Noah

Allah mówi w Koranie (16:78), że wyprowadził nas z łon naszych matek, podczas gdy nie wiedzieliśmy absolutnie nic, a następnie dał nam zdolność do obserwowania i myślenia. Dzieci uczą się, zadając pytania o Allaha i otaczający je świat, w tym o to, jak zostały stworzone. Koran mówi o tym, jak ludzie są stworzeni w prosty i logiczny sposób. Na przykład, zgodnie z wersetami 17-18 następującego fragmentu, Allah mówi, że stworzył nas jak rośliny wyrastające z ziemi, a następnie nasiona wracają do ziemi, zanim ponownie ożyją.

Khalil usłyszał, jak jego sąsiad powiedział, że ich inny sąsiad, Zaltan, pofarbował włosy, bo się starzał. Khalil powiedział swojej żonie, że Zaltan umarł, bo wyłysiał. Jego żona powiedziała swojej siostrze, że ich stary sułtan zmarł z powodu zimna. Plotka rozeszła się jak pożar. Ludzie wpadli w panikę, ponieważ nie wiedzieli, kto będzie rządził królestwem po nagłej śmierci ich sułtana. Nazywa się to głuchym telefonem, gdzie jedna informacja zmienia się, gdy jest przekazywana od jednej osoby do drugiej, aż prawda zostanie całkowicie utracona.

Nikt nie kocha nas bardziej niż nasi rodzice. W wielu miejscach w Koranie (w tym 4:36, 6:151 i 17:32) Allah mówi: Czcijcie Mnie samego i szanujcie swoich rodziców. Powodem, dla którego Allah mówi o Sobie wraz z rodzicami, jest to, że On jest naszym Stwórcą, a nasi rodzice są powodem, dla którego tu jesteśmy. Nasza relacja z Allahem i naszymi rodzicami nigdy nie może zostać zerwana. Allah jest Panem wszystkich, nawet jeśli niektórzy twierdzą, że tak nie jest. To samo dotyczy również twoich rodziców. Jeśli zwolnisz kogoś, kto dla ciebie pracuje, usuniesz kogoś ze znajomych na Facebooku, lub rozwiedziesz się ze współmałżonkiem, wtedy twoja relacja z nimi się kończy. Ale twoi rodzice zawsze będą twoimi rodzicami – nie możesz ich zwolnić, usunąć ze znajomych ani się z nimi rozwieść. Wersety (takie jak 31:14 i 46:15) skupiają się wyłącznie na matkach i wyzwaniach, z którymi mierzyły się podczas ciąży, porodu i karmienia piersią. Abdullah ibn Omar pewnego razu widział mężczyznę niosącego matkę na plecach podczas hadżdżu. Mężczyzna zapytał Ibn Omara, czy spłacił przysługi, które wyświadczyła mu matka. Ibn Omar odpowiedział, że nie spłacił nawet jednego z ostrych bólów, które cierpiała, rodząc go. Skupienie się na matkach i ich zmaganiach ma nam przypomnieć o ich poświęceniach, o których często zapominamy lub o których nie wiemy.

To jest prawdziwa historia młodego człowieka imieniem Hamzah. Nie podobało mu się, gdy ojciec poprawiał go za każdym razem, gdy zostawiał otwarte drzwi lodówki, kapiący kran z wodą lub włączone światła w sypialni. Ojciec próbował nauczyć go bycia „pozytywnym i odpowiedzialnym”, ale Hamzah czuł, że ojciec utrudnia mu życie. Po ukończeniu studiów Hamzah złożył podanie o pracę w dużej firmie. Wchodząc do budynku na rozmowę kwalifikacyjną, zobaczył na drzwiach wejściowych napis „HELL” i zauważył na podłodze naklejkę z literą „O”. Umieścił ją na końcu napisu, aby uzupełnić słowo „HELLO”. Zauważył również, że klimatyzator kapał na schody, więc umieścił kapiącą rurkę z powrotem na właściwym miejscu. W poczekalni zauważył, że skrzynka elektryczna była otwarta, a kilka przewodów wisiało luźno, więc włożył je z powrotem i zamknął skrzynkę. W końcu, gdy wszedł do sali spotkań na rozmowę kwalifikacyjną, zadali mu jedno pytanie: Kiedy chciałby pan rozpocząć nową pracę? Był tak zdezorientowany, że myślał, iż robią mu kawał. Powiedzieli mu, że wszędzie zainstalowali kamery i widzieli, jak wszyscy inni kandydaci przechodzili obok, nie robiąc nic z napisem, klimatyzatorem czy przewodami. Był jedynym kandydatem, który był wystarczająco „pozytywny i odpowiedzialny”, aby podjąć działanie. To był pierwszy raz, kiedy Hamzah docenił swojego ojca.