Surah 11
Volume 3

هود

هُود

ہُود

Surah Hûd for kids content

LEARNING POINTS

LEARNING POINTS

  • خداوند با روزی دادن به آفریدگانش و هدایت آنان به سوی حق، از ایشان سرپرستی می‌کند.

  • الله قادر مطلق است؛ بت‌ها ناتوانند.

  • قرآن از سوی الله نازل شد، نه اینکه توسط پیامبر ساخته شده باشد، همانطور که بت‌پرستان ادعا می‌کردند.

  • هدف از داستان‌های ذکر شده در این سوره، هشدار دادن به مکیان و دلداری دادن به پیامبر است.

  • مؤمنان در نهایت پیروز می‌شوند و بدکاران محکوم به فنا هستند.

  • اشرار به جای تلاش برای درک حقیقت، مایلند با آن مجادله کنند، به ستیزه جویی برخیزند و آن را تمسخر کنند.

  • انسان‌ها در دنیا با خیر و شر امتحان می‌شوند.

  • در روز قیامت، مؤمنان سعادتمند خواهند بود و کافران شقاوتمند.

Illustration

پیام قرآن

1الف لام را.

این کتابی است که آیات آن محکم شده و سپس به تفصیل بیان گردیده است.

از سوی حکیم آگاه است.

2بگو: جز الله را عبادت نکنید.

همانا من از سوی او برای شما بیم‌دهنده و مژده‌دهنده‌ای هستم.

3از پروردگارتان آمرزش بخواهید و به سوی او توبه کنید.

او شما را تا اجلی معین به بهره‌مندی نیکو می‌رساند و هر صاحب فضلی را فضلش را عطا می‌کند.

و اگر روی بگردانید، پس من از عذاب روزی بزرگ بر شما می‌ترسم.

4بازگشت شما به سوی اوست.

و او بر همه چیز تواناست.

الٓرۚ كِتَٰبٌ أُحۡكِمَتۡ ءَايَٰتُهُۥ ثُمَّ فُصِّلَتۡ مِن لَّدُنۡ حَكِيمٍ خَبِيرٍ1

أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۚ إِنَّنِي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ وَبَشِيرٞ2

وَأَنِ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِ يُمَتِّعۡكُم مَّتَٰعًا حَسَنًا إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى وَيُؤۡتِ كُلَّ ذِي فَضۡلٖ فَضۡلَهُۥۖ وَإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٖ كَبِيرٍ3

إِلَى ٱللَّهِ مَرۡجِعُكُمۡۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ4

کافران می‌توانند فرار کنند، اما جایی برای پنهان شدن ندارند.

5آگاه باشید که آنان سینه‌های خود را برمی‌گردانند تا از او پنهان شوند!

بدانید هنگامی که جامه‌های خود را بر سر می‌کشند، او می‌داند چه پنهان می‌کنند و چه آشکار می‌سازند.

همانا او به رازهای درون سینه‌ها داناست.

أَلَآ إِنَّهُمۡ يَثۡنُونَ صُدُورَهُمۡ لِيَسۡتَخۡفُواْ مِنۡهُۚ أَلَا حِينَ يَسۡتَغۡشُونَ ثِيَابَهُمۡ يَعۡلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعۡلِنُونَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ5

قدرت الله

6هیچ جنبنده‌ای در زمین نیست مگر اینکه روزی‌اش بر عهده خداست و او می‌داند قرارگاه و آرامگاهش کجاست.

همه اینها در کتابی روشن (مبین) نوشته شده است.

7اوست که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید - و عرش او بر آب بود - تا شما را بیازماید که کدام یک از شما در

عمل نیکوتر است.

و اگر تو (ای پیامبر) بگویی: «شما پس از مرگ برانگیخته خواهید شد»، کافران حتماً خواهند گفت: «این چیزی جز جادوی آشکار نیست!

»

8و اگر عذاب آنها را تا زمانی معین به تأخیر اندازیم، حتماً خواهند گفت: «چه چیزی مانع آن شده است؟» بدانید، روزی که عذاب به سراغشان آید، از

آنها برگردانده نخواهد شد و آنچه را که مسخره می‌کردند، آنها را فرا خواهد گرفت.

وَمَا مِن دَآبَّةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ رِزۡقُهَا وَيَعۡلَمُ مُسۡتَقَرَّهَا وَمُسۡتَوۡدَعَهَاۚ كُلّٞ فِي كِتَٰبٖ مُّبِين6

وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ وَكَانَ عَرۡشُهُۥ عَلَى ٱلۡمَآءِ لِيَبۡلُوَكُمۡ أَيُّكُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلٗاۗ وَلَئِن قُلۡتَ إِنَّكُم مَّبۡعُوثُونَ مِنۢ بَعۡدِ ٱلۡمَوۡتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٞ7

وَلَئِنۡ أَخَّرۡنَا عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٖ مَّعۡدُودَةٖ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحۡبِسُهُۥٓۗ أَلَا يَوۡمَ يَأۡتِيهِمۡ لَيۡسَ مَصۡرُوفًا عَنۡهُمۡ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ8

SIDE STORY

SIDE STORY

  • طبق آیات ۹-۱۰، مردم با چیزهای خوب و بد مانند سلامتی و بیماری، ثروت و فقر، قدرت و ضعف و غیره مورد آزمایش قرار می‌گیرند.

    مشکل این است که بسیاری از مردم در زمان‌های دشوار به سرعت امید خود را از دست می‌دهند و در زمان‌های خوب مغرور می‌شوند.

    قرآن به ما می‌آموزد که وقتی با نعمت‌های خوب مواجه می‌شویم شکرگزار باشیم و وقتی اتفاقات بد می‌افتد صبور باشیم.

    ما باید به این اعتماد کنیم که خداوند آنچه را که برای ما بهترین است انجام می‌دهد.

  • یک روز دل‌انگیز، گروهی از مردم با کشتی در حال سفر در دریا بودند.

    ناگهان، طوفان بزرگی درگرفت که کشتی را به صخره‌ها کوبید.

    تنها یک مرد از این حادثه وحشتناک جان سالم به در برد.

    بعدها، او خود را در جزیره‌ای دورافتاده یافت که هیچ کس در آن زندگی نمی‌کرد.

    او روزها به درگاه خداوند دعا کرد، به این امید که کشتی‌ای بیاید و او را نجات دهد.

