محمد

1کسانی که کفر ورزیدند و (مردم را) از راه خدا بازداشتند، خداوند اعمالشان را باطل خواهد ساخت. 2و کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند و به آنچه بر محمد نازل شده - که آن حق از جانب پروردگارشان است - ایمان آوردند، خداوند گناهانشان را از آنان پاک خواهد کرد و حالشان را اصلاح خواهد نمود. 3این بدان سبب است که کافران از باطل پیروی می‌کنند، در حالی که مؤمنان از حق پروردگارشان پیروی می‌کنند. این گونه خداوند حق و باطل را برای مردم آشکار می‌سازد.

4پس چون با کافران (در نبرد) روبرو شدید، گردن‌هایشان را بزنید؛ و چون آنان را کاملاً مغلوب کردید، محکم به بند کشید؛ آنگاه یا به عنوان منت (و بخشش) آزاد کنید یا در ازای فدیه (غرامت) - تا جنگ بار خود را بر زمین نهد. این است (حکم). و اگر خدا می‌خواست، خود از آنان انتقام می‌گرفت، ولی (چنین کرد) تا برخی از شما را با برخی دیگر بیازماید. و کسانی که در راه خدا کشته شدند، هرگز اعمالشان را تباه نمی‌کند. 5آنان را به پاداششان هدایت می‌کند و حالشان را نیکو می‌گرداند، 6و آنان را به بهشت وارد می‌کند، در حالی که آن را به آنان شناسانده است.

7یا ایها الذین آمنوا! اگر خدا را یاری کنید، او شما را یاری می‌کند و گام‌هایتان را استوار می‌سازد. 8و اما کافران، پس هلاکت بر آنان باد و اعمالشان را تباه گرداند. 9این بدان سبب است که آنان از آنچه خدا نازل کرده بیزارند، پس اعمالشان را باطل گردانیده است. 10آیا در زمین سیر نکرده‌اند تا بنگرند عاقبت کسانی که پیش از آنان بودند چگونه بود؟ خدا آنان را به کلی نابود کرد و سرانجامی همانند در انتظار کافران مکه است. 11این بدان سبب است که خدا ولیّ مؤمنان است، در حالی که کافران را هیچ ولیّی نیست.

12قطعاً خداوند کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای نیک انجام داده‌اند، وارد باغ‌هایی می‌کند که از زیر آنها نهرها جاری است. و اما کافران، آنان فقط بهره می‌برند و می‌خورند همچون چهارپایان، و آتش جایگاهشان است.

13ای پیامبر، چه بسیار جوامعی را نابود کردیم که از جامعه تو - که تو را بیرون راند - بسیار نیرومندتر بودند و هیچ یاوری برایشان نبود! 14آیا کسانی که بر بینه‌ای روشن از پروردگارشان هستند، مانند کسانی‌اند که اعمال بدشان برایشان آراسته شده و تنها از هوای نفس خود پیروی می‌کنند؟

15وصف بهشتی که به پرهیزکاران وعده داده شده، این است که در آن نهرهایی از آب گوارا، و نهرهایی از شیری که طعمش هرگز تغییر نمی‌کند، و نهرهایی از شرابی که نوشیدنش لذت‌بخش است، و نهرهایی از عسل مصفا وجود دارد. در آنجا برایشان انواع میوه‌ها و آمرزش از پروردگارشان نیز هست. آیا اینان مانند کسانی هستند که جاودانه در آتش می‌مانند و از آب جوشانی می‌نوشند که روده‌هایشان را پاره‌پاره می‌کند؟

16برخی از آنان ای پیامبر به تو گوش فرا می‌دهند، اما هنگامی که از نزد تو خارج می‌شوند، به صاحبان علم (با تمسخر) می‌گویند: «او چه گفت؟» اینان کسانی هستند که خداوند بر دل‌هایشان مهر نهاده و تنها از هواهای نفسانی خود پیروی می‌کنند. 17و اما کسانی که هدایت یافته‌اند، خداوند بر هدایتشان می‌افزاید و ایمانشان را فزونی می‌بخشد. 18آیا جز این است که منتظرند قیامت ناگهان بر آنها فرا رسد؟ در حالی که برخی از نشانه‌های آن از پیش آمده است. پس هنگامی که (قیامت) واقعاً بر آنها فرا رسد، آیا دیگر برای عبرت گرفتن دیر نخواهد بود؟

19پس بدان که معبودی جز الله نیست، و برای گناه خود و مردان و زنان باایمان آمرزش بخواه، و خداوند (الله) محل رفت و آمد و جایگاه شما را می‌داند.

