிப்புத் தேடுவதையும், முன்னிருந்த மறுப்பவர்களுக்கு ஏற்பட்ட அதே கதி தங்களுக்கும் ஏற்பட வேண்டும் என்றோ அல்லது வேதனையை நேருக்கு நேர் காண வேண்டும் என்றோ அவர்கள் கோருவதைத் தவிர வேறு எதுவும் தடுக்கவில்லை. 56நாம் தூதர்களை நற்செய்தி கூறுபவர்களாகவும், எச்சரிக்கை செய்பவர்களாகவுமே அனுப்புகிறோம். ஆனால் நிராகரிப்பவர்கள் பொய்யைக் கொண்டு தர்க்கம் செய்கிறார்கள் - அதன் மூலம் சத்தியத்தை முறியடிப்பதற்காகவும், என்னுடைய வசனங்களையும், எச்சரிக்கைகளையும் பரிகாசம் செய்வதற்காகவும். 57தங்கள் இறைவனின் வசனங்கள் மூலம் நினைவுபடுத்தப்பட்ட பின்னரும், அவற்றை விட்டு விலகிச் சென்று, தங்கள் கைகள் செய்தவற்றை மறந்து விடுபவனை விட அநியாயக்காரன் யார்? நிச்சயமாக நாம் அவர்களின் உள்ளங்கள் மீது திரையிட்டுள்ளோம் - அதைப் புரிந்து கொள்ளாதவாறு, மேலும் அவர்களின் காதுகளை அடைத்துவிட்டோம். (நபியே!) நீர் அவர்களை நேர்வழியின் பக்கம் அழைத்தாலும், அவர்கள் ஒருபோதும் நேர்வழி பெற மாட்டார்கள்.

58உமது இறைவன் மன்னிப்பும், அருளும் நிறைந்தவன். அவர்கள் செய்ததற்காக அவர்களை உடனடியாகத் தண்டிக்க அவன் நாடியிருந்தால், அவர்களின் தண்டனையை விரைவுபடுத்தியிருப்பான். ஆனால் அவர்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை உண்டு; அதிலிருந்து அவர்களுக்குத் தப்ப வழியே இல்லை. 59அவர்கள் அநியாயம் செய்து கொண்டிருந்தபோது நாம் அழித்த சமூகங்கள் அத்தகையவையே. மேலும், அவர்களின் அழிவுக்கு நாம் ஒரு தவணையை நிர்ணயித்திருந்தோம்.

60மேலும், மூஸா தன் இளைஞரிடம் கூறியதை நினைவுகூருங்கள்: 'நான் இரு கடல்கள் சங்கமிக்கும் இடத்தை அடையும் வரை ஓயமாட்டேன், பல யுகங்கள் நான் நடந்தாலும் சரியே.' 61ஆனால் அவர்கள் அந்த இடத்தை அடைந்தபோது, அவர்கள் தங்கள் உப்பிட்ட மீனை மறந்துவிட்டனர், அது கடலுக்குள் தன் வழியை ஏற்படுத்திக்கொண்டு நழுவிச் சென்றது. 62அவர்கள் மேலும் சென்றபோது, அவர் தன் இளைஞரிடம் கூறினார்: 'நமக்கு நம் உணவைக் கொண்டு வா! இன்றைய பயணத்தால் நாம் நிச்சயமாக களைப்படைந்துவிட்டோம்.' 63அவன் பதிலளித்தான்: 'நாம் பாறையின் அருகே ஓய்வெடுத்ததை நினைவிருக்கிறதா? அப்போதுதான் நான் மீனை மறந்துவிட்டேன். ஷைத்தானைத் தவிர வேறு யாரும் இதை நான் மறக்கும்படி செய்யவில்லை. மேலும், மீன் அதிசயமாக கடலுக்குள் தன் வழியை ஏற்படுத்திக்கொண்டது.' 64மூஸா பதிலளித்தார்: 'அதுதான் நாம் தேடிக்கொண்டிருந்தது.' எனவே அவர்கள் தங்கள் காலடிச் சுவடுகளைப் பின்பற்றிப் பின்னோக்கிச் சென்றனர்.