  • پس از از دست دادن تمام امیدش، او مقداری چوب جمع کرد و برای خود و وسایلی که از لاشه کشتی جمع‌آوری کرده بود، پناهگاهی کوچک ساخت.

    شب بعد، او آتشی در جلوی پناهگاه روشن کرد تا خود را گرم نگه دارد.

    در برهه‌ای، او برای کاوش جزیره و یافتن کمک رفت.

  • وقتی برگشت، پناهگاه در آتش بود و دود به آسمان می‌پیچید.

    او با ناامیدی فریاد زد: "ای خداوند!

    چرا گذاشتی پناهگاهم بسوزد؟"

  • Illustration
  • صبح روز بعد، او با صدای کشتی‌ای بیدار شد که برای نجات او به جزیره آمده بود.

    او پرسید: "شما از کجا می‌دانستید من اینجا هستم؟" آنها پاسخ دادند: "ما علامت دودی شما را دیدیم، بنابراین دانستیم که کسی به کمک نیاز دارد!

    "

  • پیام داستان این است که حتی زمانی که اوضاع دشوار می‌گردد و زندگی تنها پناهگاهت را می‌سوزاند، تسلیم نشو، زیرا یاری در راه است.

امتحان با خیر و شر

9و اگر به مردم رحمتی بچشانیم، سپس آن را از ایشان بازستانیم، سخت ناامید و ناسپاس می‌گردند.

10و اگر پس از آنکه سختی به آنها رسید، نعمتی به ایشان بچشانیم، می‌گویند: «دیگر بدی‌ها از من رفت» و با تکبر و فخرفروشی به خود می‌بالند.

11مگر کسانی که شکیبایی ورزیدند و کارهای شایسته انجام دادند.

برای آنها آمرزش و پاداشی بس عظیم خواهد بود.

وَلَئِنۡ أَذَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِنَّا رَحۡمَةٗ ثُمَّ نَزَعۡنَٰهَا مِنۡهُ إِنَّهُۥ لَيَ‍ُٔوسٞ كَفُورٞ9

وَلَئِنۡ أَذَقۡنَٰهُ نَعۡمَآءَ بَعۡدَ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّ‍َٔاتُ عَنِّيٓۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٞ فَخُورٌ10

إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَأَجۡرٞ كَبِيرٞ11

خواسته‌های بت‌پرستان

12شاید تو [ای پیامبر] پاره‌ای از آنچه را که به تو وحی می‌شود ترک کنی و سینه‌ات از آن تنگ شود که چرا گنجی بر او نازل نشده

یا فرشته‌ای همراه او نیامده است؟ تو فقط هشداردهنده‌ای، و خدا بر هر چیزی نگهبان است.

فَلَعَلَّكَ تَارِكُۢ بَعۡضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيۡكَ وَضَآئِقُۢ بِهِۦ صَدۡرُكَ أَن يَقُولُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌۚ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٞۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٌ12

WORDS OF WISDOM

WORDS OF WISDOM

  • همانطور که در مقدمه اشاره کردیم، هر پیامبری با معجزه‌ای آمد تا ثابت کند که از سوی خداوند فرستاده شده است.

    این معجزه معمولاً با قومش و آنچه که در آن مهارت داشتند، مرتبط بود.

  • به عنوان مثال، قوم فرعون در جادوگری ماهر بودند، بنابراین حضرت موسی (ع) عصای خود را به مار تبدیل کرد و جادوگران را شکست داد.

  • در زمان حضرت عیسی (ع)، پزشکی پیشرفته رایج بود، بنابراین معجزه او زنده کردن مردگان و شفای نابینایان بود—کاری که هیچ کس دیگری قادر به انجام آن نبود.

  • در زمان پیامبر اکرم (ص)، اعراب به توانایی خود در سرودن شعر و ایراد خطابه به زبان عربی فصیح بسیار افتخار می‌کردند.

    آنها حتی مسابقات شعر مشهوری داشتند و اشعار برنده با طلا نوشته می‌شدند.

    اگرچه پیامبر (ص) معجزات بسیاری انجام دادند (مانند شق القمر، تکثیر غذا و آب، و شفای بیماران)، قرآن به عنوان بزرگترین معجزه ایشان برجسته است.

  • بت‌پرستان به چالش کشیده شدند تا کتابی مانند قرآن بیاورند اما نتوانستند این کار را انجام دهند.

    حتی زمانی که این چالش به ۱۰ سوره یا حتی ۱ سوره کاهش یافت، باز هم نتوانستند آن را انجام دهند.

    این چالش تا به امروز همچنان باز است، اما هیچ کس نتوانسته آن را انجام دهد.

  • هر پیامبری فقط برای قوم خود مبعوث شد، و معجزه او را فقط عده‌ای از معاصرانش مشاهده کردند.

    اما قرآن متفاوت است، صرفاً به این دلیل که محمد (ص) پیامبری جهانی است و معجزه او باید تا قیامت به عنوان دلیلی بر رسالتش باقی بماند.

تحدّی با منکرین قرآن

13بلکه می‌گویند: «او آن را به دروغ ساخته است!

» بگو: «اگر راست می‌گویید، ده سوره همانند آن بیاورید و هر که را جز خدا می‌توانید (به یاری) بخوانید!

»

14پس اگر (یاری‌کنندگان شما) نتوانستند شما را اجابت کنند، بدانید که آن تنها با علم الهی نازل شده است و اینکه هیچ معبودی جز او نیست!

آیا پس تسلیم می‌شوید؟

أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۖ قُلۡ فَأۡتُواْ بِعَشۡرِ سُوَرٖ مِّثۡلِهِۦ مُفۡتَرَيَٰتٖ وَٱدۡعُواْ مَنِ ٱسۡتَطَعۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ13

فَإِلَّمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَكُمۡ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلۡمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ14

دستاورد‌های دنیوی و اخروی

15هر کس که تنها زندگی دنیا و زینت آن را بخواهد، ما پاداش اعمالشان را در همین دنیا به آنان به طور کامل می‌دهیم و چیزی از آن

کم نخواهد شد.

16برای آنان در آخرت جز آتش نخواهد بود.

تلاش‌هایشان در دنیا بی‌ثمر و اعمالشان بی‌فایده خواهد بود.

