Ja Sin

1Ya-Sin. 2Na Koran, pełen mądrości! 3Ty (O Proroku) jesteś zaprawdę jednym z Wysłanników, 4na Drodze Prostej. 5Objawienie od Wszechmocnego, Miłosiernego, 6abyś ostrzegł lud, którego ojcowie nie byli ostrzegani, i dlatego są niefrasobliwi. 7Wyrok już się ziścił na większości z nich, tak więc nigdy nie uwierzą. 8My położyliśmy kajdany na ich szyjach aż do podbródków, tak więc ich głowy są zadarte. 9i położyliśmy zaporę przed nimi i zaporę za nimi, i zakryliśmy ich, tak więc nie widzą.

10Jest im obojętne, czy ich ostrzeżesz, czy nie – oni nigdy nie uwierzą. 11Możesz ostrzegać tylko tych, którzy idą za Napomnieniem i szanują Najłaskawszego, choć Go nie widzą. Daj im więc dobrą nowinę o przebaczeniu i hojnej nagrodzie. 12Zaprawdę, to My ożywiamy umarłych i zapisujemy to, co uczynili wcześniej [dla życia przyszłego], i to, co pozostawili po sobie. Wszystko zapisaliśmy w Księdze jasnej. 13¹ Napomnienie to inna nazwa Koranu.

13O Proroku, przedstaw im przykład mieszkańców miasta, gdy przyszli do nich posłańcy. 14Wysłaliśmy do nich najpierw dwóch posłańców, lecz oni ich odrzucili. Wtedy wspomogliśmy ich trzecim, a oni oświadczyli: „Zaprawdę, zostaliśmy do was wysłani!” 15Oni odpowiedzieli: „Wy jesteście tylko ludźmi takimi jak my, a Miłosierny niczego nie objawił. Wy tylko kłamiecie!” 16Posłańcy powiedzieli: „Nasz Pan wie, że zaprawdę, zostaliśmy do was wysłani.” 17A do nas należy tylko jasne przekazanie. 18Odpowiedzieli: 'Z pewnością uważamy was za zwiastunów nieszczęścia dla nas. Jeśli nie zaprzestaniecie, z pewnością ukamienujemy was i spotka was od nas bolesna kara.' 19Rzekli posłańcy: 'Wasze nieszczęście jest w was samych. Czyż dlatego, że zostaliście napomnieni, (tak reagujecie)? Przeciwnie, jesteście ludźmi, którzy przekroczyli granice.'

20I przybył człowiek z najdalszej części miasta, pośpiesznie. Rzekł: "O ludu mój! Idźcie za wysłannikami." 21Idźcie za tymi, którzy nie żądają od was żadnej zapłaty i są prowadzeni drogą prostą. 22I dlaczegoż miałbym nie czcić Tego, który mnie stworzył, i do Niego wszyscy powrócicie. 23Jakże mógłbym wziąć sobie, zamiast Niego, innych bogów, którzy nie mogą w niczym przemówić w mojej obronie i nie mogą mnie ocalić, jeśli Najmiłosierniejszy zechce mi zaszkodzić? 24Wówczas byłbym w jawnym błędzie. 25Wierzę w waszego Pana, więc posłuchajcie mnie. 26Lecz oni go zabili, wtedy aniołowie mu powiedzieli: „Wejdź do Dżannah!” On powiedział: „Oby mój lud wiedział” 27o tym, jak mój Pan mi przebaczył i uczynił mnie jednym z tych wysoko uhonorowanych.

28Nie zesłaliśmy żadnego wojska z nieba przeciwko jego ludowi po jego śmierci, ponieważ nie było takiej potrzeby. 29Wystarczył jeden potężny krzyk i natychmiast padli martwi. 30O, biada tym sługom! Żaden posłaniec nigdy do nich nie przyszedł, bez tego, by go wyśmiewano. 31Czyż niewierni nie widzieli, ile narodów zniszczyliśmy przed nimi, którzy nigdy więcej nie powrócili na ten świat? 32Lecz w końcu wszyscy zostaną przyprowadzeni przed Nas.

33W martwej ziemi jest dla nich znak: My ją ożywiamy i sprawiamy, że z niej wyrasta zboże, które oni jedzą. 34I umieściliśmy w niej ogrody palm daktylowych i winorośli, i sprawiliśmy, że w niej wytryskują źródła, 35aby jedli z jej owoców, które nie są ich własnym wytworem. Czyż więc nie będą wdzięczni? 36Chwała Temu, Który stworzył wszystkie pary – spośród tego, co rodzi ziemia, i spośród nich samych, i z tego, czego oni nie znają!

37Jest dla nich także znak w nocy: My zrywamy z niej dzień i oto pogrążają się w ciemności. 38Słońce biegnie do swego stałego miejsca. To jest ustanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego. 39A dla księżyca My wyznaczyliśmy fazy, aż powraca on jak stara, zakrzywiona gałąź palmowa. 40Ani słońcu nie wolno dogonić księżyca, ani noc nie wyprzedzi dnia. Każde płynie po orbicie.

41Kolejnym znakiem dla nich jest to, że ponieśliśmy ich przodków z Nuh w Arce w pełni załadowanej, 42i stworzyliśmy dla nich podobne rzeczy do dosiadania. 43Gdybyśmy chcieli, moglibyśmy ich utopić: wtedy nikt nie odpowiedziałby na ich 'wołania o pomoc', i nie zostaliby uratowani- 44chyba że przez Nasze miłosierdzie, pozwalając im cieszyć się życiem przez pewien czas.

