اعراف
الأعْرَاف
الاعراف
Surah Al-A'râf for kids content
حضرت هود و قومش
65و به سوی قوم عاد، برادرشان هود را (فرستادیم).
گفت: «ای قوم من!
الله را بپرستید، شما را جز او معبودی نیست.
آیا (از او) پروا نمیکنید؟»
66سران کافر قومش گفتند: «ما تو را در سفاهت (و نادانی) میبینیم و گمان میکنیم که تو از دروغگویانی.
»
67گفت: «ای قوم من!
من سفیه نیستم!
بلکه من فرستادهای از سوی پروردگار جهانیان هستم،»
68پیامهای پروردگارم را به شما میرسانم و برای شما خیرخواهی امین هستم.
69آیا تعجب میکنید که پندی از پروردگارتان به وسیله مردی از خودتان به شما رسیده تا شما را هشدار دهد؟ و به یاد آورید که او شما را
پس از قوم نوح جانشین قرار داد و شما را در خلقت (جسم) فزونی بخشید.
پس نعمتهای خدا را به یاد آورید، باشد که رستگار شوید.
»
70گفتند: «آیا آمدهای که ما را وادار کنی تنها الله را بپرستیم و آنچه پدرانمان میپرستیدند را رها کنیم؟ پس اگر راست میگویی، آنچه را که با آن
ما را تهدید میکنی، برایمان بیاور!
»
71گفت: «قطعاً عذاب و خشم پروردگارتان بر شما حتمی است.
آیا با من درباره این خدایان ساختگی که شما و پدرانتان آنها را ساختهاید، مجادله میکنید، در حالی که الله هیچ دلیلی بر آن نازل نکرده است؟!
پس منتظر باشید!
من هم با شما منتظرم.
»
72پس او و کسانی را که با او بودند، به رحمت خویش نجات دادیم و کسانی را که آیات ما را تکذیب کردند و ایمان نمیآوردند، نابود ساختیم.
وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمۡ هُودٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ65
قَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦٓ إِنَّا لَنَرَىٰكَ فِي سَفَاهَةٖ وَإِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ66
قَالَ يَٰقَوۡمِ لَيۡسَ بِي سَفَاهَةٞ وَلَٰكِنِّي رَسُولٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ67
أُبَلِّغُكُمۡ رِسَٰلَٰتِ رَبِّي وَأَنَا۠ لَكُمۡ نَاصِحٌ أَمِينٌ68
أَوَعَجِبۡتُمۡ أَن جَآءَكُمۡ ذِكۡرٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَلَىٰ رَجُلٖ مِّنكُمۡ لِيُنذِرَكُمۡۚ وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ قَوۡمِ نُوحٖ وَزَادَكُمۡ فِي ٱلۡخَلۡقِ بَصۜۡطَةٗۖ فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ لَعَلَّكُمۡ تُفۡلِحُونَ69
قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا لِنَعۡبُدَ ٱللَّهَ وَحۡدَهُۥ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ70
قَالَ قَدۡ وَقَعَ عَلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُمۡ رِجۡسٞ وَغَضَبٌۖ أَتُجَٰدِلُونَنِي فِيٓ أَسۡمَآءٖ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّا نَزَّلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٖۚ فَٱنتَظِرُوٓاْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ ٱلۡمُنتَظِرِينَ71
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَقَطَعۡنَا دَابِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بَِٔايَٰتِنَاۖ وَمَا كَانُواْ مُؤۡمِنِينَ72
حضرت صالح و قومش
73و به سوی ثمود، برادرشان صالح را فرستادیم.
گفت: «ای قوم من!
الله را بپرستید؛ شما را جز او معبودی نیست.
به راستی دلیلی روشن از پروردگارتان برای شما آمده است: این شتر مادهی الله است که نشانهای برای شماست.
پس او را واگذارید تا در زمین الله آزادانه بچرد و به او آسیبی نرسانید، وگرنه عذابی دردناک شما را فرا خواهد گرفت.
»
74و به یاد آورید هنگامی را که شما را پس از [قوم] عاد جانشین کرد و در زمین جای داد، پس در دشتهای آن کاخها میساختید و در
کوهها خانهها میتراشیدید.
پس نعمتهای الله را همواره به یاد داشته باشید و در زمین به فساد نپردازید.
»
75اشراف متکبر قومش به کسانی که ناتوان شمرده میشدند و ایمان آورده بودند، گفتند: «آیا یقین دارید که صالح از سوی پروردگارش فرستاده شده است؟» گفتند: «ما به
آنچه او با آن فرستاده شده، ایمان داریم.
»
76متکبران گفتند: «ما به آنچه شما به آن ایمان آوردهاید، کافریم.
»
77سپس شتر ماده را پی کردند – در حالی که از فرمان پروردگارشان سرپیچی کرده بودند – و گفتند: «ای صالح!
اگر از فرستادگان هستی، آنچه را به ما وعده میدهی [از عذاب] بیاور.
»
78سپس زلزلهای سهمگین آنها را فرا گرفت و در خانههایشان بیجان بر زمین افتادند.
79پس او از آنها روی برگرداند و گفت: «ای قوم من!
همانا پیام پروردگارم را به شما رساندم و شما را خیرخواهی کردم، ولی شما خیرخواهان را دوست نمیداشتید.
»
وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ قَدۡ جَآءَتۡكُم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡۖ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمۡ ءَايَةٗۖ فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ73
وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ جَعَلَكُمۡ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعۡدِ عَادٖ وَبَوَّأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُورٗا وَتَنۡحِتُونَ ٱلۡجِبَالَ بُيُوتٗاۖ فَٱذۡكُرُوٓاْ ءَالَآءَ ٱللَّهِ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ74
قَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ لِلَّذِينَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ لِمَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُمۡ أَتَعۡلَمُونَ أَنَّ صَٰلِحٗا مُّرۡسَلٞ مِّن رَّبِّهِۦۚ قَالُوٓاْ إِنَّا بِمَآ أُرۡسِلَ بِهِۦ مُؤۡمِنُونَ75
قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا بِٱلَّذِيٓ ءَامَنتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ76
فَعَقَرُواْ ٱلنَّاقَةَ وَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ وَقَالُواْ يَٰصَٰلِحُ ٱئۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ77
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ78
فَتَوَلَّىٰ عَنۡهُمۡ وَقَالَ يَٰقَوۡمِ لَقَدۡ أَبۡلَغۡتُكُمۡ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحۡتُ لَكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُحِبُّونَ ٱلنَّٰصِحِينَ79
حضرت لوط و قومش
80و (به یاد آور) هنگامی که لوط قوم خود را سرزنش کرد: «آیا چنین کار زشتی را انجام میدهید که هیچ کس از جهانیان پیش از شما آن
را انجام نداده است؟»
81«آیا شما به جای همسرانتان، با مردان شهوترانی میکنید؟ بلکه شما قومی هستید که از حد تجاوز کردهاید.