17آیا کسی که بر حجتی روشن از پروردگارش است و شاهدی از جانب او آن را دنبال می‌کند و پیش از آن کتاب موسی راهنما و رحمتی بوده

است، (مانند کسی است که چنین نیست)؟ آنان به آن ایمان می‌آورند.

و هر کس از گروه‌های دیگر آن را انکار کند، آتش وعده‌گاه اوست.

پس در آن شک مکن.

بی‌گمان آن حق است از جانب پروردگارت، ولی بیشتر مردم ایمان نمی‌آورند.

مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيۡهِمۡ أَعۡمَٰلَهُمۡ فِيهَا وَهُمۡ فِيهَا لَا يُبۡخَسُونَ15

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيۡسَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُواْ فِيهَا وَبَٰطِلٞ مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ16

أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّهِۦ وَيَتۡلُوهُ شَاهِدٞ مِّنۡهُ وَمِن قَبۡلِهِۦ كِتَٰبُ مُوسَىٰٓ إِمَامٗا وَرَحۡمَةًۚ أُوْلَٰٓئِكَ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۚ وَمَن يَكۡفُرۡ بِهِۦ مِنَ ٱلۡأَحۡزَابِ فَٱلنَّارُ مَوۡعِدُهُۥۚ فَلَا تَكُ فِي مِرۡيَةٖ مِّنۡهُۚ إِنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤۡمِنُونَ17

رستگاران و زیانکاران

18و چه کسی ستمکارتر است از آن کس که بر خدا دروغ می‌بندد؟ آنان در برابر پروردگارشان عرضه می‌شوند و گواهان خواهند گفت: «اینانند که بر پروردگارشان دروغ

بستند.

» آگاه باشید!

لعنت خدا بر ستمکاران باد!

19همانان که (مردم را) از راه خدا بازمی‌دارند و می‌خواهند آن را کج و ناراست جلوه دهند و به آخرت کافرند.

20آنان هرگز نمی‌توانند در زمین (از عذاب ما) بگریزند و جز خدا هیچ سرپرست و یاوری برایشان نیست.

عذابشان دوچندان می‌شود، زیرا (حقیقت را) نمی‌توانستند بشنوند و ببینند.

21آنان به خودشان زیان رساندند و آنچه به دروغ می‌ساختند (از معبودان دروغین) از آنان گم می‌شود.

22بی‌گمان، آنان زیانکارترین افراد در آخرت خواهند بود.

23همانا کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌اند و در برابر پروردگارشان فروتن بوده‌اند، آنان اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند ماند.

24تفاوت میان این دو گروه، مانند تفاوت میان کر و کور و کسی است که حقیقت را می‌بیند و می‌شنود.

آیا این دو برابرند؟ آیا پس عبرت نمی‌گیرید؟

وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًاۚ أُوْلَٰٓئِكَ يُعۡرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمۡ وَيَقُولُ ٱلۡأَشۡهَٰدُ هَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَىٰ رَبِّهِمۡۚ أَلَا لَعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ18

ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبۡغُونَهَا عِوَجٗا وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ كَٰفِرُونَ19

أُوْلَٰٓئِكَ لَمۡ يَكُونُواْ مُعۡجِزِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنۡ أَوۡلِيَآءَۘ يُضَٰعَفُ لَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ مَا كَانُواْ يَسۡتَطِيعُونَ ٱلسَّمۡعَ وَمَا كَانُواْ يُبۡصِرُونَ20

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ21

لَا جَرَمَ أَنَّهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ هُمُ ٱلۡأَخۡسَرُونَ22

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَأَخۡبَتُوٓاْ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ23

مَثَلُ ٱلۡفَرِيقَيۡنِ كَٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡأَصَمِّ وَٱلۡبَصِيرِ وَٱلسَّمِيعِۚ هَلۡ يَسۡتَوِيَانِ مَثَلًاۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ24

حضرت نوح

25همانا ما نوح را به سوی قومش فرستادیم.

گفت: «من برای شما فرستاده شده‌ام با انذاری مبین:

26جز الله را نپرستید.

من بر شما از عذاب روزی الیم می‌ترسم.

»

27اشراف کافر قومش پاسخ دادند: «برای ما آشکار است که تو جز بشری مثل ما نیستی.

و نمی‌بینیم کسی تو را پیروی کند جز فرومایگان ما، کسانی که ظاهربین هستند.

ما هیچ برتری برای شما بر خود نمی‌بینیم.

بلکه گمان می‌کنیم شما دروغگویید.

»

28گفت: «ای قوم من!

اگر من برهان روشنی از پروردگارم داشته باشم و او رحمتی از جانب خود به من عطا کرده باشد که از دید شما پنهان است!

آیا ما باید آن را بر شما تحمیل کنیم در حالی که شما کراهت دارید؟»

29ای قوم من!

من برای این (رسالت) از شما مالی نمی‌خواهم.

پاداش من تنها بر عهده الله است.

و من هرگز مؤمنان را طرد نخواهم کرد؛ آنان قطعاً پروردگارشان را ملاقات خواهند کرد.

اما برای من آشکار است که شما قومی هستید که جهالت می‌ورزید.

»

30ای قوم من!

اگر آنها را طرد کنم، چه کسی مرا از (عذاب) خدا حفظ می‌کند؟ آیا پند نمی‌گیرید؟

31من به شما نمی‌گویم که گنجینه‌های خدا نزد من است و غیب را می‌دانم.

و نمی‌گویم که فرشته‌ام.

و نمی‌توانم بگویم که خدا به کسانی که شما آنها را خوار می‌شمارید (مؤمنان فقیر)، خیر و برکت نمی‌دهد.

خدا بهتر می‌داند که در دل‌هایشان چیست.

اگر چنین سخنی بگویم، قطعاً از ستمکاران خواهم بود.

32آنها گفتند: «ای نوح!

تو با ما بسیار مجادله کردی، پس آنچه را که ما را به آن تهدید می‌کنی، برای ما بیاور، اگر راست می‌گویی.

»

33او پاسخ داد: «تنها خداست که اگر بخواهد، آن را بر شما نازل می‌کند و شما را راه فراری نیست!

»

34نصیحت من به شما سودی نخواهد بخشید، هر چند که من خیرخواه شما باشم، اگر خدا بخواهد شما را گمراه کند.

او پروردگار شماست و به سوی او بازگردانده می‌شوید.

35آیا مکیان ادعا می‌کنند: «او اینها را به دروغ بافته است»؟ بگو: «اگر من این کار را کرده باشم، پس بار آن گناه بر دوش من است!

