Teğabün

İnkar edenler ölümden sonra hayat olmadığını söylerler; bu sure de Allah'ın yaratma ve herkesi hesap için tekrar diriltme kudretinden bahsederek karşılık verir.

Kıyamet Günü'nde insanlar kazananlar ve kaybedenler olarak ayrılacak; kazananlar Cennet'e, kaybedenler Cehennem'e gidecek.

Allah, kendisine tevekkül edenleri her zaman destekler.

Bir Müslüman her zaman Allah'a hakiki imana sahip olmalı ve hiç kimse veya hiçbir şeyle dikkati dağılmamalıdır.

1-4. ayetler Allah'ın sonsuz ilmini ve yaratma kudretini anlatır. O, bize kusursuz şeklimizi verendir. Bu yüzden, nasıl görünürsen görün, bu Allah'ın senin için özel olarak yarattığı şekildir. Ve insanlar ne derse desin, senin şeklin Allah katında kusursuzdur. Hiç kimse ten rengi, burun şekli veya saç kalitesi yüzünden zorbalığa uğramamalıdır.

Birisi şöyle sorabilir: Eğer Allah insanları en güzel şekilde yarattıysa, bazıları neden kör, sağır veya dilsiz doğar? Bu soruyu cevaplamak için, büyük resmi görmeliyiz. Genel olarak, Allah herkesi ve her şeyi bir amaçla yarattı. İnsanlar bir baş, bir beden, iki kol ve iki bacakla doğar. Tüm organları, düzgün çalışabilmeleri için mükemmel yerlerindedir. Burnunuzun dirseğinizde veya ayaklarınızın başınızda olduğunu hayal edin! Ancak, bazı insanların organları düzgün çalışmaz. Her insan fiziksel, ruhsal, zihinsel, finansal ve benzeri farklı şekillerde lütfedilir ve sınanır. Engelli doğan bazıları için zorlayıcı olsa da, Allah onları bu dünyada ve ahirette başka şekillerde nimetlendirir. Mısır'da küçük bir köyde büyürken, bazı Kur'an hocalarım kördü, ancak Allah onlara güçlü bir hafıza bahşetmişti, böylece Kur'an'ın tamamını sadece dinleyerek ezberleyebildiler. Kıyamet Günü'nde, bu dünyada engelli olanlar kusursuz bir şekilde görebilecek, duyabilecek, yürüyebilecek ve konuşabilecekler ve Allah onları sabırları ve fedakarlıkları için Cennet'te onurlandıracaktır.

Kurgusal bir hikayeye göre, iki ikiz annelerinin karnındayken sohbet ediyorlardı. İkizlerden biri 'doğumdan sonraki hayata' inanıyor, diğeri ise bunu reddediyordu. İnanan, inkarcıya şöyle dedi: "Bu rahim dışında bir hayat olduğuna eminim." İnkarcı karşılık verdi: "Asla! Doğumdan sonra hiçbir şey yok. Buradan ayrıldığımızda ölürüz." İnanan dedi ki: "Hayır, daha büyük bir dünyaya geçeceğiz, meyve ve sebze yiyeceğiz, koşup oynayacağız ve ışığı göreceğiz." İnkarcı dedi ki: "Aklını kaçırmışsın. Dişlerimiz olmadığı için yemek yiyemeyeceğiz. Ayaklarımız çok zayıf olduğu için koşup oynayamayacağız. Ve dışarıda ışık olmadığı için göremeyeceğiz." İnanan dedi ki: "Elbette yapacağız. Annemiz, yiyecek, yürüyecek ve görecek kadar güçlenene kadar bize bakacak." İnkarcı alaycı bir şekilde dedi ki: "Ne?! Anneyi hiç görmedik; anneye hiç dokunmadık. Annenin var olduğuna dair hiçbir kanıt yok." İnanan dedi ki: "Anneyi görmemiş olman, onun var olmadığı anlamına gelmez. Onu gözlerinle göremiyorsan, kalbinle mutlaka hissedebilirsin."