65அங்கே அவர்கள் நம் அடியார்களில் ஒருவரைக் கண்டார்கள். அவருக்கு நாம் நம்மிடமிருந்து அருளை வழங்கியிருந்தோம்; மேலும் நம்மிடமிருந்து விசேஷ ஞானத்தை அவருக்குக் கற்பித்திருந்தோம். 66மூஸா அவரிடம், 'உங்களுக்குக் கற்பிக்கப்பட்ட நேர்வழியில் சிலவற்றை நீங்கள் எனக்குக் கற்றுத் தருவதாயிருந்தால், நான் உங்களைப் பின்தொடரட்டுமா?' என்று கேட்டார். 67அவர் கூறினார், 'நிச்சயமாக நீங்கள் என்னுடன் பொறுமையாக இருக்க முடியாது. 68மேலும், உங்களுக்குத் தெரியாத ஒரு விஷயத்தில் நீங்கள் எப்படி பொறுமையாக இருக்க முடியும்?' 69மூஸா கூறினார், 'இன்ஷா அல்லாஹ், நீங்கள் என்னைப் பொறுமையாளனாகக் காண்பீர்கள்; மேலும் உங்கள் கட்டளை எதற்கும் நான் மாறு செய்ய மாட்டேன்.' 70அவர் பதிலளித்தார், 'அப்படியானால், நீங்கள் என்னைப் பின்பற்றினால், நான் அதை உங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தும் வரை எதைப் பற்றியும் என்னிடம் கேள்வி கேட்காதீர்கள்.'

71அவர்கள் தொடர்ந்து சென்று ஒரு கப்பலில் ஏறினார்கள். அந்த மனிதர் அதில் ஒரு ஓட்டை போட்டார். மூஸா ஆட்சேபித்து, 'இதன் மக்களை மூழ்கடிப்பதற்காகவா இதைச் செய்தீர்கள்? நிச்சயமாக நீங்கள் ஒரு பயங்கரமான காரியத்தைச் செய்துவிட்டீர்கள்!' என்றார். 72அவர் பதிலளித்தார், 'என்னுடன் பொறுமையாக இருக்க உங்களால் முடியாது என்று நான் கூறவில்லையா?' 73மூஸா கூறினார், 'நான் மறந்துவிட்டதற்காக என்னை மன்னியுங்கள், மேலும் என் மீது கடுமையாக நடந்துகொள்ளாதீர்கள்.'

74பின்னர் அவர்கள் இருவரும் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள். ஒரு சிறுவனைக் கண்டபோது, அவர் (அந்த மனிதர்) அவனைக் கொன்றுவிட்டார். மூஸா (அலை) கூறினார்: 'எந்த உயிரையும் கொல்லாத ஒரு நிரபராதி உயிரையா நீர் கொன்றுவிட்டீர்? நிச்சயமாக நீர் ஒரு பெரும் பாவத்தைச் செய்துவிட்டீர்!' 75அவர் கூறினார்: 'என்னுடன் உமக்கு பொறுமையாக இருக்க முடியாது என்று நான் உமக்குச் சொல்லவில்லையா?' 76மூஸா (அலை) கூறினார்: 'இதற்குப் பிறகு நான் உம்மிடம் எதைப் பற்றியும் கேட்டால், நீர் என்னை உம்முடன் வைத்துக் கொள்ள வேண்டாம். ஏனெனில், அப்போது நான் உமக்கு (பிரிந்து செல்ல) ஒரு காரணத்தை அளித்திருப்பேன்.'

77பின்னர் அவர்கள் ஒரு ஊரின் மக்களை அடையும் வரை சென்றனர். அவர்கள் அவர்களிடம் உணவு கேட்டனர், ஆனால் அந்த மக்கள் அவர்களுக்கு உணவளிக்க மறுத்துவிட்டனர். அங்கே அவர்கள் இடிந்து விழவிருந்த ஒரு சுவரைக் கண்டனர், எனவே அந்த மனிதர் அதைச் சீரமைத்தார். மூஸா கூறினார்: 'நீர் விரும்பியிருந்தால், இதற்காக ஒரு கூலியைப் பெற்றிருக்கலாம்.' 78அவர் கூறினார்: 'இதுதான் எனக்கும் உமக்கும் இடையே உள்ள பிரிவு! நீர் பொறுமையாக இருக்க முடியாதவற்றின் விளக்கத்தை நான் உமக்குத் தெரிவிப்பேன்.'