ولی من از تهمت ناروای شما بری هستم.

»

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٌ25

أَن لَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۖ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ أَلِيمٖ26

فَقَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ مَا نَرَىٰكَ إِلَّا بَشَرٗا مِّثۡلَنَا وَمَا نَرَىٰكَ ٱتَّبَعَكَ إِلَّا ٱلَّذِينَ هُمۡ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ ٱلرَّأۡيِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمۡ عَلَيۡنَا مِن فَضۡلِۢ بَلۡ نَظُنُّكُمۡ كَٰذِبِينَ27

قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّي وَءَاتَىٰنِي رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِهِۦ فَعُمِّيَتۡ عَلَيۡكُمۡ أَنُلۡزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمۡ لَهَا كَٰرِهُونَ28

وَيَٰقَوۡمِ لَآ أَسۡ‍َٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مَالًاۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِۚ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْۚ إِنَّهُم مُّلَٰقُواْ رَبِّهِمۡ وَلَٰكِنِّيٓ أَرَىٰكُمۡ قَوۡمٗا تَجۡهَلُونَ29

وَيَٰقَوۡمِ مَن يَنصُرُنِي مِنَ ٱللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمۡۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ30

وَلَآ أَقُولُ لَكُمۡ عِندِي خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ وَلَآ أَقُولُ إِنِّي مَلَكٞ وَلَآ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزۡدَرِيٓ أَعۡيُنُكُمۡ لَن يُؤۡتِيَهُمُ ٱللَّهُ خَيۡرًاۖ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا فِيٓ أَنفُسِهِمۡ إِنِّيٓ إِذٗا لَّمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ31

قَالُواْ يَٰنُوحُ قَدۡ جَٰدَلۡتَنَا فَأَكۡثَرۡتَ جِدَٰلَنَا فَأۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ32

قَالَ إِنَّمَا يَأۡتِيكُم بِهِ ٱللَّهُ إِن شَآءَ وَمَآ أَنتُم بِمُعۡجِزِينَ33

وَلَا يَنفَعُكُمۡ نُصۡحِيٓ إِنۡ أَرَدتُّ أَنۡ أَنصَحَ لَكُمۡ إِن كَانَ ٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغۡوِيَكُمۡۚ هُوَ رَبُّكُمۡ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ34

أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۖ قُلۡ إِنِ ٱفۡتَرَيۡتُهُۥ فَعَلَيَّ إِجۡرَامِي وَأَنَا۠ بَرِيٓءٞ مِّمَّا تُجۡرِمُونَ35

Illustration

کشتی نوح

36و به نوح وحی شد که: «هیچ‌یک از قوم تو ایمان نخواهند آورد مگر کسانی که پیش از این ایمان آورده‌اند.

پس از آنچه انجام می‌دهند، غمگین مباش.

»

37«کشتی را زیر نظر و مراقبت ما و طبق وحی ما بساز، و درباره کسانی که ستم کرده‌اند با من سخن مگو؛ زیرا آنان غرق خواهند شد.

»

38پس او شروع به ساختن کشتی کرد، و هرگاه گروهی از اشراف قومش از کنار او می‌گذشتند، او را مسخره می‌کردند.

او گفت: «اگر شما ما را مسخره می‌کنید، ما نیز به زودی شما را به همان شیوه مسخره خواهیم کرد.

»

39«به زودی خواهید دانست چه کسی عذابی خوارکننده در این دنیا دریافت خواهد کرد و عذابی پایدار در آخرت خواهد چشید!

»

وَأُوحِيَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُۥ لَن يُؤۡمِنَ مِن قَوۡمِكَ إِلَّا مَن قَدۡ ءَامَنَ فَلَا تَبۡتَئِسۡ بِمَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ36

وَٱصۡنَعِ ٱلۡفُلۡكَ بِأَعۡيُنِنَا وَوَحۡيِنَا وَلَا تُخَٰطِبۡنِي فِي ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِنَّهُم مُّغۡرَقُونَ37

وَيَصۡنَعُ ٱلۡفُلۡكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيۡهِ مَلَأٞ مِّن قَوۡمِهِۦ سَخِرُواْ مِنۡهُۚ قَالَ إِن تَسۡخَرُواْ مِنَّا فَإِنَّا نَسۡخَرُ مِنكُمۡ كَمَا تَسۡخَرُونَ38

فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ مَن يَأۡتِيهِ عَذَابٞ يُخۡزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيۡهِ عَذَابٞ مُّقِيمٌ39

WORDS OF WISDOM

WORDS OF WISDOM

  • همانطور که در پایان سوره احزاب اشاره کردیم، همه مخلوقات به طور ذاتی تسلیم الله هستند، از جمله درختان روی زمین، پرندگان در آسمان، ماهی‌ها در اقیانوس، و

    همه چیز – از بزرگترین نهنگ آبی تا کوچکترین میکروب.

    اما انسان‌ها دارای اختیار هستند.

    برخی از آنها اطاعت از الله را انتخاب می‌کنند، در حالی که دیگران چنین نمی‌کنند.

    این توضیح می‌دهد که چرا حیوانات و پرندگان هنگامی که نوح (ع) به آنها گفت سوار کشتی شوند، از او اطاعت کردند، در حالی که پسر خودش و

    بسیاری از قومش از انجام همین کار سر باز زدند.

طوفان

40و چون فرمان ما آمد و تنور فوران کرد، گفتیم: «از هر جفتی دو تا و خانواده‌ات را – جز آنکه حکم غرق شدنشان گذشته است – و

کسانی که ایمان آورده‌اند، در کشتی سوار کن.

» و جز اندکی به او ایمان نیاوردند.

41و [نوح] گفت: «سوار شوید!

به نام خداست روان گشتن و لنگر انداختن آن.

بی‌گمان پروردگار من بسیار آمرزنده و مهربان است.

»

42و کشتی آنان را در میان امواجی کوه‌آسا می‌برد.

نوح پسرش را که در کناری ایستاده بود، ندا داد: «ای فرزند دلبندم!

با ما سوار شو و از کافران مباش.

»

43او گفت: «به کوهی پناه خواهم برد تا مرا از آب حفظ کند.

» نوح فریاد زد: «امروز هیچ پناهگاهی از فرمان خدا نیست مگر کسی که او رحم کند!