»
82اما پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: «آنها را از سرزمینتان بیرون کنید!
اینها مردمی هستند که میخواهند پاک بمانند!
»
83پس ما او و خانوادهاش را نجات دادیم، جز همسرش که از هلاکشوندگان بود.
84و بر آنان بارانی (از عذاب) فرو ریختیم.
پس بنگر که سرانجام گناهکاران چگونه بود!
وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنۡ أَحَدٖ مِّنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ80
إِنَّكُمۡ لَتَأۡتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهۡوَةٗ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ مُّسۡرِفُونَ81
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوهُم مِّن قَرۡيَتِكُمۡۖ إِنَّهُمۡ أُنَاسٞ يَتَطَهَّرُونَ82
فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ83
وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ84
حضرت شعیب و قومش
85و به سوی مردم مدین، برادرشان شعیب را فرستادیم.
او گفت: «ای قوم من!
الله را بپرستید—شما را معبودی جز او نیست.
همانا دلیل روشنی از پروردگارتان برای شما آمده است.
پس پیمانه و وزن را تمام و کامل دهید، و از اموال مردم چیزی کم نگذارید، و در زمین پس از آنکه اصلاح شده است فساد نکنید.
این برای شما بهتر است، اگر ایمان داشته باشید.
»
86و بر سر هر راهی ننشینید که مردم را تهدید کنید و کسانی را که به الله ایمان آوردهاند از راه او بازدارید، و آن را کج و
معوج جلوه دهید.
و به یاد آورید هنگامی که اندک بودید، پس او شما را زیاد کرد.
و بنگرید که سرانجام مفسدان چگونه بود!
87و اکنون که گروهی از شما به آنچه من با آن فرستاده شدهام ایمان آوردهاند و گروهی ایمان نیاوردهاند، صبر کنید تا الله میان ما داوری کند.
و او بهترین داوران است.
88اشراف متکبر قومش گفتند: «ای شعیب!
ما تو و کسانی را که با تو ایمان آوردهاند، حتماً از سرزمینمان بیرون خواهیم کرد، مگر اینکه به آیین ما بازگردید.
» او گفت: «آیا حتی اگر از آن بیزار باشیم؟»
89اگر پس از آنکه الله ما را از آیین شما نجات داده است، به آن بازگردیم، قطعاً بر الله دروغ بستهایم.
و ما را نسزد که به آن بازگردیم، مگر اینکه الله—پروردگارمان—بخواهد.
پروردگار ما به همه چیز احاطه علمی دارد.
بر الله توکل کردیم.
پروردگارا!
میان ما و قوممان به حق داوری کن.
و تو بهترین داوران هستی.
90رؤسای کافر قومش به دیگران هشدار دادند: "اگر از شعیب پیروی کنید، قطعاً زیانکار خواهید بود!
"
91سپس زمینلرزهای سهمگین آنها را فرا گرفت و در خانههایشان بیجان افتادند.
92کسانی که شعیب را تکذیب کردند، چنان نابود شدند که گویی هرگز در آنجا زندگی نکرده بودند.
کسانی که شعیب را تکذیب کردند، همان زیانکاران واقعی بودند.
93پس او از آنها روی برگرداند و گفت: "ای قوم من!
من پیامهای پروردگارم را به شما رساندم و شما را خالصانه پند دادم.
چگونه میتوانم برای قومی که ایمان نیاوردند، تأسف بخورم؟"
وَإِلَىٰ مَدۡيَنَ أَخَاهُمۡ شُعَيۡبٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ قَدۡ جَآءَتۡكُم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡۖ فَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَٱلۡمِيزَانَ وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ بَعۡدَ إِصۡلَٰحِهَاۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ85
وَلَا تَقۡعُدُواْ بِكُلِّ صِرَٰطٖ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ مَنۡ ءَامَنَ بِهِۦ وَتَبۡغُونَهَا عِوَجٗاۚ وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ كُنتُمۡ قَلِيلٗا فَكَثَّرَكُمۡۖ وَٱنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِينَ86
وَإِن كَانَ طَآئِفَةٞ مِّنكُمۡ ءَامَنُواْ بِٱلَّذِيٓ أُرۡسِلۡتُ بِهِۦ وَطَآئِفَةٞ لَّمۡ يُؤۡمِنُواْ فَٱصۡبِرُواْ حَتَّىٰ يَحۡكُمَ ٱللَّهُ بَيۡنَنَاۚ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلۡحَٰكِمِينَ87
قَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ لَنُخۡرِجَنَّكَ يَٰشُعَيۡبُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَكَ مِن قَرۡيَتِنَآ أَوۡ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَاۚ قَالَ أَوَلَوۡ كُنَّا كَٰرِهِينَ88
قَدِ ٱفۡتَرَيۡنَا عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا إِنۡ عُدۡنَا فِي مِلَّتِكُم بَعۡدَ إِذۡ نَجَّىٰنَا ٱللَّهُ مِنۡهَاۚ وَمَا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّعُودَ فِيهَآ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّنَاۚ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ89
وَقَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ لَئِنِ ٱتَّبَعۡتُمۡ شُعَيۡبًا إِنَّكُمۡ إِذٗا لَّخَٰسِرُونَ90
فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دَارِهِمۡ جَٰثِمِينَ91
ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيۡبٗا كَأَن لَّمۡ يَغۡنَوۡاْ فِيهَاۚ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ شُعَيۡبٗا كَانُواْ هُمُ ٱلۡخَٰسِرِينَ92
فَتَوَلَّىٰ عَنۡهُمۡ وَقَالَ يَٰقَوۡمِ لَقَدۡ أَبۡلَغۡتُكُمۡ رِسَٰلَٰتِ رَبِّي وَنَصَحۡتُ لَكُمۡۖ فَكَيۡفَ ءَاسَىٰ عَلَىٰ قَوۡمٖ كَٰفِرِينَ93
منکران باید از تاریخ درس بگیرند.
94هرگاه پیامبری را به جامعهای فرستادیم، مردم آن را با رنج و سختیها آزمودیم تا شاید فروتن شوند.
95سپس سختیهایشان را به آسانی و فراوانی تبدیل کردیم تا آنجا که گفتند: «پدران ما نیز سختی و آسانی را تجربه کردهاند.
» پس ناگهان آنها را گرفتیم در حالی که بیخبر بودند.
