رعد

1الف لام میم را. اینها آیات کتاب است. آنچه از پروردگارت بر تو ای پیامبر نازل شده، حق است، ولی بیشتر مردم ایمان نمی‌آورند.

2الله همان کسی است که آسمان‌ها را بدون ستون‌هایی که می‌بینید برافراشت، سپس بر عرش استوا یافت. او خورشید و ماه را مسخر شما ساخت که هر یک تا زمانی معین در گردش است. او همه کارها را تدبیر می‌کند. او آیات را روشن می‌سازد تا شاید شما به ملاقات پروردگارتان یقین پیدا کنید. 3و او همان کسی است که زمین را گسترانید و در آن کوه‌های استوار و رودها قرار داد و از هر نوع میوه‌ای جفت جفت آفرید. او شب را بر روز می‌پوشاند. بی‌گمان در اینها نشانه‌هایی است برای گروهی که تفکر می‌کنند. 4و در زمین قطعاتی است که در کنار یکدیگرند و باغ‌هایی از انگور و کشتزارهای گوناگون و درختان خرما، که برخی از یک ریشه روییده‌اند و برخی تنها هستند. همه آنها از یک آب آبیاری می‌شوند، در حالی که ما برخی از آنها را از نظر طعم بر برخی دیگر برتری می‌دهیم. بی‌گمان در اینها نشانه‌هایی است برای گروهی که درک می‌کنند.

5اینک اگر چیزی تو را (ای پیامبر) به شگفتی وادارد، سخن آنان است که می‌گویند: «آیا وقتی ما خاک شدیم، آیا به راستی دوباره زنده خواهیم شد؟» اینان کسانی هستند که به پروردگارشان کافر شده‌اند. غل‌ها بر گردن‌هایشان خواهد بود و آنان اهل آتشند و در آن جاودانه خواهند ماند. 6آنان (ای پیامبر) از تو می‌خواهند که عذاب را به جای رحمت شتاب دهی، در حالی که پیش از آنان (بسیاری از) کیفرها گذشته است. به راستی پروردگار تو نسبت به مردم، با وجود ستم‌هایشان، بسیار آمرزنده است و پروردگار تو در کیفر دادن سختگیر است. 7کافران می‌گویند: «چرا نشانه‌ای از پروردگارش بر او نازل نمی‌شود؟» تو (ای پیامبر) تنها بیم‌دهنده‌ای و برای هر قومی راهنمایی بوده است.

8الله می‌داند آنچه هر ماده‌ای در رحم دارد و آنچه در رحم‌ها افزایش و کاهش می‌یابد. و هر چیزی نزد او با اندازه‌ای معین است. 9او دانای غیب و شهود است؛ بزرگ و ارجمندترین. 10نزد او یکسان است چه پنهانی سخن بگویید و چه آشکارا، و چه در تاریکی شب پنهان باشید و چه در روز روشن آشکارا راه روید.

11برای هر انسانی فرشتگانی است که او را به فرمان خدا از پیش رو و از پشت سر حفاظت می‌کنند. مسلماً خداوند حال هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد تا آنکه آنان آنچه را در دل دارند تغییر دهند. و هرگاه خداوند برای قومی عذابی بخواهد، هیچ راه بازگشتی برای آن نیست و برای آنان جز او هیچ سرپرستی نخواهد بود. 12اوست که برق را به شما می‌نمایاند که مایه بیم و امید است و ابرهای گرانبار را پدید می‌آورد. 13رعد به ستایش او مشغول است و فرشتگان نیز از بیم او. او صاعقه‌ها را می‌فرستد و با آن هر که را بخواهد می‌زند. در حالی که آنان درباره خدا مجادله می‌کنند و او سخت نیرومند است.

14دعای حق تنها برای اوست. ولی آنهایی که جز او می‌خوانند، هرگز نمی‌توانند به هیچ وجه به آنها پاسخ دهند. مَثَل آنها مَثَل کسی است که دست‌هایش را به سوی آب دراز می‌کند تا به دهانش برسد، در حالی که هرگز به دهانش نمی‌رسد. و دعای کافران جز در گمراهی نیست.