» پس موج میان آن دو حائل شد و پسرش از غرق‌شدگان بود.

44و گفته شد: «ای زمین!

آبت را ببلع.

و ای آسمان!

از باریدن باز ایست.

» و آب فروکش کرد.

و کار به انجام رسید.

و کشتی بر کوه جودی قرار گرفت.

و گفته شد: «دور باد ستمکاران!

»

45نوح پروردگارش را ندا داد و گفت: «پروردگارا!

مسلماً پسرم از اهل من است و وعده تو حق است و تو عادل‌ترینِ داورانی!

»

46[خداوند] فرمود: «ای نوح!

او از اهل تو نیست؛ زیرا عمل او ناپسند بود.

پس چیزی را که به آن علم نداری، از من مخواه!

من تو را پند می‌دهم تا از جاهلان نباشی.

»

47نوح دعا کرد: «پروردگارا!

من به تو پناه می‌برم از اینکه چیزی را که به آن علم ندارم، از تو بخواهم.

و اگر مرا نبخشی و به من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود.

»

48گفته شد: «ای نوح!

با سلام و برکات ما بر تو و بر گروهی از نسل کسانی که با تو هستند، فرود بیا.

و گروهی دیگر را بهره‌مند می‌سازیم، سپس عذابی دردناک از جانب ما به آنها خواهد رسید.

»

49این از خبرهای غیب است که ما آن را به تو وحی می‌کنیم ای پیامبر!

تو و قومت پیش از این آن را نمی‌دانستید.

پس شکیبا باش!

بی‌گمان سرانجام از آنِ پرهیزگاران است.

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمۡرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلۡنَا ٱحۡمِلۡ فِيهَا مِن كُلّٖ زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِ وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيۡهِ ٱلۡقَوۡلُ وَمَنۡ ءَامَنَۚ وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٞ40

وَقَالَ ٱرۡكَبُواْ فِيهَا بِسۡمِ ٱللَّهِ مَجۡرٜىٰهَا وَمُرۡسَىٰهَآۚ إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ41

وَهِيَ تَجۡرِي بِهِمۡ فِي مَوۡجٖ كَٱلۡجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبۡنَهُۥ وَكَانَ فِي مَعۡزِلٖ يَٰبُنَيَّ ٱرۡكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلۡكَٰفِرِينَ42

قَالَ سَ‍َٔاوِيٓ إِلَىٰ جَبَلٖ يَعۡصِمُنِي مِنَ ٱلۡمَآءِۚ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلۡيَوۡمَ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَۚ وَحَالَ بَيۡنَهُمَا ٱلۡمَوۡجُ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُغۡرَقِينَ43

وَقِيلَ يَٰٓأَرۡضُ ٱبۡلَعِي مَآءَكِ وَيَٰسَمَآءُ أَقۡلِعِي وَغِيضَ ٱلۡمَآءُ وَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَٱسۡتَوَتۡ عَلَى ٱلۡجُودِيِّۖ وَقِيلَ بُعۡدٗا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ44

وَنَادَىٰ نُوحٞ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبۡنِي مِنۡ أَهۡلِي وَإِنَّ وَعۡدَكَ ٱلۡحَقُّ وَأَنتَ أَحۡكَمُ ٱلۡحَٰكِمِينَ45

قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيۡسَ مِنۡ أَهۡلِكَۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيۡرُ صَٰلِحٖۖ فَلَا تَسۡ‍َٔلۡنِ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌۖ إِنِّيٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ46

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡ‍َٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ47

قِيلَ يَٰنُوحُ ٱهۡبِطۡ بِسَلَٰمٖ مِّنَّا وَبَرَكَٰتٍ عَلَيۡكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٖ مِّمَّن مَّعَكَۚ وَأُمَمٞ سَنُمَتِّعُهُمۡ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٞ48

تِلۡكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡغَيۡبِ نُوحِيهَآ إِلَيۡكَۖ مَا كُنتَ تَعۡلَمُهَآ أَنتَ وَلَا قَوۡمُكَ مِن قَبۡلِ هَٰذَاۖ فَٱصۡبِرۡۖ إِنَّ ٱلۡعَٰقِبَةَ لِلۡمُتَّقِينَ49

حضرت هود

50و به سوی قوم عاد برادرشان هود را فرستادیم.

گفت: ای قوم من!

الله را بپرستید.

شما را معبودی جز او نیست.

شما جز دروغ‌بافی نمی‌کنید.

51ای قوم من!

من از شما برای این (رسالت) مزدی نمی‌خواهم.

پاداش من فقط از کسی است که مرا آفریده است.

آیا پس تعقل نمی‌کنید؟

52و ای قوم من!

از پروردگارتان آمرزش بطلبید و به سوی او توبه کنید.

او باران فراوان بر شما فرو می‌فرستد و نیرویی بر نیروی شما می‌افزاید.

پس روی برنگردانید در حالی که گناهکارید.

53گفتند: ای هود!

تو برای ما دلیل روشنی نیاورده‌ای.

ما هرگز خدایانمان را به صرف گفتار تو رها نمی‌کنیم و ما هرگز به تو ایمان نمی‌آوریم.

54ما جز این نمی‌گوییم که بعضی از خدایان ما تو را به بدی گرفتار کرده‌اند.

او گفت: من الله را گواه می‌گیرم و شما نیز گواه باشید که من از آنچه شما شریک قرار می‌دهید بیزارم.

55به او.

پس هر مکر و حیله‌ای که می‌خواهید علیه من به کار برید و مهلت ندهید!

56من بر الله توکل کرده‌ام که پروردگار من و پروردگار شماست.

هیچ جنبنده‌ای نیست مگر اینکه او مهارش را در دست دارد.

یقیناً راه پروردگار من بر صراط مستقیم است.

57و اگر روی بگردانید، من آنچه را که با آن فرستاده شده‌ام به شما رسانده‌ام.

پروردگار من شما را با قومی دیگر جایگزین خواهد کرد و شما هیچ زیانی به او نمی‌رسانید.

یقیناً پروردگار من بر همه چیز نگهبان است.

58و چون فرمان ما فرا رسید، هود و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمتی از جانب خود نجات دادیم و آنان را از عذابی

سخت رهانیدیم.

59اینان قوم عاد بودند.

آنان آیات پروردگارشان را انکار کردند و پیامبران او را نافرمانی کردند و از فرمان هر جبار عنیدی پیروی کردند.