Aşağıdaki metne göre, bazı insanlar ahiret hayatını sadece gözleriyle görmedikleri için inkar ederler. Ancak, hepimiz bazı şeylerin var olduğuna onları görmeden bile inanırız. Örneğin, ruh, akıl, oksijen, yerçekimi, radyo dalgaları ve internet. Büyük büyük dedelerimizin var olduğunu, onları görmemiş olsak bile kesin olarak biliyoruz. Allah bir şeyin var olduğunu söylediğinde, O'na inanmalıyız, çünkü O'nun sözleri kendi gözlerimizden daha doğrudur. Aşağıdaki resimde bu kişiyi düzeltebilir misiniz?

Müslümanlar olarak biz, Allah'ın evrenin kontrolünde olduğuna inanırız. Bazen bazı şeylerin neden olduğunu anlarız; bazen anlamayız. Kur'an'a göre, melekler bile Allah'ın insan ırkını neden yeryüzüne koyduğunu bilmiyordu (2:30). Hz. İbrahim, Allah'ın ölülere nasıl hayat vereceğini bilmiyordu (2:260). Bu yüzden, O'nun hikmetini sorgulamak için değil, öğrenmek için Allah'tan cevap istediler. Allah'ın En Hikmetli olduğuna inanırız. Kaç kere iyi bir şey olduğunda heyecanlandık ama bu bizim için bir felakete dönüştü? Kaç kere kötü bir şey olduğu için üzüldük ve bu bizim için bir lütuf oldu? Allah resmin tamamını görür; biz sadece küçük bir piksel görürüz. Bazen Allah, size daha iyisini vermek için bir işinizi kaybetmenize neden olur. Hz. Yusuf, Mısır'ın Erzak Bakanı olmak için birbiri ardına zorluklar yaşadı. Belki Allah, birini daha kötü bir şeyden korumak için başına kötü bir şey gelmesine izin verir. Bir yolcu bir keresinde uçağını kaçırdı. Havaalanından evine dönerken çok üzgündü. Sabah, uçağın denize düştüğünü öğrendi. Belki Allah, doğal afetlerin olmasına izin verir ki, biz de bağış yapıp diğer insan kardeşlerimize yardım etmek için gönüllü olalım. Bir öğrenci bir keresinde öğretmenine sordu: "Dünyada acı çeken ve açlık çeken tüm insanları görüyor musunuz? Allah onlara yardım etmek için ne yaptı?" Öğretmen cevap verdi: "Seni yarattı!"

Bir sel oldu ve bir adam evinin çatısına çıktı. Su çatıya kadar yükseldiğinde bir kurtarma botu onu almaya geldi. Ona binmesi söylendi. Ama o, "Ben Allah'a tevekkül ettim. O beni kurtaracak," dedi. Şimdi su ayaklarına kadar yükselmişti ve bir helikopter gelip ona binmesini söyledi. O da, "Ben Allah'a tevekkül ettim. O beni kurtaracak," dedi. Sonra su tekrar yükseldi ve adamı alıp götürdü. Boğulurken, Allah'ın neden ona yardım etmediğini sordu. Bilmiyordu ki Allah zaten yardım etmişti. Ona bir kurtarma botu ve bir helikopter göndermişti! Kıssadan hisse şudur ki, Allah'a tevekkül ederken aynı zamanda üzerimize düşeni yapmalıyız.

Bu, aslen Tanzanyalı olan Kanadalı Bilkis adında bir kız kardeşin gerçek hikayesidir. 2002 yılında, evini yıkan bir yangında 4 çocuğundan 3'ünü kaybetti. Bu, aile için korkunç bir deneyim olmasına rağmen, Bilkis pes etmedi. Afrika'da yaşayan bazı fakir insanlara, yetimler de dahil olmak üzere yardım etmek için (en büyük kızının adını taşıyan bir hayır kuruluşu olan) Kamer Vakfı'nı kurdu. Kuruluşu aracılığıyla çocukların yaşayabileceği ve eğitim görebileceği yerler ile temiz içme suyu sağladı. Ayrıca tonlarca okul ve tıbbi malzeme konusunda da yardımcı oldu. Gerçekten de 3 çocuğunu kaybetti ama şimdi birçok kişiye anne gibi oldu.

