حدید

این سوره دعوتی است برای همگان تا به الله ایمان راستین بیاورند و برای آرمان او قیام کنند.

به مؤمنان گفته می‌شود که وقتی اتفاق بدی برایشان می‌افتد، بیش از حد اندوهگین نشوند و وقتی اتفاق خوبی برایشان می‌افتد، بیش از حد شادمان نشوند، زیرا این زندگی چیزی جز یک آزمایش نیست.

هر کس در آخرت بر اساس اعمال و انتخاب‌هایش در این دنیا پاداش یا کیفر خواهد دید.

به منافقان از عذابی وحشتناک در آخرت هشدار داده می‌شود.

الله علم و قدرت عظیمی دارد.

منافق (واژه‌ای عربی به معنای «ریاکار») از ریشه «ن-ف-ق» می‌آید که به معنای لغوی «حفر کردن تونل (نَفَق) توسط موش صحرایی با دو سوراخ است؛ یکی به عنوان ورودی و دیگری به عنوان خروجی پنهان برای جلوگیری از به دام افتادن.» یک منافق فردی دورو است که تظاهر می‌کند دوست شماست، اما پشت سر شما حرف می‌زند و توطئه می‌کند.

سوره‌های مکی درباره منافقان صحبت نمی‌کنند، زیرا آنها در مکه وجود نداشتند. اگر کسی از مسلمانان اولیه (زمانی که تعدادشان کم بود) خوشش نمی‌آمد، از آزار و تمسخر علنی آنها نمی‌ترسید. هنگامی که جامعه مسلمانان در مدینه قدرتمند شد، دشمنانشان جرأت نکردند آشکارا آنها را آزار دهند یا تمسخر کنند. آنها وانمود می‌کردند که بخشی از جامعه مسلمانان هستند، اما مخفیانه علیه اسلام و مسلمانان فعالیت می‌کردند. به همین دلیل است که بسیاری از سوره‌های مدنی (مانند این سوره) درباره منافقان، نگرش آنها نسبت به جامعه مسلمانان و مجازاتشان در روز قیامت صحبت می‌کنند.

به گفته برخی از مفسران، این آیات پس از هجرت اصحاب پیامبر به مدینه نازل شد. طولی نکشید که برخی از آنان به زندگی راحت عادت کردند و کارها را از سر عادت انجام می‌دادند و به شوخی و مزاح می‌پرداختند. از این رو، دو آیه بعدی نازل شد و از آنان خواست که ایمان خود را به همان جدیت و شور و شوقی که در مکه داشتند، جدی بگیرند. همچنین به آنان یادآوری شد که خداوند قادر است ایمان را در دل‌هایشان از طریق قرآن تجدید کند، درست همان‌طور که زمین را با باران حیات می‌بخشد. (روایت شده توسط امام مسلم و امام ابن کثیر)

طبق آیات ۲۰-۲۱ این سوره، بسیاری از مردم توسط زندگی این دنیا منحرف می‌شوند. بنابراین، آنها کاملاً فراموش می‌کنند که چه کسی هستند و برای چه کاری اینجا هستند.

طبق آیه ۲۱، وقتی هدف زندگی را درک کنیم، سخت کار خواهیم کرد، بزرگ فکر خواهیم کرد و اهداف بلندی خواهیم داشت.

برای خودتان اهداف تعیین کنید. سعی کنید هر روز حتی برای ۱۰-۱۵ دقیقه مهارت‌های جدید یاد بگیرید. مثلاً، از ژانویه تا آوریل، سعی کنید تایپ کردن را یاد بگیرید؛ از می تا آگوست، سعی کنید کدنویسی را یاد بگیرید؛ و همین‌طور الی آخر. یادگیری زبان دوم (به ویژه زبان والدینتان) یک سرمایه‌گذاری عالی است. اگر امروز همان کسی باشید که ۵ سال پیش بودید، مانند دانش‌آموزی خواهید بود که ۵ سال را در کلاس چهارم گذرانده است.

با در نظر گرفتن این موضوع، باید سعی کنید میراثی از خود به جای بگذارید؛ چیزی که در آن مهارت دارید، به دیگران سود برساند و به خاطر آن از شما یاد شود. مثلاً، ابوبکر به صداقتش، عمر به عدالتش، عثمان به سخاوتش، علی به شجاعتش، ابن عباس به دانشش، خدیجه به مهربانی‌اش معروف بودند و همین‌طور الی آخر.

بیایید نگاهی بیندازیم به برخی از مسلمانانی که میراث بزرگی از خود به جای گذاشتند.