60و در این دنیا و روز قیامت لعنتی به دنبالشان بود.

همانا عاد پروردگارشان را انکار کردند، پس دور باد عاد، قوم هود.

وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمۡ هُودٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۖ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا مُفۡتَرُونَ50

يَٰقَوۡمِ لَآ أَسۡ‍َٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ أَجۡرًاۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱلَّذِي فَطَرَنِيٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ51

وَيَٰقَوۡمِ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِ يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارٗا وَيَزِدۡكُمۡ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمۡ وَلَا تَتَوَلَّوۡاْ مُجۡرِمِينَ52

قَالُواْ يَٰهُودُ مَا جِئۡتَنَا بِبَيِّنَةٖ وَمَا نَحۡنُ بِتَارِكِيٓ ءَالِهَتِنَا عَن قَوۡلِكَ وَمَا نَحۡنُ لَكَ بِمُؤۡمِنِينَ53

إِن نَّقُولُ إِلَّا ٱعۡتَرَىٰكَ بَعۡضُ ءَالِهَتِنَا بِسُوٓءٖۗ قَالَ إِنِّيٓ أُشۡهِدُ ٱللَّهَ وَٱشۡهَدُوٓاْ أَنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تُشۡرِكُونَ54

مِن دُونِهِۦۖ فَكِيدُونِي جَمِيعٗا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ55

إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ56

فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقَدۡ أَبۡلَغۡتُكُم مَّآ أُرۡسِلۡتُ بِهِۦٓ إِلَيۡكُمۡۚ وَيَسۡتَخۡلِفُ رَبِّي قَوۡمًا غَيۡرَكُمۡ وَلَا تَضُرُّونَهُۥ شَيۡ‍ًٔاۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٍ حَفِيظٞ57

وَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا هُودٗا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَنَجَّيۡنَٰهُم مِّنۡ عَذَابٍ غَلِيظ58

وَتِلۡكَ عَادٞۖ جَحَدُواْ بِ‍َٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ وَعَصَوۡاْ رُسُلَهُۥ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَمۡرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيد59

وَأُتۡبِعُواْ فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا لَعۡنَةٗ وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ أَلَآ إِنَّ عَادٗا كَفَرُواْ رَبَّهُمۡۗ أَلَا بُعۡدٗا لِّعَادٖ قَوۡمِ هُودٖ60

Illustration

پیامبر صالح

61و به سوی ثمود، برادرشان صالح را فرستادیم.

گفت: «ای قوم من!

الله را بپرستید.

شما را معبودی جز او نیست.

او شما را از زمین پدید آورد و در آن سکونت داد.

پس از او آمرزش بخواهید و به سوی او توبه کنید.

به راستی پروردگار من نزدیک و اجابت‌کننده است.

»

62گفتند: «ای صالح!

ما پیش از این سخن، به تو امیدهای زیادی داشتیم.

آیا ما را از پرستش آنچه پدرانمان می‌پرستیدند، بازمی‌داری؟ ما درباره آنچه ما را به سوی آن می‌خوانی، به راستی در شک و تردیدیم.

»

63گفت: «ای قوم من!

اگر من دلیل روشنی از پروردگارم داشته باشم و او رحمتی از جانب خود به من داده باشد (چه می‌کنید)؟ پس اگر من او را نافرمانی کنم، چه

کسی می‌تواند مرا در برابر الله یاری کند؟ شما جز بر زیان من نمی‌افزایید.

»

64و ای قوم من!

این ناقه الله، نشانه ای برای شماست.

پس او را رها کنید تا در زمین الله بچرد و به او آسیبی نرسانید، وگرنه عذابی نزدیک شما را فرا خواهد گرفت!

»

65اما آنها شتر را کشتند، پس او به آنها هشدار داد: «شما فقط سه روز دیگر در خانه‌هایتان از زندگی بهره‌مند خواهید شد - این وعده‌ای است که

در آن تخلفی نیست!

»

66و چون فرمان ما آمد، صالح و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمتی از جانب خود نجات دادیم و آنان را از خواری آن

روز در امان داشتیم.

همانا پروردگار تو همان عزیز و تواناست.

67و صیحه سهمگین، کسانی را که ستم کرده بودند، فرا گرفت، پس در خانه‌هایشان از پا درآمدند،

68گویی هرگز در آنجا نبوده‌اند.

همانا ثمود پروردگارشان را انکار کردند، پس دور باد ثمود!

وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱسۡتَعۡمَرَكُمۡ فِيهَا فَٱسۡتَغۡفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِۚ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٞ مُّجِيبٞ61

قَالُواْ يَٰصَٰلِحُ قَدۡ كُنتَ فِينَا مَرۡجُوّٗا قَبۡلَ هَٰذَآۖ أَتَنۡهَىٰنَآ أَن نَّعۡبُدَ مَا يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكّٖ مِّمَّا تَدۡعُونَآ إِلَيۡهِ مُرِيب62

قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّي وَءَاتَىٰنِي مِنۡهُ رَحۡمَةٗ فَمَن يَنصُرُنِي مِنَ ٱللَّهِ إِنۡ عَصَيۡتُهُۥۖ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيۡرَ تَخۡسِير63

وَيَٰقَوۡمِ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمۡ ءَايَةٗۖ فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابٞ قَرِيبٞ64

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِي دَارِكُمۡ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٖۖ ذَٰلِكَ وَعۡدٌ غَيۡرُ مَكۡذُوب65

فَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا صَٰلِحٗا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَمِنۡ خِزۡيِ يَوۡمِئِذٍۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡعَزِيزُ66

وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ ٱلصَّيۡحَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دِيَٰرِهِمۡ جَٰثِمِينَ67

كَأَن لَّمۡ يَغۡنَوۡاْ فِيهَآۗ أَلَآ إِنَّ ثَمُودَاْ كَفَرُواْ رَبَّهُمۡۗ أَلَا بُعۡدٗا لِّثَمُودَ68

دیدار فرشتگان با حضرت ابراهیم

69و قطعاً فرستادگان ما نزد ابراهیم با بشارت [فرزندی] آمدند.

گفتند: «سلام!

» او گفت: «سلام!

» پس دیری نپایید که گوساله‌ای بریان و فربه آورد.

70و چون دید دست‌هایشان به غذا نمی‌رسد، [از آنان] ناشناس و بیمناک شد.