Arthur Ashe, 1975'teki Wimbledon da dahil olmak üzere birçok ulusal ve uluslararası müsabaka kazanmış ünlü bir ABD'li tenis oyuncusuydu. Ancak hayranları, kalp ameliyatı sırasında AIDS'e yakalandıktan sonra genç yaşta öleceğini öğrenince şok oldular. Dünyanın dört bir yanından destek mektupları yağdı. Duygusal bir mektupta şöyle soruluyordu: "Allah neden bu korkunç hastalık için senin gibi birini seçmek zorunda kaldı?" Ashe şöyle yanıtladı: "Hem amatör hem de profesyonel seviyelerde tenis oynayan milyonlarca insan var. Allah beni Wimbledon kupasını taşımam için seçtiğinde, O'na 'Neden ben?' diye sormadım. Şimdi de O'na 'Neden ben?' diye sormaya hakkım yok."

2014 yılında, Kanada'nın Hamilton, ON şehrindeki bir gençlik kampında Tom (Yakup) adında yeni Müslüman bir kardeşle tanıştım. Konuşmasında bize İslam'a nasıl girdiğini ve haccını nasıl yaptığını anlattı. Ayrıca daha sonra kendisine kanser teşhisi konduğunu ve doktorlarının bir veya iki yıl içinde öleceğini, arkasında iki küçük çocuk bırakacağını söylediklerini de anlattı. Konuşmadan sonra elini sıktım ve bize üzücü hikayesini anlatırken neden yüzünde büyük bir gülümseme olduğunu sordum. O da, "Mutluyum çünkü Allah'a Müslüman olarak kavuşacağım," dedi. Sonra ben de, "Küçük çocukların için endişelenmiyor musun?" diye sordum. Gülümsedi ve "Allah onlara benim asla bakamayacağım kadar iyi bakacaktır," dedi. Kardeş Tom 2016'da vefat etti ve Kitchener, ON şehrine defnedildi. Nazik kişiliğinden etkilendikleri için birçok kişi cenazesine katıldı.

Aşağıdaki paragrafa göre, Allah'a tevekkül ettiğimizde, zor zamanlarda O bize bakacaktır.

Bazı yeni Mekkeli Müslümanlar, Mekke'de inançlarını özgürce yaşayamadıkları için Hz. Peygamber'e ve Medine'deki diğer müminlere katılmak istediler. Ancak aileleri onlarla birlikte ayrılmayı reddetti ve bu yüzden herkes Mekke'de kalmak zorunda kaldı. Daha sonra Medine'ye hicret ettiklerinde, o Mekkeli Müslümanlar, kendilerini Mekke'de alıkoydukları ve diğer Müslümanların sahip olduğu bilgiden mahrum kalmalarına neden oldukları için ailelerine kızgındılar. Aşağıdaki pasajda Allah, bu kırgın Müslümanlara ailelerini affetmelerini ve hayatlarına devam etmelerini öğütlemektedir. (İmam Tirmizi tarafından kaydedilmiştir)

Bir alim, geçmişte yaşanan kötü şeylerin nasıl aşılacağına dair bir konuşma yapmaya davet edildi. Konuşmasına çok güzel bir fıkra anlatarak başladı ve herkes çok güldü. Sonra aynı fıkrayı ikinci kez anlattı ve sadece birkaç kişi güldü. Ardından aynı fıkrayı üçüncü kez tekrarladı ve fıkra çok sıkıcı hale geldiği için kimse gülmedi. Onlara dedi ki: "İşte benim anlatmak istediğim nokta bu. Tıpkı güzel bir fıkra tekrarlandığında gülmediğiniz gibi, geçmişteki kötü şeyleri her hatırladığınızda tekrar tekrar üzülmeyin. Onlar zaten arkanızda kaldı. Geçmişi düzeltemezsiniz, ancak şimdiki zamanın tadını çıkarmaya çalışabilir ve geleceği daha iyi hale getirebilirsiniz."