96و اگر مردم آن جوامع ایمان آورده و تقوا پیشه میکردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها میگشودیم.
ولی آنها تکذیب کردند، پس ما نیز آنها را به سزای اعمالشان نابود کردیم.
97آیا مردم آن جوامع احساس امنیت میکردند که عذاب ما شبانگاه در حالی که خواب بودند به سراغشان نمیآید؟
98یا آیا مردم آن جوامع احساس امنیت میکردند که عذاب ما روز روشن در حالی که سرگرم لهو و لعب بودند به سراغشان نمیآید؟
99آیا از مکر الله ایمن بودند؟ هیچ کس از مکر الله ایمن نیست مگر زیانکاران.
100آیا برای کسانی که زمین را پس از هلاکت مردم پیشین آن به ارث میبرند، روشن نشده است که اگر بخواهیم، آنان را نیز به سبب گناهانشان عذاب
کنیم و بر دلهایشان مهر نهیم تا نشنوند؟
101ای پیامبر، ما برخی از داستانهای آن جوامع را برای تو بازگو کردیم.
پیامبرانشان قطعاً با دلایل روشن به سوی آنان آمدند، اما به آنچه پیش از آن تکذیب کرده بودند، ایمان نمیآوردند.
این گونه است که الله بر دلهای کافران مهر مینهد.
102ما بیشترشان را وفادار به عهدشان نیافتیم.
بلکه بیشترشان را واقعاً فاسق یافتیم.
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِي قَرۡيَةٖ مِّن نَّبِيٍّ إِلَّآ أَخَذۡنَآ أَهۡلَهَا بِٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمۡ يَضَّرَّعُونَ94
ثُمَّ بَدَّلۡنَا مَكَانَ ٱلسَّيِّئَةِ ٱلۡحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَواْ وَّقَالُواْ قَدۡ مَسَّ ءَابَآءَنَا ٱلضَّرَّآءُ وَٱلسَّرَّآءُ فَأَخَذۡنَٰهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ95
وَلَوۡ أَنَّ أَهۡلَ ٱلۡقُرَىٰٓ ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوۡاْ لَفَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَرَكَٰتٖ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَٰكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذۡنَٰهُم بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ96
أَفَأَمِنَ أَهۡلُ ٱلۡقُرَىٰٓ أَن يَأۡتِيَهُم بَأۡسُنَا بَيَٰتٗا وَهُمۡ نَآئِمُونَ97
أَوَ أَمِنَ أَهۡلُ ٱلۡقُرَىٰٓ أَن يَأۡتِيَهُم بَأۡسُنَا ضُحٗى وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ98
أَفَأَمِنُواْ مَكۡرَ ٱللَّهِۚ فَلَا يَأۡمَنُ مَكۡرَ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡقَوۡمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ99
أَوَ لَمۡ يَهۡدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلۡأَرۡضَ مِنۢ بَعۡدِ أَهۡلِهَآ أَن لَّوۡ نَشَآءُ أَصَبۡنَٰهُم بِذُنُوبِهِمۡۚ وَنَطۡبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ100
تِلۡكَ ٱلۡقُرَىٰ نَقُصُّ عَلَيۡكَ مِنۡ أَنۢبَآئِهَاۚ وَلَقَدۡ جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَمَا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُواْ بِمَا كَذَّبُواْ مِن قَبۡلُۚ كَذَٰلِكَ يَطۡبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلۡكَٰفِرِينَ101
وَمَا وَجَدۡنَا لِأَكۡثَرِهِم مِّنۡ عَهۡدٖۖ وَإِن وَجَدۡنَآ أَكۡثَرَهُمۡ لَفَٰسِقِينَ102
WORDS OF WISDOM
- •
ممکن است کسی بپرسد: "اگر بنیاسرائیل در زمان یوسف زندگی راحتی در مصر داشتند، چگونه در زمان موسی مورد ستم قرار گرفتند؟" پاسخ احتمالی این است (و الله
اعلم):
- •
بنیاسرائیل (فرزندان یعقوب) بین زمان یوسف و موسی حدود ۴۰۰ سال در مصر زندگی کردند.
در زمان یوسف، مصر توسط مهاجمان هیکسوس اداره میشد.
همانطور که در سوره **۱۲** خواهیم دید، یوسف به عنوان وزیر اعظم مصر منصوب شد و پادشاهان هیکسوس از او و خانوادهاش به خوبی مراقبت کردند.
- •
مدتها پس از یوسف، مصریان توانستند آن مهاجمان را بیرون کنند و شروع به ستم بر بنیاسرائیل کردند، زیرا آنها با هیکسوسها دوست بودند.
- •
همچنین، همانطور که در سوره **۲۸** اشاره کردیم، فرعون خوابی دید که حکومتش توسط پسری که قرار بود از میان بنیاسرائیل متولد شود، نابود خواهد شد.
به همین دلیل با آنها مانند بردگان رفتار کرد، پسرانشان را میکشت و زنانشان را زنده نگه میداشت.
{امام ابن کثیر}
حضرت موسی در برابر جادوگران فرعون
103سپس از پی ایشان، موسی را با آیات خویش به سوی فرعون و اشراف او فرستادیم، اما آنان به آن ستم کردند.
پس بنگر که فرجام تباهکاران چه شد!
104موسی گفت: «ای فرعون!
من به راستی فرستاده ای از سوی پروردگار جهانیان هستم.
»
105سزاوار است که جز حق بر خدا نگویم.
من با برهانی آشکار از سوی پروردگارتان نزد شما آمده ام، پس بنی اسرائیل را با من بفرست.
106فرعون گفت: «اگر با آیه ای آمده ای، پس آن را به ما بنمایان اگر از راستگویانی.
»
107پس موسی عصای خود را افکند و ناگهان آن اژدهایی آشکار شد.
108سپس دستش را از گریبانش بیرون آورد و آن برای بینندگان سفید و درخشان بود.
109بزرگان قوم فرعون گفتند: «این قطعاً جادوگری ماهر است،»
110«که میخواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند.
» فرعون گفت: «پس چه رأیی میدهید؟»
111گفتند: «او و برادرش را مهلت ده، و به همه شهرها مأمور بفرست،»
112«تا هر جادوگر دانایی را نزد تو بیاورند.
»
113سپس ساحران نزد فرعون آمدند و گفتند: «آیا اگر ما غالب شویم، پاداشی درخور خواهیم داشت؟»
114فرعون گفت: «آری، و شما از مقربان من خواهید بود.
»
115گفتند: «ای موسی!
آیا تو میاندازی، یا ما اول بیندازیم؟»
116موسی گفت: «شما اول.