گفتند: «نترس!

ما [فرشتگانی] هستیم که به سوی قوم لوط فرستاده شده‌ایم.

»

71و همسرش [ساره] ایستاده بود، پس خندید.

آنگاه او را به اسحاق و پس از اسحاق به یعقوب بشارت دادیم.

72گفت: «ای وای بر من!

آیا من در این پیری فرزند می‌آورم و این شوهرم پیر است؟ این امری بس شگفت است!

»

73گفتند: «آیا از فرمان خدا شگفت‌زده می‌شوی؟ رحمت خدا و برکات او بر شما اهل این خانه باد.

به راستی او ستوده و بزرگوار است.

»

74پس چون ترس از ابراهیم برطرف شد و بشارت به او رسید، او درباره قوم لوط با ما به مجادله پرداخت.

75ابراهیم براستی بردبار، نیک‌دل و همواره روی‌آورنده به سوی خدا بود.

76فرشتگان گفتند: «ای ابراهیم!

دیگر مجادله مکن!

فرمان پروردگارت فرا رسیده است و قطعاً عذابی به آنها خواهد رسید که دفع‌ناپذیر است!

»

وَلَقَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجۡلٍ حَنِيذ69

فَلَمَّا رَءَآ أَيۡدِيَهُمۡ لَا تَصِلُ إِلَيۡهِ نَكِرَهُمۡ وَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۚ قَالُواْ لَا تَخَفۡ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمِ لُوطٖ70

وَٱمۡرَأَتُهُۥ قَآئِمَةٞ فَضَحِكَتۡ فَبَشَّرۡنَٰهَا بِإِسۡحَٰقَ وَمِن وَرَآءِ إِسۡحَٰقَ يَعۡقُوبَ71

قَالَتۡ يَٰوَيۡلَتَىٰٓ ءَأَلِدُ وَأَنَا۠ عَجُوزٞ وَهَٰذَا بَعۡلِي شَيۡخًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عَجِيبٞ72

قَالُوٓاْ أَتَعۡجَبِينَ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِۖ رَحۡمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَكَٰتُهُۥ عَلَيۡكُمۡ أَهۡلَ ٱلۡبَيۡتِۚ إِنَّهُۥ حَمِيدٞ مَّجِيدٞ73

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنۡ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلرَّوۡعُ وَجَآءَتۡهُ ٱلۡبُشۡرَىٰ يُجَٰدِلُنَا فِي قَوۡمِ لُوطٍ74

إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٞ مُّنِيبٞ75

يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ أَعۡرِضۡ عَنۡ هَٰذَآۖ إِنَّهُۥ قَدۡ جَآءَ أَمۡرُ رَبِّكَۖ وَإِنَّهُمۡ ءَاتِيهِمۡ عَذَابٌ غَيۡرُ مَرۡدُود76

پیامبر لوط

77وقتی فرستادگان ما نزد لوط آمدند، از آمدنشان دلتنگ و نگران شد و گفت: «این روزی سخت و دشوار است.

»

78و مردان قومش که پیش از این مرتکب فواحش می‌شدند، شتابان به سوی او آمدند.

گفت: «ای قوم من!

اینها دختران من هستند؛ برای شما پاکیزه‌ترند.

پس از خدا بترسید و مرا در برابر مهمانانم رسوا نکنید.

آیا در میان شما یک مرد رشید نیست؟»

79گفتند: «تو خوب می‌دانی که ما را به دختران تو نیازی نیست و تو خوب می‌دانی که ما چه می‌خواهیم!

»

80گفت: «ای کاش قدرتی برای مقابله با شما داشتم یا به تکیه‌گاهی محکم پناه می‌بردم.

»

81فرشتگان گفتند: «ای لوط!

ما فرستادگان پروردگار تو هستیم.

آنها هرگز به تو دسترسی پیدا نخواهند کرد.

پس خانواده‌ات را در دل شب حرکت ده و هیچ یک از شما به پشت سر خود نگاه نکند، مگر همسرت.

او نیز به سرنوشت دیگران دچار خواهد شد.

موعد آنها صبح است.

آیا صبح نزدیک نیست؟»

82چون فرمان ما آمد، آن شهرها را زیر و رو کردیم و بر آنها سنگ‌هایی از گل پخته (سجیل) را پیاپی فرو ریختیم،

83که نزد پروردگارت نشان‌دار شده بود.

و این [عذاب] از ستمکاران [مکه] دور نیست!

وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗا وَقَالَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَصِيب77

وَجَآءَهُۥ قَوۡمُهُۥ يُهۡرَعُونَ إِلَيۡهِ وَمِن قَبۡلُ كَانُواْيَعۡمَلُونَ ٱلسَّيِّ‍َٔاتِۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطۡهَرُ لَكُمۡۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ فِي ضَيۡفِيٓۖ أَلَيۡسَ مِنكُمۡ رَجُلٞ رَّشِيدٞ78

قَالُواْ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنۡ حَقّٖ وَإِنَّكَ لَتَعۡلَمُ مَا نُرِيدُ79

قَالَ لَوۡ أَنَّ لِي بِكُمۡ قُوَّةً أَوۡ ءَاوِيٓ إِلَىٰ رُكۡنٖ شَدِيد80

قَالُواْ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓاْ إِلَيۡكَۖ فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٌ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمۡۚ إِنَّ مَوۡعِدَهُمُ ٱلصُّبۡحُۚ أَلَيۡسَ ٱلصُّبۡحُ بِقَرِيب81

فَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا جَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهَا حِجَارَةٗ مِّن سِجِّيلٖ مَّنضُود82

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَۖ وَمَا هِيَ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ بِبَعِيدٖ83

Illustration

پیامبر شعیب

84و به سوی مردم مدین برادرشان شعیب را فرستادیم.

گفت: ای قوم من!

الله را بپرستید.

شما را معبودی جز او نیست.

و پیمانه و وزن را کم نگذارید.

من شما را در رفاه می‌بینم، ولی من از عذاب روزی فراگیر بر شما می‌ترسم.

85ای قوم من!

پیمانه و وزن را به عدالت تمام دهید.

و اموال مردم را کم ندهید، و در زمین فساد نکنید.

86باقیمانده خدا برای شما بهتر است، اگر مؤمن باشید.

و من بر شما نگهبان نیستم.

87گفتند (با تمسخر): ای شعیب!