15هر که در آسمان‌ها و زمین است، خواه ناخواه، برای خدا سجده می‌کند، و سایه‌هایشان نیز در بامداد و شامگاه.

16بگو (ای پیامبر) از آنها بپرس: «پروردگار آسمان‌ها و زمین کیست؟» بگو: «الله!» بگو: «پس چرا جز او معبودانی برگزیده‌اید که حتی مالک نفع و ضرر خویش نیستند؟» بگو: «آیا نابینا با بینا یکسان است؟ یا تاریکی با نور برابر است؟» یا برای خدا شریکانی قرار داده‌اند که چیزی شبیه آنچه او آفریده، آفریده‌اند و این دو آفرینش بر آنها مشتبه شده است؟ بگو: «الله خالق همه چیز است و او یگانه و قهار است.»

17او از آسمان باران فرو می‌فرستد، پس دره‌ها هر یک به اندازه گنجایش خود جاری می‌شوند. سپس سیلاب کفی برآمده را با خود می‌برد، مانند کفی که از فلزاتی که مردم در آتش ذوب می‌کنند تا زیورآلات یا ابزار بسازند، پدید می‌آید. این‌گونه خداوند حق و باطل را مثل می‌زند. اما کف بی‌ارزش به دور افکنده می‌شود، ولی آنچه به مردم سود می‌رساند در زمین می‌ماند. این‌گونه خداوند مثال‌ها می‌آورد.

18کسانی که دعوت پروردگارشان را اجابت می‌کنند، بهترین پاداش از آن آنهاست. و کسانی که او را اجابت نمی‌کنند، اگر دو برابر آنچه در زمین است را داشته باشند، قطعاً آن را برای رهایی خود فدا می‌کنند. حسابرسی سختی در پیش دارند و جهنم جایگاهشان است؛ و چه بد قرارگاهی است! 19آیا کسی که می‌داند آنچه از سوی پروردگارت بر تو نازل شده (ای پیامبر) حق است، با کسی که نابیناست یکسان است؟ تنها خردمندان متذکر می‌شوند.

20و کسانی که به عهد خدا وفا می‌کنند و پیمان را نمی‌شکنند؛ 21و کسانی که آنچه را خدا به پیوستن آن فرمان داده، پیوند می‌دهند، و از پروردگارشان خشیت دارند و از سختی حساب می‌ترسند. 22و کسانی که در طلب رضای پروردگارشان صبر می‌کنند، و نماز برپا می‌دارند، و از آنچه روزیشان کرده‌ایم پنهان و آشکارا انفاق می‌کنند، و بدی را با نیکی پاسخ می‌دهند. اینانند که فرجام نیکو از آنِ آنهاست: 23بهشت‌های عدن که همراه با صالحان از پدران و همسران و فرزندانشان وارد آن می‌شوند. و فرشتگان از هر دری بر آنان وارد می‌شوند (و می‌گویند): 24سلام بر شما به پاس صبری که کردید! چه نیکو است فرجام!

25و اما کسانی که پیمان خدا را پس از استوار کردنش می‌شکنند، و آنچه را خدا به پیوستن آن فرمان داده می‌گسلند، و در زمین فساد می‌کنند؛ آنان زیانکارند و بدترین سرانجام برایشان است.

26الله روزی را برای هر که بخواهد گسترده یا تنگ می‌کند. با این حال، کافران به خوشی‌های زندگی دنیا مغرور می‌شوند. اما دنیا، در برابر آخرت، جز متاعی اندک نیست.

27کافران می‌گویند: «چرا نشانه‌ای از پروردگارش بر او نازل نمی‌شود؟» بگو: «یقیناً خداوند هر کس را بخواهد گمراه می‌کند و هر کس را که به سوی او بازگردد، به سوی خود هدایت می‌نماید.» 28کسانی که ایمان آورده‌اند و دل‌هایشان با یاد خدا آرامش می‌یابد. آگاه باشید که دل‌ها فقط با یاد خدا آرامش می‌یابند. 29برای کسانی که ایمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند، خوشی و سرانجامی نیکو است.