» پس چون افکندند، چشمان مردم را جادو کردند و آنها را به وحشت افکندند و سحری عظیم آوردند.
117سپس به موسی وحی کردیم: «عصای خود را بیفکن.
» و آنگاه (عصا) آنچه را که آنها به دروغ ساخته بودند، فرو بلعید!
118پس حق آشکار شد و آنچه میکردند باطل گشت.
119و در آنجا فرعون و قومش مغلوب گشتند و خوار و رسوا شدند.
120آنگاه ساحران به سجده افتادند.
121گفتند: «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم،
122پروردگار موسی و هارون!
»
123فرعون تهدید کرد: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم، به او ایمان آوردید؟!
این قطعاً مکر و توطئهای است که در شهر چیدهاید تا اهلش را از آن بیرون کنید، ولی به زودی خواهید دانست.
»
124«حتماً دستها و پاهایتان را از طرفین مخالف قطع خواهم کرد، سپس همه شما را به دار خواهم آویخت.
»
125آنها پاسخ دادند: «ما به سوی پروردگارمان باز خواهیم گشت.
»
126«تو بر ما خشم نمیگیری مگر به این دلیل که ما به آیات پروردگارمان ایمان آوردیم هنگامی که به ما رسید.
پروردگارا!
صبر و شکیبایی بر ما فرو ریز، و ما را مسلمان بمیران.
»
ثُمَّ بَعَثۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِم مُّوسَىٰ بَِٔايَٰتِنَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَظَلَمُواْ بِهَاۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِينَ103
وَقَالَ مُوسَىٰ يَٰفِرۡعَوۡنُ إِنِّي رَسُولٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ104
حَقِيقٌ عَلَىٰٓ أَن لَّآ أَقُولَ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّۚ قَدۡ جِئۡتُكُم بِبَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَرۡسِلۡ مَعِيَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ105
قَالَ إِن كُنتَ جِئۡتَ بَِٔايَةٖ فَأۡتِ بِهَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ106
فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ107
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ108
قَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ109
يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُمۡۖ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ110
قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَأَرۡسِلۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ111
يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَٰحِرٍ عَلِيم112
وَجَآءَ ٱلسَّحَرَةُ فِرۡعَوۡنَ قَالُوٓاْ إِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ113
قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ لَمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ114
قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلۡقِيَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ نَحۡنُ ٱلۡمُلۡقِينَ115
قَالَ أَلۡقُواْۖ فَلَمَّآ أَلۡقَوۡاْ سَحَرُوٓاْ أَعۡيُنَ ٱلنَّاسِ وَٱسۡتَرۡهَبُوهُمۡ وَجَآءُو بِسِحۡرٍ عَظِيم116
وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَلۡقِ عَصَاكَۖ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ117
فَوَقَعَ ٱلۡحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ118
فَغُلِبُواْ هُنَالِكَ وَٱنقَلَبُواْ صَٰغِرِينَ119
وَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ120
قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ121
رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ122
قَالَ فِرۡعَوۡنُ ءَامَنتُم بِهِۦ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّ هَٰذَا لَمَكۡرٞ مَّكَرۡتُمُوهُ فِي ٱلۡمَدِينَةِ لِتُخۡرِجُواْ مِنۡهَآ أَهۡلَهَاۖ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ123
لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ124
قَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ125
وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بَِٔايَٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتۡنَاۚ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ126
مجازات مصر به دلیل ستم فرعون
127اشراف قوم فرعون گفتند: «آیا موسی و قومش را رها میکنی تا در زمین فساد کنند و تو و خدایانت را ترک گویند؟» فرعون پاسخ داد: «پسرانشان را
خواهیم کشت و زنانشان را زنده نگه میداریم، و بر آنها کاملاً مسلط خواهیم بود.
»
128موسی به قومش گفت: «از خدا یاری بخواهید و صبر کنید.
به راستی که زمین تنها از آنِ خداست؛ آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد به ارث میدهد.
و سرانجام نیکو از آنِ پرهیزکاران است.
»
129آنها گفتند: «ما پیش از آنکه تو به سوی ما بیایی و پس از آمدنت همواره آزار دیدهایم.
» موسی پاسخ داد: «امید است پروردگارتان دشمن شما را نابود کند و شما را وارث زمین گرداند تا ببیند چگونه عمل میکنید.
»
130و به راستی، ما آل فرعون را به سالهاى قحطى و كمبود ميوه ها گرفتار كرديم تا شايد پند گيرند.
131و چون نیکی به آنان میرسید، میگفتند: «این حق ماست.
» و اگر بلایی به آنان میرسید، آن را از شومی موسی و همراهانش میدانستند.
بدانید که همه از جانب خداست، ولی بیشترشان نمیدانستند.
132گفتند: «ما هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد، هر معجزهای که بیاوری تا ما را فریب دهی.
»
133پس بر آنان طوفان، ملخ، قمل، قورباغه و خون را فرستادیم، آیتی پس از آیت دیگر.
اما آنان تکبر ورزیدند و قومی مجرم بودند.
134هرگاه بلایی بر آنان فرود میآمد، میگفتند: «ای موسی!
از پروردگارت برای ما بخواه، به عهدی که با تو کرده است.
اگر این بلا را از ما برداری، قطعاً به تو ایمان خواهیم آورد و بنیاسرائیل را با تو رها خواهیم کرد.
»
135اما همین که بلا را از آنان برداشتیم — تا رسیدن به سرنوشت محتومشان — آنان پیمان خود را شکستند.
136پس آنان را به عذاب گرفتار کردیم و در دریا غرقشان کردیم، زیرا آیات ما را تکذیب کردند و از آنها غافل بودند.
137و مشرقها و مغربهای زمین را که در آن برکت نهاده بودیم، به قوم مستضعف به ارث دادیم.
و وعده نیکوی پروردگارت بر بنیاسرائیل به سبب صبری که کردند، تمام گشت.
و آنچه فرعون و قومش میساختند و آنچه بنا میکردند، درهم شکستیم.
وَقَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِ فِرۡعَوۡنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوۡمَهُۥ لِيُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَيَذَرَكَ وَءَالِهَتَكَۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبۡنَآءَهُمۡ وَنَسۡتَحۡيِۦ نِسَآءَهُمۡ وَإِنَّا فَوۡقَهُمۡ قَٰهِرُونَ127
قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِ ٱسۡتَعِينُواْ بِٱللَّهِ وَٱصۡبِرُوٓاْۖ إِنَّ ٱلۡأَرۡضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلۡمُتَّقِينَ128
قَالُوٓاْ أُوذِينَا مِن قَبۡلِ أَن تَأۡتِيَنَا وَمِنۢ بَعۡدِ مَا جِئۡتَنَاۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمۡ أَن يُهۡلِكَ عَدُوَّكُمۡ وَيَسۡتَخۡلِفَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَيَنظُرَ كَيۡفَ تَعۡمَلُونَ129
وَلَقَدۡ أَخَذۡنَآ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ بِٱلسِّنِينَ وَنَقۡصٖ مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمۡ يَذَّكَّرُونَ130
فَإِذَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡحَسَنَةُ قَالُواْ لَنَا هَٰذِهِۦۖ وَإِن تُصِبۡهُمۡ سَيِّئَةٞ يَطَّيَّرُواْ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓۗ أَلَآ إِنَّمَا طَٰٓئِرُهُمۡ عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ131
وَقَالُواْ مَهۡمَا تَأۡتِنَا بِهِۦ مِنۡ ءَايَةٖ لِّتَسۡحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحۡنُ لَكَ بِمُؤۡمِنِينَ132
فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلۡجَرَادَ وَٱلۡقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَٰتٖ مُّفَصَّلَٰتٖ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ133
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيۡهِمُ ٱلرِّجۡزُ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَۖ لَئِن كَشَفۡتَ عَنَّا ٱلرِّجۡزَ لَنُؤۡمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرۡسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ134
فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلرِّجۡزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَٰلِغُوهُ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ135
فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بَِٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ136
وَأَوۡرَثۡنَا ٱلۡقَوۡمَ ٱلَّذِينَ كَانُواْ يُسۡتَضۡعَفُونَ مَشَٰرِقَ ٱلۡأَرۡضِ وَمَغَٰرِبَهَا ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَاۖ وَتَمَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلۡحُسۡنَىٰ عَلَىٰ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ بِمَا صَبَرُواْۖ وَدَمَّرۡنَا مَا كَانَ يَصۡنَعُ فِرۡعَوۡنُ وَقَوۡمُهُۥ وَمَا كَانُواْ يَعۡرِشُونَ137
قوم موسی و مطالبه بت
138ما بنیاسرائیل را از دریا گذراندیم، و به قومی رسیدند که بتها را میپرستیدند.
گفتند: «ای موسی!
برای ما خدایی بساز، همانند خدایان آنها.
» [موسی] گفت: «شما واقعاً قومی نادان هستید!
»
139آنچه اینان [از آن] پیروی میکنند، نابود خواهد شد و آنچه انجام میدهند، باطل است.
140[موسی] گفت: «آیا جز الله، خدایی برای شما بجویم، در حالی که او شما را بر جهانیان برتری داده است؟»
141و [به یاد آورید] هنگامی که شما را از آل فرعون نجات دادیم، آنان که شما را به عذابهای سخت گرفتار میکردند؛ پسرانتان را میکشتند و زنانتان را
زنده نگه میداشتند.
و در این [کار]، آزمایشی بزرگ از سوی پروردگارتان بود.
وَجَٰوَزۡنَا بِبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱلۡبَحۡرَ فَأَتَوۡاْ عَلَىٰ قَوۡمٖ يَعۡكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصۡنَامٖ لَّهُمۡۚ قَالُواْ يَٰمُوسَى ٱجۡعَل لَّنَآ إِلَٰهٗا كَمَا لَهُمۡ ءَالِهَةٞۚ قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمٞ تَجۡهَلُونَ138
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٞ مَّا هُمۡ فِيهِ وَبَٰطِلٞ مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ139
قَالَ أَغَيۡرَ ٱللَّهِ أَبۡغِيكُمۡ إِلَٰهٗا وَهُوَ فَضَّلَكُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ140
وَإِذۡ أَنجَيۡنَٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يُقَتِّلُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمٞ141
میعاد موسی با الله
142ما برای موسی سی شب (عبادت) مقرر کردیم، سپس ده شب دیگر بر آن افزودیم تا مدت چهل شب پروردگارش کامل شود.
و پیش از آن، موسی به برادرش هارون گفت: «جانشین من در میان قومم باش، اصلاح کن و از راه مفسدان پیروی مکن.
»
143و چون موسی به میعادگاه ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت، (موسی) عرض کرد: «پروردگارا!
خود را به من بنما تا تو را ببینم.
» (خدا) فرمود: «هرگز مرا نخواهی دید!
ولی به کوه بنگر؛ اگر در جای خود استوار ماند، آنگاه تو مرا خواهی دید.
» پس چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد، آن را متلاشی ساخت و موسی مدهوش بر زمین افتاد.
چون به هوش آمد، گفت: «پاک و منزهی تو!
من به سوی تو توبه میکنم و من اولین مؤمنانم.
»
144(خدا) فرمود: «ای موسی!
من تو را با رسالتهایم و سخن گفتنم (با تو) بر مردم (زمانت) برگزیدهام.
پس آنچه را به تو دادهام، محکم بگیر و از شکرگزاران باش.
»
145و برای او در الواح از هر چیزی موعظهای و تفصیلی نوشتیم.
(و گفتیم:) «آن را با قوت بگیر و به قومت فرمان ده که بهترین آن را بگیرند.
به زودی سرانجام فاسقان را به شما نشان خواهم داد.
»
146به زودی کسانی را از آیات خود رویگردان خواهم کرد که به ناحق در زمین تکبر میورزند.
و اگر هر نشانهای را ببینند، به آن ایمان نمیآورند.
و اگر راه هدایت را ببینند، آن را راه خود قرار نمیدهند، ولی اگر راه گمراهی را ببینند، آن را راه خود قرار میدهند.
این به خاطر آن است که آیات ما را تکذیب کردند و از آن غافل بودند.
147کسانی که آیات ما و لقاء الله در آخرت را انکار کردند، اعمالشان حبط خواهد شد.