45Nadal się odwracają, kiedy im się mówi: „Rozważcie, co jest przed wami (w życiu ostatecznym) i co jest za wami (z narodów zniszczonych), abyście dostąpili miłosierdzia”. 46Ilekroć przychodzi do nich znak od ich Pana, oni się od niego odwracają. 47A kiedy im się mówi: „Dawajcie z tego, czym obdarzył was Allah”, niewierni mówią do wiernych: „Dlaczego mamy karmić tych, których Allah mógłby nakarmić, gdyby zechciał? Wy jesteście w jawnym błędzie!”

48I pytają wierzących: „Kiedy spełni się ta groźba, jeśli to, co mówicie, jest prawdą?” 49Oni czekają tylko na jeden Krzyk, który ich dosięgnie, kiedy będą pogrążeni w bezużytecznych sporach. 50Wtedy nie będą w stanie wypowiedzieć ostatniego życzenia ani powrócić do swoich ludzi. 51Zatrąbi się w Trąbę po raz drugi, wtedy – oto! – oni pospieszą z grobów do swojego Pana. 52Oni zawołają: „Biada nam! Kto nas wskrzesił z naszego miejsca spoczynku? O nie! To musi być to, przed czym ostrzegał nas Miłosierny; posłańcy mówili prawdę!” 53I wystarczy tylko jeden Krzyk, a potem natychmiast wszyscy staną przed Nami. 54Tego Dnia żadna dusza nie zostanie w żaden sposób skrzywdzona, a wy zostaniecie wynagrodzeni tylko za to, co czyniliście.

55Zaprawdę, tego Dnia mieszkańcy Raju będą zajęci rozkoszowaniem się. 56Oni i ich małżonkowie będą w chłodnym cieniu, odpoczywając na ozdobnych łożach. 57Tam będą mieli owoce i wszystko, czego zapragną. 58I "Pokój!" będzie ich pozdrowieniem od Miłosiernego Pana.

59Niewiernym zostanie powiedziane: „Odsuńcie się od wierzących tego Dnia, o wy, niegodziwcy!” 60Czyż nie nakazałem wam, o synowie Adama, abyście nie podążali za Szatanem, bo on jest dla was jawnym wrogiem, 61lecz abyście czcili Mnie 'jednego'? To jest Droga Prosta. 62Lecz on już zwiódł was licznie. Czyż nie mieliście rozumu? 63To jest Piekło, przed którym was ostrzegano. 64Płońcie w nim Dziś za waszą niewiarę. 65W tym Dniu zapieczętujemy ich usta, ich ręce będą do Nas mówić, a ich stopy zaświadczą o tym, co czynili.

66A gdybyśmy zechcieli, z łatwością oślepilibyśmy ich oczy, tak że błądziliby w poszukiwaniu drogi. Jakże więc mogliby widzieć? 67A gdybyśmy zechcieli, przemienilibyśmy ich na miejscu w coś innego, tak że nie mogliby ani iść naprzód, ani się cofnąć. 68A kogo obdarzamy długim życiem, odwracamy jego rozwój. Czyż oni wtedy nie pojmą? 69¹ Człowiek rodzi się słaby, potem dojrzewa i staje się silny, potem staje się stary i słaby (30:54).

69My nie nauczyliśmy go poezji i to nie jest dla niego stosowne. Ta Księga jest tylko napomnieniem i jasnym Koranem. 70aby ostrzec każdego, kto jest prawdziwie żywy, i aby spełnił się wyrok przeciwko niewierzącym.

71Czyż nie widzą, że stworzyliśmy dla nich – Naszymi Własnymi Rękoma – bydło, aby im służyło? 72I poddaliśmy je im, aby na niektórych jeździli, a inne jedli. 73I czerpią z nich inne korzyści i napoje. Czyż nie będą więc dziękować? 74¹ Oznacza: całkowicie sami, bez pomocy kogokolwiek innego.

74Nadal obrali sobie innych bogów poza Allahem, licząc na pomoc w Dniu Sądu. 75Ci bożkowie nie mogą im pomóc, chociaż ci ludzie zawsze im służą jako strażnicy. 76Więc niech ich słowa cię nie zasmucają, O Proroku: Zaprawdę, My doskonale wiemy, co ukrywają i co ujawniają. 77¹ Oznacza to, że nie smuć się z powodu kłamstw, które mówią o tobie, Koranie i życiu pozagrobowym.

77Czyż ludzie nie widzą, że My stworzyliśmy ich z kropli nasienia, a oto oni jawnie Nas kwestionują? 78I spierają się z Nami, zapominając o swoim stworzeniu, mówiąc: "Kto ożywi zgniłe kości?" 79Powiedz: "O Proroku, ożywi ich Ten, Kto stworzył ich po raz pierwszy, a On ma doskonałą wiedzę o każdym stworzeniu." 80To On daje wam ogień z zielonych drzew, a oto wy rozpalacie z nich ogień! 81Czyż Ten, Kto stworzył niebiosa i ziemię, nie może ożywić ludzi? Tak, On może! On jest Stwórcą Wszechmocnym, wszechwiedzącym. 82Gdy On pragnie, by coś zaistniało, wystarczy, że powie: „Bądź!” – i ono staje się. 83Więc chwała Temu, w którego ręku jest władza nad wszystkim, i wy wszyscy zostaniecie do Niego zwróceni.