آیا نمازت به تو فرمان می‌دهد که آنچه پدرانمان می‌پرستیدند را ترک کنیم یا در اموالمان آنگونه که می‌خواهیم تصرف نکنیم؟ تو که مردی بردبار و رشید هستی!

88گفت: ای قوم من!

اگر من برهان آشکاری از پروردگارم داشته باشم و او مرا از جانب خود روزی نیکو داده باشد!

من نمی‌خواهم با شما مخالفت کنم؛ فقط می‌خواهم تا آنجا که بتوانم اصلاح کنم.

توفیق من جز به یاری خدا نیست.

بر او توکل کردم و به سوی او انابه می‌کنم.

89ای قوم من!

مبادا مخالفت شما با من شما را به سرنوشتی دچار کند که به قوم نوح، هود یا صالح رسید.

و قوم لوط از شما چندان دور نیستند،¹⁶

90پس از پروردگارتان آمرزش بخواهید و به سوی او توبه کنید.

بی‌گمان پروردگار من بسیار مهربان و ودود است.

91آنها گفتند: «ای شعیب!

ما بسیاری از سخنان تو را درک نمی‌کنیم و واقعاً تو را در میان خود ضعیف می‌بینیم.

اگر به خاطر خویشاوندانت نبود، قطعاً تو را سنگسار می‌کردیم.

تو برای ما هیچ نیستی.

»

92او پاسخ داد: «ای قوم من!

آیا خویشاوندان من نزد شما محترم‌تر از خدا هستند و او را پشت سر گذاشته‌اید؟ بی‌گمان پروردگار من به آنچه می‌کنید کاملاً آگاه است.

»

93«ای قوم من!

به کار خود ادامه دهید؛ من نیز کار خود را خواهم کرد.

به زودی خواهید دانست چه کسی عذاب خوارکننده دریافت خواهد کرد و دروغگوست!

و منتظر باشید!

من نیز با شما منتظرم!

»

94و چون فرمان ما آمد، شعیب و کسانی را که با او ایمان آورده بودند، به رحمتی از جانب خود نجات دادیم.

و فریاد سهمگین، کسانی را که ستم کرده بودند، فرا گرفت، پس در خانه‌هایشان از پا درآمدند.

95گویی هرگز در آنجا نبوده‌اند.

پس دور باد مدین، همان گونه که ثمود دور شد!

وَإِلَىٰ مَدۡيَنَ أَخَاهُمۡ شُعَيۡبٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ وَلَا تَنقُصُواْ ٱلۡمِكۡيَالَ وَٱلۡمِيزَانَۖ إِنِّيٓ أَرَىٰكُم بِخَيۡرٖ وَإِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٖ مُّحِيط84

وَيَٰقَوۡمِ أَوۡفُواْ ٱلۡمِكۡيَالَ وَٱلۡمِيزَانَ بِٱلۡقِسۡطِۖ وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ85

بَقِيَّتُ ٱللَّهِ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَۚ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيۡكُم بِحَفِيظٖ86

قَالُواْ يَٰشُعَيۡبُ أَصَلَوٰتُكَ تَأۡمُرُكَ أَن نَّتۡرُكَ مَا يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَآ أَوۡ أَن نَّفۡعَلَ فِيٓ أَمۡوَٰلِنَا مَا نَشَٰٓؤُاْۖ إِنَّكَ لَأَنتَ ٱلۡحَلِيمُ ٱلرَّشِيدُ87

قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّي وَرَزَقَنِي مِنۡهُ رِزۡقًا حَسَنٗاۚ وَمَآ أُرِيدُ أَنۡ أُخَالِفَكُمۡ إِلَىٰ مَآ أَنۡهَىٰكُمۡ عَنۡهُۚ إِنۡ أُرِيدُ إِلَّا ٱلۡإِصۡلَٰحَ مَا ٱسۡتَطَعۡتُۚ وَمَا تَوۡفِيقِيٓ إِلَّا بِٱللَّهِۚ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُ وَإِلَيۡهِ أُنِيبُ88

وَيَٰقَوۡمِ لَا يَجۡرِمَنَّكُمۡ شِقَاقِيٓ أَن يُصِيبَكُم مِّثۡلُ مَآ أَصَابَ قَوۡمَ نُوحٍ أَوۡ قَوۡمَ هُودٍ أَوۡ قَوۡمَ صَٰلِحٖۚ وَمَا قَوۡمُ لُوطٖ مِّنكُم بِبَعِيدٖ89

وَٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِۚ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٞ وَدُودٞ90

قَالُواْ يَٰشُعَيۡبُ مَا نَفۡقَهُ كَثِيرٗا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَىٰكَ فِينَا ضَعِيفٗاۖ وَلَوۡلَا رَهۡطُكَ لَرَجَمۡنَٰكَۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡنَا بِعَزِيز91

قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَهۡطِيٓ أَعَزُّ عَلَيۡكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَٱتَّخَذۡتُمُوهُ وَرَآءَكُمۡ ظِهۡرِيًّاۖ إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعۡمَلُونَ مُحِيط92

وَيَٰقَوۡمِ ٱعۡمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمۡ إِنِّي عَٰمِلٞۖ سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ مَن يَأۡتِيهِ عَذَابٞ يُخۡزِيهِ وَمَنۡ هُوَ كَٰذِبٞۖ وَٱرۡتَقِبُوٓاْ إِنِّي مَعَكُمۡ رَقِيبٞ93

وَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا شُعَيۡبٗا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَأَخَذَتِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ ٱلصَّيۡحَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دِيَٰرِهِمۡ جَٰثِمِينَ94

كَأَن لَّمۡ يَغۡنَوۡاْ فِيهَآۗ أَلَا بُعۡدٗا لِّمَدۡيَنَ كَمَا بَعِدَتۡ ثَمُودُ95

How to study Surah Hûd with children

این درس کودکانه قرآن برای خانواده‌های فارسی‌زبان نوشته شده است.

ابتدا توضیح فارسی را بخوانید، سپس آیه عربی را ببینید و در صورت نیاز تلاوت را گوش دهید تا کودک معنا را مرحله به مرحله بفهمد.

والدین می‌توانند هر بخش را کوتاه مرور کنند، از کودک بخواهند پیام اصلی را به فارسی بازگو کند، و سپس به سوره کامل یا درس بعدی کودکان بروند.