آیا جزایشان جز همان چیزی است که انجام میدادند؟
۞ وَوَٰعَدۡنَا مُوسَىٰ ثَلَٰثِينَ لَيۡلَةٗ وَأَتۡمَمۡنَٰهَا بِعَشۡرٖ فَتَمَّ مِيقَٰتُ رَبِّهِۦٓ أَرۡبَعِينَ لَيۡلَةٗۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَٰرُونَ ٱخۡلُفۡنِي فِي قَوۡمِي وَأَصۡلِحۡ وَلَا تَتَّبِعۡ سَبِيلَ ٱلۡمُفۡسِدِينَ142
وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِيٓ أَنظُرۡ إِلَيۡكَۚ قَالَ لَن تَرَىٰنِي وَلَٰكِنِ ٱنظُرۡ إِلَى ٱلۡجَبَلِ فَإِنِ ٱسۡتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوۡفَ تَرَىٰنِيۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلۡجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكّٗا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقٗاۚ فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ تُبۡتُ إِلَيۡكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ143
قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّي ٱصۡطَفَيۡتُكَ عَلَى ٱلنَّاسِ بِرِسَٰلَٰتِي وَبِكَلَٰمِي فَخُذۡ مَآ ءَاتَيۡتُكَ وَكُن مِّنَ ٱلشَّٰكِرِينَ144
وَكَتَبۡنَا لَهُۥ فِي ٱلۡأَلۡوَاحِ مِن كُلِّ شَيۡءٖ مَّوۡعِظَةٗ وَتَفۡصِيلٗا لِّكُلِّ شَيۡءٖ فَخُذۡهَا بِقُوَّةٖ وَأۡمُرۡ قَوۡمَكَ يَأۡخُذُواْ بِأَحۡسَنِهَاۚ سَأُوْرِيكُمۡ دَارَ ٱلۡفَٰسِقِينَ145
سَأَصۡرِفُ عَنۡ ءَايَٰتِيَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَإِن يَرَوۡاْ كُلَّ ءَايَةٖ لَّا يُؤۡمِنُواْ بِهَا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلرُّشۡدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗا وَإِن يَرَوۡاْ سَبِيلَ ٱلۡغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلٗاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَذَّبُواْ بَِٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ عَنۡهَا غَٰفِلِينَ146
وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بَِٔايَٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡۚ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ147
WORDS OF WISDOM
- •
ممکن است کسی بپرسد: «چرا قوم موسی گوساله طلایی را پرستیدند؟» بنیاسرائیل حدود چهار قرن در مصر زندگی کردند.
برخی از آنها تحت تأثیر اعمال ناپسند قوم فرعون، از جمله بتپرستی، قرار گرفتند.
از آنجا که با قوم موسی مانند بردگان رفتار میشد، برخی به خدایان اربابان مصری خود گرایش پیدا کردند.
به همین دلیل، به محض اینکه خداوند آنها را از مصر نجات داد، از موسی خواستند تا برایشان بتی بسازد.
طبق آیات ۱۳۸-۱۴۰، آنها بتی را طلب کردند هنگامی که از کنار مردمی عبور کردند که بتهایی به شکل گاو میپرستیدند.
بعدها، سامری از غیبت موسی سوءاستفاده کرد و برایشان گوساله طلایی ساخت که آن را به عنوان معبود پرستیدند.
(امام ابن عاشور)
WORDS OF WISDOM
- •
ممکن است کسی بپرسد: «در سوره ۴ به ما گفته شد که قرآن یکپارچه و منسجم است.
چگونه هارون در آیه ۷:۱۵۰ پاسخی متفاوت از آنچه در ۲۰:۹۴ داد، ارائه کرد؟»
امتحان گوساله طلایی
148در غیاب موسی، قوم او از زیورآلات طلایی خود بتی به شکل گوساله ساختند که صدای گوساله میداد.
آیا نمیدیدند که نمیتواند با آنها سخن بگوید یا به هیچ وجه هدایتشان کند؟ با این حال، آن را به عنوان خدا گرفتند و ظلم بزرگی کردند.
149بعدها، وقتی پشیمان شدند و فهمیدند که گمراه شدهاند، گفتند: «اگر پروردگارمان به ما رحم نکند و ما را نبخشد، قطعاً از زیانکاران خواهیم بود.
»
150پیش از آن، وقتی موسی خشمگین و اندوهگین به سوی قومش بازگشت، گفت: «چه کار بدی در غیاب من کردید!
آیا در فرمان پروردگارتان عجله کردید؟» سپس الواح را افکند و موهای برادرش را گرفت و او را به سوی خود کشید.
هارون پاسخ داد: «ای پسر مادرم!
این قوم مرا ناتوان شمردند و نزدیک بود مرا بکشند.
پس دشمنانم را شاد مکن و مرا در زمره ستمکاران قرار مده.
»
151موسی گفت: «پروردگارا!
مرا و برادرم را بیامرز و ما را در رحمت خود وارد کن.
تو مهربانترینِ مهربانانی.
»
152کسانی که گوساله را پرستیدند، به زودی خشم پروردگارشان و خواری در زندگی دنیا به آنها خواهد رسید.
اینگونه ما دروغپردازان را کیفر میدهیم.
153و کسانی که مرتکب بدیها میشوند، سپس توبه میکنند و ایمان میآورند، همانا پروردگار تو پس از آن آمرزنده و مهربان است.
وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ148
وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ149
وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ150
قَالَ رَبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِأَخِي وَأَدۡخِلۡنَا فِي رَحۡمَتِكَۖ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ151
إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ سَيَنَالُهُمۡ غَضَبٞ مِّن رَّبِّهِمۡ وَذِلَّةٞ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُفۡتَرِينَ152
وَٱلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسَّئَِّاتِ ثُمَّ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِهَا وَءَامَنُوٓاْ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ153
WORDS OF WISDOM
- •
این بخش درباره پیامبری صحبت میکند که به عنوان رحمتی برای جهانیان آمد.
یهودیان و مسیحیان دعوت شدهاند تا به او به عنوان آخرین پیامبر ایمان بیاورند.
اگرچه کتابهایشان در طول قرنها تحریف شدهاند، آنها همچنان میتوانند اشاراتی به او را در آن کتابها بیابند.
- •
علمای مسلمان آیاتی از کتاب مقدس را به عنوان نمونههایی از این اشارات نقل میکنند (از جمله تثنیه ۱۸:۱۵-۱۸ و ۳۳:۲، اشعیا ۴۲، و یوحنا ۱۴:۱۶).
با این حال، محققان کتاب مقدس این آیات را به گونهای متفاوت توضیح میدهند.
- •
به گفته امام قرطبی، یهودیان قوانین و اعمال سختگیرانه بسیاری داشتند.
به عنوان مثال، آنها اجازه نداشتند در روز سبت (شنبهها) کار کنند، بسیاری از جرایمشان با مرگ مجازات میشد (از جمله شکستن سبت و قتل غیرعمد)، برخی غذاهای
پاکیزه بر آنها حرام شده بود، و برای گناهکارانشان بسیار دشوار بود که آمرزش خداوند را به دست آورند.
بر اساس آیه ۱۵۷، پیامبر آمد تا کارها را برای آنها آسان کند و آنها را از آن بارها رهایی بخشد.
WORDS OF WISDOM
- •
ممکن است کسی بپرسد: «آیا خوب نبود اگر پیامبر خواندن و نوشتن میدانست؟» طبق آیه ۴۸ سوره عنکبوت، پیامبر امی بود (خواندن و نوشتن نمیدانست).