30و این گونه تو را ای پیامبر به سوی امتی فرستادیم، همانند آنچه با امت‌های پیشین کردیم، تا آنچه را به تو وحی کرده‌ایم بر آنان تلاوت کنی. ولی آنان (مکیان) منکر رحمان می‌شوند. بگو: «او پروردگار من است! هیچ معبودی جز او نیست. بر او توکل می‌کنم و به سوی او انابه می‌کنم.»

31اگر قرآنی بود که کوه‌ها با آن به حرکت درمی‌آمدند، یا زمین با آن شکافته می‌شد، یا مردگان با آن به سخن می‌آمدند، (همانا) این قرآن بود. بلکه امر همه به دست خداست. آیا مؤمنان هنوز نمی‌دانند که اگر خدا می‌خواست، همه مردم را هدایت می‌کرد؟ و پیوسته به کافران به سزای اعمالشان مصیبتی می‌رسد یا در نزدیکی خانه‌هایشان فرود می‌آید، تا وعده خدا فرا رسد. یقیناً خداوند در وعده خود هرگز خلف نمی‌کند. 32پیش از تو نیز پیامبرانی مسخره شدند، اما من به کافران اندکی مهلت دادم، سپس آنان را فرو گرفتم. و عذاب من چگونه بود؟!

33آیا پروردگاری که مراقب اعمال هر کس است، با بت‌ها برابر است؟ با این حال، اینان برای خدا شریکانی قرار داده‌اند. بگو: «آنها را نام ببرید! یا می‌خواهید او را از چیزی خبر دهید که او در زمین از وجود آن بی‌خبر است؟ یا اینها فقط نام‌هایی بی‌محتوا هستند؟» بلکه کفر کافران برایشان آراسته شده و از راه حق بازداشته شده‌اند. و هر کس را که خدا گمراه کند، هرگز راهنمایی نخواهد داشت. 34برای آنها در زندگی دنیا عذابی است، و عذاب آخرت قطعاً شدیدتر و دردناک‌تر است. و هیچ کس آنها را در برابر خدا حمایت نخواهد کرد.

35این وصف بهشتی است که به پرهیزگاران وعده داده شده است: از زیر آن نهرها جاری است، میوه‌هایش جاودان است و سایه‌اش نیز. این فرجام پرهیزگاران است. اما فرجام کافران آتش است!

36مؤمنان از اهل کتاب به آنچه بر تو نازل شده شادمانند، و از گروه‌ها (احزاب) کسانی هستند که قسمتی از آن را انکار می‌کنند. بگو: من فقط فرمان یافته‌ام که خدا را بپرستم و برای او شریکی قرار ندهم. به سوی او دعوت می‌کنم و بازگشت من به سوی اوست. 37و این چنین آن را حکمی عربی نازل کردیم. و اگر پس از دانشی که به تو رسیده، از هوس‌های آنان پیروی کنی، هیچ سرپرست و نگهدارنده‌ای در برابر خدا نخواهی داشت.

38ما پیش از تو پیامبرانی فرستادیم و به آنان همسران و فرزندان عطا کردیم. هیچ پیامبری را نرسد که جز به اذن خدا آیتی بیاورد. برای هر چیزی اجلی مقرر است. 39خدا هر چه را بخواهد محو می‌کند و هر چه را بخواهد اثبات می‌کند، و ام‌الکتاب نزد اوست. 40چه پاره‌ای از آنچه را که به آنان وعده داده‌ایم به تو نشان دهیم و چه تو را پیش از آن قبض روح کنیم، بر تو جز ابلاغ نیست و حساب با ماست.

41آیا نمی‌بینند که ما پیوسته از اطراف زمین برایشان می‌کاهیم؟ و خدا حکم می‌کند و هیچ کس نمی‌تواند حکم او را بازگرداند. و او سریع‌الحساب است. 42کافران پیش از آنها مکر کردند، ولی خدا بهترین تدبیرکنندگان است. او می‌داند هر کس چه می‌کند. و کافران به زودی خواهند دانست عاقبت از آن کیست. 43و کافران می‌گویند: «تو فرستاده نیستی.» بگو: «خدا میان من و شما گواه کافی است، و نیز کسی که علم کتاب نزد اوست.»