Wygnańcy

Prorok wypędził plemię Bani An-Nadir z Medyny za złamanie traktatu pokojowego z muzułmanami.

Obłudnicy są krytykowani za potajemne wspieranie Bani An-Nadir.

Mieszkańcy Medyny (znani jako Al-Ansar „Wspomożyciele”) są chwaleni za przyjęcie swoich braci i sióstr (znanych jako Al-Muhajiroon „Emigranci”), którzy przenieśli się z Mekki po latach prześladowań.

Allah poucza wierzących, jak dzielić zdobycze wojenne i jak przygotować się na Życie Przyszłe.

Następujący fragment został objawiony, aby omówić dwie kwestie.

Chociaż muzułmanom nie wolno było ścinać drzew podczas wojny, musieli wyciąć kilka palm, aby uzyskać dostęp do ufortyfikowanego obszaru, gdzie mieszkało plemię Bani An-Nadir. W związku z tym plemię poskarżyło się na to.

Niektórzy muzułmanie mieli pytania dotyczące tego, jak należy podzielić zdobycze wojenne (takie jak pieniądze, ziemia, domy itd.). Zgodnie z następującymi wersetami, ponieważ była to łatwa bitwa, Prorok miał prawo podzielić zdobycze zgodnie z tym, co było najlepsze dla wspólnoty. Dlatego większość zdobyczy przekazał biednym emigrantom z Mekki, aby nie musieli obciążać mieszkańców Medyny. (Zapisane przez Imama Ibn Kathira)

Jeden z mieszkańców Medyny, imieniem Thabit ibn Qais, zaprosił na kolację muzułmańskiego emigranta z Mekki, ponieważ ten był bardzo głodny. Ponieważ rodzina Thabita nie miała wystarczająco jedzenia dla wszystkich, powiedział swojej żonie, aby zgasiła światła, gdy podano kolację, tak aby gość zjadł całe jedzenie, myśląc, że wszyscy jedzą razem z nim. Rankiem Prorok (pokój z nim) powiedział Thabitowi, że Allahowi bardzo podobało się to, co on i jego żona uczynili dla swojego gościa. {Zapisane przez Imama Al-Qurtubiego}

Banu an-Nadir powiedziano, że mają 10 dni na opuszczenie. Gdy zaczęli się pakować, przyszli do nich pewni hipokryci i powiedzieli: „Nie musicie odchodzić. Po prostu brońcie się i walczcie, a my wesprzemy was tysiącami wojowników”. Tak więc Banu an-Nadir zdecydowali się zostać. Jednakże hipokryci nie pojawili się, by ich wesprzeć, gdy nadeszła armia muzułmańska, więc ostatecznie plemię nie miało innego wyboru, jak tylko spakować się i opuścić Medynę. (Odnotowane przez Imama ibn Kathira)

Allah ułatwia nam wejście do Dżannah (Raju). Za każdy dobry czyn daje nam od 10 do 700 nagród lub więcej – w zależności od naszej szczerości. Każdy grzech liczony jest tylko jako jeden. Jeśli ktoś pomyśli o zrobieniu czegoś dobrego, ale nie mógł tego uczynić, otrzyma nagrodę. Jeśli ktoś pomyśli o zrobieniu czegoś złego, ale tego nie uczyni, również otrzyma nagrodę. Aby otrzymać pełną nagrodę, należy czynić dobre uczynki wyłącznie dla Allaha, podążając za przykładem Proroka (pokój z nim).

Według wersetów 18-20 tej sury, od czasu do czasu musimy usiąść i zastanowić się nad czynami, które zabierzemy ze sobą do Życia Przyszłego.

Jeśli robimy coś złego, powinniśmy zadać sobie pytanie:

1. Dlaczego to zrobiliśmy?

2. Co powinniśmy zrobić, aby naprawić ten błąd?

3.I jak możemy uniknąć powtórzenia tego? Taka postawa pomoże nam odpokutować przed Allahem. Nie powinno się czekać do jutra, ponieważ jutro może nigdy nie nadejść.

Jeśli czynimy coś dobrego, powinniśmy zadać sobie pytanie:

1)Czy dajemy z siebie wszystko?

2)Czy moglibyśmy zrobić to lepiej następnym razem?

3)I czy czynimy to, aby zadowolić Allaha, czy aby się popisać? Nasza intencja decyduje o tym, czy dobry uczynek zostanie przyjęty, czy nie.

Był sobie uczony, który rozliczał się ze swoich własnych czynów.

SŁOWA MĄDROŚCI. Szatan nie zostawi nas w spokoju. Zawsze będzie próbował nas zwieść, aby wpędzić nas w kłopoty. Na przykład, jeśli robimy coś dobrego, będzie próbował nas powstrzymać lub przynajmniej zakłócić nasze intencje. Jeśli zrobimy coś złego, powie: „To nic, bo wszyscy inni to robią”, albo „Jesteś jeszcze młody i możesz pokutować później”, albo „Twój grzech jest bardzo mały w porównaniu do tego, co robią inni”, albo „Twoje grzechy są zbyt wielkie, by Allah mógł je przebaczyć”.

