ذاریات

1سوگند به بادهای غبارافشان، 2و سوگند به ابرهای گرانبار، 3و سوگند به کشتی‌هایی که به آسانی روانند، 4و سوگند به فرشتگانی که امور را (به فرمان الهی) تدبیر می‌کنند! 5همانا آنچه به شما وعده داده شده، راست است. 6و قیامت قطعاً فرا خواهد رسید.

7و سوگند به آسمانِ دارای راه‌های محکم! 8همانا شما از حقیقت در سرگردانی هستید. 9تنها فریب‌خوردگان از آن بازگردانده می‌شوند. 10وای بر تکذیب‌کنندگان! 11کسانی که در جهل و غفلت گمراهند، 12با تمسخر می‌پرسند: این روز قیامت چه زمانی است؟ 13آن روزی است که بر روی آتش سوزانده خواهند شد. 14به آنها گفته می‌شود: عذاب سوزان خود را بچشید! این همان چیزی است که برای آن شتاب می‌کردید.

15همانا مؤمنان در میان باغ‌ها و چشمه‌ساران خواهند بود. 16با شادمانی آنچه پروردگارشان به آنها عطا کرده است را می‌پذیرند. زیرا پیش از این (در دنیا) نیکوکار بودند. 17آنها از شب، جز اندکی نمی‌خوابیدند. 18و در سحرگاهان استغفار می‌کردند. 19و در اموالشان، حقی معلوم برای سائل و محروم بود.

20در زمین آیات فراوانی برای اهل یقین وجود دارد. 21و در وجود خودتان نیز. آیا نمی‌نگرید؟ 22در آسمان است روزی شما و آنچه به شما وعده داده شده است. 23پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین! این همانند سخن گفتن شما حق است.

24آیا ای پیامبر خبر مهمانان گرامی ابراهیم به تو رسید؟ 25آنگاه که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام!» او پاسخ داد: «سلام!» سپس با خود گفت: «اینها مردمی ناآشنا هستند.» 26پس شتابان نزد خانواده‌اش رفت و یک گوساله فربه بریان شده آورد. 27و آن را پیش روی آنها گذاشت و پرسید: «آیا میل نمی‌کنید؟» 28آنگاه همسرش با فریادی بلند پیش آمد و بر پیشانی خود زد و گفت: «(آیا) پیرزنی نازا (بچه دار می‌شود؟)!» 29گفتند: «این همان است که پروردگارتان مقدر کرده است. او به راستی حکیم و علیم است.»

30سپس ابراهیم پرسید: ای رسولان، مأموریت شما چیست؟ 31آنها پاسخ دادند: ما بر قومی تبهکار فرستاده شده‌ایم، 32تا بر آنها سنگ‌هایی از سجیل بفرستیم، 33که از سوی پروردگارت برای اسراف‌کاران نشان‌دار شده است. 34سپس پیش از آنکه عذاب فرا رسد، مؤمنان را از آن شهرها بیرون آوردیم. 35اما ما تنها یک خانواده یافتیم که مسلمان بود. 36و ما در آنجا آیه ای برای کسانی که از عذاب دردناک می ترسند، باقی گذاشتیم.

37و در داستان موسی عبرتی دیگر بود، آنگاه که او را با برهانی روشن به سوی فرعون فرستادیم. 38اما فرعون به قدرتش مغرور شد و موسی را جادوگر یا دیوانه خواند! 39پس او و سپاهیانش را گرفتیم و به دریا افکندیم در حالی که ستمکار بود.

40و در عاد آیتی دیگر بود، آنگاه که بر آنان باد ویرانگر را فرستادیم. 41بر هیچ چیز نمی‌گذشت مگر آنکه آن را به غبار بدل می‌ساخت.

43و در [سرگذشت] ثمود نیز [عبرتی بود]، آنگاه که به آنان گفته شد: شما فقط اندکی مهلت دارید تا بهره‌مند شوید. 44اما آنان همچنان از فرمان پروردگارشان سرپیچی می‌کردند، پس صیحه‌ای سهمگین آنان را فرا گرفت در حالی که [خود] نظاره‌گر بودند. 45آنگاه نتوانستند برپا خیزند و ناتوان گشتند.

46و قوم نوح نیز پیش از آن هلاک شده بودند. ایشان به راستی مفسد بودند.

47ما کیهان را با قدرت عظیم بنا کردیم، و ما بی‌گمان آن را گسترش می‌دهیم. 48و زمین را گستراندیم. چه نیکو آن را هموار ساختیم! 49و از هر چیزی جفت‌هایی آفریدیم تا شاید متذکر شوید.

50پس بگو ای پیامبر: به سوی الله بشتابید! من به راستی از جانب او برای شما بیم‌دهنده‌ای آشکارم. 51و با الله، خدای دیگری را شریک مگردانید. من به راستی از جانب او برای شما بیم‌دهنده‌ای آشکارم.

52به همین ترتیب، هیچ رسولی به کسانی که پیش از آنها بودند نیامد مگر اینکه به او گفتند: ساحر یا مجنون. 53آیا این سخن را به یکدیگر وصیت کرده‌اند؟ بلکه همه آنها قومی سرکش و طغیانگرند. 54پس از آنها اعراض کن، زیرا تو بر کفرشان ملامت نخواهی شد. 55و تذکر بده، زیرا تذکر مؤمنان را سود می‌بخشد.

56و جن و انس را نیافریدم جز برای آنکه مرا بپرستند. 57از آنان روزی نمی‌خواهم و نمی‌خواهم که مرا طعام دهند. 58همانا خداوند، اوست روزی‌دهنده، صاحب نیروی استوار.

59ظالمان قطعاً نصیبی از عذاب خواهند داشت، همچون پیشینیانشان. پس از من نخواهند که در آن شتاب کنم! 60وای بر کافران، آن روزی که با آن مواجه شوند، روزی که از آن بیم داده شده بودند!