.1سعد بن معاذ، یکی از صحابه بزرگ پیامبر که به طور کامل از اسلام در مدینه حمایت کرد، تنها ۳۶ سال داشت که وفات یافت. پیامبر فرمودند که ۷۰,۰۰۰ فرشته برای تشییع جنازه او فرود آمدند. (روایت شده توسط امام نسائی)

2امام نووی، یکی از بزرگترین علمای اسلام که کتاب‌های بسیاری از جمله چهل حدیث نووی و ریاض الصالحین را نوشت، تنها ۴۵ سال داشت که وفات یافت.

3.سیبویه، استاد بزرگ نحو عربی، در سن ۳۲ سالگی وفات یافت.

.4.اگرچه محمد صدیق المنشاوی در سال ۱۹۶۹ در سن ۴۹ سالگی درگذشت، او همچنان یکی از بهترین قاریان قرآن در تمام دوران است.

.در سوره ۶۸ (القلم)، شما درباره مالکوم ایکس (یکی از بزرگترین رهبران مسلمان در تاریخ آمریکا) که در سال ۱۹۶۵ در سن ۳۹ سالگی درگذشت، خواهید خواند.

ابوالقاسم الشابی بزرگترین شاعر تاریخ تونس است. سرود ملی تونس توسط او سروده شد. او در سال ۱۹۳۴ و تنها در سن ۲ سالگی درگذشت.

یک وجه مشترک همه این انسان‌های بزرگ این بود: آنها سال‌ها را نمی‌شمردند؛ بلکه کاری می‌کردند که سال‌ها ارزش پیدا کنند.

میراث شما چیست؟ کار داوطلبانه؟ صدقه دادن؟ نماز خواندن به موقع؟ غذا دادن به فقرا؟ مراقبت از یتیمان؟ بهترین عملکرد در مدرسه؟ میراث شما نزد خداوند می‌تواند چیزی کوچک باشد که به طور منظم انجام می‌دهید، مانند باز نگه داشتن در برای دیگران و نشاندن لبخند بر چهره مردم.

این دنیا بهشت نیست. پس باید انتظار داشته باشی که هم اتفاقات خوب و هم بد برایت بیفتد. اگر فکر می‌کنی چون آدم خوبی هستی نباید مورد آزمایش قرار بگیری، آنگاه مثل مردی خواهی بود که انتظار دارد یک گاو نر به او حمله نکند چون گیاه‌خوار است!

ما هم با ثروت و سلامتی و هم با فقر و بیماری مورد آزمایش قرار خواهیم گرفت. این آزمایش‌ها نشان می‌دهند که ما واقعاً چه کسی هستیم. اگر یک پرتقال تازه را فشار دهی، آب پرتقال به دست می‌آوری، زیرا این چیزی است که در درون آن است. اما اگر یک گوجه‌فرنگی گندیده را فشار دهی، تنها چیزی که به دست می‌آوری آب بدبو است. حالا، وقتی زندگی تو را تحت فشار قرار می‌دهد، چه چیزی از تو بیرون می‌آید؟ صبر، شجاعت، سخاوت و شکرگزاری، یا خشم، ترس، خودخواهی و حسادت؟ آنچه بیرون می‌آید، همان چیزی است که واقعاً در قلب‌های ماست.

پیامبر ۳ پسر و ۴ دختر داشتند. همه آنها در زمان حیات ایشان از دنیا رفتند، به جز دخترشان فاطمه. ایشان همچنین همسر گرامی‌شان خدیجه و عمویشان ابوطالب را از دست دادند و با چالش‌ها و سختی‌های فراوان دیگری روبرو شدند. با این حال، یاران ایشان گفتند: «به خدا سوگند! ما هرگز کسی را ندیدیم که بیشتر از ایشان لبخند بزند.» {به روایت امام ترمذی}

این متن به ما می‌آموزد که در روزهای خوب شکرگزار باشیم و در روزهای سخت صبور؛ زیرا ما به این اعتماد داریم که خداوند بهترین را برای ما رقم می‌زند.

برخی افراد مرتکب اعمال فجیعی شده‌اند، از جمله نابودی کامل کشورها و کشتار میلیون‌ها انسان بی‌گناه از طریق جنگ‌هایی که بر دروغ بنا شده‌اند. بسیاری از این قاتلان همچون پادشاهان زندگی می‌کنند و هرگز در این دنیا تاوان جنایات خود را نخواهند داد، و اکثر قربانیانشان نیز هرگز در این جهان به عدالت نخواهند رسید. به همین دلیل است که روز قیامتی وجود دارد، که در آن خداوند عدالت مطلق خود را برقرار خواهد کرد و هر کس سرانجام آنچه را که سزاوارش است، دریافت خواهد نمود.