عبس

1او چهره درهم کشید و روی گردانید، 2فقط به این دلیل که مرد نابینا نزد او آمد، 3تو چه می‌دانی، شاید او تزکیه شود، 4یا پند گیرد و تذکر به او سود رساند، 5اما آن کس که خود را بی‌نیاز می‌دانست. 6به آنها توجه کامل کردی، 7در حالی که بر تو گناهی نیست اگر پاک نشوند. 8و اما کسی که با رغبت و ترس (از خدا) به سوی تو آمد، 9در حالی که از خدا می ترسید. 10به او توجه نکردی. 11کلا، این به راستی یک تذکره است. 12پس هر که خواهد آن را یاد کند! 13آن در صحیفه‌های مقدسی ثبت شده است. 14بسیار ارجمند و مطهر. 15به دست فرشتگان نگاشته شده است. 16کسانی که شریف و مؤمن هستند.

17کشته باد انسان! چقدر ناسپاس است! 18او را از چه چیزی آفرید؟ 19او را از نطفه‌ای آفرید و سپس اندازه‌اش را مقرر کرد. 20سپس راه را برای او آسان ساخت. 21سپس او را می‌میراند و در قبر قرار می‌دهد. 22سپس هرگاه بخواهد، آنان را زنده می‌گرداند. 23هرگز چنین نیست! آنان از فرمان او سرپیچی کرده‌اند. 24پس انسان به خوراک خود بنگرد: 25که ما آب را فراوان فرو ریختیم، 26و زمین را (برای رستنی‌ها) شکافتیم، 27و رویاندن دانه در آن، 28و نیز انگور و سبزی، 29و زیتون و نخل، 30و جنات انبوه، 31و میوه و علف 32این تماماً برای حمایت از شما و چهارپایانتان است.

33آنگاه که صاخه فرا رسد، 34در آن روز هر کس از برادر و خواهر خود می‌گریزد، 35و حتی از مادر و پدرش، 36و حتی از همسر و فرزندانش؛ 37هر کس تنها به فکر خویشتن خواهد بود. 38در آن روز، چهره‌هایی تابان خواهند بود، 39خندان و شادمان، و چهره‌هایی دیگر غبارآلود خواهند بود، 41تیره و تار. آنان کافران فاجرند.