Zwycięstwo

Ta sura wychwala wiernych za to, że stanęli w obronie Allaha i Jego Wysłannika.

Hipokryci są krytykowani za to, że nie maszerowali z Prorokiem do Mekki.

Bałwochwalcy są krytykowani za to, że nie dali wiernym dostępu do Kaaby, aby odprawić umrę.

Allah zawsze wspiera Proroka i wiernych.

Allah jest Najmiłosierniejszy, Który daje drugie szanse.

Prorok i 1400 jego towarzyszy udali się do Mekki, aby odbyć umrę w szóstym roku po Hidżrze do Medyny. Wysłał Usmana ibn Affana, aby powiadomił Mekkańczyków, że muzułmanie przybyli w pokoju, jedynie w celu odwiedzenia Kaaby. Kiedy Mekkańczycy zatrzymali Usmana, Prorok otrzymał wieść, że mogli go zabić. Wezwał więc wiernych, aby złożyli mu przysięgę pod drzewem (w miejscu zwanym Hudajbijja, tuż pod Mekką), że będą bronić prawdy swoim życiem. Powiedział tym 1400 towarzyszom: „Jesteście najlepszymi ludźmi na obliczu ziemi dzisiaj.” Powiedział im również, że żaden z nich nigdy nie wejdzie do Ognia. Wkrótce potem Usman powrócił bezpiecznie, a muzułmanie i mekkańscy bałwochwalcy podpisali porozumienie pokojowe. Zgodnie z Porozumieniem Pokojowym z Hudajbijji, muzułmanie musieliby wrócić do Medyny i powrócić w następnym roku na umrę.

Niektórzy z towarzyszy (jak 'Omar ibn Al-Khattab) nie byli zbyt zadowoleni z ugody, ponieważ mieszkańcy Mekki byli bardzo aroganccy wobec Proroka. Na przykład, kiedy 'Ali ibn Abi Talib spisywał ugodę, Suhail ibn 'Amr powiedział mu arogancko: "Nie pisz Muhammad Wysłannik Allaha, tylko napisz Muhammad syn 'Abdullaha." 'Ali nie chciał tego zrobić, ale Prorok poprosił go, aby zrobił to, o co prosił Suhail. Chciał, aby jego towarzysze widzieli szerszą perspektywę i nie rozpraszali się drobnymi szczegółami. Jak zobaczymy na początku tej sury, Allah nazywa tę ugodę pokojową wielkim sukcesem, z powodu zadziwiających rezultatów, które muzułmanie osiągnęli na dłuższą metę.

'Omar nie lubił Suhaila z powodu jego postawy wobec islamu. Kiedy Suhail walczył przeciwko muzułmanom i został wzięty do niewoli w bitwie pod Badr, 'Omar powiedział Prorokowi: "Pozwól mi połamać mu zęby i odciąć język, żeby nigdy więcej nie mówił przeciwko islamowi." Ale Prorok mu odpowiedział: "Nie wolno mi tego robić. Zostaw go w spokoju. Może pewnego dnia wstanie i powie coś, co sprawi ci wielką radość." To spełniło się kilka lat później, gdy Suhail przyjął islam, wraz z wieloma ludźmi w Mekce. Kiedy Prorok zmarł, wielu Mekkańczyków chciało opuścić islam. Więc Suhail wstał i wygłosił potężną mowę. Powiedział im: "Wstydźcie się. Byliście ostatnimi, którzy przyjęli islam, a teraz chcecie być pierwszymi, którzy go opuszczą. To nigdy się nie stanie! Islam dotrze do każdego zakątka świata." Ludzie więc poruszeni jego słowami pozostali muzułmanami. 'Omar był bardzo zadowolony z tego, co powiedział.

Arogantni bałwochwalcy nie pozwolili muzułmanom odprawić umry, mimo że muzułmanie przebyli ponad 400 km do Mekki (co zajęło im 2 tygodnie), a teraz musieli przebyć kolejne 400 km z powrotem do Medyny.