اگر ایشان میتوانست بخواند و بنویسد، بتپرستان میگفتند: «او این قرآن را از کتابهای مقدس دیگر رونویسی کرده است.
» همچنین، وقتی برخی از منکران امروزی با حقایق علمیای که پیامبر به آنها اشاره کرده است، مواجه میشوند، استدلال میکنند: «او احتمالاً آن را جایی خوانده است»،
با وجود اینکه آن حقایق در آن زمان ناشناخته بودند.
- •
برای مثال:
WORDS OF WISDOM
- •
ممکن است کسی بپرسد: «اگر آنچه میگویید درست است، چطور پیامبر (ص) به برخی افراد گفت ادرار شتر بنوشند؟» برای پاسخ به این پرسش، بیایید نکات زیر را
در نظر بگیریم: پیامبر (ص) به آن افراد نگفت آن را مثل قهوه بنوشند.
آنها به یک بیماری معده مبتلا شدند و ایشان به آنها فرمودند که شیر و ادرار شترهای خاصی (که از گیاهان معینی تغذیه میکردند) را برای شفا بنوشند،
و آن بیماران واقعاً بهبود یافتند.
(امام بخاری و امام مسلم)
- •
صحبت از قهوه شد، در اینجا یک نکته جالب برای شما داریم.
دو نوع گرانترین قهوه جهان عبارتند از: ۱) قهوه بلک آیوری (۲۵۰۰ دلار در هر کیلوگرم)، که در تایلند از دانههایی تولید میشود که توسط فیلها هضم شده
و از فضولات آنها جمعآوری میشوند.
۲) قهوه کوپی لواک (۱۳۰۰ دلار در هر کیلوگرم)، که در اندونزی از دانههایی تولید میشود که توسط گربههای زباد هضم شدهاند.
(مجله CEO: https://bit.
ly/3WWE5S8).
- •
ادرار برخی حیوانات به صورت بینالمللی برای مصارف دارویی استفاده شده است.
به عنوان مثال، دارویی به نام PMU از ادرار مادیانهای باردار تهیه میشود و توسط فایزر (نیویورک، ایالات متحده آمریکا)، یکی از بزرگترین شرکتهای داروسازی در جهان، تولید
میگردد.
امتحان ایمان
154وقتی خشم موسی فرونشست، الواح را برگرفت که در آن هدایت و رحمت برای کسانی بود که پروردگارشان را گرامی میدارند.
155موسی هفتاد مرد از قومش را برای میعاد ما برگزید.
سپس، هنگامی که زمینلرزه آنان را فرا گرفت، فریاد زد: «پروردگارا!
اگر میخواستی، میتوانستی پیش از این آنان را و مرا نیز هلاک کنی.
آیا ما را به خاطر آنچه سفیهان ما انجام دادهاند، هلاک میکنی؟ این جز آزمایشی از جانب تو نیست که با آن هر که را بخواهی گمراه میکنی
و هر که را بخواهی هدایت مینمایی.
تو سرپرست مایی.
پس ما را ببخش و بر ما رحم کن.
تو بهترین آمرزندگانی.
»
156و برای ما در این دنیا و آخرت نیکی مقرر فرما.
ما به سوی تو بازگشتهایم.
» خداوند فرمود: «عذاب من، آن را به هر که بخواهم میرسانم.
و رحمتم همه چیز را فرا گرفته است.
و آن را به کسانی خواهم داد که پرهیزگاری میکنند، زکات میدهند و به آیات ما ایمان میآورند.
»
157آنان کسانی هستند که از پیامبر پیروی میکنند؛ پیامبر امی (بیسواد) که او را در تورات و انجیل خود یافتهاند.
او آنان را به نیکی فرمان میدهد و از بدی باز میدارد، پاکیزهها را برایشان حلال میکند و ناپاکها را بر آنان حرام میگرداند، و بارهای سنگین و
زنجیرهایی را که بر آنان بوده، از ایشان برمیدارد.
پس کسانی که به او ایمان آورند و او را گرامی بدارند و یاری کنند و از نوری که بر او نازل شده پیروی نمایند، آنان رستگارانند.
»
158بگو ای پیامبر: «ای مردم!
من فرستاده خدا به سوی همه شما هستم؛ همان کسی که فرمانروایی آسمانها و زمین از آن اوست.
هیچ معبودی جز او نیست.
او زنده میکند و میمیراند.
» پس به خدا و فرستادهاش ایمان بیاورید؛ پیامبر امی (بیسواد) که به خدا و کلمات او ایمان دارد.
و از او پیروی کنید تا هدایت شوید.
»
وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى ٱلۡغَضَبُ أَخَذَ ٱلۡأَلۡوَاحَۖ وَفِي نُسۡخَتِهَا هُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّلَّذِينَ هُمۡ لِرَبِّهِمۡ يَرۡهَبُونَ154
وَٱخۡتَارَ مُوسَىٰ قَوۡمَهُۥ سَبۡعِينَ رَجُلٗا لِّمِيقَٰتِنَاۖ فَلَمَّآ أَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ قَالَ رَبِّ لَوۡ شِئۡتَ أَهۡلَكۡتَهُم مِّن قَبۡلُ وَإِيَّٰيَۖ أَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآۖ إِنۡ هِيَ إِلَّا فِتۡنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهۡدِي مَن تَشَآءُۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَاۖ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡغَٰفِرِينَ155
وَٱكۡتُبۡ لَنَا فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِنَّا هُدۡنَآ إِلَيۡكَۚ قَالَ عَذَابِيٓ أُصِيبُ بِهِۦ مَنۡ أَشَآءُۖ وَرَحۡمَتِي وَسِعَتۡ كُلَّ شَيۡءٖۚ فَسَأَكۡتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلَّذِينَ هُم بَِٔايَٰتِنَا يُؤۡمِنُونَ156
ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِيَّ ٱلۡأُمِّيَّ ٱلَّذِي يَجِدُونَهُۥ مَكۡتُوبًا عِندَهُمۡ فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ يَأۡمُرُهُم بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَىٰهُمۡ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنۡهُمۡ إِصۡرَهُمۡ وَٱلۡأَغۡلَٰلَ ٱلَّتِي كَانَتۡ عَلَيۡهِمۡۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُواْ ٱلنُّورَ ٱلَّذِيٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ157
قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّي رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيۡكُمۡ جَمِيعًا ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ فََٔامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِيِّ ٱلۡأُمِّيِّ ٱلَّذِي يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ158
امتحان دیگر
159و از قوم موسی گروهی هستند که به حق هدایت میکنند و به آن عدالت میورزند.