79கப்பலைப் பொறுத்தவரை, அது கடலில் உழைக்கும் சில ஏழைகளுக்குச் சொந்தமானது. எனவே, நான் அதைக் குறைபாடுள்ளதாக்க விரும்பினேன். ஏனெனில், அவர்களுக்கு முன்னால் ஒரு கொடுமைக்கார மன்னன் இருந்தான். அவன் ஒவ்வொரு நல்ல கப்பலையும் பலவந்தமாகப் பிடுங்கிக் கொண்டிருந்தான். 80அந்தச் சிறுவனைப் பொறுத்தவரை, அவனுடைய பெற்றோர் உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர்கள். ஆனால், அவன் பின்னர் அவர்களைத் தீமைக்கும் நிராகரிப்புக்கும் இட்டுச் செல்வான் என்று நாங்கள் அஞ்சினோம். 81எனவே, அவர்களுடைய இறைவன் அவனுக்குப் பதிலாக, இன்னும் அதிக விசுவாசமுள்ளவனாகவும், கருணையுள்ளவனாகவும் ஒரு குழந்தையை அவர்களுக்குத் தருவான் என்று நாங்கள் நம்பினோம். 82அந்தச் சுவரைப் பொறுத்தவரை, அது நகரத்தில் உள்ள இரண்டு அநாதைச் சிறுவர்களுக்குச் சொந்தமானது. அந்தச் சுவரின் கீழே அவர்களுக்குச் சொந்தமான ஒரு புதையல் இருந்தது. மேலும், அவர்களுடைய தந்தை ஒரு நல்ல மனிதராக இருந்தார். எனவே, உங்கள் இறைவன் இந்தச் சிறுவர்கள் வளர்ந்து அவர்களுடைய புதையலைத் தோண்டி எடுப்பதை விரும்பினான். இது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த ஒரு கருணையாகும். நான் இதை என் விருப்பப்படி செய்யவில்லை. நீங்கள் பொறுமையாக இருக்க முடியாதவற்றின் விளக்கம் இதுதான்.

83நபியே! அவர்கள் உம்மை துல்கர்னைனைப் பற்றிக் கேட்கிறார்கள். நீர் கூறும்: "நான் அவருடைய வரலாற்றில் சிலவற்றை உங்களுக்கு ஓதுகிறேன்." 84நாம் நிச்சயமாக அவரை பூமியில் நிலைநிறுத்தினோம், மேலும் அவருக்கு எல்லா காரியங்களுக்கும் வசதி ஏற்படுத்திக் கொடுத்தோம்.

85எனவே அவன் ஒரு வழியில் சென்றான். 86சூரியன் மறையும் இடத்தை அவன் அடையும் வரை சென்றான். அது சேற்று நீர் ஊற்றில் மறைவதாக அவனுக்குத் தோன்றியது. அங்கே அவன் சில மக்களைக் கண்டான். நாம் அவனுக்கு அறிவித்தோம்: 'ஓ துல்கர்னைனே! நீ அவர்களைத் தண்டிப்பாயாக அல்லது அவர்களுக்கு நன்மை செய்வாயாக.' 87அவன் கூறினான்: 'அநியாயம் செய்பவர்களைப் பொறுத்தவரையில், நாம் அவர்களைத் தண்டிப்போம். பின்னர் அவர்கள் தங்கள் இறைவனிடம் திருப்பப்படுவார்கள். அவன் அவர்களுக்குக் கடுமையான வேதனையை அளிப்பான்.' 88ஆனால் நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களைப் பொறுத்தவரையில், அவர்களுக்கு மிகச் சிறந்த கூலி உண்டு. மேலும் நாம் அவர்களுக்கு இலகுவானதைச் சொல்வோம்.

89பின்னர் அவன் வேறொரு வழியில் சென்றான். 90அவன் சூரியன் உதிக்கும் இடத்தை அடையும் வரை சென்றான். அது ஒரு மக்கள் கூட்டத்தின் மீது உதிப்பதாக அவன் கண்டான். அவர்களுக்கு நாம் அதற்கு எதிராக எந்த மறைவிடத்தையும் கொடுக்கவில்லை! 91அவ்வாறே இருந்தது. மேலும் நாம் அவனைப் பற்றி அனைத்தையும் நிச்சயமாக அறிந்திருந்தோம்.