20مؤمنان می‌گویند: «ای کاش سوره‌ای نازل می‌شد!» اما هنگامی که سوره‌ای محکم نازل می‌شود و در آن از جنگ سخن به میان می‌آید، کسانی را که در دل‌هایشان بیماری است می‌بینی که همچون کسی که از مرگ غش کرده (یا در حال جان دادن است) به تو نگاه می‌کنند. برایشان بهتر بود که اطاعت می‌کردند و سخن نیکو می‌گفتند. پس هنگامی که کار جدی می‌شد، اگر با خدا راستگو بودند، قطعاً برایشان بهتر بود. 22پس آیا اگر روی برگردانید، انتظار می‌رود که در زمین فساد کنید و قطع رحم نمایید؟ 23آنان کسانی هستند که خدا لعنتشان کرده، پس گوش‌هایشان را کر و چشمانشان را کور کرده است. 24آیا در قرآن تدبر نمی‌کنند؟ یا بر دل‌هایشان قفل‌هایی است؟

25بی‌گمان کسانی که پس از روشن شدن هدایت برایشان، به کفر بازگشتند، شیطان آنها را وسوسه کرده و با آرزوهای باطل فریبشان داده است. 26این بدان سبب است که آنان پنهانی به کسانی که آنچه را خدا نازل کرده، ناخوش می‌دارند، گفتند: «ما در برخی امور از شما اطاعت خواهیم کرد.» و خداوند از توطئه پنهانی آنها کاملاً آگاه است. 27پس چگونه خواهد بود آنگاه که فرشتگان جانشان را بگیرند، در حالی که بر صورت و پشتشان می‌کوبند! 28این بدان سبب است که آنان از آنچه خدا را ناخشنود می‌کند، پیروی می‌کنند و از آنچه او را خشنود می‌سازد، بیزارند؛ پس او اعمالشان را باطل کرده است.

29آیا کسانی که در دل‌هایشان بیماری است، گمان می‌کنند که خداوند کینه‌هایشان را آشکار نخواهد ساخت؟ 30اگر می‌خواستیم، آنها را به تو نشان می‌دادیم و تو به آسانی آنها را از چهره‌هایشان می‌شناختی. ولی قطعاً آنها را از طرز سخن گفتنشان خواهی شناخت. و خداوند به آنچه می‌کنید کاملاً آگاه است.

31ما قطعاً شما را می‌آزماییم تا مجاهدان و صابران از میان شما را معلوم کنیم و باطن شما را آشکار سازیم.

32بی‌گمان کسانی که کفر ورزیدند و [مردم را] از راه خدا بازداشتند و پس از آنکه هدایت برایشان آشکار شد، با پیامبر به ستیز برخاستند، هرگز به خدا زیانی نمی‌رسانند، بلکه [خداوند] اعمالشان را تباه خواهد کرد.

33یا ایها الذین آمنوا اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و لا تبطلوا اعمالکم. 34إن الذین کفروا و صدوا عن سبیل الله ثم ماتوا و هم کفار فلن یغفر الله لهم. 35فلا تهنوا و تدعوا إلى السلم و أنتم الأعلون و الله معکم و لن یترکم أعمالکم.

36این زندگی چیزی جز بازی و سرگرمی نیست. اما اگر ایمان بیاورید و خدا را در نظر داشته باشید، او پاداش‌های کامل شما را خواهد داد و از شما نمی‌خواهد که تمام ثروت خود را انفاق کنید. 37اگر او تمام ثروت شما را می‌خواست و به شما فشار می‌آورد، شما از دادن آن خودداری می‌کردید و او کینه‌های شما را آشکار می‌ساخت. 38شما کسانی هستید که به انفاق اندکی در راه خدا دعوت می‌شوید. با این حال، برخی از شما هنوز از انفاق خودداری می‌کنند. و هر کس چنین کند، به زیان خودش خواهد بود. خدا بی‌نیاز است، اما شما به او نیازمندید. اگر باز هم روی برگردانید، او شما را با قومی دیگر جایگزین خواهد کرد و آنها مانند شما نخواهند بود.