160و آنان را به دوازده سبط (تیره)، هر یک امتی، تقسیم کردیم.
و هنگامی که قوم موسی از او آب خواستند، به او وحی کردیم: «عصایت را بر سنگ بزن.
» پس دوازده چشمه از آن جوشید.
هر گروهی آبشخور خود را شناخت.
و ابر را بر سرشان سایبان کردیم و بر آنان مَنّ و سَلْوی (ترنجبین و بلدرچین) نازل کردیم، (و گفتیم:) «از چیزهای پاکیزهای که به شما روزی دادهایم
بخورید.
» و آنان به ما ستم نکردند، بلکه به خودشان ستم میکردند.
161و (به یاد آورید) هنگامی که به آنان گفته شد: «در این شهر ساکن شوید و از (نعمتهای) آن هر چه میخواهید بخورید.
و بگویید: «حِطَّة» (گناهان ما را بریز)، و با فروتنی از این دروازه وارد شوید.
تا گناهانتان را بیامرزیم و بر پاداش نیکوکاران بیفزاییم.
»
162اما ستمکاران از میان آنان، سخنی را که به آنان گفته شده بود، تغییر دادند.
پس ما نیز به سزای ستمی که میکردند، عذابی از آسمان بر آنان فرستادیم.
وَمِن قَوۡمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٞ يَهۡدُونَ بِٱلۡحَقِّ وَبِهِۦ يَعۡدِلُونَ159
وَقَطَّعۡنَٰهُمُ ٱثۡنَتَيۡ عَشۡرَةَ أَسۡبَاطًا أُمَمٗاۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسۡتَسۡقَىٰهُ قَوۡمُهُۥٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡحَجَرَۖ فَٱنۢبَجَسَتۡ مِنۡهُ ٱثۡنَتَا عَشۡرَةَ عَيۡنٗاۖ قَدۡ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٖ مَّشۡرَبَهُمۡۚ وَظَلَّلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡغَمَٰمَ وَأَنزَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰۖ كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ160
وَإِذۡ قِيلَ لَهُمُ ٱسۡكُنُواْ هَٰذِهِ ٱلۡقَرۡيَةَ وَكُلُواْ مِنۡهَا حَيۡثُ شِئۡتُمۡ وَقُولُواْ حِطَّةٞ وَٱدۡخُلُواْ ٱلۡبَابَ سُجَّدٗا نَّغۡفِرۡ لَكُمۡ خَطِيٓـَٰٔتِكُمۡۚ سَنَزِيدُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ161
فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡهُمۡ قَوۡلًا غَيۡرَ ٱلَّذِي قِيلَ لَهُمۡ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِجۡزٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُواْ يَظۡلِمُونَ162
BACKGROUND STORY
- •
مردم ایله (شهری باستانی در کنار دریای سرخ) از صید ماهی در روز شنبه (روز سبت، روز استراحت) منع شده بودند.
اما در روزهای شنبه ماهی به وفور یافت میشد، در حالی که در ایام هفته هیچ ماهی دیده نمیشد.
برای دور زدن این ممنوعیت، برخی تصمیم گرفتند تورهای خود را روزهای جمعه پهن کنند و سپس روزهای یکشنبه ماهیهای به دام افتاده در تورهایشان را جمعآوری کنند.
مخالفان این کار به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه تلاش کرد متخلفان را متقاعد کند تا حرمت سبت را نگه دارند، اما وقتی نصیحتشان جدی گرفته نشد،
به زودی دست کشیدند.
گروه دوم به نصیحت کردن متخلفان سبت ادامه دادند.
سرانجام، متخلفان مجازات شدند در حالی که دو گروه دیگر نجات یافتند.
(امام ابن کثیر)
امتحان سبت
163از ایشان (ای پیامبر) درباره آن شهری بپرس که در کنار دریا بود؛ آنگاه که (مردم آن) حرمت شنبه را شکستند، و ماهیهایشان در روز شنبه آشکارا بر
سطح آب میآمدند، ولی در روزهای دیگر به چشم نمیآمدند.
اینگونه ما آنها را به سبب سرکشیشان میآزمودیم.
164و به یاد آور هنگامی را که گروهی از ایشان (مؤمنان) به گروهی دیگر (از مؤمنان) گفتند: «چرا قومی را اندرز میدهید که خداوند آنها را هلاک خواهد
کرد یا به عذابی سخت گرفتار خواهد ساخت؟» گفتند: «برای معذرت به پیشگاه پروردگارتان، و شاید آنها دست بردارند.
»
165پس چون از آنچه به آنها تذکر داده شده بود روی برتافتند، ما کسانی را که از بدی نهی میکردند، نجات دادیم و کسانی را که ستم میکردند،
به سزای تجاوزشان، با عذابی شدید مجازات کردیم.
166و چون بر آنچه از آن نهی شده بودند اصرار ورزیدند، به آنها گفتیم: «بوزینگان خوار و رانده شده باشید!
»
وَسَۡٔلۡهُمۡ عَنِ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَتۡ حَاضِرَةَ ٱلۡبَحۡرِ إِذۡ يَعۡدُونَ فِي ٱلسَّبۡتِ إِذۡ تَأۡتِيهِمۡ حِيتَانُهُمۡ يَوۡمَ سَبۡتِهِمۡ شُرَّعٗا وَيَوۡمَ لَا يَسۡبِتُونَ لَا تَأۡتِيهِمۡۚ كَذَٰلِكَ نَبۡلُوهُم بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُونَ163
وَإِذۡ قَالَتۡ أُمَّةٞ مِّنۡهُمۡ لِمَ تَعِظُونَ قَوۡمًا ٱللَّهُ مُهۡلِكُهُمۡ أَوۡ مُعَذِّبُهُمۡ عَذَابٗا شَدِيدٗاۖ قَالُواْ مَعۡذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَلَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ164
فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِۦٓ أَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ يَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذۡنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ بِعَذَابِۢ بَِٔيسِۢ بِمَا كَانُواْ يَفۡسُقُون165
فَلَمَّا عَتَوۡاْ عَن مَّا نُهُواْ عَنۡهُ قُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِِٔينَ166
How to study Surah Al-A'râf with children
این درس کودکانه قرآن برای خانوادههای فارسیزبان نوشته شده است. ابتدا توضیح فارسی را بخوانید، سپس آیه عربی را ببینید و در صورت نیاز تلاوت را گوش دهید تا کودک معنا را مرحله به مرحله بفهمد.
والدین میتوانند هر بخش را کوتاه مرور کنند، از کودک بخواهند پیام اصلی را به فارسی بازگو کند، و سپس به سوره کامل یا درس بعدی کودکان بروند.