92பின்னர் அவர் ஒரு மூன்றாவது பாதையில் பயணம் செய்தார். 93அவர் இரு மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட ஓர் இடத்தை அடையும் வரை. அவர்களுக்கு எதிரில், அவருடைய மொழியைப் புரிந்துகொள்ள கிட்டத்தட்ட முடியாத ஒரு மக்கள் கூட்டத்தை அவர் கண்டார். 94அவர்கள் கெஞ்சினார்கள், 'துல்கர்னைனே! யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் ஆகியோர் பூமியில் பெரும் குழப்பத்தை விளைவிக்கிறார்கள். எங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் ஒரு சுவரைக் கட்ட நாங்கள் உங்களுக்கு ஒரு தொகையைத் தரலாமா?' 95அவர் பதிலளித்தார், 'என் இறைவன் எனக்கு அளித்திருப்பது இதைவிட மிகச் சிறந்தது. ஆனால் எனக்குப் பொருட்களால் உதவுங்கள், நான் உங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் ஒரு தடுப்புச் சுவரைக் கட்டுவேன்.' 96'எனக்கு இரும்புப் பாளங்களைக் கொண்டு வாருங்கள்!' பின்னர், அவர் இரு மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட 'இடைவெளியை' நிரப்பியபோது, அவர் கூறினார், 'ஊதுங்கள்!' இரும்பு சிவப்பாய் சூடானபோது, அவர் கூறினார், 'அதன் மேல் ஊற்றுவதற்கு உருக்கிய செம்பைக் கொண்டு வாருங்கள்.' 97எனவே, எதிரிகள் அதன் மீது ஏறவோ அல்லது அதைக் குடைந்து செல்லவோ முடியவில்லை. 98அவர் கூறினார்: 'இது என் இறைவனிடமிருந்து வந்த ஓர் அருட்கொடை. ஆனால் என் இறைவனின் வாக்குறுதி நிறைவேறும்போது, அவன் இந்தத் தடையைத் தரைமட்டமாக்கிவிடுவான். மேலும் என் இறைவனின் வாக்குறுதி எப்போதும் உண்மையே.' 99அந்நாளில், நாம் அவர்களை ஒருவரோடு ஒருவர் மோதிக் கொள்ள அனுமதிப்போம். பின்னர், சூர் ஊதப்படும், மேலும் நாம் அனைவரையும் ஒன்று சேர்ப்போம்.

100அந்நாளில், நிராகரிப்பவர்களுக்காக ஜஹன்னமை நாம் தெளிவாக வெளிப்படுத்துவோம். 101எவர்கள் என்னுடைய நினைவூட்டலை புறக்கணித்து, சத்தியத்தைக் கேட்கப் பொறுக்காதவர்களாயிருந்தார்களோ அவர்கள். 102நிராகரிப்பவர்கள், என்னை விடுத்து, என் விசுவாசமுள்ள அடியார்களை இரட்சகர்களாக எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறார்களா? நிச்சயமாக நாம் நரகத்தை நிராகரிப்பவர்களுக்கு ஒரு விருந்தாகத் தயார்படுத்தி இருக்கிறோம்.

103நபியே, நீர் கூறும்: செயல்களில் மிகப் பெரும் நஷ்டவாளிகள் யார் என்று நாம் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? 104இவ்வுலக வாழ்வில் யாருடைய முயற்சிகள் வீணாகிவிட்டனவோ, அவர்கள்தான்; தாங்கள் நல்லவற்றைச் செய்வதாக எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்! 105அவர்கள்தான் தங்கள் இறைவனின் வசனங்களையும், அவனைச் சந்திப்பதையும் நிராகரித்தவர்கள். ஆகவே, அவர்களுடைய செயல்கள் பயனற்றுப் போயின. எனவே, கியாமத் நாளில் அவர்களுடைய செயல்களுக்கு எந்த எடையையும் நாம் கொடுக்க மாட்டோம். 106அவர்கள் நிராகரித்ததாலும், என்னுடைய வசனங்களையும், என்னுடைய தூதர்களையும் பரிகாசம் செய்ததாலும், அவர்களுக்குரிய தண்டனை நரகம்தான்.

107மெய்யாகவே, நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்தவர்களுக்கு, சுவனச் சோலைகள் விருந்தோம்பல் தங்குமிடமாக இருக்கும். 108அதில் அவர்கள் நிரந்தரமாக இருப்பார்கள்; வேறு எந்த இடத்தையும் நாடமாட்டார்கள்.

109கூறுவீராக (நபியே!): "என் இறைவனின் வசனங்களை (எழுதுவதற்கு) கடல் மையாக இருந்தால், என் இறைவனின் வசனங்கள் முடிவதற்கு முன்னால் அக் கடல் தீர்ந்துவிடும். நாம் அதைப் போன்ற வேறு கடல்களை அதற்குத் துணையாகக் கொண்டு வந்தாலும் சரியே."

110சொல், 'நபியே, நான் உங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதனே, ஆனால் எனக்கு வஹீ அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது என்னவென்றால், உங்கள் இறைவன் ஒரே ஒரு இறைவன் தான். எனவே எவர் தன் இறைவனைச் சந்திக்க விரும்புகிறாரோ, அவர் நல்ல அமல்களைச் செய்யட்டும் மேலும் தன் இறைவனின் வணக்கத்தில் ஒருவரையும் இணைவைக்க வேண்டாம்.'