To jest prawdziwa historia 17-letniego chłopca, który mieszkał w Kanadzie. Jego matka prosiła go, aby odprawiał swoje 5 codziennych modlitw, ale on zawsze mówił: „Jutro”. Prosiła go, aby poszedł do meczetu na Dżummu (modlitwy piątkowe), ale on zawsze mówił: „W przyszłym tygodniu”. W końcu przyszedł do meczetu, nie po to, by się modlić, lecz na własną dżanazę (modlitwę pogrzebową), po tym jak zginął w wypadku samochodowym.

Każdy prawdziwy muzułmanin kocha i szanuje Koran. Ale każdy ma inną więź z Księgą Allaha. Niektórzy słuchają go tylko wtedy, gdy ktoś umrze. Niektórzy trzymają kopię w samochodzie, sądząc, że ochroni ich przed wypadkami. Inni dają go sobie nawzajem w prezencie. A niektórzy mają piękne wersety oprawione w ramki i powieszone na ścianie, aby ich salon wyglądał ładnie. Ale to nie jest powód, dla którego Allah objawił Koran. Według wersetu 21 tej sury, Koran jest tak potężny, że może sprawić, iż potężna góra rozpadnie się na kawałki. Ale nie możemy poczuć tej mocy, dopóki nie nawiążemy osobistej relacji z Koranem. Naszym obowiązkiem wobec Koranu jest czytanie go, rozumienie go, zapamiętywanie go, rozważanie go, życie zgodnie z nim i nauczanie go innych.

Allah ma wiele Pięknych Imion. Prorok powiedział: „O Allahu! Proszę Cię o każde Imię, które posiadasz – czy to objawiłeś je w Swojej Księdze, czy nauczyłeś któregoś ze Swoich sług, czy też zachowałeś je dla Siebie…” {Zapisane przez Imama Ahmada} Niektóre z tych Imion są wymienione w wersetach 22-24 tej sury. Prorok powiedział, że jeśli zrozumiesz 99 Imion Allaha, zapamiętasz je i będziesz nimi żył, wejdziesz do Dżannah (Raju). {Zapisane przez Imama Al-Buchariego i Imama Muslima}.

Jeśli pamiętasz, że Allah jest Najmiłosierniejszy, nigdy nie stracisz nadziei w Jego miłosierdzie. Jeśli rozumiesz, że On jest Najprzebaczający, nigdy nie stracisz nadziei w Jego przebaczenie. Jeśli zdajesz sobie sprawę, że On jest Stwórcą i Żywicielem, będziesz Go czcił i dziękował Mu. Jeśli wiemy, że On widzi i słyszy wszystko, będziemy ostrożni w tym, co mówimy i robimy.

Jednym z Pięknych Imion Allaha jest Al-Mutakabbir (Majestatyczny). Oznacza to, że Allah jest ponad ludzkimi potrzebami i niedoskonałościami. Na przykład, On nie potrzebuje snu, ponieważ nigdy się nie męczy. On nie ma dzieci ani rodziców, ponieważ nie potrzebuje nikogo, kto by nosił Jego Imię ani się Nim opiekował. I nigdy nie jest niesprawiedliwy wobec Swojego stworzenia, nawet wobec tych, którzy Go odrzucają.

Innym Pięknym Imieniem jest Al-Dżabbar (Ten, Który Kontroluje). Każdy snuje plany. Ale wszystko dzieje się zgodnie z planem Allaha. Al-Dżabbar oznacza również: Ten, Który pociesza słabych i pokrzywdzonych. Dżabirah to arabskie słowo oznaczające „gips”, który wspiera złamaną kość. Allah zawsze się o nas troszczy. I nagradza tych, którzy troszczą się o innych i wywołują uśmiech na ich twarzach dla Jego dobra.

Dr Abdul Kalam (były prezydent Indii) opowiadał, że pewnego dnia, gdy wrócił ze szkoły na obiad, zauważył, że jedzenie było przypalone. Chociaż jego mama przeprosiła za przypalone biryani, jego tata podziękował jej, mówiąc, że jedzenie smakowało dobrze. Zanim poszedł spać, Abdul Kalam poszedł do pokoju taty i zapytał: „Baba (tato)! Czy naprawdę smakowało ci dzisiejsze jedzenie?” Jego tata przytulił go i powiedział: „Betta (synku)! Twoja mama dzisiaj tak dużo pracowała i była zmęczona. Przypalone jedzenie nikogo nie rani, ale złe słowa tak.”

To prawdziwa historia egipskiego lekarza o imieniu Hossam Mowafy. Powiedział, że przyjaciel poprosił go o odwiedzenie biednej, starszej pani w szpitalu, co bardzo by ją uszczęśliwiło. Mógł zignorować prośbę i pojechać do domu, który był ponad godzinę drogi od jego pracy. Ale przypomniał sobie, że imam kiedyś powiedział mu, że wywoływanie uśmiechu na twarzach ludzi jest jedną z rzeczy, które Allah kocha najbardziej. Więc odwiedził ją i upewnił się, że jest zaopiekowana. Kiedy wychodził ze szpitala, dostał udaru i zemdlał. Natychmiast został przewieziony do sali, gdzie otrzymał odpowiednią pomoc medyczną. Powiedział, że gdyby tego dnia nie odwiedził tej biednej pani, umarłby na autostradzie.