Widok czegoś często wywiera większy wpływ niż samo słyszenie o tym. Wielu ludzi preferuje bodźce wizualne, więc mogą być bardziej zainteresowani filmem lub prezentacją PowerPoint niż zwykłym przemówieniem. Prawdopodobnie tak było w przypadku Musy w Surze Ta-ha (20:83-86). Allah poinformował go, że jego lud zaczął czcić złotego cielca po jego odejściu, lecz on wpadł w wielki gniew, gdy to ujrzał, choć słowa Allaha są bardziej wiarygodne niż jego własne oczy. Być może dlatego Umm Salamah doradziła Prorokowi, aby nie przemawiał do ludzi, lecz sam to uczynił. Gdy tylko ujrzeli Proroka czyniącego to, wszyscy poszli za jego przykładem.

Podczas ich pobytu w Hudajbijji Muzułmanom zabrakło wody. Kiedy zgłosili to Prorokowi, on wziął strzałę i kazał im włożyć ją do studni w Hudajbijji. Kiedy to zrobili, woda zaczęła płynąć, tak że mieli wystarczająco wody dla siebie i dla swoich zwierząt na resztę ich pobytu. Dżabir ibn Abdillah powiedział: „Nawet gdyby było nas 100 000 ludzi, ta woda wystarczyłaby dla nas wszystkich”.

W poniższym fragmencie Allah krytykuje bałwochwalców za ich arogancję, za powstrzymywanie Proroka i jego towarzyszy przed odwiedzeniem Kaaby (co było bardzo haniebne nawet przed islamem) oraz za uniemożliwienie zwierzętom (które muzułmanie składają w ofierze po umrze) dotarcia do celu. Niektórzy z nich próbowali nawet zaatakować muzułmanów w drodze do Mekki, ale zostali szybko odpędzeni, a niektórzy zostali schwytani przez muzułmanów, zanim zostali uwolnieni przez Proroka. Muzułmanom nie wolno było walczyć, ponieważ w Mekce byli ludzie, którzy potajemnie przyjęli islam, a Prorok nie chciał, aby zostali przypadkowo zranieni. Ten fragment obiecuje, że ci muzułmanie będą bezpieczni i wielu mekkańskich bałwochwalców ostatecznie przyjmie islam, co nastąpiło kilka lat później.

Przed porozumieniem pokojowym w Hudajbijji Prorok miał sen, że on i jego towarzysze wchodzą do Świętego Meczetu w pokoju i golą głowy (co jest czynione po 'umrze). Kiedy opowiedział o tym swoim towarzyszom, bardzo się podekscytowali. Jednakże, kiedy bałwochwalcy powstrzymali ich przed odbyciem 'umry, towarzysze byli bardzo rozczarowani. Niektórzy hipokryci zaczęli mówić: "Co to jest? Żadne głowy nie zostały ogolone i żaden Święty Meczet nie został odwiedzony!" 'Omar przypomniał Prorokowi o jego śnie, a Prorok powiedział: "Czy powiedziałem, że to nastąpi w tym roku?" 'Omar powiedział: "Nie!" Wtedy Prorok powiedział mu, że na pewno to uczynią, in-sza-Allah.

Sahabi to osoba, która spotkała Proroka przynajmniej raz, przyjęła islam za jego życia i zmarła jako muzułmanin. Sahabowie są najlepszym pokoleniem wśród muzułmanów, jak powiedział Prorok w hadisie. Widzieli Proroka. Żyli z nim. Modlili się za nim. Słuchali jego nauk. Słuchali jego recytacji Koranu. Podróżowali z nim. Wspierali go. Bronili jego przesłania. Zanieśli islam do wielu krajów. Rozpowszechniali Koran i nauki islamu po nim. Aby uczcić ich dziedzictwo, powinniśmy ich kochać, naśladować ich przykład, wspierać islam i nauczać innych o tej pięknej religii.

Ktoś może zapytać: „Jeśli towarzysze są najlepszym pokoleniem muzułmanów, jak to się stało, że niektórzy z nich nie zgadzali się, a nawet walczyli ze sobą?”